Nicolas Lemery - Traité universel des drogues simples - 1723





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141835 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Νικόλαος Λεμέρι, συγγραφέας και εικονογράφος, Το οικουμενικό έργο περί απλών φαρμάκων Traité universel des drogues simples, γαλλική έκδοση δημοσιευμένη στο Παρίσι το 1723 από τον Laurent d'Houry, με δερμάτινη ρίχῃ, 922 σελίδες, 25 χαλκογραφίες, διάσταση 26 × 20 cm, αρχική γλώσσα γαλλικά, σε κακή κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
LEMERY (Νικόλαος). Πανθεώδης Τριτευτής των απλῶν φαρμάκων, ταξινομημένων αλφαβητικά. Παρίσι, Laurent d'Houry, 1723. 1 τόμος σε quarto, [8] σελίδες (τίτλος, πρόλογος), 922 σελ., [22] σελ. (πίνακες), 25 χαλκογραφημένες πλάκες εκτός κειμένου, τετράγωνο καφέ δέρμα της εποχής, ράχη με μαργαριταρώδη δώματα ντε κορνέ. Τρίτη έκδοση.
Ο Νικόλαος Λεμέρυ (1645-1715) ήταν φαρμακοποιός της Ρουέν και Προτεστάντης, αναγκασμένος να αρνηθεί την πίστη μετά την ανάκληση της Σύμβασης του Ναντ, και στη συνέχεια μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών. Είναι ο συγγραφέας του διασημου Cours de chymie (1675), που βοήθησε να αποχωριστεί η χημεία από την αλχημεία του ερμητικού πνεύματος. Το Τριτευτής, που δημοσιεύθηκε το 1698 ως συμπλήρωμα της Pharmacopée universelle, επανεκδόθηκε μετά τον θάνατό του.
Τα φάρμακα των τριών βασιλείων (ζώινος, φυτικός και ορυκτός) ταξινομούνται αλφαβητικά με το όνομα λατινικά. Κάθε γρήγορση παρέχει συνωνύμια, προέλευση, επιλογή, τα «απορρήσεις» και τις ιδιότητες του φαρμάκου. Η προλογική προσέχει φαρμακοποιούς και φαρμακοποιοούς ενάντια σε πλαστογραφίες των εμπόρων. Πολλά άρθρα αφορούν εξωτικά υλικά: η μορφεία, όπου ο Λεμέρυ υποστηρίζει ότι οι Τούρκοι κρατούν το «αληθινό» για τους ίδιους και εξάγουν μόνο το meconium, ή ο αμερικανικός πυρήναςιερέας, περιγραφόμενος κατά Pison. Ο λεξιλόγιο των «απορρήσεων» (φλέγμα, έλαιο, άλας) συνεχίζει την παράδοση σπαγγυικής και παρακελσιανής, την οποία ο Λεμέρυ αναγνώσκει ως χημικός. Κάθε πλάκα περιέχει δεκαξένη εικονογραφία. Εξαντλούν ιδίως τα γόμα και ρητίνες (άρφυρο, κοπαλ, γουτ, λακε, μάνα, σαγκαπένουμ, σαρκκολόλη, τακαμαχάκα, αδραγκάντη, σανταρακ) και τη ζωική φαρμακευτική ύλη (βεζόαρντ, κάστωρ, λαμάντιν, ιπποποτάμ, μυστικό μούγμα της μούσκας, γαϊδουράκο, φίβρα, ορτύκι). Εξ-λομπρός χειρόγραφο « Lafargue » στο τίτλο, και ένα άλλο σβησμένο.
Το έργο προξενεί το ενδιαφέρον για την ιστορία της φαρμακολογίας και της χημείας, αλλά παραμένει και ένα πρακτικό εργαλείο αναφοράς. Η διπλή ονοματολογία латινή και γαλλική επιτρέπει την αναγνώριση των αρχαίων ονομάτων φυτών, κόλλων και μεταλλικών μορφών. Υπηρετεί έτσι τους πρακτικούς της βοτανολογίας και της φυτοθεραπείας, τους αρωματοποιούς και αρωματοθεραπευτές, τους διανοητές και ζωγράφους που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν copal, sandaraque ή γόμελα-λακκό, και ιστορικούς των μπαχαρικών και του εμπορίου αποικιών.
Αντικείμενο σε μεσαία κατάσταση: βιβλιοδεσία φορεμένη, γωνίες φθαρένες, τίτλος κομμένος, μούχλα σταθερή, μερικές φορές λίγο ορατή αλλά ιδιαίτερα εμφανής στις πλάκες (βλ. φωτογραφίες), οι πλάκες είναι δεμένες σε αταξία, μικρές σχίσεις σε διάφορα φύλλα χωρίς έλλειψη, ελάχιστες θωρακίδες και άλλες ατέλειες μικρού μεγέθους. Εάν το αντίτυπο δεν ικανοποιεί έναν απαιτητικό βιβλιοφιλο, η βιβλιοδεσία είναι στερεή και παρουσιάζεται ως καλό αντίτυπο εργασίας σε εποχής βιβλιοδεσίας και πλήρες του κειμένου και των πλακών."
