Lucía Laurent - XL - Coreografía Plana

Η Lucía Lauren (LILI) είναι μια Κουβανή καλλιτέχνις με βασική σχολή στη ζωγραφική και σχεδόν αυτοδίδακτή, απόφοιτη της Κοινωνικής Επικοινωνίας από το Πανεπιστήμιο της Αβάνας.

Η σχέση της με την εικόνα ξεκίνησε πολύ πριν ασχοληθεί επαγγελματικά με τη ζωγραφική. Η φωτογραφία αποτελούσε τον πρώτο καλλιτεχνικό της χώρο: μέσα από αυτή ανέπτυξε μια ειδική ευαισθησία στη σύνθεση, στην οπτική ισορροπία, στη χειρονομία και στην αναπαράσταση της ανθρώπινης φιγούρας. Αργότερα εισήλθε για αρκετά χρόνια στον κόσμο του τατουάζ, μια καθοριστική φάση για να κατανοήσει τη σημασία που αποκτούν σήμερα στη ζωγραφική της η γραμμή, η σιλουέτα, η απλοποίηση των μορφών και η γραφική διαύγεια.

Τελικά βρήκε στις εικαστικές τέχνες έναν πολύ ευρύτερο χώρο έκφρασης. Η ζωγραφική της επέτρεψε να συγκεντρώσει εκείνες τις προηγούμενες εμπειρίες και να τις μεταμορφώσει σε ένα οικείο και αναγνωρίσιμο σύμπαν, κυρίως με ακρυλικά σε καμβά.

Το έργο της Lucía Lauren στρέφεται ειδικά προς τη γυναίκα, τη φύση, τα λουλούδια και τα ζώα, με επαναλαμβανόμενη παρουσία της γάτας ως σιωπηλού συντρόφου των πρωταγωνιστριών της. Πρόκειται για σκηνές που σπάνια επιδιώκουν να αφηγηθούν εξαιρετικά γεγονότα. Αντιθέτως, η καλλιτέχνις δείχνει ενδιαφέρον για τις μικρές στιγμές γαλήνης: μια γυναίκα που κρατά τη γάτα της, μια φιγούρα περιτριγυρισμένη από λουλούδια, ένα ποτήρι κρασί, έναν φανταστικό κήπο ή απλώς μια στιγμή παρατήρησης.

Η ζωγραφική της ξεκινά από μια χαρακτηριστικά συνυφασμένη οπτική συνθετικότητα. Η Lucía εξαλείφει μεγάλο μέρος της δευτερεύουσας πληροφορίας για να διατηρήσει μόνο ό,τι θεωρεί απαραίτητο. Ήρεμα πρόσωπα, μεγάλες επιφάνειες χρώματος, ορισμένες γραμμές και επίπεδες μορφές συνθέτουν εικόνες άμεσα ευανάγνωστες, φορτωμένες όμως με ευαισθησία.

Στην γλώσσα της βρίσκονται διάχυτες επιρροές από τη σύγχρονη εικονογράφηση και τη ναϊφ ζωγραφική, μαζί με διακοσμητικές αναφορές κοντά στο art déco και στο art nouveau. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία εμφανίζονται να επαναερμηνεύονται από μια δική της ευαισθησία, πιο ζεστή, καθημερινή και γυναικεία.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου της είναι η χρήση του χρώματος. Ροζ αποχρώσεις με σκόνη, ώχρες, ώχρες ώχς, μουσταρδοκίτρινα και κρεμ τόνους συνυπάρχουν με βαθιά μαύρα, γαλάζια–πράσινα, έντονα κόκκινα και πολύ καθαρά λευκά. Σε ορισμένες συνθέσεις η παλέτα είναι ευαίσθητη και σχεδόν οικιακή· σε άλλες ο χρωματικός αντίκτυπος αποκαλύπτει μια σαφή γραφική ένταση.

H γυναίκα καταλαμβάνει το κέντρο σχεδόν σε όλο της τον καλλιτεχνικό χώρο. Δεν απεικονίζεται ως ηρωική ή απομακρυσμένη φιγούρα, αλλά από μια ήρεμη, κομψή και ενδοσκοπική θηλυκότητα. Πρόκειται για φιγούρες με ήρεμα βλέμματα, αργές πόζες και περιορισμένες κινήσεις. Υπάρχει λάμψη, αλλά είναι μια οικεία και σιωπηρή λάμψη.

Οι γάτες διαδραματίζουν έναν ιδιαίτερα ενδιαφέρον ρόλο. Πέρα από απλά διακοσμητικά στοιχεία, λειτουργούν ως σύμβολα συντροφιάς, ανεξαρτησίας, τρυφερότητας και συναισθηματικής καταφυγής. Σε έργα όπου η γυναίκα και το ζώο αγκαλιάζονται, οι καμπύλες του ανθρώπινου σώματος και οι μορφές της γάτας σχεδόν συγχωνεύονται, μετατρέποντας τη σύνθεση σε αναπαράσταση της αφοσίωσης.

Τα λουλούδια και η βλάστηση διαδραματίζουν παρόμοιο ρόλο. Περιβάλλουν τις πρωταγωνίστριες, εμφανίζονται στα φορέματά τους ή ενσωματώνονται στα φόντα μέχρι να εξαφανίσουν ενίοτε τα όρια ανάμεσα στη μορφή και τη φύση. Με τον τρόπο αυτό, η γυναίκα, η φύση και ο κόσμος των ζώων τελικά σχηματίζουν μια ενιαία ευαισθησία.

