Jaume Mateu (1954) - El guardián del tiempo

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το magnificent έργο τέχνης που ανήκει στον Jaume Mateu, όπου απεικονίζεται ένα αρχαίο ρολόι περιτριγυρισμένο από βιβλία, λουλούδια, ένα κηροπήγιο και ένα μικρό άτομο καθισμένο, συνθέτοντας μια στενή reflection περί της ροής του χρόνου και της μνήμης. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική του και την μεγάλη ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 40,5x61,5x1 cm.
· Λάδι σε σανίδα υπογεγραμμένο με το χέρι από τον καλλιτέχνη στο κάτω αριστερά μέρος.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Ίρβιζα.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του lot. Ψηφιακή απεικόνιση σε mockup ενδεικτικά· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το πλαίσιο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX, χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή της αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα γίνει μέσω Correos ή GLS με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Aυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια εκλεπτυσμένη νεκρρή φύση, τοποθετημένη σε μια βάση ή τραπέζι μπροστά από ένα μεγάλο παράθυρο. Στο κέντρο υψώνεται ένα ρολόι επιτραπέζιο με σκοτεινό σώμα και αχυρένιο φως, συνοδευόμενο από διάφορα βιβλία, ένα λευκό βάζο με κλαδιά και λουλούδια, ένα μικρό ανθρώπινο μορφή καθιστή και ένα λεπτό δοχείο με λουλούδια λευκά. Το ήπιο φως που διαπερνά το κρύσταλλο περιβάλλει τα αντικείμενα σε μια οικεία και σιωπηλή ατμόσφαιρα, μετατρέποντας μια απλή οικιακή συλλογή σε βαθιά reflexión πάνω στη ροή του χρόνου, τη μνήμη, την ανάγνωση και τη φ fragilidade της ζωής.

Το ρολόι αποτελεί τον πραγματικό κέντρο της σύνθεσης. Η δομή του ορθογώνιας μορφής καταλαμβάνει κεντρική θέση και ξεχωρίζει για την ένταση των μαύρων τονικά, των σκούρων πρασίνων και των γκρίζων αποχρώσεων. Η παρουσία του σταθερή αντίθετη με τη λεπτότητα των λουλουδιών και με τη σκηνή της μικρής φιγούρας που βρίσκεται δεξιά.

Η βάση του ρολογιού στηρίζεται σταθερά πάνω στη ράφι. Το κάτω μέρος παρουσιάζει κλιμακωτή μορφή που συνδυάζει μαύρα, καφέ και γκρι αντανακλάσεις. Αυτή η δομή παρέχει σταθερότητα και διαχωρίζει οπτικά το κύριο σώμα από την ανοιχτή επιφάνεια πάνω στην οποία ακουμπά.

Το σώμα του ρολογιού υψώνεται μέσω μιας ορθογώνιας και λίγο στενής μορφής. Οι σκοτεινές επιφάνειές του δέχονται μικρές γυαλάδες πράσινες και μπλε που επιτρέπουν την αντίληψη του όγκου. Η σοβαρότητα του σχεδιασμού του επιτρέπει στην επιφάνεια να αναδεικνύεται άμεσα.

Η επιφάνεια του ρολογιού εμφανίζεται κυκλικά, κυριαρχούμενη από τόνους κρέμα, κίτρινο και ώχρα. Οι σκοτεινοί αριθμοί κατανέμονται περιμετρικά της άκρης και δημιουργούν ένα σταθερό ρυθμό. Παρόλο που ορισμένες λεπτομέρειες ενσωματώνονται απαλά στην ατμόσφαιρα, το αντικείμενο αναγνωρίζεται καθαρά ως σύμβολο του χρόνου.

Οι δείκτες τοποθετούνται στο κέντρο και διαγράφουν λεπτές μαύρες γραμμές πάνω στην ανοιχτή επιφάνεια. Η συγκεκριμένη τους θέση είναι λιγότερο σημαντική από το νόημά τους: θυμίζουν ότι ο χρόνος συνεχίζει να προχωρά ακόμα και όταν τα αντικείμενα και ο χώρος φαίνονται ακίνητα.

Ο κύκλος φωτός της επιφάνειας αντίκειται στο σώμα που τον περιέχει. Αυτή η αντίθεση μεταξύ καμπύλης και γεωμετρίας φέρνει ισορροπία. Η επιφάνεια λειτουργεί σχεδόν ως ένα μικρό φάκος μέσα σε μια σύνθεση κυριαρχούμενη από αποχρώσεις απαλές.

