Αρχαία Ρωμαϊκή Γυαλί Μενταγιόν-φυλαχτό με θεότητα (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Προσοχή: λόγω κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής ΕΕ προτού θέσετε προσφορά.

Ρωμαϊκό γαλάζιο γυάλινο φυλαχτό-καρικα με ανάστηλη θεότητα. Το φυλαχτό έχει μεγάλο ενσωματωμένο κρίκο ανάρτησης, ο οποίος παραμένει άθικτος και καλά διατηρημένος. Το πίσω μέρος είναι απλό και χωρίς διακόσμηση.

Ύψος: ± 26 mm
Διάμετρος: ± 17,1 mm

Κατάσταση: καλή και ολόκληρη, φοριέται. Ορατά ίχνη φθοράς συμβατά με την ηλικία και τη χρήση. Δείτε τις εικόνες.

Πιστοποιητικό αυθεντικότητας: διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος (pdf-μορφή) για τελική τιμή πλειστηριασμού από 100 € και άνω.

->glass has existed in natural forms since prehistoric times; however, humans first began producing glass around 4,000 years ago in Mesopotamia, when craftsmen discovered how to combine sand, soda and lime.

-> Το γυαλί υπήρχε σε φυσικές μορφές από την προϊστορική περίοδο· ωστόσο, οι άνθρωποι άρχισαν να παράγουν γυαλί περίπου πριν από 4.000 χρόνια στη Μεσοποταμία, όταν οι τεχνίτες ανακάλυψαν πώς να συνδυάζουν άμμο, σόδα και ασβέστη.

For centuries, glass remained a luxury material reserved for the upper classes. Across the Mediterranean world, glassmakers developed techniques such as casting, core-forming and mosaic glass, while experimenting with colours using metallic oxides including cobalt and copper.

Για αιώνες, το γυαλί παρέμενε ένα πολυτελές υλικό προοριζόμενο για τις ανώτερες τάξεις. Σε ολόκληρο τον Μεσογειακό κόσμο, οι γυαλάδες ανέπτυξαν τεχνικές όπως χύτευση, σχηματοποίηση πυρήνα και γυαλί ψηφιδωτό, ενώ πειραματίζονταν με τα χρώματα χρησιμοποιώντας μεταλλικά οξείδια, συμπεριλαμβανομένων κοβαλτίου και χαλκού.

The Romans adopted glassmaking following the conquest of Egypt in the 1st century BC. During the 1st century AD, the invention of glassblowing revolutionised production, allowing for larger-scale manufacturing. By adding manganese dioxide, Roman glassmakers were able to produce colourless or ‘aqua’ glass.

Οι Ρωμαίοι ενσωματώθηκαν την κατασκευή γυαλιού μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου στον 1ο αιώνα π.Χ. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., η εφεύρεση της φυσητής τεχνικής γυαλιού επαναστατικοποίησε την παραγωγή, επιτρέποντας την μαζική κατασκευή. Προσθέτοντας διοξείδιο μαγνησίου (μ manganese dioxide), οι Ρωμαίοι γυαλάδες κατάφεραν να παραγάγουν άχρωμο ή “aqua” γυαλί.

Roman glass became highly popular and was widely used for beads, vessels, mosaic tiles and window panes. It was traded throughout the Roman Empire and beyond, reaching regions such as Central Africa, Scandinavia and, via the Silk Road, as far as China.

Το ρωμαϊκό γυαλί έγινε εξαιρετικά δημοφιλές και χρησιμοποιούνταν ευρύτατα για χάντρες, αγγεία, ψηφιδωτά πλακίδια και υάλους παραθύρων. Διακινούνταν σε ολόκληρη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και πέραν αυτής, φτάνοντας σε περιοχές όπως η Κεντρική Αφρική, η Σκανδιναβία και, μέσω του Δρόμου του Μεταξιού, μέχρι την Κίνα.