Anton Kaestner - #470 - S - " Glassalen ".

#470 - S - "Glassalen".
Μονογραφία, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, κατευθείαν από το εργοστάσιο στο Παρίσι.

Εφαρμογή σπρέι ακρυλικού σε πλακάκι γυαλί 3mm (αντι-UV).
Αυτό το πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για αυθεντικό έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα μπογιάς και / ή σπρέι, όπου η γυαλιστερή απόδοση "glossy", παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδική.

Διαστάσεις:inch 12,6 * 10 * 0,12 / 32 * 25,5 * 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 70€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας που εδρεύει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενο ατομικό εκθεσιακό γεγονός - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτοιχημένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμήθηκε στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με άπειρα ακρυλικά σε τετράδια A4 και αργότερα A3. Αρχικά με παρακίνησε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και αν θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, το μονοπάτι για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσο.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπουδήποτε πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέρος μου, σιγά σιγά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα μου αρέσει η ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω μέσα από αυθεντικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να προβληματιστούν με τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόψυχα στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023 εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρίσκοντας στέγη σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos," που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, απομακρυσμένη από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: Ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι σε πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξαγωμένου πρεκσίγ glas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό feedback ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπει σε “τυχαία πειράματα” -οτιδήποτε πάει- να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα αντίγραφα που δημιουργώ, και αφήνει χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που συντονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δένοντας κάθε έργο με μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «αδιάλυτες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στο very heart of life», le vif όπως θα έλεγαν ο γαλλικός επιστημονικός φαντασίας μεγάλος Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα των stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στη ζωγραφική μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο ενεργεί ως διακριτό καθρέπτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση του φωτός, του χρώματος και της υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνον ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο διάλογος ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για το κοντινό» και «απόσταση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να επιδοθούν στα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιώ τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω τι μπορώ να πετύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι καθημερινό μεράκι, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.
Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Anton Kaestner