Στον επάνω ρολόι ξεκουράζονται διάφορα βιβλία τοποθετημένα οριζόντια. Ο χαμηλότερο όγκος παρουσιάζει αποχρώσεις καφέ και ώχρας, ενώ ο ανώτερος συνδυάζει βαθιά κόκκινα, βουργουντί, ροζ και ένα ανοιχτό περίγραμμα. Η διάταξή τους υποδηλώνει ανάγνωση που διέκοψε ή επιλογή έργων διατηρημένων κοντά στον ρολόι.

Τα βιβλία εισάγουν μια διανοητική και προσωπική διάσταση. Δεν φαίνονται ως αντικείμενα απλώς διακοσμητικά, αλλά ως ενδείξεις μιας ανθρώπινης παρουσίας αόρατης. Μπορεί κανείς να φανταστεί ότι ανήκουν σε κάποιον που συνηθίζει να διαβάζει δίπλα στο παράθυρο και τα έχει αφήσει εκεί για να τα διαβάσει αργότερα.

Οι τόμοι και οι καλύμματα παρουσιάζουν ελαφρές ατέλειες και μεταβολές χρώματος. Αυτές οι παραλλαγές υποδηλώνουν τη χρήση και τη φθορά του χρόνου πάνω στις επιφάνειές τους. Τα βιβλία, όπως και το ρολόι, συνδέονται με τη μνήμη και τη συσσώρευση εμπειριών.

Πάνω στους όγκους φαίνονται ένα μικρό κηροπήγιο ή μεταλλικό δοχείο με καμπύλες μορφές. Η μαύρη βάση υψώνεται προς ένα κέντρο και δύο πλευρικές λαβές. Αυτό το αντικείμενο προσθέτει κομψότητα και κορυφώνει κάθετα το σύνολο που σχηματίζουν το ρολόι και τα βιβλία.

Ένα λευκό και στενό κερί ξεπετιέται από το κέντρο του κηροπήγιου. Η κάθετη του μορφή ανεβαίνει προς το επάνω μέρος του παραθύρου και κόβεται στο φως καθαρού φόντου. Δεν φέρεται να έχει αναμμένη φωτιά, γεγονός που ενισχύει τη σιωπή της στιγμής και την αίσθηση ενός φυσικού φωτός που προέρχεται από έξω.

Το κερί μπορεί να ερμηνευτεί ως σύμβολο φωτός, γνώσης και διάρκειας. Η φρεσκότητα αντίθετα με τη σταθερότητα του ρολογιού, ενώ η κάθετη θέση δημιουργεί σύνδεση ανάμεσα στο ράφι και την ανώτερη ζώνη. Μαζί με τα βιβλία, εισάγει μια διασταση contemplativa.

Αριστερά του ρολογιού στηρίζονται διάφορα βιβλία όρθια και λοξά. Οι καλύμματα τους παρουσιάζουν καφέ, βουργουνδί, σκούρα πράσινα και σκουρόχρωμες αποχρώσεις. Η ακανόνιστη διάταξη αποφεύγει την αυστηρότητα και δημιουργεί μια μετάβαση ανάμεσα στο ρολόι και το βάζο.

Τα λοξά βιβλία φαίνονται να στηρίζονται το ένα πάνω στο άλλο και κατά μήκος της πλευράς του ρολογιού. Αυτή η θέση μεταδίδει φυσικότητα, σαν να είχαν τοποθετηθεί αυθόρμητα. Οι διαγώνιες τους προσθέτουν κίνηση μέσα σε μια σύνθεση κατά κύριο λόγο σταθερή.

Στα αριστερά άκρη φαίνεται ένα μεγάλο λευκό βάζο με στρογγυλό σώμα. Η ευρεία και καμπύλη του μορφή αντιτίθεται στις ευθείες γραμμές των βιβλίων και του ρολογιού. Η επιφάνειά του συνδυάζει λευκά, γκρι και απαλές μπλε αντανακλάσεις.

Το βάζο στενεύει προς τα επάνω και στηρίζει ένα πλούσιο σύνολο κλαδιών, βλαστών και φύλλων. Ο φωτεινός του όγκος ξεχωρίζει από το κίτινο-οχρό τοίχο του τοιχού και προσφέρει φωτισμό στην αριστερή ζώνη. Η οβάλ μορφή προσδίδει απαλότητα και ισορροπία.

Τα κλαδιά υψώνονται σε διάφορες κατευθύνσεις, δημιουργώντας δομή δυναμική και σχεδόν γλυπτική. Μερικά καμπυλώνουν προς το ρολόι, ενώ άλλα επεκτείνονται προς το αριστερό άκρο. Αυτή η διανομή καθοδηγεί το βλέμμα και πλαίσει το κέντρο.

