Francesc Vidal Palmada (1894-1958) - La tierra florecida

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το εκπληκτικό έργο τέχνης που ανήκει στον Vidal Palmada, το οποίο απεικονίζει ένα αγροτικό χωριό περιτριγυρισμένο από ανθισμένα πεδιά, προστατευόμενο από μια μεγάλη οροσειρά, ως σύμβολο εργασίας, κοινότητας, αφθονίας και αρμονίας με τη φύση. Το έργο διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική του και την υψηλή εικαστική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 53x121x3 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 51x119 εκ.
· Λάδι σε καμβά, χειρόγραφο από τον καλλιτέχνη στην αριστερή πλευρά του έργου.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με πανέμορφο κάδρο (συμπεριλαμβάνεται στο διαγωνισμό ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Girona.

Σημείωση: Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται συνιστούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του τεμαχίου. Ψευδής ψηφιακή προσομοίωση κατά προσέγγιση· μπορεί να υπάρξουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο ως προς το χρώμα, την κλίμακα και τις λεπτομέρειες.

Το κάδρο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να εξασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα γίνει από τα Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτό το κάδρο παρουσιάζει ένα εκτενές αγροτικό τοπίο όπου μια μεγάλη πεδιάδα καλυμμένη με μικρά ανοιχτόχρωμα λουλούδια απλώνεται από το πρώτο επίπεδο μέχρι τα προάστια ενός χωριού στα πόδια μιας ισχυρής οροσειράς. Η σύνθεση έχει ειδικό πανοραμικό φορμάτ που επιτρέπει να θαυμάσει κανείς τη genişότητα του φαινομένου, τη διανομή των καλλιεργειών, τις σε ομάδες κτισμένες γύρω από έναν καμπαναριό και τα βουνά που δεσπόζουν ολόκληρο τον ορίζοντα. Δύο μικρές φιγούρες εργάζονται ανάμεσα στην βλάστηση, εισάγοντας μια διακριτική ανθρώπινη παρουσία μέσα στην ακατάλυτη φύση. Το σκηνικό μεταδίδει γαλήνη, αφθονία και μια βαθιά σύνδεση ανάμεσα στη γη, την εργασία και τη ζωή της κοινότητας.

Το πρώτο επίπεδο καταλαμβάνεται εξ ολοκλήρου από μια εκτεταμένη φυτική επιφάνεια. Οι ανοιχτοί, σκουροπράσινοι και μπλε τόνοι συνυπάρχουν με αμέτρητα λευκά, ροζ και κίτρινα μικρά σημάδια που φαίνονται να αντιστοιχούν σε μικρά λουλούδια. Αυτή η βλάστηση δημιουργεί μια πυκνή και λεπτή οπτική υφή. Το πεδίο μοιάζει με ένα μεγάλο φυσικό χαλί απλωμένο μπροστά στο θεατή.

Τα λουλούδια διαμοιράζονται με ανομοιομορφία και σχηματίζουν πιο πυκνές συγκεντρώσεις σε ορισμένες περιοχές. Τα κοντινά εμφανίζονται σαφώς διακριτά με μικρές φωτεινές κηλίδες, ενώ τα πιο μακριά συγχωνεύονται σε μια λευκή και πρασινωπή ομίχλη. Αυτή η μετάβαση αυξάνει το βάθος. Το πεδίο φαίνεται να συνεχίζεται πολύ πέρα από το τι μπορεί το βλέμμα να διακρίνει.

Οι λευκές αποχρώσεις προσθέτουν μια έντονη φωτεινότητα στο κάτω μέρος. Δεν σχηματίζουν μια ομοιογενή επιφάνεια, αλλά μια διαδοχή μικρών αστραπών ανάμεσα στα φύλλα. Ορισμένα λουλούδια φέρουν ροζ και βιολετίνι αποχρώσεις που μαλακώνουν την υπεροχή του πράσινου. Η αφθονία υποδηλώνει μια προχωρημένη άνοιξη ή τη στιγμή της μέγιστης ανθοφορίας ορισμένης καλλιέργειας.

