Lluís Domingo Abelló (1917) - Luz sobre el valle

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το Magnífica έργο τέχνης που ανήκει στον Domingo Abelló, το οποίο απεικονίζει ένα μικρό χωριό που απλώνεται ανάμεσα σε λαμπερά πράσινα λόφοι και κυματιστά πεδία κάτω από έναν έντονο μπλε ουρανό γεμάτο νεφέλες σε κίνηση. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική του και τη μεγάλη ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 79x69x6 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 55x46 εκ.
· Λιά ζωγραφισμένο με ελαιογραφία σε καμβά, χειρόγραφο από τον καλλιτέχνη στη δεξιά πλευρά της εργά, Domingo Abelló.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με όμορφο κάδρο (περιλαμβάνεται στο κήρυγμα ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιορνα.

Σημείωση: Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της περιγραφής του lot. Ψευδής απεικόνιση σε mockup καθοδηγητική; μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το τετράδιο θα συσκευαστεί με επαγγελματικό τρόπο από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει ένα ευρύ αγροτικό τοπίο επικρατούμενο από απαλά λόφους, φωτεινά πεδία και έναν ουρανό έντασης. Η σκηνή απλώνεται σε βάθος από τη σκιάφυ υπήρχε βλάστηση του πρώτου επίπεδου μέχρι τους υψώματα του φόντου, όπου εμφανίζεται ένα μικρό πυρήνα σπιτιών. Το σύνολο μεταδίδει μια δυνατή αίσθηση ευρυχωρίας, ελευθερίας και σύνδεσης with τη φύση, σαν ο θεατής να παρατηρεί την κοιλάδα από ένα ύψιστο σημείο.

Το πρώτο επίπεδο αποτελείται από μια λωρίδα βλάστησης σε αφθονία, όπου συνδυάζονται σκούρα πράσινα, κίτρινα, γαλάζια, καφέ και κοκκινωπά. Τα φυτά και οι θάμνοι εμφανίζονται κατανεμημένα με ακανόνιστο τρόπο, δημιουργώντας ένα ζωντανό και μεταβαλλόμενο έδαφος. Αυτή η ζώνη προσφέρει βάθος στη σύνθεση και διαμορφώνει μια μετάβαση μεταξύ του τόπου από τον οποίο παρακολουθείται το τοπίο και των εκτεταμένων πεδίων που κατέχουν το κεντρικό τμήμα.

Σιδερά στις δεξιά πλευρά υψώνεται ένα σύνολο υψηλών και στυλιστικών δέντρων που λειτουργεί ως κύριος σημείο αναφοράς. Οι κορμοί τους σκοτεινοί υψώνονται κάθετα και στηρίζουν κοιλότητες σχηματισμένες από βαθύ πράσινο, μπλε απόχρωμα και μικρούς φωτεινούς αντανακλαστικούς. Η πυκνότητα αυτού του συνόλου βλάστησης contrasts με το άνοιγμα των λόφων και παρέχει την αίσθηση καταφύγιου μέσα στην απεραντοσύνη του τοπίου.

Τα σχήματα των δέντρων δεν είναι άκαμπτα ή τελείως ομοιόμορφα. Κάποια κλαδιά φαίνεται να ταλαντεύονται ή να κλίνουν υπό την επίδραση του ανέμου, ενώ οι κόρφοι συνυπάρχουν μεταξύ τους forming μια ενιαία μάζα βλάστησης. Αυτή η αίσθηση κίνησης φέρνει ενέργεια στον πίνακα και συνδέει οπτικά τα δέντρα με τα σύννεφα που διαβαίνουν τον ουρανό.

Τα λόφια κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης και χτίζονται με πλούσια ποικιλία πράσινων, κίτρινων και γήινων τόνων. Οι επιφάνειές τους παρουσιάζουν απαλές κυματώσεις που οδηγούν το βλέμμα από το πρώτο επίπεδο προς τον ορίζοντα. Οι πιο ανοιχτές ζώνες φαίνονται να δέχονται άμεσα το φως, ενώ άλλες παραμένουν καλυμμένες από σκιάς πρασινωπές και μπλε αποχρώσεις που ενισχύουν το ανάγλυφο του εδάφους.

Ένας δρόμος ή μικρή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα πεδία φαίνεται να προχωρά από το κεντρικό μέρος προς το χωριό. Αυτή η γραμμή, οριακά ορισμένη, δημιουργεί οπτική κατεύθυνση και επιτρέπει να φανταστεί κανείς έναν δρόμο που διασχίζει το τοπίο. Η καμπύλη της πορείας ενισχύει το βάθος της σκηνής και προτείνει την ύπαρξη μιας καθημερινότητας συνδεδεμένης με αυτά τα πεδία, παρότι καμία ανθρώπινη φιγούρα δεν φαίνεται εμφανώς.

Στην απόσταση βρίσκεται ένα μικρό χωριό αποτελούμενο από διάφορα φωτεινά σπίτια και κοκκινωμενους στέγες. Τα κτίρια κατανέμονται οριζόντια στα πόδια ενός πράσινου λόφου, ενσωματωμένα φυσικά στο περιβάλλον. Το μικρό τους μέγεθος επιτρέπει να κατανοηθεί το μεγάλο κλίμα του τοπίου και μεταδίδει την αίσθηση μιας ήρεμης κοινότητας, περιτριγυρισμένης από καλλιεργήσιμες γαίες και προστατευόμενης από τις κοντινές υψώσεις.

