Pippo (XX) - Echoes in the Ochre

Ακούσματα στην Όκρα
Σήμερα όλα είναι υπερβολικά φωτεινά, μια σκληρή λαμψη που αναδεικνύει την απουσία σου. στηρίζομαι στην τραχιά υφή του τοίχου, αφήνοντας τη χρυσοκίτρινη λάμψη να καίει πίσω από τα μάτια. Τα γυμνά μου δάχτυλα αγγίζουν τα πλακάκια που έχουν καεί από τον ήλιο, αλλά νιώθω μόνο το ψυχρό κενό όπου συναντιόμασταν. Είμαι ένα θραύσμα μνήμης, ένα μαύρο μελάνι-κηλίδα σε έναν καμβά φωτός. Ακούω τον άνεμο περιμένοντας να φέρει ένα ίχνος της φωνής σου, αλλά υπάρχει μόνο το απέραντο ρυθμικό ανέμοστρο της θάλασσας.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Πλάτος × Ύψος × Βάθος)
* Τεχνική: Ακατέργαστο λάδι πάνω σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Πρωτότυπο μοναδικό, ανέκδοτο
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Πέριξ: Χωρίς εξωτερικό κάδρο (τα πλαϊνά είναι ζωγραφισμένα, εξωτερικό κάδρο δεν περιλαμβάνεται)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Λοτταρία: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρης ασφάλιση αποστολής από το Βέλγιο με ιχνηλασιμότητα.

About the Artist:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που περιπλέκονται ανάμεσα στη γαλήνια επιφάνεια της γεωμετρικής αφηρημένης και στο σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερωθεί πλήρως στην πα painting, έχει εγκατασταθεί κοντά στα ήρεμα νερά της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του είναι ορατό στις συνθέσεις του—σχέδια, ισορροπημένες και ακριβείς—και ωστόσο μαλακώνονται από ατμόσφαιρες κινηματογραφικές που θυμίζουν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αντιμετωπίζει τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις σε παρόντα χρόνο και πρώτη προσώπου, εισερχόμενος νοητικά στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, παρότι εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους με προσωπικό τρόπο, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Τα πρόσωπα στις μορφές του, αν και ευπαρουσίαστα, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο ήρωας “μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε”, επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία προσωπικά.

Αυτό το όριο ανάμεσα σε ό,τι βλέπεται και σε ό,τι είναι αόρατο ορίζει επίσης τον καλλιτέχνη. Διοπτικός και ενδοσκοπτικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα έργα του να μιλούν. Δεν αφήνει δακτυλικά αποτυπώματα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που υπάρχει στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα λεπτών και ατμοσφαιρικών τόνων με έντονα χρώματα, ο Pippo εξελίσσει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι ήσυχους ζώους, κοφτές σκιές και φως που ακτινοβολεί—δεν είναι απλά απεικονίσεις, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.