Στα δεξιά κάτω μέρος, η βλάστηση γίνεται πιο σκοτεινή και πυκνή. Δεσπόζουν τα βαθιά πράσινα, μαύρα και γαλαζωπά, δημιουργώντας μια ζώνη σκιάς αντίθετη με το φωτεινό κέντρο. Αυτή η διαφορά μπορεί να οφείλεται στην κλίση του εδάφους, σε εγγύτητα ενός περιγράμματος ή σε μικρότερη πρόσληψη φωτός. Η σκιά πλασάρει το τοπίο και κατευθύνει το βλέμμα προς το χωριό.

Το πεδίο οργανώνεται σε απαλές κυματομορφές που προχωρούν προς τον ορίζοντα. Ορισμένες ζώνες φαίνονται ελαφρώς υψωμένες, άλλες σχηματίζουν μικρές κατάθλυσεις. Αυτές οι διακυμάνσεις αποφεύγουν μια επίπεδη επιφάνεια και μεταφέρουν το πραγματικό εύρος του εδάφους. Το βλέμμα διατρέχει το πεδίο με ηρεμία πριν φτάσει στα κτίρια.

Στο κέντρο αριστερά εμφανίζεται ένα μικρό δέντρο με στρογγυλό άνθος. Τα φύλλα του συνδυάζουν βαθιά πράσινα, γκρι και ελαφριά κιτρινωπά τόνους. Το κορμό δύσκολα διακρίνεται ανάμεσα στη βλάστηση, αλλά η κόπω μπορεί να ξεχωρίζει πάνω από το φωτεινό πεδίο. Η παρουσία του προσφέρει αναφορά κλίμακας και σπάει οριζόντιο χαρακτήρα του τοπίου.

Δίπλα σε αυτό το δέντρο εμφανίζονται δύο ανθρώπινες φιγούρες μικρού μεγέθους. Μια από αυτές φαίνεται όρθια ή ελαφρώς κεκλιμένη, ενώ η άλλη σκύβει πάνω στο έδαφος. Τα σκούρα χρώματά τους έρχονται σε αντίθεση με το φως του πεδίου. Η στάση τους υποδηλώνει ότι εκτελούν εργασία σχετική με καλλιέργεια ή συγκομιδή.

Κ near τις φιγούρες διακρίνονται μικρές μορφές που θα μπορούσαν να αντιστοιχούν σε δοχεία, εργαλεία ή καλάθια. Αυτές οι λεπτομέρειες ενισχύουν την ερμηνεία μιας ημέρας εργασίας γεωργίας. Παρότι οι άνθρωποι καταλαμβάνουν πολύ λίγο χώρο, η παρουσία τους είναι θεμελιώδης. Εισάγουν μια καθημερινή ιστορία και επιτρέπουν να κατανοηθεί η τεράστια έκταση των γης.

Οι εργάτες φαίνονται πλήρως ενσωματωμένοι στο τοπίο. Δεν κατακτούν τη φύση ούτε διαταράσσουν τη γαλήνη της, αλλά συμμετέχουν στους κύκλους της. Ο κόπος τους μπορεί να σχετίζεται με τη σπορά, τη φροντίδα ή τη συγκομιδή. Η σκηνή γιορτάζει έτσι τον άμεσο σύνδεσμο ανάμεσα στους ανθρώπους και τη γη.

Πίσω από τις φιγούρες εμφανίζονται διάφορες ζώνες καλλιέργειας. Κάποιες είναι πράσινες και φωτεινές, άλλες έχουν καφέ, κοκκινωπά και βιολετιά τους τόνους. Οι οριζόντιες γραμμές διαμορφώνουν διαγώνιες κατευθύνσεις προς το χωριό. Αυτή η οργάνωση αποκαλύπτει μια καλλιεργούμενη γη που διαχειρίζεται προσεκτικά και κατανεμημένη.

