SADAHIDE • Αριστούργημα Musha-e • Η νυχτερινή επιδρομή εναντίον του Abe no Sadato • Ιαπωνική - Ιαπωνία - Edo Period (1600-1868)

Μια αξιοσημείωτη τριάδα πίνακα από τον Utagawa Sadahide. Ο σχεδιασμός υπάρχει σε δύο εκδοχές, μια νυχτερινή εντύπωση και μια ημερήσια εντύπωση όπως αυτή, και οι δύο θεωρούνται σπάνιες. Μια νυχτερινή εντύπωση αυτού ακριβώς του σχεδίου διατίθεται επί του παρόντος από ένα καλά καθιερωμένο διεθνές γκαλερί για 3.000 δολάρια. Η σύνθεση είναι εξαιρετικά πυκνή, με κάθε μέρος των τριών φύλλων να είναι γεμάτο πανοπλίες, όπλα και φιγούρες. Το σκάλισμα είναι εξαιρετικά λεπτομερες, μέχρι τα κορδόνια της πανοπλίας, τα υφαντικά πρότυπα και τις λεπτές γραμμές βροχής που διασχίζουν ολόκληρη τη σκηνή.
_______________________________________________________________________________

Καλλιτέχνης: Utagawa Sadahide (歌川貞秀) 1807–περ.1878–79
Θέμα: Νυχτερινή εισβολή στο στρατόπεδο του Abe no Sadato (安倍貞任) κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Νεκρών εννέα ετών (前九年の役, 1051–1062)

Κύριοι χαρακτήρες:
Κέντρο: Abe no Sadato (安倍貞任), όρθιος πάνω σε πεσμένο εχθρό, αποτρέποντας επίθεση με δόρυ με το σπαθί του
Αριστερά: Minamoto no Yoshiie — Hachimantarō (八幡太郎義家) — πάνω σε καφέ αλογάκι
Σε όλη τη δόμηση: οπλισμένοι οπαδοί από τις δύο πλευρές, λευκές σημαίες μάχης, πανό με τίγρη, αστραπές που διασχίζουν τον ουρανό

Ημερομηνία: περ. 1847–1852
Τεχνική: Χαρακτική ξύλου (mokuhanga) — nishiki-e (πολυτελής χρωματισμός)
Μορφή: Ōban tate-e triptych (三枚続) — τρία φύλλα, συνολικές διαστάσεις περίπου 36 × 75 εκ. (14¼ × 28¾ ίντσες)
Δέσμευση: Υπογεγραμμένο Gountei Sadahide ga (五雲亭貞秀画) με σφραγίδα σε κάθε φύλλο
_______________________________________________________________________________

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Εντύπωση & Χρώματα: Μια εκθαμβωτική εντύπωση σε όλα τα τρία φύλλα, με ισχυρές γραμμές κλειδιού που διατηρούν τη λεπτομέρεια της λακαρισμένης πανοπλίας, το ύφασμα του κάμπτιν καρέκλας και τη χάραξη βροχής και αστραπών στον ουρανό. Τα χρώματα διατηρούνται πολύ καλά και είναι ζωντανά: τα βαθιά μπλε του Πρωσικού, των πανοπλιών των μαχητών, οι πλούσιοι χρυσοί και ώχρες των εξαρτημάτων πανοπλίας και των καρτελών, οι ζωηροί κόκκινοι και πορτοκαλί στις αστραπές και τα κορδόνια της πανοπλίας, το κρεμώδες άσπρο των μεγάλων σημαιών μάχης και οι ζεστοί γκρίζοι του ουρανού που φωτίζεται από την καταιγίδα.

Χαρτί: Τρεις χωριστές ōban σε στέρεό ιαπωνικό washi. Ομοιόμορφη, ηλικιακά κατάλληλη τονικότητα σε όλα τα φύλλα — συνεπής με εκτύπωση από τα τέλη της Edo περιόδου και απολύτως αναμενόμενη για έργο αυτής της ηλικίας. Μικρή υπόλειμμα παλιού backing έχει σκουρύνει ελαφρώς ορισμένες περιοχές στο πίσω μέρος, που φαίνεται λιγότερο έντονο από την εμπρός όψη. Μικρές οπές δέσμευσης. Ένα έντυπο είχε ήπιο περιθώριο και ενισχύθηκε επαγγελματικά με μικρή επισκευή. Το χαρτί διατηρείται σταθερό και διακριτικό. Συνολικά μια σταθερή πολύ καλή κατάσταση.
____________________________________________________________

