Δύο σπαστήρες καρυδιών αρέκα - Ορείχαλκος - Ινδία - Early 20th century

Σετ από 2 κοπτικά-καρφιτσάκια αρεκ (σαρότα) από ορείχαλκο, Ινδία, αρχές 20ού αιώνα

Αυτά τα δύο αντικείμενα από χυτό ορείχαλκο, μήκους 13 εκ και ύψους 9 εκ (ιπποκάρο) και 16 εκ μήκους με 8 εκ (παπαγαλάκι), είναι κοπτικά-καρφιά αρεκ, οι οποίες ονομάζονται στα χίντι sarota ή saroti, σχεδιασμένα για το τεμάχισμα του αποξηραμένου καρπού αρεκ, arille του καρπού του αρεκίου, καταναλισκόμενου στην Ινδία εδώ και αιώνες τυλιγμένο σε ένα φύλλο μπατούλ με ασβέστη και διάφορα μπαχαρικά για το σχηματισμό του paan, ενός μασητικού μείγματος με ήπια διεγερτικά αποτελέσματα. Αποτελούνται από δύο κλώνους που συνδέονται με κεντρικό κατσαβίδι, λειτουργώντας με την αρχή των ψαλιδιών ή του σπαστήρα καρπών: ο πάνω κλάδος, καλυμμένος με ανάγλυφη μορφή, κουμπώνει πάνω στον κάτω κλάδο σε καθρέπτισμα, ενώ λεία μεταλλική εσωτερική λεπίδα εξασφαλίζει τη λείανση της κοπής υπό πίεση των δύο κλώνων. Η επιχρύσωση είναι χαρακτηριστική του παλαιού ορείχαλκου που διατηρείται καλά.

Ο sarota είναι ένα από τα πλέον διαδεδομένα εργαλεία σε ολόκληρη την Ινδία, παρόν σε κάθε σπίτι από τουλάχιστον τον Μεσαίωνα, και η κατασκευή του από ορείχαλκο ή μπρούντζο αποτελεί εδώ και αιώνες μια βιοτεχνική εξειδίκευση σε πολλές περιοχές, ιδίως Ρατζαστάν, Γκουτζαράτ, Κουτς και Μογγόλ Ινδίας- Μπωγκάλ, όπου οι τοπικοί χύτευτές και καλλιτέχνες ανταγωνίζονταν σε εφευρετικότητα για να γίνουν αντικείμενα επίδειξης αλλά και καθημερινά εργαλεία. Τα sarota με διακόσμηση αλόγου σε πλήρη κίνηση, θέμα εικονιστικής απεικόνισης ευρύτατα διαδεδομένο στα ινδικά μεσο-19ου αιώνα, αποδίδονται συνήθως στα εργαστήρια του Ρατζαστάν ή του Κούτς, όπου η φιγούρα του αλόγου, συνδεδεμένη με τη βασιλεία, το θάρρος και τον θεό Ήλιο Surya, κατέχει κεντρική θέση στο λαϊκό διακοσμητικό ρεπερτόριο. Η παρουσία ιππότη υπενθυμίζει απεικονίσεις επικών ηρώων ή ιπποτικές θεότητες της ινδουιστικής παράδοσης, όπως ο Khandoba, ο Ayyappan ή ο Revanta, ινδουιστική θεότητα προστάτιδα των ιπποτάτων κυνηγών.

Ο παπαγάλος, στα σανσκριτικά suka, είναι ένα από τα πιο εμβληματικά ζώα της κλασικής και λαϊκής Ινδικής κουλτούρας. Είναι το συντροφικό ζώο του Κάμα, θεού του έρωτα, στον οποίο στερεώνει το περπάτημά του, και εμφανίζεται σε εξέχουσα θέση στην σάξπιρική ποιητική σανσκριτική και στις μικρογραφίες των μογκολικών και ρατζπούτων, ως αγγελιοφόρος των εραστών. Στον λαϊκό ινδουιστικό και ιονική παράδοση, συμβολίζει ευγλωττία, μνήμη και μετάδοση της ιερής γνώσης. Η σύνδεση του παπαγάλου με ένα τόσο καθημερινό και οικείο εργαλείο όπως ο sarota ήταν επομένως ένας τρόπος να εμπνεύσει την υπέρβαση της χρήσης του, να θυμίσει ότι η προετοιμασία του paan, αυτή η φυτικής προέλευσης προσφορά που καταναλώνεται κατά τη διάρκεια κοινωνικών συναντήσεων και τελετών, συμμετείχε σε ένα συμβολικό επίπεδο που ξεπερνά τη συνήθη πεπτική συνήθεια.

Στις ινδικές οικίες, ο sarota αποτελούσε αντικείμενο πρώτης ανάγκης, χρησιμοποιούνταν αρκετές φορές την ημέρα κατά την προετοιμασία του paan, αλλά και ένα παραδοσιακό γαμήλιο δώρο και ένα σύμβολο φιλοξενίας. Η ποιότητα της κατασκευής κυμαινόταν από το πιο ταπεινό μοντέλο σιδερένιο μέχρι τις εκδόσεις από βαρύ ασήμι της υψηλής μογκόλ και ρατζπούτ αριστοκρατίας, περνώντας από αυτή τη μεσαίας κατηγορίας ορείχαλκονή μορφή, δημιουργημένη για τον εύπορο μπουρζουά, σε ένα exemplar όπως αυτό αντιπροσωπεύει."