Μια ζώνη κοκκινωπού χρώματος ξεχωρίζει κοντά στο κέντρο. Το μακρόστενο σχήμα της έρχεται σε αντίθεση με το λευκό και πράσινο πεδίο. Θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε γη πρόσφατα ανακινηθείσα ή σε διαφορετική καλλιέργεια. Αυτή η χρωματική παραλλαγή προσθέτει βάθος και αποδεικνύει τη αγροτική ποικιλία του φάσματος.

Προς τα δεξιά διακείται ένα μεγάλο πεδίο σχεδόν πλήρως καλυμμένο από λουλούδια. Η επιφάνειά του καλύπτει ένα σημαντικό μέρος και ανεβαίνει ελαφρώς προς τον ορίζοντα. Στο περιθώριο διακρίνεται μια σκοτεινή γραμμή θάμνων ή υψηλής καλλιέργειας. Αυτή η ζώνη οριοθετεί το τεμάχιο και οδηγεί το βλέμμα προς τους λόφους.

Η βλάστηση στα άκρα συνίσταται από έντονους πράσινους και κίτρινους τόνους. Θα μπορούσε να πρόκειται για μια σειρά από δέντρα, αμπέλια, θάμνους ή καλλιεργημένα φυτά. Η τακτική τους διάταξη μαρτυρά ανθρώπινη επέμβαση. Οι διακεκομμένες μεταξύ τεμαχίων γραμμές δημιουργούν μια δομή σε τάξη μέσα στην ευρύτερη φυσικότητα.

Το χωριό δια extending οριζόντια στη ζώνη κεντρική. Τα σπίτια φαίνονται ομαδοποιημένα και παρουσιάζουν προσόψεις λευκές, μπεζ, γκρι, ώχρες και κοκκινωπές. Οι κεραμουργίες κυριαρχούνται από κόκκινους και καφέ τόνους που ξεχωρίζουν πάνω από τα πράσινα του φάσματος. Η εγγύτητα μεταξύ των κτισμάτων μεταφέρει μια δυνατή αίσθηση κοινότητας.

Στο αριστερό άκρο του χωριού υπάρχουν πολλά χαμηλά οικήματα. Οι απλές τους μορφές και οι κοκκινωπές τους επικαλυπτήσουν κοντά στα πεδία. Ορισμένες προσόψεις φέρουν μικρές σκοτεινές παράθυρα, ενώ άλλες είναι μερικώς καλυμμένες από τη βλάστηση. Το σύνολο φαίνεται να έχει αναπτυχθεί σταδιακά γύρω από τη γεωργική δραστηριότητα.

Κοντά στο κέντρο υψώνεται μια κατασκευή μεγαλύτερου μεγέθους με πρόσοψη καφέ-κόκκινη. Οι πολλές της παραθύρων και η θέση της ως σημείο αναφοράς υποδηλώνουν ένα σημαντικό κτίριο μέσα στον δήμο. Θα μπορούσε να πρόκειται για αρχοντικό, δημαρχείο, μητρόπολη ή παλιά κατοικία. Ο όγκος της λειτουργεί ως σημείο αναφοράς.

Κοντά σε αυτό το κτίριο υψώνεται ένας λεπτός και ψηλός καμπαναριό. Ο φωτεινός του πύργος ξεχωρίζει έντονα έναντι του σκουρόχρωμου βουνού. Στην κορυφή διακρίνονται μικρές οπές και μια ελαφρώς πιο σκουρόχρωμη σκεπή. Το καμπαναριό αποτελεί τον κύριο αρχιτεκτονικό άξονα και σηματοδοτεί το κεντρικό πνευματικό σημείο του χωριού.

Ο πύργος προσθέτει κάθετη διάσταση σε μια σύνθεση κυριαρχούμενη από οριζόντιες γραμμές. Η μορφή του ενώνει οπτικά τα σπίτια με τον ουρανό και τα βουνά. Μπορεί κανείς να φανταστεί ότι τα καμπαναριά οργανώνουν τον καθημερινό ρυθμό των κατοίκων, προαναγγέλλοντας εορτές, ώρες εργασίας και στιγμές συνάντησης. Το καμπαναριό συμβολίζει την αντοχή και την παράδοση.