Η Σκηνή — Μια Νυχτερινή Επιτελική Επίθεση στους Βόρειους Πολέμους

Ο Sadahide θέτει τη δράση υπό έναν ουρανό σπασμένο από ακανόνιστες αστραπές — κλινά ρίχνει βροχή και τρία φύλλα, αρματωμένοι άντρες συγκρούονται μέσα στο σκοτάδι, οι κουρτίνες του καταυλισμού ώθησαν πλευρές καθώς οι επιτιθέμενοι εισβάλουν. Στο κέντρο, ο Abe no Sadato στέκει ακλόνητος πάνω σε έναν πεσμένο εχθρό, με το σπαθί υψωμένο για να αποκρούσει την επίθεση με δόρυ από τον Ōya no Mitsuto, το πρόσωπό του ήρεμο ακόμα και καθώς η μάχη μαίνεται γύρω του. Αριστερά, ιππεύοντας ψηλά πάνω από το χάος σε ένα αλουφής αλογάκι, ο Minamoto no Yoshiie — Hachimantarō, Γιος του Hachiman, θεού του πολέμου — διευθύνει την επίθεση με ένα φουστανοειδές ράβδι τόνου, η αρχή της ρωμαϊκής αυλής γίνεται ορατή στην ανυψωμένη του στάση πάνω από τη μάχη.

Η σύνθεση απλώνεται σε ολόκληρο το πλάτος του triptych ως συνεχές πεδίο ελεγχόμενης οχλαγωγίας: λευκές σημαίες μάχης κυματίζουν από τους στύλους, πανό με τίγρη καμπύσται προς το αριστερό φύλλο, και ονομασμένοι πολεμιστές ταυτοποιούνται σε όλο το έργο στα κόκκινα ετικετάκια στα καρτελάκια που έγιναν τυπικά από την παράδοση musha-e από τη Kuniyoshi. Το κείμενο αφήγησης σε ένα cartouche στην κορυφή του κεντρικού πάνελ — περιβαλλόμενο από αχνό γαλάζιο ενάντια στον θολό ουρανό — θεμελιώνει τη σκηνή στα λογοτεχνικά και ιστορικά της πηγές, ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των πιο φιλόδοξων ανάλογων αγώνων της περιόδου.

Αυτό που επιτυγχάνει ο Sadahide εδώ είναι μια συνθετική ένταση ανάμεσα στο προσωπικό και το πανοραμικό: ο Sadato δίνεται βάρος και αξιοπρέπεια ακόμα και σε ακραίες συνθήκες — ένα πόδι πατημένο στον πεσμένο, το σπαθί να συγκρούεται με το δόρυ, η στάση ενός ανθρώπου που δεν θα λυγίσει — ενώ ο κόσμος γύρω του διαλύεται σε αυτή την όμορφη αταξία μιας νυχτερινής μάχης. Η βροχή κάνει τα πάντα αόριστα και επείγοντα ταυτόχρονα. Πρόκειται για σκηνή που δεν έχει κατασκευαστεί για ιστορική εικονογράφηση, αλλά για δράμα.
_________________________________________________________

Η Ιστορία — Σαμουράι, Ποιητής του Πολέμου, και η Γέννηση της Τιμής Minamoto

Ο Πολεμικός Πόλεμος των Εννέα Ετών (前九年の役, Zenkumen no Eki, 1051–1062) ήταν η σύγκρουση που μεταμόρφωσε τη δυναστεία Minamoto από τοπικούς πολεμιστές σε την κυρίαρχη στρατιωτική οικογένεια της Ιαπωνίας. Ο οίκος Abe είχε κυβερνήσει την επαρχία Mutsu — το τεράστιο, δασώδες βορρά της Honshū — για γενιές ως στρατιωτικοί κυβερνήτες, σταδιακή ανάληψη εξουσιών που η αυλική αυλή δεν μπορούσε πλέον να αγνοήσει. Όταν ο Abe no Yoritoki αρνήθηκε να υποταχθεί, η αυλή έστειλε τον Minamoto no Yoriyoshi ως διοικητή, συνοδευόμενο από τον νεαρότερο γιο του Yoshiie. Ήταν ο Yoshiie, αργότερα ευφημισμένος ως Hachimantarō, που έδωσε τη μάχη στις κύριες μάχες — και ήταν ο αντίπαλός του Abe no Sadato, ο μεγαλύτερος γιος του Yoritoki, που τον έκανε διάσημο.

