Tijs Dragtsma (1992) - A Torque Held in Stone

Ένας Τόξος Κρατημένος σε Πέτρα ανοίγει με μια μόνο κίνηση, τραβηγμένος και κρατημένος. Του κορμού ενός ενήλικου αρσενικού το πάνω μέρος στρέφεται ενάντια σε τοξωτό πλευρικό φως, οι μύες και οι τένοντες υψώνονται σε κοφτή ανάδειξη, σαν να είχε το σώμα μεσολαβήσει σε μια στιγμή χειρονομίας όταν ξαφνικά, μόνιμα, πάγωσε. η πόζα φέρνει το βάρος της παλιάς γλυπτικής, ένα σχήμα αποδοσμένο όχι ως ανατομία αλλά ως αρχιτεκτονική, πέτρα που φαινόταν, για μια στιγμή, να αναπνέει.

Ούτε βαφή. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα χαράσσεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτιζόμενη μέσω ελεγχόμενης ζημιάς στην επιφάνεια αντί για χρωστικό. Κάθε επίπεδο μυός, κάθε πτώση σκιάς, υπάρχει γιατί κάτι πήγε μακριά, όχι προστέθηκε, μια εικόνα φτιαγμένη με αφαίρεση.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, είτε σε ήσυχο φως δωματίου είτε σε κανένα. Το φως δεν τη δημιουργεί. Το φως την οξύνει. Κάτω από μια μόνο σκληρή πηγή από πάνω, οι γρατζουνιές πιάνουν και κρατούν, και η αντίθεση βαθαίνει μέχρι η μορφή να αισθάνεται πιο κοντά σε λαξευτό λίθο παρά σε φωτογραφία. Βλέποντας από διαφορετική γωνία, ο ίδιος κορμός κάθεται ήρεμα, χωρίς ποτέ να χάσει το σχήμα του.

Από απέναντι ένα σώμα διαβάζεται ως μα monumental, μια ενιαία στριβόμενη μάζα αιωρούμενη σε ένα απόλυτο μαύρο πεδίο, ο αρνητικός χώρος γύρω της πιέζει κοντά. Πλησιάζοντας, αυτή η μάζα ανοίγει σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χαραγών, μια επιφάνεια που επανέρχεται σε μορφή μόνο όταν απομακρυνθείς και πάλι.

Υπάρχει μια ένταση χτισμένη στον τίτλο. Torque σημαίνει δύναμη σε κίνηση, μια στροφή που επρόκειτο να απελευθερωθεί. Stone είναι ακινησία, κάτι ήδη καθορισμένο και ακούνητο. Αυτή η εργασία κρατά και τα δύο ταυτόχρονα, ένα σώμα αιωρούμενο ανάμεσα σε προσπάθεια και ηρεμία, ανάμεσα στην στιγμή που συσπάται ένας μυς και στην στιγμή που θυμάται.

Ένα Τόξος Κρατημένος σε Πέτρα συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τijs Dragtsma, στην οποία η οπτική γλώσσα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς στην επιφάνεια αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν σημαίνει καταστροφή αλλά δομή.

"Το σώμα θυμάται ό,τι η πέτρα δεν μπορεί να ξεχάσει."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Σκαλισμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεπροβάλλει μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαραγές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο προσεγγιστικά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, ευπαθείς και σχεδόν αβαρείς. Ό,τι φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, κάθε μία μια σκόπιμη κίνηση, κάθε μία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο πεδίο απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετατοπίζεται κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή στέκεται καθαρή και ορισμένη. Από μια άλλη γωνία μαλακώνει και κάθεται πίσω προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο σημείο, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήρεμη του ένταση. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και ανεπίστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα δεν σταθεροποιείται ποτέ πλήρως. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές το θέμα φαίνεται να βγαίνει προς τα μπρος από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται στην ακινησία. Σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε χαραγή κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χέσιμο. Μαζί συνιστούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με ωθεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως έναν εξελισσόμενο χώρο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συναντώνται.

Η δουλειά μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει η τρυφερότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, παρακινεί την ανάλογη εξέταση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις μαζεύονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν μορφασμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται χαρακτηριστικά, προμελετημένα και ζωντανά."