Στα δεξιά του πύργου απλώνεται μια σειρά κτισμάτων με προσόψεις φωτεινές. Μερικά έχουν δύο ορόφους και παρουσιάζουν παράθυρα διατεταγμένα ομοιόμορφα. Οι κοκκινωποί κεραμίδια δημιουργούν μια συνεχή γραμμή. Αυτά τα σπίτια φαίνονται ότι ανοίγονται απευθείας προς τα πεδία.

Ένα από τα κεντρικά κτίρια παρουσιάζει πολλά πόρτια ή σκάλες σκούρες στο ισόγειο. Η προσόψη του γκρίζου φωτεινής απόχρωσης contrasts με το κόκκινο της οροφής. Η επανάληψη των παραθύρων δημιουργεί τάξη και σταθερότητα. Θα μπορούσε να είναι κατασκευή συνδεδεμένη με τη ζωή της κοινότητας ή με γεωργική δραστηριότητα.

Περισσότερα προς τα δεξιά φαίνεται ένα σπίτι κιτρινοκάστανο με κόκκινη σκεπή. Οι θερμοί τόνοι του ξεχωρίζουν έναντι των γκρι κτισμάτων. Η προσόψη φαίνεται να δέχεται απαλό φως. Αυτή η χρωματική παραλλαγή αποτρέπει το χωριό από κάτι ομοιόμορφο και προσθέτει ζωή στο σύνολο.

Οι καμινάδες κατανέμονται σε διαφορετικές στέγες και φαίνονται απέναντι στο βουνό. Αυτά τα μικρά στοιχεία επιτρέπουν να φανταστούμε τους εσωτερικούς χώρους και τις οικιακές δραστηριότητες. Αν και δεν φαίνεται καπνός, τα σπίτια φαίνονται κατοικημένα. Η εγγύτητα των πεδίων αποδεικνύει τη στενή σχέση ανάμεσα σε σπίτι και εργασία.

Στη δεξιά πλαγιά βρίσκονται διάσπαρτα λίγα αγροτικά σπίτια. Κάποια περιβάλλονται από πράσινες ζώνες, θάμνους και μικρά δέντρα. Τα σκούρα και κόκκινα σκεπές τους ξεχωρίζουν από το έδαφος. Αυτές οι κατασκευές επεκτείνουν το χωριό προς τους λόφους.

Ένα σπίτι στην επάνω δεξιά γωνία καταλαμβάνει μια περιοχή ιδιαίτερα πράσινη. Γύρω του παρατηρούνται κυματιστές ζώνες καλλιέργειας και μικροί δρόμοι. Η απομόνωσή του μεταδίδει γαλήνη. Μοιάζει με αγρόκτημα ή μεγάλου κτήμα από το οποίο κανείς βλέπει όλο το φάσμα του φαινομένου.

Πιο κοντά στο άκρο δεξιά εμφανίζονται δύο κατοικίες χωρισμένες από αγροτικές ζώνες και βλάστηση. Οι απλές τους φόρμες αντικατοπτρίζουν μια αρχιτεκτονική προσαρμοσμένη στο αγροτικό περιβάλλον. Η απόσταση μεταξύ τους ενισχύει την αίσθηση ευρυχωρίας του τοπίου. Κάθε σπίτι φαίνεται να αποτελεί το κέντρο της δικής του γης.

Οι λόφοι δεξιάς παρουσιάζουν έντονες πράσινες αποχρώσεις, κίτρινες και μικρές καφέ ζώνες. Οι εκτάσεις ακολουθούν κλίση του εδάφους και δημιουργούν ρυθμό από καμπύλες και διαγωνίους. Μερικές περιοχές φαίνονται καλυμμένες από νέες καλλιέργειες, ενώ άλλες αποκαλύπτουν εκτεθειμένο χώμα. Το φως τονίζει ιδιαίτερα αυτήν την ζώνη.

