Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print - 67x67 *COA*

Γνήσια μεταξοτυπία του Max Bill (*)
Αυτό το έργο εκδόθηκε από την Galerie Thomas (Μόναχο) με αφορμή την έκθεση "Look At".
Τυπωμένο σε χαρτί διαφανές μεταξοτυπίας.
Χωρίς υπογραφή.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Χαρακτηριστικά:

Διαστάσεις φύλλου: 67 x 67 εκ.
Διαστάσεις θέματος: 58 x 58 εκ.
Έτος: 1972
Έκδοση: άγνωστη.
Εκδότης: Galerie Thomas (Μόσχα) - συγγνώμη, διόρθωση: Galerie Thomas (Μόναχο)
Κατάσταση: Εξαιρετική (το έργο αυτό δεν έχει πλαστικοποιηθεί ή εκτεθεί ποτέ, διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό βρίσκεται σε άριστη κατάσταση)

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί με προσοχή. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποιημένο δέμα και αριθμό ιχνηλάτησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Max Bill υπήρξε αρχιτέκτονας, ζωγράφος, γλυπτής, γραφίστας, τυπογράφος και βιομηχανικός σχεδιαστής, δημόσιο πρόσωπο και παιδαγωγός ελβετικής καταγωγής.
Γεννήθηκε στο Winterthur (Ελβετία). Από το 1924 έως το 1927 φοίτησε στη Kunstgewerbeschule της Ζυρίχης, όπου δέχτηκε επιρροές από τον νταβισμό και τον κυβισμό. Από το 1927 έως το 1929 σπούδασε εικαστικά στη Bauhaus του Ντάουζ, όπου προσέγγισε τον λειτουργικό χαρακτήρα του σχεδιασμού. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, επέστρεψε στην Ζυρίχη για να αφοσιωθεί στη ζωγραφική, την αρχιτεκτονική και το γραφιστικό σχέδιο.
Το 1930 δημιούργησε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο και ως μέλος του Deutsche Werkbund υλοποίησε το ακίνητο Νuebühl στυλ μοντέρνο, κοντά στη Ζυρίχη.
Το 1931 ενέκρινε τη θεωρία του "τέχνης του συγκεκριμένου" του Theo van Doesburg, σύμφωνα με την οποία είναι δυνατή η επίτευξη παγκόσμιας καθαρότητας μέσω της σαφήνειας.
Το 1932 εργάστηκε ως γλύπτης και προσχώρησε σε κάποιες καλλιτεχνικές οργανώσεις όπως η Abstraction-Creation, ο όμιλος Allianz της Ελβετίας.
Το 1944 ο Bill εισήλθε στο βιομηχανικό σχέδιο, με το σχεδιασμό ενός ρολογιού από αλουμίνιο για την Junghans, εταιρεία με την οποία συνεργάστηκε για αρκετά χρόνια σχεδιάζοντας ρολόγια τοίχου, κουζίνας και βραχιόλι σε ριζοσπαστικό και βιομηχανικό στυλ. Οργάνωσε την έκθεση "Die gute industrieform", που αποσκοπούσε στην προώθηση της υψηλής ποιότητας των αντικειμένων βιομηχανικού σχεδιασμού. Επίσης σχεδίασε ένα μίνιμαλ σκαμπό, το Ulmer Hocker (1954), ένα από τα πιο γνωστά σχέδια του.
Το 1951 ίδρυσε το Hochschule für Gestaltung στο Ulm, Γερμανίας, ένα σχολείο που συνέχισε την παράδοση της Bauhaus. Σε αυτό το ίδρυμα υπήρξε Ρектор και διευθυντής των τμημάτων αρχιτεκτονικής και παραγωγής σχεδίου από το 1951 έως το 1956. Σε αυτό το σχολείο ο Bill υπερασπίστηκε τον λειτουργικό χαρακτήρα της Bauhaus, πιστεύοντας ότι οι μορφές που βασίζονται σε μαθηματικές σχέσεις έχουν αισθητική καθαρότητα και ως εκ τούτου παγκοσμιότητα.
Το 1957, μετά την αποχώρησή του από την HfG του Ulm, ίδρυσε το δικό του γραφείο στη Ζυρίχη και ασχολήθηκε με τη γλυπτική, τη ζωγραφική και την αρχιτεκτονική.
Από το 1967 έως το 1971 διετέλεσε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελβετίας, και εν συνεχεία έγινε καθηγητής στο Staatliche Hochschule für Bildende Künste του Αμβούργου.
Το 1976 εντάχθηκε ως μέλος στην Ακαδημία Τεχνών του Βερολίνου.
Ο Max Bill απεβίωσε το 1994 στο Βερολίνο.