Μελανοδοχείο - Κρύσταλλο

Γραφείο στυλό σε κρύσταλλο τετράγωνης διατομής με χρυσό λατινοσίδηρο, Γαλλία, τέλη του 19ου αιώνα

Αυτό το γραφείο-μπομπού (encrier) σε μέγεθος συμπαγές — ύψος 10 cm, βάση 8 × 8 cm — αποτελείται από σώμα από κρύσταλλο τετράγωνικής διατομής με γωνίες ελαφρώς στρογγυλεμένες, πλήρως γυαλισμένο σε όλες τις όψεις σύμφωνα με έναν διάκοσμο τετράγωνων σε φέτα, τυπικό της εργασίας των μεγάλων γαλλικών κρυσταλλατουργείων της δεύτερης ήβης του 19ου αιώνα. Το πάνω τμήμα του σώματος είναι ελαφρώς κοιλότητας για τη δέσμευση του plumier (στυλογράφο), με αυτό το κεντρικό αυλάκι σε μορφή γλωτσάς που επιτρέπει την τοποθέτηση και τη στήριξη της μύτης χωρίς να γλιστρά. Το σύνολο στηρίζεται μέσα σε ένα κάδρο από ορείχαλκο χρυσό με ραβδώσεις κατακόρυφες που είναι ανοιχτές, σχηματίζοντας ένα κομψό υπόβαθρο τοποθετημένο σε τέσσερα πόδια σφαίρας, επίσης από ορείχαλκο χρυσό, στις γωνίες της βάσης. Το καπάκι, αρθρωτό με μεντεσέ, είναι ημισφαίριο από ορείχαλκο χρυσό με πατίνα μέλι, πάνω στο οποίο είναι χαραγμένο ένα γραμμογράφος μονογράμματος με διαπλέξεις δύο γραμμάτων — πιθανώς τα αρχικά του ιδιοκτήτη — περιτριγυρισμένα από καλλιγραφικά φιοριτούρες με μαύρο χρώμα, χαρακτηριστική επεξεργασία της προσωποποίησης αντικειμένων γραφείου κύρους υπό το Δεύτερο Αυτοκρατορικό και τη Τρίτη Δημοκρατία.

Το encrier ή écritoire αποτελεί ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά αντικείμενα της κουλτούρας της γραφής που κυριαρχεί στα ευρωπαϊκά βιομηχανικά σπίτια και στα γραφεία από τον 17ο αιώνα μέχρι την καθιέρωση της στυλό μολύβις επαναφορτιζόμενη, και εν συνεχεία τη στυλό στη μπάλα στα μέσα του 20ού αιώνα. Ήταν το κεντρικό στοιχείο του περιγραμμάτων γραφείου, περιτριγυρισμένο από το plumier, το μπαρ του χαρτιού (ουφ), το κόπτης χαρτιού και το αμνοεργείο, forming ένα ολιστικό σύνολο από κρύσταλλο και μπρούντζο χρυσό που οι οίκοι ασημοχρυσοχοΐας και κρυσταλλουργίας της Γαλλίας παρήγαγαν σε μεγάλη σειρά, προσφέροντας ταυτόχρονα σε εξατομικευμένες εκδόσεις. Το τετράγωνο κρύσταλλο με φάκετες, ειδικότητα των κρυσταλλεργείων Baccarat, Saint-Louis ή Val-Saint-Lambert, ήταν το προτιμητέο υλικό γι’ αυτά τα αντικείμενα, καθώς η διαφάνειά του ανέβαζε το χρώμα της μελάνης που φαινόταν μέσα από τους τοίχους και οι πολλαπλές του φέτες δημιουργούσαν φαινόμενα κρυστάλλινης οπτικής φωτεινότητας που εκτιμήθηκαν πολύ υπό το στυλ Ναπολέοντα Γ΄.

Το μονογράμμα που χαράζεται στο κάλυμμα του καπακιού δηλώνει ότι αυτό το encrier ήταν προσωποποιημένο αντικείμενο, παραγγελθεί είτε ως δώρο για επαγγελματική χρήση, είτε ως διακοσμητικό για ένα γραφείο αντιπροσώπευσης.

Το πίσω αριστερό πόδι είναι κεκλιμένο. Μια μικρή ρωγμή 5 mm στο κρύσταλλο πίσω, κοντά στο καπάκι.