Τα φύλλα παρουσιάζουν σκούρα πράσινα, γκριμά και μικρά μπλε αντανακλάσεις. Οι μακριές τους μορφές επικαλύπτονται και δημιουργούν μάζα βλάστησης με ελαφρώς άγρια όψη. Δεν πρόκειται για ένα στολισμένο μπουκέτο, αλλά για μια φυσική και αυθόρμητη σύνθεση.

Μεταξύ των φύλλων φαίνονται μικρά λουλούδια και βλαστοί με κόκκινους, ροζ και βιολετιά τόνους. Αυτές οι ζεστές αποχρώσεις τονίζονται διακριτικά πάνω στα πράσινα αμβλύ.
Η λεπτότητα των λουλουδιών εισάγει μια νότα ζωής μέσα στην ήσυχη εσωτερικότητα.

Κάποιοι βλαστοί φαίνονται ξερά ή μερικώς γυμνοί. Αυτή η συνύπαρξη φύλλων, λουλουδιών και γυμνών κλάδων προσθέτει πλούτο συμβολικό. Το κλαδί μπορεί να ερμηνευθεί ως εικόνα των κύκλων της φύσης, όπου ανάπτυξη, πληρότητα και παρακμή εμφανίζονται ταυτόχρονα.

Στα δεξιά του ρολογιού διακρίνεται ένα μικρό γλυπτό σε μαύρο χρώμα. Το σώμα αντιπροσωπεύει ένα άτομο καθιστό, με το σώμα ευθυγραμμισμένο και τα χέρια στηρίζονται στα πόδια ή συνηγμένα στη γούνα. Η σκιά του σκούρου προβάλλεται καθαρά μέσα από το παράθυρο.

Το κεφάλι φαίνεται ελαφρώς κεκλιμένο, προσδίδοντας στη φιγούρα μια μεσημεριανή διάθεση. Δεν διακρίνεται με ακρίβεια τα χαρακτηριστικά της, αλλά η στάση μεταδίδει γαλήνη, υπομονή και συγκέντρωση. Φαίνεται να παρακολουθεί ήσυχα το ρολόι ή τον χώρο που εκτείνεται μπροστά της.

Η φιγούρα ξεκουράζεται πάνω σε μια στρογγυλή και σκούρα βάση. Κάτω εμφανίζεται μια άλλη βάση με σχήμα ορθογώνιο ή κυκλικό που ανεβάζει το σύνολο. Αυτή η διαδοχή στηρίξεων δίνει στη μικρή γλυπτική μια ισχυρή και ιεροτελεστική παρουσία.

Το μαύρο χρώμα του αγαλματιδίου καθιερώνει ένα άμεσο διάλογο με το σώμα του ρολογιού. Και τα δύο στοιχεία μοιράζονται μια βαθιά απόχρωση, αλλά οι σημασίες τους διαφέρουν: το ρολόι αντιπροσωπεύει τον αντικειμενικό χρόνο, ενώ η φιγούρα υποδηλώνει την ανθρώπινη και contemplative εμπειρία αυτού του χρόνου.

Η εγγύτητα μεταξύ του ρολογιού και του γλυπτού δημιουργεί μια μικρή συμβολική αφήγηση. Η φιγούρα φαίνεται να περιμένει, να παρατηρεί ή να Reflect πριν από την πρόοδο των ωρών. Αυτή η σχέση μετατρέπει τη νεκρή φύση σε σκηνή μεγάλης ψυχικής βάθους.

Δεξιά της γλυπτής φιγούρας βρίσκεται ένα μικρό βάζο ή δοχείο με στενό βλαστό. Η μορφή κάθετη συνδυάζει καφέ, γκρι και μαύρα. Σε επάνω της εμφανίζεται μια μάζα λευκών λουλουδιών με απαλό και στρογγυλό όψη.

Τα λουλούδια σχηματίζουν μια καθαρή νεφέλη που αντιτίθεται στη φιγούρα με μαύρο και στους θερμούς τόνους του τοίχου. Τα ακανόνιστα περιγράμματα τους προτείνουν πολάpet petals ομαδοποιημένες. Αυτή η φωτεινότητα εξισορροπεί οπτικά το μεγάλο λευκό βάζο που βρίσκεται στην αριστερή άκρη.

