Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print - 2004

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει ένα από τα αρχικά σχέδια που δημιούργήθηκε από τον Miró για να εικονογραφήσει το ποιητικό βιβλίο «Parler Seul» (**) (Μιλώ μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Επιμέλεια Maeght Editeur το έτος 2004.
Δημιουργήθηκε πάνω σε χαρτί vellum από 100% βαμβάκι υψηλής πυκνότητας (220g).
Υπογεγραμμένο στο πλέγμα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στην ανάποδη όψη του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ιδιαιτερότητες:

- Διαστάσεις στήριξης: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος: 2004
- Εκτύπωση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ κορνιζοθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε διατηρείται σε τέλεια κατάσταση).

Το έργο θα διαχειριστείται με προσοχή και θα συσκευαστεί σε πλατύ χαρτόνι. Η αποστολή θα περιλαμβάνει αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστρο για τη συνολική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαλένθια, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja εναντίον της θέλησης των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φάουβες και τους κυβιστές. Οι τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένας μικρός οικισμός στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στις αρχές της δεκαετίας του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο καινοτόμους καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε αρκετές εκθέσεις για τον Ντα Da και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του '40. Αργότερα, το 1956, εν μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μαγιόρκα, τόπος καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί εστιάστηκε στη γλυπτική και τα κεραμικά, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Η ρίζα του στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και στη Μαγιόρκα αργότερα θα καθορίσει το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσει το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας συνεχώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, μη υποταγμένο σε κάποιο συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εμφανίσεις, μέσα από το καλλιτεχνικό γεγονός ο Joan Miró δείχνει την επαναστατικότητά του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτός ο αντιθέμενος συνδυασμός δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία ενός μοναδικού και εξαιρετικά προσωπικού γλώσσας που τον τοποθετεί ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες τον 20ό αιώνα.

(**) Το “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και αμορφικές εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σκίτσα, φέρνουν τη δημιουργική ζωντάνια των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση επιμελήθηκε η Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων 49 έγχρωμες, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja εναντίον της θέλησης των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φάουβες και τους κυβιστές.
Οι τοπία του, τα οποία τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένας μικρός πληθυσμός στην επαρχία Baix Camp, θα αντιτιθεί στη διανοητική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στις αρχές της δεκαετίας του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντανταϊσμού και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη στις δεκαετίες του '40. Αργότερα, το 1956, μέσα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη γλυπτική και τα κεραμικά, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Η ριζοσπαστικοποίηση προς το τοπίο Mont-roig πρώτα και προς το Μαγιόρκα αργότερα θα είναι καθοριστική για το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσει το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας διαρκώς ένα παγκόσμιο και αγνό έργο, μη υποταγμένο σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εμφανίσεις, είναι μέσα από το και καλλιτεχνικό γεγονός όπου ο Joan Miró δείχνει την ανυποταγή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα γεγονότα της πολιτικής και κοινωνίας που τον περιβάλλουν. Αυτός ο αντίθετος συνδυασμός δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και ιδιαίτερα προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει στους πλέον επηρεαστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(*) “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προκατασκευασμένα σκίτσα, φέρνουν την εφευρετική ζωντάνια των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση επιμελήθηκε η Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων 49 σε χρώμα, από τις οποίες 18 είναι hors-texte.