Joan Vila Arimany (1944) - Paisaje

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το Magnífico έργο τέχνης που ανήκει στη Vila Arimany, απεικονίζοντας ένα ήσυχο αγροτικό τοπίο με μια αρχαία κατοικία που βρίσκεται πάνω σε βράχο, περιτριγυρισμένη από βλάστηση και με μια πύργο στο βάθος ανάμεσα σε υψηλά κυπαρίσια. Η ζωγραφική ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική της και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάλυμμα πλαισίου: 90x108x6 cm.
· Διαστάσεις χωρίς κάλυμμα: 73x92 cm.
· Λαδιές σε καμβά υπογεγραμμένο στο χέρι από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξιά μέρος, Vila Arimany.
· Το τεμάχιο βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.
· Το έργο πωλείται με υπέροχο κάδρο (περιλαμβάνεται στην δημοπρασία ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Girona.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του λατ. Η ψηφιακή αναπαράσταση σε mockup είναι ενδεικτική· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο ως προς το χρώμα, την κλίμακα και τις λεπτομέρειες.

Το κάδρο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές διεθνώς.

------------------------------------------------------------------

Αυτό το πίνακας παρουσιάζει ένα εκτεταμένο και ήσυχο αγροτικό τοπίο, οργανωμένο γύρω από ένα αρχαίο εξοχικό σπίτι που υψώνεται πάνω σε βραχώδες έδαφος. Η σκηνή περιβάλλεται από μια ήρεμη και ελαφρώς μελαγχολική ατμόσφαιρα, σημαδεμένη από τα γαλάζια και γκρι αποχρώσεις του περιβάλλοντος. Ο συνδυασμός της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, της άφθονης βλάστησης και των πέτρινων διαμορφώσεων χτίζει μια εικόνα βαθιά συνδεδεμένη με τη ζωή στη φύση και τη φθορά του χρόνου.

Το σπίτι καλύπτει την ανώτερη αριστερή ζώνη και ξεχωρίζει για τους φωτεινούς, απλούς και στιβαρούς τοίχους του. Η ορθογώνια δομή του και η κεκλιμένη στέγη σε κόκκινες αποχρώσεις μεταδίδουν αίσθηση σιγουριάς και διατήρησης. Η κατοικία φαίνεται να κάθεται φυσικά στο έδαφος, σαν να αποτελεί μέρος του βουνού και να έχει παραμείνει εκεί για πολυάριθμες γενιές.

Σε συνδεόμενο προς τη ζωή του σπιτιού εμφανίζεται μια ανοιχτή κατασκευή στηριγμένη από λεπτές κολώνες. Αυτός ο χώρος καλύπτεται μπορεί να θυμίζει βεράντα, σ τη ή αυλή ή έναν χώρο εργασίας συνδεδεμένο με τις αγροτικές εργασίες. Η αυστηρή της εμφάνιση ενισχύει τον λειτουργικό χαρακτήρα του κτιρίου και επιτρέπει τη φαντασία της καθημερινής δραστηριότητας που θα μπορούσε να εξελιχθεί γύρω από το σπίτι: αποθήκευση εργαλείων, ανάπαυση υπό τη σκιά του ή η παρατήρηση του τοπίου.

Η κύρια όψη παρουσιάζεται σχεδόν εντελώς κλειστή και σιωπηλή. Η απουσία ανθρώπινων μορφών ή ορατών οικιακών στοιχείων δημιουργεί αίσθηση μοναξιάς, αλλά όχι εγκατάλειψης. Το σπίτι διατηρεί μια αξιοπρεπή και ήρεμη παρουσία, μετατραπεί σε μάρτυρα του τοπίου που το περιβάλλει. Η αρχιτεκτονική απλότητά του προσφέρει αυθεντικότητα και επιτρέπει να ξεχωρίσει χωρίς να επιβάλει πάνω στη φύση.

