POPLEA - - ISOLA@39 XL— by POPLEA (2000)

Αυτό το έργο εντάσσεται στην ευρύτερη παράδοση του γρήγορου και αμέσου σχεδίου που έγινε δημοφιλής, ιδίως μέσω του Keith Haring: ένα λεξιλόγιο με πρόθεση απλό, σχεδόν παγκόσμιο, όπου μερικές γραμμές αρκούν για να δημιουργήσουν μια ισχυρή, αναγνωρίσιμη και εξαιρετικά σύγχρονη παρουσία. Πίσω από αυτή τη φαινομενική αυταπόδεικτη ευκολία κρύβεται ακριβώς όλη η δυσκολία: στη τέχνη, το πιο απλό συχνά είναι αυτό που απαιτεί τον μεγαλύτερο έλεγχο, ρυθμό και ακρίβεια.

Σε αυτό το βαθύ μπλε φόντο, το λευκό λειτουργεί σαν γραφή. Το μάτι, το αστέρι, το ουράνιο τόξο, η ομπρέλα, οι μορφές του ζωικού βασιλείου και τα μικρά σημάδια γίνονται σχεδόν σύγχρονοι ιερογλύφοι, με κάτι πολύ γραφικό, σχεδόν αιγυπτιακό στον τρόπο που κατοικούν ολόκληρο τον χώρο και αφηγούνται χωρίς κείμενο.

Το κυριολεκτικά ζωντανό χάρη της γραμμής παραμένει: ανομοιομορφίες, επαναλήψεις, παχιές γραμμές και μικρές ατέλειες συνιστούν αναπόσπαστο μέρος του έργου και του χαρίζουν χειροποίητο χαρακτήρα. Από κοντά, διακρίνεται η κίνηση· από μακριά, ο πίνακας μετατρέπεται σε μια πραγματική εικόνα-υπογραφή.

Είναι ένα έργο πολύ παρόν σε έναν εσωτερικό χώρο: η αντίθεση μπλε/άσπρο προσελκύει αμέσως το βλέμμα χωρίς να γίνεται επιθετική, και το τετράγωνο σχήμα του του δίνει αρχιτεκτονική δύναμη. Ένα κομμάτι ταυτόχρονα παιγνιώδες, γραφικό και εξαιρετικά διακοσμητικό, που λειτουργεί τόσο σε ένα σύγχρονο διαμέρισμα όσο και σε έναν πιο κλασικό χώρο όπου αμέσως δημιουργεί αντίθεση.

Έργο φαινομενικά απλό, αλλά εξαιρετικά δομημένο: άμεσο, αναγνωρίσιμο και δύσκολο να ξεχαστεί.

Η επιφάνεια πωλείται κυλιόμενη, χωρίς στήριξη σε καδράρισμα.
Το πλαίσιο δεν περιλαμβάνεται και εξυπηρετεί μόνο ως πρόταση παρουσίασης.

www.popléa.art

Ο καλλιτέχνης Popléa:
Αν έχετε στην κατοχή σας αυτό το έργο, κρατάτε στα χέρια σας ένα αυθεντικό κομμάτι υπογεγραμμένο Popléa.
Αλλά πρέπει να το ξέρετε: ο Popléa είναι ψευδώνυμο.
Δεν έχει ακόμη αποκαλύψει την ταυτότητά του — σκόπιμα. Αυτή η επιλογή αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου καλλιτεχνικού σχεδίου, μιας μορφής πειραματισμού:
Δημιουργία χωρίς όνομα, χωρίς καθεστώς, χωρίς βιογραφία.
Μόνο το έργο. Μόνο η εικόνα. Αυτό που προκάλεσε. Αυτό που νιώθετε.
Ο καλλιτέχνης πίσω από τον Popléa έχει ήδη εκτεθεί/αναγνωριστεί/συλλεχθεί — αλλά ήθελε να εξερευνήσει έναν άλλον δρόμο, πιο ελεύθερο. Να αρνηθεί τους φιλτράρει, τους κώδικες, τους λόγους.
Να αρνηθεί ότι πάντα αυτοί που αποφασίζουν για την αξία είναι οι ίδιοι — γκαλερί, ειδικοί, δίκτυα.
Ίσως αυτό που κατέχετε να είναι η αρχή κάποιου πράγματος.
Ίσως είναι απλώς ένα έργο που σας μιλά, εδώ και τώρα.
Οι δύο επιλογές είναι όμορφες.
Και βαθιά, ίσως αυτό να είναι ο πραγματικός πλούτος.