Ιστορία πωλητή
LEMERY (Νικόλαος). Πανθεώδης Τριτευτής των απλῶν φαρμάκων, ταξινομημένων αλφαβητικά. Παρίσι, Laurent d'Houry, 1723. 1 τόμος σε quarto, [8] σελίδες (τίτλος, πρόλογος), 922 σελ., [22] σελ. (πίνακες), 25 χαλκογραφημένες πλάκες εκτός κειμένου, τετράγωνο καφέ δέρμα της εποχής, ράχη με μαργαριταρώδη δώματα ντε κορνέ. Τρίτη έκδοση.
Ο Νικόλαος Λεμέρυ (1645-1715) ήταν φαρμακοποιός της Ρουέν και Προτεστάντης, αναγκασμένος να αρνηθεί την πίστη μετά την ανάκληση της Σύμβασης του Ναντ, και στη συνέχεια μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών. Είναι ο συγγραφέας του διασημου Cours de chymie (1675), που βοήθησε να αποχωριστεί η χημεία από την αλχημεία του ερμητικού πνεύματος. Το Τριτευτής, που δημοσιεύθηκε το 1698 ως συμπλήρωμα της Pharmacopée universelle, επανεκδόθηκε μετά τον θάνατό του.
Τα φάρμακα των τριών βασιλείων (ζώινος, φυτικός και ορυκτός) ταξινομούνται αλφαβητικά με το όνομα λατινικά. Κάθε γρήγορση παρέχει συνωνύμια, προέλευση, επιλογή, τα «απορρήσεις» και τις ιδιότητες του φαρμάκου. Η προλογική προσέχει φαρμακοποιούς και φαρμακοποιοούς ενάντια σε πλαστογραφίες των εμπόρων. Πολλά άρθρα αφορούν εξωτικά υλικά: η μορφεία, όπου ο Λεμέρυ υποστηρίζει ότι οι Τούρκοι κρατούν το «αληθινό» για τους ίδιους και εξάγουν μόνο το meconium, ή ο αμερικανικός πυρήναςιερέας, περιγραφόμενος κατά Pison. Ο λεξιλόγιο των «απορρήσεων» (φλέγμα, έλαιο, άλας) συνεχίζει την παράδοση σπαγγυικής και παρακελσιανής, την οποία ο Λεμέρυ αναγνώσκει ως χημικός. Κάθε πλάκα περιέχει δεκαξένη εικονογραφία. Εξαντλούν ιδίως τα γόμα και ρητίνες (άρφυρο, κοπαλ, γουτ, λακε, μάνα, σαγκαπένουμ, σαρκκολόλη, τακαμαχάκα, αδραγκάντη, σανταρακ) και τη ζωική φαρμακευτική ύλη (βεζόαρντ, κάστωρ, λαμάντιν, ιπποποτάμ, μυστικό μούγμα της μούσκας, γαϊδουράκο, φίβρα, ορτύκι). Εξ-λομπρός χειρόγραφο « Lafargue » στο τίτλο, και ένα άλλο σβησμένο.
Το έργο προξενεί το ενδιαφέρον για την ιστορία της φαρμακολογίας και της χημείας, αλλά παραμένει και ένα πρακτικό εργαλείο αναφοράς. Η διπλή ονοματολογία латινή και γαλλική επιτρέπει την αναγνώριση των αρχαίων ονομάτων φυτών, κόλλων και μεταλλικών μορφών. Υπηρετεί έτσι τους πρακτικούς της βοτανολογίας και της φυτοθεραπείας, τους αρωματοποιούς και αρωματοθεραπευτές, τους διανοητές και ζωγράφους που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν copal, sandaraque ή γόμελα-λακκό, και ιστορικούς των μπαχαρικών και του εμπορίου αποικιών.
Αντικείμενο σε μεσαία κατάσταση: βιβλιοδεσία φορεμένη, γωνίες φθαρένες, τίτλος κομμένος, μούχλα σταθερή, μερικές φορές λίγο ορατή αλλά ιδιαίτερα εμφανής στις πλάκες (βλ. φωτογραφίες), οι πλάκες είναι δεμένες σε αταξία, μικρές σχίσεις σε διάφορα φύλλα χωρίς έλλειψη, ελάχιστες θωρακίδες και άλλες ατέλειες μικρού μεγέθους. Εάν το αντίτυπο δεν ικανοποιεί έναν απαιτητικό βιβλιοφιλο, η βιβλιοδεσία είναι στερεή και παρουσιάζεται ως καλό αντίτυπο εργασίας σε εποχής βιβλιοδεσίας και πλήρες του κειμένου και των πλακών."