Μπροστά από το σπίτι φυτρώνει ένα μεσαίου μεγέθους δέντρο, με λεπτό κορμό και ελαφριά κόμη. Τα κλαδιά του εξαπλώνονται πάνω στον τοίχο και δημιουργούν μια διακριτή μετάβαση μεταξύ αρχιτεκτονικής και φυσικού περιβάλλοντος. Πέρα από το να καλύπτει το σπίτι, το δέντρο φαίνεται να το συνοδεύει, μαλακώνοντας τις γεωμετρικές του μορφές και εισάγοντας μια ζωντανή παρουσία σε αυτή την υψηλή ζώνη του τοπίου.

Το κέντρο της σύνθεσης κατέχεται από μια μεγάλη πλατφόρμα από ανοιχτό μάρμαρο. Οι ακανόνιστες επιφάνειες παρουσιάζουν ρωγμές, ανισότητες και μεταβολές χρωμάτων που αποκαλύπτουν την σκληρότητα του εδάφους. Οι αποχρώσεις λευκές, γκρίζες και γαλαζωπές αναμειγνύονται με μικρές σκοτεινές ζώνες, δημιουργώντας μια πέτρινη διαμόρφωση γεμάτη αποχρώσεις που λειτουργεί ως οπτική βάση για το σπίτι και συνδέει τα διάφορα επίπεδα της σκηνής.

Από την πλατφόρμα, το έδαφος κατεβαίνει προς το πρώτο επίπεδο σε ήπιες κλίσεις και δρόμους ελάχιστα ορισμένους. Η επιφάνεια συνθέτει αποχρώσεις από πρασινο-κάτι, καφέ, ώχρα και γκρι, υποδεικνύοντας ένα τεμάχιο γης λίγα γεωργημένα και προσαρμοσμένο στις συνθήκες του βουνού. Μικρές πέτρες διακόπτουν την πορεία και ενισχύουν την αίσθηση ενός αυθεντικού τοπίου, ανομοιομορφου και ελάχιστα μεταμορφωμένου.

Στην δεξιά ζώνη, μια περιοχή σκούρας βλάστησης σχηματίζει μια συμπαγή μάζα που contrasts με τη διαύγεια του σπιτιού και των πετρών. Δέντρα και θάμνοι επικαλύπτονται μέχρι να δημιουργήσουν ένα βαθύ, σχεδόν αδιάβατο χώρο. Μεταξύ των σκοτεινών πρασίνων εμφανίζονται μικρά κίτρινα, μοβ και γκρι αποτυπώματα που προσφέρουν ποικιλία και επιτρέπουν να διακριθούν οι διάφορες ειδies φυτών.

Ένας στενός δρόμος φαίνεται να εισέρχεται ανάμεσα σε βλάστηση δεξιά και χάνεται προς το βάθος. Αυτή η δίοδος οδηγεί το βλέμμα στο φόντο και προσθέτει μυστήριο στη σκηνή. Ο μονοπάτι μπορεί να φανταστεί κανείς ως αρχαία δίοδος πρόσβασης στο σπίτι ή ως μια διαδρομή που ενώνει το σπίτι με το κτίριο πέρα από τα δέντρα. Η ύπαρξή του προσκαλεί τον θεατή να περιπλανηθεί νοητικά στο τοπίο.

Στην περιοχή πάνω δεξιά υψώνεται ένας πύργος με θρησκευτικό ή ιστορικό χαρακτήρα, στεφανωμένος από μια αιχμηρή, πράσινη στέγη. Η κάθετη του σιλουέτα ξεχωρίζει ανάμεσα στα δέντρα και γίνεται ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία της σύνθεσης. Αν και εμφανίζεται μακριά, ο πύργος προσφέρει μεγαλοπρέπεια και υποδηλώνει τη γειτνίαση ενός μικρού οικισμού, μιας εκκλησίας ή ενός αρχιτεκτονικού συνόλου κλασικού χαρακτήρα.