Πίσω από το χωριό απλώνεται μια μεγάλη ορεινή μάζα. Οι κατηφόρες χαμηλά παρουσιάζουν σκούρα, γαλαζωπά και γκρι τόνους, ενώ οι κορυφές υιοθετούν βαθύτερους τόνους.Η ορεινή αλυσίδα διαπερνά ολόκληρο τον ορίζοντα και περιβάλει οπτικά την κοιλάδα. Η παρουσία της προσφέρει αίσθηση προστασίας και μεγαλοπρέπειας.

Οι κορυφές έχουν ακανόνιστα και ορειχάλκινα προφίλ. Στην κεντρική ζώνη διακρίνεται μια υψωμένη κορυφή, συντροφευόμενη από άλλες ακονισμένες και στρογγυλεμένες μορφές. Κάποιες επιφάνειες φαίνονται σχεδόν μαύρες, ενώ άλλες δέχονται ασημί αντανακλάσεις. Αυτή η ποικιλία μεταδίδει την πολυπλοκότητα του ανάγλυφου.

Η αριστερή πλευρά οι βουνίσιοι όγκοι γίνονται πιο απαλοί και γαλαζωποί λόγω της απόστασης. Οι προφίλ τους επικαλύπτονται και δημιουργούν διαφορετικά επίπεδα. Το ψυχρό χρώμα αντιπαρατίθεται με τους ζεστούς τόνους των κεραμοσκεπών. Αυτή η μετάβαση προσφέρει μεγάλη βάθος στη βλάστηση.

Στο κέντρο πάνω διακρίνεται μια ανυψωμένη γεωλογική μάζα. Το σκούρο της σχήμα κόβεται μπροστά από τα σύννεφα και φαίνεται να κυριαρχεί το σύνολο. Αυτό το ακρότατο μπορεί να ερμηνευθεί ως σύμβολο δύναμης και σταθερότητας. Το χωριό, στα πόδια της, φαίνεται να προστατεύεται από το βουνό.

Ο ουρανός καταλαμβάνει ένα σχετικά στενό ζωνάρι στην ανώτερη περιοχή. Κυριαρχούν τα ανοιχτά μπλε και τα λευκά, με μερικά μεγάλα και φωτεινά σύννεφα. Κάποια σύννεφα συγκεντρώνονται πίσω από τις κορυφές και λειαίνουν τα περιγράμματα τους. Η ατμόσφαιρα φαίνεται δροσερή και ελαφρώς μεταβαλλόμενη.

Η διαύγεια του ουρανού απλώνεται πάνω από τα πεδία και επιτρέπει τη διάκριση των λουλουδιών, των εκτάσεων και των κτισμάτων. Δεν υπάρχει υπερβολικά σφοδρός φωτισμός, αλλά ένα ευρύ και ισορροπημένο φως. Τα βουνά παραμένουν πιο σκοτεινά, αυξάνοντας τη αντίθεση με το φάσμα. Αυτή η σχέση δημιουργεί αίσθηση βαθύτητας και ηρεμίας.

Η χρωματική παλέτα κυριαρχείται από πράσινους, λευκούς, μπλε, κόκκινους και ώχρες. Οι πράσινοι και οι λευκοί αποτυπώνουν τη ζωντάνια των καλλιεργειών; τα μάτια μπλέ προσφέρουν απόσταση και γαλήνη; οι κόκκινοι στους κεραμίδια εισάγουν ζεστασιά; και οι ώχρες θυμίζουν την παρουσία της γης. Όλα τα χρώματα οργανώνονται σε ευρείες οριζόντιες ζώνες.

Το πανοραμικό φορμάτ ενισχύει την απεραντοσύνη της κοιλάδας. Το βλέμμα μπορεί να μετακινηθεί ελεύθερα από τα σπίτια της αριστερής άκρης μέχρι τις υψωμένες εκτάσεις δεξιά. Ο καμπαναριό λειτουργεί ως κεντρικό άξονας, ενώ τα βουνά παρέχουν συνέχεια. Το ανθισμένο πεδίο καταλαμβάνει το πρώτο επίπεδο και δημιουργεί μια φωτεινή είσοδο.