Σε έργα όπως η φιγούρα που αγκαλιάζει τη γάτα πάνω σε κόκκινο φόντο, η Lucía μειώνει ριζικά την παλέτα ώστε να οικοδομήσει τη εικόνα με αντίθεση ανάμεσα σε μαύρο, άσπρο και κόκκινο. Οι ρίγες του φορέματος δεν αποτελούν πλέον απλώς ένα σχέδιο αλλά μετατρέπονται στο κύριο συνθετικό εργαλείο: περιβάλλουν και τους δύο χαρακτήρες και συγκεντρώνουν ολόκληρη τη σκηνή στη χειρονομία της αγκαλιάς. Το αποτέλεσμα μεταδίδει προστασία, οικειότητα και σιωπή.

Σε άλλα κομμάτια, όπως η γυναίκα κάθεται δίπλα στη γάτα και στο ποτήρι κρασί, η καλλιτέχνης αναπτύσσει μια σύνθεση πιο κοντινή στο σύγχρονο σχεδιασμό. Το ώχρα δώματος του φορέματος διαλογίζεται με απαλές ροζ, μπεζ και γαλάζιο–πράσινο, δημιουργώντας μια εικόνα κομψή χωρίς να γίνει παγωμένη. Η πρωταγωνίστρια δεν εκτελεί καμία συγκεκριμένη ενέργεια· απλώς υπάρχει μέσα στον χώρο της. Ακριβώς αυτή η απουσία δραματικότητας συνιστά μεγάλο μέρος της γοητείας του έργου.

Έτσι η Lucía Lauren αναπτύσσει μια ζωγραφική φαινομενικά απλή αλλά προσεκτικά δομημένη. Η γλώσσα της δεν εξαρτάται από την επιδεικτική τεχνική δεξιοτεχνία, αλλά από την ικανότητα να περιορίζει μια σκηνή μέχρι να βρει το βασικό της συναίσθημα.

Το σύμπαν της είναι γυναικείο, βοτανικό, οικείο και τρυφερό. Σε αυτό εμφανίζεται η καθημερινή ομορφιά, η σχέση με τα ζώα, η φροντίδα, η παρατήρηση και η φύση ως καταφύγιο. Τα πορτρέτα της έχουν μια ιδιαίτερα ελκυστική ποιότητα: μπορεί να φανούν διακοσμητικά με την πρώτη ματιά, αλλά πίσω από αυτή την ομορφιά υπάρχει μια συνεχής αναζήτηση αρμονίας, ευαισθησίας και γαλήνης.

Σε ένα σύγχρονο τοπίο όπου πολλές εικόνες επιχειρούν να τραβήξουν την προσοχή μέσω της υπερβολής, η Lucía Lauren ακολουθεί τον αντίθετο δρόμο: απλοποιεί. Και ακριβώς σ’ αυτή την απλότητα βρίσκεται μεγάλο μέρος της προσωπικότητας του έργου της.

Έργο τέχνης της καλλιτέχνις Lucía Laurent, δημιουργημένο με ακρυλικό σε καμβά υψηλής ποιότητας.
Διάσταση 90 x 120 εκ. της ζωγραφιάς.
Αρχική έκδοση.
Η αποστολή θα γίνει μέσω της United Parcel Service (UPS) για Ισπανία και Ευρώπη, και μέσω της Fedex για τον υπόλοιπο κόσμο. Το έργο θα αποσταλεί στο ρολό και θα προστατεύεται με πολλαπλά επίπεδα συσκευασίας, φυσαλίδες νάιλον, και θα τοποθετηθεί σε ανθεκτικό σωλήνα. Μετά την πληρωμή του έργου, χρειάζονται τρεις ημέρες για τη διαδικασία συσκευασίας και παράδοσης στην εταιρεία μεταφορών. Το κομμάτι θα σας φτάσει εντός δέκα ημερών, ανάλογα με την χώρα προορισμού.
«Αυτό το Lot περιέχει οπτικές απεικονίσεις που έγιναν με ΤΝ. Ελέγξτε τις αρχικές φωτογραφίες για να επαληθεύσετε την πραγματική κατάσταση του έργου.»


Αυτό το έργο σε ακρυλικό σε καμβά παρουσιάζει μια περίτεχνη συνθετική φιγούρα σε ρετρό-μοντέρνο στυλ με επιρροές από το Art Déco και την γεωμετρική εικονογράφηση, όπου διάφοροι χορευτές εναρμονίζουν τις σιλουέτες τους σε μια δυναμική μηχανή του σώματος. Με τη χρήση λεπτών αλλά ακριβών γραμμών και ομοιόμορφων πεδίων χρώματος —σε μια φροντισμένη παλέτα αποχρώσεων ώχρας, βαθυκόκκινο, μπλε ιβουάρ, ανοιχτό ροζ και ουδέτερες αποχρώσεις—, ο καλλιτέχνης εξισορροπεί τη βιολογία με την αφηρημένη υπόβαση. Οι καμπύλες και οι πλαίτες θέσεις των χορευτών, συνδεδεμένες με την ήρεμη μεταχείριση των εκφράσεων, δημιουργούν ένα αρμονικό σύνολο που μεταδίδει δυναμισμό, επίσημη κομψότητα και μια εκλεπτυσμένη αίσθηση ροής και κίνησης.