Γύρω από τον πύργο ανεβαίνουν αρκετοί ψηλοί και στενοί κυπαρίσσια. Οι σκιές τους δημιουργούν ένα κομψό οριζόντιο ήχο και κατευθύνουν το βλέμμα προς τον ουρανό. Αυτά τα δέντρα προσδίδουν αυστηρότητα στη σκηνή και ενισχύουν τον μεσογειακό χαρακτήρα του τοπίου. Η συνύπαρξη του πύργου και των κυπαρισσών形成 ένα οπτικό σύνολο ισορροπημένο που συνδιαλέγεται με το σπίτι στην αντίθετη πλευρά.

Πίσω από τη κατοικία υψώνεται μια μεγάλη ορεινή μάζα σε γαλάζιες και γκριές αποχρώσεις. Οι πετρωμένες τοίχοι φαίνονται μαλακωμένοι από την απόσταση και από το φως της ατμόσφαιρας. Το βουνό λειτουργεί ως προστατευτική παρουσία που εγκλείει το τοπίο και προσφέρει βάθος. Το ψυχρό χρώμα του συν harmoniza με τον ουρανό και τα σκιάσεις που διανέμονται στο έδαφος.

Ο ουρανός απλώνεται με αποχρώσεις γκρίζες, λευκές και γαλαζωπές, με ήρεμες συννεφώσεις που φαίνονται να καλύπτουν μερικώς το φως. Αυτή η ομίχλη ατμόσφαιρα αποφεύγει τους αντιθέσεις που είναι υπερβολικά έντονες και περιβάλλει τη σκηνή σε μια σαφή ηρεμία. Η αίσθηση μπορεί να αντιστοιχεί σε ένα δροσερό πρωί, σε μια ημέρα του χειμώνα ή στη στιγμή πριν από μια ελαφριά βροχή πάνω στο πεδίο.

Η απουσία χαρακτήρων επιτρέπει στην αρχιτεκτονική και στη φύση να μιλούν από μόνες τους. Το σπίτι, ο πύργος, οι δρόμοι και η βλάστηση υποδηλώνουν μια ανθρώπινη παρουσία που δεν χρειάζεται να εμφανιστεί άμεσα. Κάθε κατασκευή φαίνεται να φυλά σ μν recuerdos αυτών που κατοίκησαν ή διέβησαν από αυτό το μέρος, μετατρέποντας το τοπίο σε χώρο γεμάτο μνήμη.

Η σύνθεση δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα αντίθεση μεταξύ του κοντινού και του μακρινού. Στην πρώτη γραμμή εκτείνεται το βραχώδες έδαφος. Στο ενδιάμεσο επίπεδο εμφανίζεται το σπίτι. Και στο βάθος, ο πύργος υψώνεται ανάμεσα στα κυπαρίσια. Αυτή η διαδοχή καθοδηγεί το βλέμμα διαπεραιώνοντας το τοπίο και δημιουργεί μια οπτική αφήγηση που ενώνει τη ζωή στην ύπαιθρο, τη φύση και την αρχιτεκτονική κληρονομιά.

Συνόλικά, αυτός ο πίνακας προσφέρει μια ήρεμη και αφαιρετική ματιά σε ένα αγροτικό τοπίο που χαρακτηρίζεται από το αρχαίο εξοχικό σπίτι, τους πετρώδεις σχηματισμούς, τη σκούρα βλάστηση και τον πύργο που ανεβαίνει ανάμεσα στα κυπαρίσια. Η απαλή ατμόσφαιρα και τα ήπια χρώματα μεταδίδουν σιγή, φρεσκάδα και μια βαθιά αίσθηση διαχρονικότητας. Το έργο καλεί τον θεατή να φανταστεί την ιστορία αυτού του τόπου και να θαυμάσει την αρμονία ανάμεσα στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική και τη φύση που τον περιβάλλει.