Μεταξύ των σπιτιών διακρίνεται ένας στενός πύργος που υψώνεται πάνω από τα κεραμίδια. Η μορφή του κάθετα σπάει ομαλά την οριζόντια γραμμή του χωριού και γίνεται σημείο αναφοράς σε απόσταση. Ο πύργος επιτρέπει να φανταστεί κέντρο της κοινότητας και προσδίδει έναν παραδοσιακό χαρακτήρα στη σκηνή, επαναφέροντας τη σιλουέτα μιας αγροτικής εκκλησίας που παρατηρείται από τα πεδία.

Το λόφο πίσω από το χωριό παρουσιάζει ανοιχτές και κιτρινισμένες αποχρώσεις που το ξεχωρίζουν από τον σκούρο ουρανό. Στην κορυφή εμφανίζονται μικρές μάζες βλάστησης, διασκορπισμένες όπως βαθιές κηλίδες στην επιφάνεια που φωτίζεται. Αυτή η ανάταση λειτουργεί ως φυσικό όριο και χωρίζει τη γαλήνη της γης από την ακαταστασία της ατμόσφαιρας του επάνω μέρους.

Ο ουρανός καταλαμβάνει σημαντικό εύρος και αποτελείται από έντονους μπλε, βιολετί, πιο σκοτεινά και λευκά. Τα σύννεφα κινούνται με μεγάλες ακανόνιστες μορφές που φαίνονται να διασχίζουν γρήγορα το τοπίο. Ορισμένες περιοχές είναι φωτεινές και λαμπερές, άλλες γίνονται βαθιές και σχεδόν νυχτερινές, δημιουργώντας έντονη αντίθεση που γεμίζει τη σκηνή με τραγικότητα.

Η σχέση γης και ουρανού αποτελεί ένα από τα πιο εκφραστικά στοιχεία της σύνθεσης. Οι αγροί λουζονται από ένα κίτρινο-πράσινο φως, ενώ πάνω τους επικεντρώνεται μια πυκνή και μεταβαλλόμενη ατμόσφαιρα. Αυτή η αντίθεση επιτρέπει να φανταστεί μια στιγμή πριν από τη βροχή, όταν ο ήλιος εξακολουθεί να φωτίζει ορισμένα τμήματα της κοιλάδας και τα σύννεφα αρχίζουν να συγκεντρώνονται πάνω ορίζοντα.

Η χρωματική ποικιλία προσφέρει μια έντονη ζωτικότητα στο τοπίο. Τα ανοιχτά πράσινα μεταδίδουν φρεσκάδα, τα κίτρινα υποδηλώνουν την παρουσία φωτός και τα σκούρα μπλε εισάγουν βάθος και μυστήριο. Οι μικρές κόκκινες και καφέ λεπτομέρειες του πρώτου επίπεδου και του χωριού εξισορροπούν τη σκηνή, προσθέτοντας ζεστασιά εντός μιας σύνθεσης που ελέγχεται από φυσικούς χρωματισμούς.

Η απουσία χαρακτήρων ενισχύει την αίσθηση σιωπής και απόστασης. Ωστόσο, η παρουσία του χωριού και των δρόμων υποδηλώνει ότι το τοπίο κατοικείται και καλλιεργείται. Η σκηνή φαίνεται να αιχμαλωτίζει μια στιγμή παύσης όπου η ανθρώπινη δραστηριότητα βρίσκεται προσωρινά κρυμμένη, επιτρέποντας στη φύση, στον άνεμο και στο φως να γίνουν οι πραγματικοί πρωταγωνιστές.

Το έργο μπορεί να ερμηνευτεί ως γιορτή της αγροτικής ζωής και της ισορροπίας ανάμεσα στον άνθρωπο και τη γη. Το χωριό ενσωματώνεται με διακριτικό τρόπο στις καμπύλες των λόφων, χωρίς να υπερισχύει, ενώ τα πεδία εκτείνονται ελεύθερα γύρω του. Η δύναμη του ουρανού θυμίζει ότι η φύση παραμένει σε διαρκή μεταμόρφωση και ότι κάθε στιγμής του τοπίου κατέχει διαφορετική ατμόσφαιρα.

Συνολικά, αυτός ο πίνακας προσφέρει μια ζωντανή και βαθιά εκλυτική ματιά σε ένα ανοιχτό αγροτικό τοπίο κάτω από έναν μεταβαλλόμενο ουρανό. Οι πράσινες και κίτρινες λειχήνες, το μικρό χωριό με τον πύργο του, ο μαυριδερός συστάδας δέντρων και τα γαλάζια σύννεφα δημιουργούν μια σκηνή γεμάτη κίνηση, βάθος και συναίσθημα. Το έργο καλεί τον θεατή να επισκεφθεί την απεραντοσύνη της φύσης και μεταδίδει έναν συνδυασμό ηρεμίας της υπαίθρου, ατμοσφαιρικής ενέργειας και ελευθερίας.