Το μικρό δοχείο φαίνεται ιδιαίτερα ευαίσθητο μπροστά στο μέγεθος του ρολογιού. Η στενότητα και η φρεσκάδα των λουλουδιών εισάγουν μια νότα ελαφρότητας. Βοηθά επίσης να κλείσει ορθολογικά τη σύνθεση δεξιά χωρίς να την υπερφορτώσει.

Η ράφι πάνω στην οποία ξεκουράζονται τα αντικείμενα παρουσιάζει μια απόχρωση πράσινο-γκρίζα. Η επιφάνειά της λειτουργεί ως κοινή βάση και ενώνει όλα τα στοιχεία. Το μπροστινό άκρο διακοσμείται με μια διαδοχή σκοτεινών μορφών παρόμοιων με φούντες ή μικρούς κρεμαστούς μοτίβα.

Αυτή η διακοσμητική λεπτομέρεια προσφέρει ρυθμό επαναλαμβανόμενο στο κάτω μέρος. Οι μικρές μαύρες μορφές contrast με την καθαρότητα του άκρου και υποδηλώνουν ύφασμα, τραπεζομάντιλο ή ένα διακοσμητικό λωρίδες. Η παρουσία της ενισχύει τον οικιακό χαρακτήρα και τη φροντίδα του εσωτερικού.

Η διάταξη των αντικειμένων απαντά σε μια ισορροπία αμείλικτη. Το μεγάλο βάζο και τα κλαδιά καταλαμβάνουν αριστερά; το ρολόι δεσπόζει κέντρο; και το γλυπτό με τα λευκά λουλούδια συμπληρώνει τη δεξιά πλευρά. Κάθε ομάδα έχει τη δική της ταυτότητα, αλλά όλοι συνδέονται μέσω χρωμάτων και σχημάτων.

Τα καμπύλα του βάζου, η σφαίρα και τα λουλούδια αντιτίθενται στα ορθογώνια του ρολογιού, των βιβλίων και του παραθύρου. Αυτή η συνύπαρξη στρογγυλών και γεωμετρικών μορφών προσφέρει ποικιλία. Καμιά στοιχείο δεν φαίνεται να τοποθετήθηκε κατά τύχη.

Το παράθυρο καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το φόντο και χωρίζεται από ευρείς κάθετους κάγκελους. Οι γκρι, λευκοί, μωβ και ροζ τόνοι του κρυστάλλου υποδηλώνουν ένα φως φιλτραρισμένο από κουρτίνες, ομίχλη ή εξωτερικούς αντανακλάσεις. Η ατμόσφαιρα που διαπερνά το παράθυρο είναι απαλής και περιβάλλουσα.

Οι μαύρες γραμμές του κάδρου οριοθετούν διάφορες ορθογώνιες ζώνες. Αυτή η δομή οργανώνει το βάθος και επαναλαμβάνει τη γεωμετρία του ρολογιού και των βιβλίων. Το παράθυρο προσφέρει βαθύτητα, αν και ό,τι υπάρχει από την άλλη πλευρά παραμένει αβέβαιο.

Κάποιες ροζαλιές και βιολέτες φαίνονται πίσω από το κρύσταλλο. Θα μπορούσαν να αντιστοιχούν σε κτίρια, κουρτίνες, αντανακλάσεις ή στοιχεία του εξωτερικού. Η αβεβαιότητά τους προσδίδει μυστήριο και αποφεύγει να αποσπά την προσοχή από τα αντικείμενα στο πρώτο πλάνο.

Το εξωτερικό φως δεν εισέρχεται έντονα, αλλά ήπια. Φαίνεται σαν φως ενός συννεφιασμένου πρωινού ή ενός ήρεμου απογεύματος που απλώνεται απαλώς πάνω στα αντικείμενα. Αυτή η φωτεινότητα ευνοεί τους ήπιους τόνους και δημιουργεί μια ατμόσφαιρα περισυλλογής.

Ο τοίχος και στις δύο πλευρές του παραθύρου παρουσιάζει καφέ, ώχρες και ροζ τόνους. Αυτά τα ζεστά χρώματα αντιτίθενται με τα πράσινα και μαύρα του κεντρικού συνόλου. Ο τοίχος λειτουργεί ως κάδρα που περιβάλλει και προστατεύει τη σκηνή του οίκου.

Ο καθαρός αντικατοπτρισμός πάνω στην επιφάνεια επιτρέπει στο ρολόι να ξεχωρίζει χωρίς να διακόπτει τη γενική απαλότητα. Τα βιβλία, το κερί και το βάζο δέχονται επίσης μικρά αστραπή. Το φως φαίνεται να ενώνει τα αντικείμενα με μια λεπτή συνέχεια.