Η σύνθεση χαράζει μια διαδρομή από τη γειτονική φύση προς την αρχιτεκτονική και τα βουνά. Πρώτα παρατηρούνται τα λουλούδια, μετά οι εργάτες, ύστερα το χωριό και τελικά τα βουνά. Αυτή η ακολουθία επιτρέπει την κατανόηση της σχέσης κάθε στοιχείου. Το τοπίο χτίζεται ως ένας ολοκληρωμένος και ισορροπημένος κόσμος.

Η απουσία μεγάλων ενεργειών ενισχύει τη γαλήνη. Οι αγρότες εργάζονται σιωπηλά, το χωριό ξεκουράζεται και τα βουνά παραμένουν ακίνητα. Ωστόσο, η σκηνή είναι γεμάτη ζωή: τα λουλούδια καλύπτουν τα πεδία, τα σπίτια κατοικούνται και οι εκτάσεις αποκαλύπτουν δραστηριότητα. Η γαλήνη δεν σημαίνει εγκατάλειψη, αλλά αρμονία.

Το ανθισμένο πεδίο μπορεί να ερμηνευθεί ως σύμβολο αφθονίας, ανανέωσης και ελπίδας. Η έκτασή του αποδεικνύει την ευλογία της γης και το αποτέλεσμα των φυσικών κύκλων. Οι μικρές ανθίσεις αποτελούν ένα ταπεινό αλλά εξαιρετικά ωραίο επιφάνειας. Το πρώτο επίπεδο γιορτάζει τη ζωή με την πιο απλή της μορφή.

Οι αγρότες συμβολίζουν την προσπάθεια και τη σταθερότητα. Το μικρό τους μέγεθος σε σχέση με το τοπίο θυμίζει την ταπείνωση της ανθρώπινης παρουσίας, αλλά η εργασία τους είναι ουσιώδης για την οργάνωση και τη διατήρηση των πεδίων. Εκπροσωπούν μια ζωή ενωμένη με τις εποχές. Το έργο τους συνδέει το παρόν με μια αρχαία παράδοση.

Το χωριό ενσαρκώνει την κοινότητα, το σπίτι και την παραμονή. Τα ομαδοποιημένα σπίτια προσφέρουν καταφύγιο, ενώ ο καμπαναριός υποδεικνύει ένα κέντρο κοινό. Η αρχιτεκτονική αποτελεί μέρος του τοπίου και δεν φαίνεται να επιβάλλεται πάνω του. Η ανθρώπινη ζωή προσαρμόζεται στο φράγμα και συνυπάρχει με τα βουνά.

Η αλπική οροσειρά αντιπροσωπεύει σταθερότητα, προστασία και τη ροή του χρόνου. Αντίθετα στους κύκλους των καλλιεργειών και στην καθημερινή δραστηριότητα, τα βουνά παραμένουν ως σιωπηλοί μάρτυρες. Η παρουσία τους προσφέρει ένα αίσθημα μεγαλείου σε μια αγροτική σκηνή. Το τοπίο συνέρχεται έτσι το μεταβαλλόμενο με το μόνιμο.

Συνόψει, αυτό το κάδρο απεικονίζει μια εύφορη κοιλάδα καλυμμένη από εκτεταμένες ανθισμένες πεδιάδες και προεδρεύουσα από ένα χωριό με κόκκινες σκεπές και ανυψωμένο καμπαναριό, όλα προστατευμένα από μια μεγάλη οροσειρά. Οι μικρές φιγούρες που εργάζονται τη γη εισάγουν μια εικόνα προσπάθειας, παράδοσης και συνέχεια, ενώ οι πράσινες και λευκές εκτάσεις εκφράζουν αφθονία και ανανέωση. Το χωριό συμβολίζει το σπίτι και την κοινότητα, οι πεδία ζωή και ελπίδα, και τα βουνά προστασία και παραμονή. Το έργο γιορτάζει τη συνύπαρξη αρμονίας μεταξύ φύσης, εργασίας και αγροτικής αρχιτεκτονικής, μετατρέποντας το τοπίο σε μια βαθιά απόδοση της γης και αυτών που την κατοικούν.