M. Palumbo (XX) - Icona Sacra L'angelo Custode

Αυτή η ιερή εικόνα απεικονίζει τον Προστάτη Άγγελο (εικονογραφείται σύμφωνα με την παράδοση με τα φτερά, τον καθρέφτη μαντείας ή σφαίρα με το μονογράμμα του Χριστού, το ένδυμα και τον πορτοκαλοκόκκινο μανδύα), σχεδιασμένη για να εκφράσει μια βαθιά πνευματική ένταση. Το έργο φτιάχτηκε με μεγάλη τεχνική μαεστρία από έναν καλλιτέχνη καταγόμενο από το Monte Sant’Angelo, πόλη αφιερωμένη στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, στην οποία συνδέεται και το διάσημο «Grotta Celeste». Είναι μια λεπτομέρεια τεράστιας πνευματικής αξίας το γεγονός ότι η εικόνα ευλογήθηκε ακριβώς στη Grotta Celeste του Αγίου Μιχαήλ Αρχαγγέλου. Ο καλλιτέχνης τελειοποίησε την τέχνη του αποκτώντας πιστοποιητικό αγιογράφου στην περίφημη Αββαία Pulsano, κέντρο πνευματικότητας και ιερακής τέχνης.

Σημασιολογικό Θεολογικό και Δογματικό των Χρωμάτων και των Στοιχείων:
Το Μανδύας και το Ένδυμα του Αγγέλου:
Το χρώμα πορτοκαλοκόκκινο του μανδύα: Συμβολίζει τη φωτιά της πεποθηίας της αγάπης, τον θεϊκό ζήλο και την αγάπη με την οποία ο Προστάτης Άγγελος φυλά καθημερινά την ψυχή του ανθρώπου.
Το σκούρο πράσινο ένδυμα: Εκφράζει την ελπίδα, την αναγέννηση και τη ζωή της χάρης την οποία ο άγγελος φυλά και υπερασπίζεται στην καρδιά του πιστού.
Ο Κάθρεφτης ή η Σφαίρα Κρυστάλλινη (με το μονογράμμα IC): Κρατώντας τα χέρια του ο άγγελος αντανακλά το θεϊκό φως και την παρουσία του Χριστού (συμβολιζόμενος από το μονογράμμα). Λειτουργεί ως πνευματικός καθρέφτης όπου η ψυχή μπορεί να θεωρεί την αλήθεια του Θεού και τη δική της εσωτερική καθαρότητα.
Οι Άκρες:
Τα μεγάλα φτερά συμβολίζουν τη γρήγορη και ετοιμότητα του ουράνιου αγγελιοφόρου να επιτελέσει τη βούληση του Θεού και να τρέξει σε βοήθεια του ανθρώπου εναντίον πνευματικών αντιξοτήτων.
Η Αγία και το Χρυσό Φόντο:
Το χρυσό στην εικονογραφία δεν είναι απλώς ένα χρώμα αλλά αντιπροσωπεύει το άχρονο φως του Θεού, τη δόξα της Βασιλείας των Ουρανών και τη συμμετοχή του αγγέλου στην ιερότητα του Θεού.
Οι Γράφες στα Κυριλλικά (Стый ангел хранитель): Υποδεικνύουν την ταυτότητα του ουράνιου προστάτη («Άγιος Άγγελος Φύλακας»), θυμίζοντας την λατρευτική και ανατολική παράδοση από την οποία αντλεί την εικονογραφία για να ανεβάσει τη σκέψη στην αόρατη πραγματικότητα.
Συνοπτικά, αυτή η εργασία συνδέει τη σχολαστική τεχνική της παράδοσης της παλσάνειας εικονογραφίας με μια βαθιά ευλάβεια, διαμορφώνοντας μια πραγματική «παράθυρο» στον πνευματικό κόσμο και στην προστασία από τον Ουράνιο.