Η χρωματική γκάμα επικρατεί από καφέ, γκρι, ματ πράσινα, μαύρα και λευκά. Τα κόκκινα των βιβλίων και των λουλουδιών προσθέτουν ζεστασιά, ενώ τα φούρια του φόντου εισάγουν μια μελαγχολική νότα. Το αποτέλεσμα είναι σοβαρό, αρμονικό και βαθιά οικείο.

Η απουσία πραγματικών ανθρώπων εντείνει την αίσθηση της παρουσίας αόρατης. Τα βιβλία υποδεικνύουν τον αναγνώστη, το κερί θυμίζει σε ποιον θα μπορούσε να το κρατήσει κανείς ανάβει, το ρολόι σηματοδοτεί τις ώρες του σπιτιού και τα λουλούδια αποκαλύπτουν την φροντίδα κάποιου. Ο χώρος φαίνεται προσωρινά άδειος, αλλά γεμάτος μνήμη.

Το μικρό γλυπτό λειτουργεί ως συμβολικό υποκατάστατο αυτής της ανθρώπινης παρουσίας. Η στάση του καθίσματος εισάγει γαλήνη και συγκέντρωση. Φαίνεται να φυλάει τα αντικείμενα και να συνοδεύει την σιωπηλή πορεία των ωρών.

Το ρολόι αντιπροσωπεύει αναπόφευκτα τη διεξαγωγή του χρόνου. Η κεντρική του θέση μετατρέπει αυτή την ιδέα στον πυρήνα του έργου. Όλα όσα το περιβάλλουν —τα βιβλία, τα λουλούδια και το κερί— μπορεί να σχετίζονται με διαφορετικούς τρόπους διάρκειας και μνήμης.

Τα βιβλία διατηρούν σκέψεις και εμπειρίες πέρα από τη ζωή των συγγραφέων τους. Τα λουλούδια αντιπροσωπεύουν μια βραχύβια ομορφιά που θα χαθεί. Το κερί παραπέμπει σε ένα φως που μπορεί να ανάψει ή να σβήσει. Το γλυπτό, αντίθετα, φαίνεται να παραμένει ακίνητο.

Η σύνθεση μπορεί να ερμηνευθεί ως προβληματισμός για την πάγια ύπαρξη και το φευγαλέο. Κάποια αντικείμενα έχουν δημιουργηθεί για να διαρκέσουν, ενώ άλλα αλλάζουν ή εξαφανίζονται. Το ρολόι διατηρεί ενωμένους και τους δύο τομείς μέσω της συνεχούς μέτρησης των ωρών.

Υπάρχει επίσης μια βαθιά οικιακή διάσταση. Τα αντικείμενα φαίνονται ότι έχουν μαζευτεί από προσωπική προτίμηση και διατηρούν αισθητική αξία. Δεν παρουσιάζονται ως απομονωμένα αντικείμενα, αλλά ως μέρος μιας οικείας ιστορίας που χτίζεται μέσα στο σπίτι.

Το παράθυρο εισάγει τη δυνατότητα ενός εξωτερικού κόσμου, αλλά η ματιά παραμένει επικεντρωμένη στο εσωτερικό. Αυτή η επιλογή ενισχύει τον εσωτερικό χαρακτήρα. Η σκηνή προσκαλεί να σταματήσεις, να παρατηρήσεις και να εκτιμήσεις τα μικρά αντικείμενα που συντροφεύουν την καθημερινή ζωή.

Συνολικά, αυτό το όμορφο πίνακας προσφέρει ένα ιεραρχημένο, βαθιά συγκινητικό close-up σε μια φυσική νεκρή φύση που εστιάζει σε ένα αρχαίο ρολόι επιτραπέζιο, συνοδευόμενο από βιβλία, ένα κερί, ένα μεγάλο βάζο με κλαδιά και λουλούδια, μια φιγούρα καθιστή και ένα μικρό κλαδί λευκών λουλουδιών. Το ήπιο φως του παραθύρου, η ατμόσφαιρα της σοβαρότητας των χρωμάτων και η ισορροπημένη διάταξη των αντικειμένων χτίζουν μια σιωπηρή, ψυχρή και μελαγχολική ατμόσφαιρα. Το έργο μετατρέπει μια γωνιά του οίκου σε μια διακριτική reflection πάνω στη ροή του χρόνου, τη μνήμη, την ανάγνωση, την εύθραυστη ομορφιά και την παρουσία αόρατων όσων κατοικούν τους χώρους.