Ο Sadato ήταν ό,τι χρειάζεται ένα ηρωικό επεισόδιο για έναν αντίπαλο: ικανός, περήφανος, επίμονος, και — σημαντικότερο — ευγενής αρκετά να εμπνέει σεβασμό ακόμα και στην ήττα. Στη Μάχη του Kawasaki το 1057 ετρύπησε πραγματικά τους Minamoto, καταδιώκοντάς τους μέσα σε χιονοθύελλα. Ο πόλεμος κράτησε πέντε ακόμη χρόνια πριν οι Yoshiie και οι συμμαχικές δυνάμεις επιτεθούν στο φρούριο Abe στο Kuriyagawa το 1062, οδηγώντας τον Sadato έξω. Η πιο γιορτινή στιγμή ολόκληρης της σύγκρουσης — διατηρείται στο χρονικό Mutsu Waki — είναι ό,τι συνέβη κατά τη διάρκεια της καταδίωξης. Ο Yoshiie φώναξε μετά τον φευγόμενο Sadato: Koromo no tate wa hokorobinikeri («Οι καλογραμμώσεις του Κουρομό Castle έχουν ξεδιπλωθεί» — ένα λογοπαίγνιο με τη λέξη ρόμπα). Ο Sadato γύρισε, χαλάρωσε τα ηνία του και απάντησε: Toshi o heishi ito no midare no kurushisa ni («Τα χρόνια έχουν περάσει και οι νήματα έχουν μπλέξει, και αυτό με πονάει»). Ακούγοντας τον τέλειο στίχο, ο Yoshiie κατέβασε το βέλος του και τον άφησε να φύγει.

Αυτή η ανταλλαγή έγινε μια από τις ιδρυτικές μυθοπλασίες του ιαπωνικού πολιτισμού του πολεμιστή: απόδειξη ότι ο αληθινός σαμουράι δεν ήταν απλώς ένας στρατιώτης αλλά ένας άνθρωπος με συναίσθημα και εκλέπτυνση, ικανός να εμπνεύσει ομορφιά ακόμα και τη στιγμή της καταστροφής. Αργότερα, αρκετές γενιές καλλιτεχνών ukiyo-e — Kuniyoshi, Yoshitoshi, Chikanobu — γύρισαν σε αυτό το θέμα. Η νυχτερινή σκηνή επίθεσης εδώ, βίαιη και ατμοσφαιρική, αποτελεί το αντίθετο σημείο αυτής της διάσημης ποιητικής ανταλλαγής: το χάος πριν τη χάρη.
_________________________________________________________

Sadahide — Ο Μάστερ Utagawa που Ανέβασε τον Κόσμο και άλλαξε τα πράγματα

Ο Utagawa Sadahide (1807–περ.1878–79), γεννημένος Χασιμότο Κεντζιρό στον Νομό Shimōsa (σύγχρονη Περιφέρεια Chiba), ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους μαθητές του Utagawa Kunisada — κατατάσσεται τέταρτος στη μαρμάρινη μαρμάρινη μνήμη που ύψωσε ο Kunisada προς τη μνήμη του δασκάλου του το 1828, όταν ήταν μόλις είκοσι ένα έτη. Άρχισε την καριέρα του με bijin-ga (όμορφες γυναίκες) αλλά προχώρησε αποφασιστικά σε τοπία και musha-e (εκτυπώσεις μαχητών) κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1830 και 1840, μια περίοδο κατά την οποία παράχθηκε αυτό το triptych. Οι μάχες συνθέσεις του αυτής της εποχής — πυκνές, ατμοσφαιρικές, πολυεπίπεδες αφηγηματικά — αντιπροσωπεύουν μια κλώνο της σχολής Utagawa στην τελευταία ακμή της Edo.

Αυτό που κάνει τον Sadahide ασυνήθιστο ανάμεσα στους ομολόγους του είναι το δεύτερο μέρος της καριέρας του. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1850, καθώς η Ιαπωνία άνοιξε στον κόσμο μετά από δύο αιώνες απομόνωσης, ο Sadahide μεταστράφηκε σε έναν εξέχοντα χρονικογράφο της ξένης παρουσίας στο Yokohama. Τα Yokohama-e του — σχολαστικά, περίεργα, μη-σεναριολογικές απεικονίσεις Ευρωπαίων εμπορευομένων, πλοίων και εθίμων — ανήκουν στα πιο σημαντικά οπτικά ντοκουμέντα της μετάβασης Meiji. Ήταν τόσο σεβάσμιος διεθνώς που τα έντυπά του επιλέχθηκαν για έκθεση από την αποστολή του κατευθύνουσας τάξης του Shogunate Tokugawa στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού το 1867.

Το πολεμικό έντυπο που προσφέρεται εδώ προέρχεται από τον πρώτο, λιγότερο γνωστό Sadahide — τον ειδικό συνθέσεων μάχης, που εργαζόταν στην παράδοση του Kuniyoshi, πριν ο κόσμος του Yokohama επαναπροσδιόρισε πλήρως τη φήμη του. Το έργο του από αυτή τη περίοδο βρίσκεται στα συλλογές του Art Institute of Chicago, του Metropolitan Museum of Art, του British Museum και του Museum of Fine Arts στη Βοστώνη.