Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Χαρακτικό του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις αρχικές εικονογραφήσεις που δημιούργήθηκαν από τον Miró για να εικονογραφήσουν το βιβλίο ποιημάτων “Parler Seul” (**) (Μιλώ Μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Έκδοση από τη Maeght Editeur το 2004.
Δημιουργήθηκε σε χαρτί Vellum από 100% βαμβάκι υψηλής γρ/μβότητας (220g)
Υπογεγραμμένο σε περγαμηνή.
Σφραγίδα της εκδότριας και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό της Γνησιότητας (COA).

Περιγραφές:

- Διαστάσεις υποστηρίγματος: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000τεμ.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει τεθεί σε κορνίζα ή εκτεθεί, και διατηρείται σε φάκελο τέχνης επαγγελματικό, οπότε διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα αποσταλεί με προσεκτικότητα σε πάπυρο επίπεδο/πλάκα ορθογώνιο, ενισχυμένο με χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό ιχνηλάτησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρη ασφάλιση για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς επιπλέον κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στην Μπαρτσελονέτα, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja ενάντια στην θέληση των γονιών του, οι οποίοι ήθελαν να δουλέψει με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα μελέτησε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους Fauves και τους κυβιστές. Τα συναισθηματικά τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίθετο σημείο στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του '20 μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Ντανταϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα για τον αφαιρετικό εξπρεσιονισμό το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του '40. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μαλέρκα ντε Μαγιόρκα, ένα καταφύγιο και χώρο εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που είχε ονειρευτεί. Εκεί επικεντρώθηκε στη δημιουργία γλυπτών και κεραμικών, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα του τοπίου του Mont-roig πρώτα και της Mallorca αργότερα θα αποδειχθεί καθοριστική στο έργο του. Η σύνδεση με τη γη και το ενδιαφέρον για καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον της φύσης θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του εξετάσεις. Ο Miró δραπέτευσε από τον ακαδημαϊσμό, στην αδιάκοπη αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, μη συνδεδεμένου με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Ενσωμάτωση στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μοναδικής και απόλυτα προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες άμεσα πάνω στη πέτρα με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σκίτσα, έχουν την εφευρετική ζωντάνια των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 σε έγχρωμη μορφή, από τις οποίες οι 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στην Μπαρτσελονέτα, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις σπουδές του. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja ενάντια στη θέληση των γονιών του, οι οποίοι ήθελαν να δουλέψει με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα μελέτησε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους Fauves και τους κυβιστές. Τα συναισθηματικά τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαδρίτη και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίθετο σημείο στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του '20 μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και έκθεσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του εξπρεσιονισμού αφηρημένου το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη στις δεκαετίες του '40. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Δευτερό Γμας Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μάλαγα ντε Μαργόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί εστίασε στη γλυπτική και κεραμική, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η προσκόλληση στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και της Mallorca αργότερα θα είναι καθοριστική στο έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον της φύσης θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον μαθητευόμενο κανόνα, στην αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, μη συνδεδεμένου με κανένα κίνημα. Περιέχονται στις μορφές και στις δημόσιες δηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την επανάστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και απόλυτα προσωπικής γλώσσας που τον βάζει ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια συνεργασία εξαιρετικά αποδοτική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σκίτσα, έχουν την εφευρετική ζωντάνια των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση επιμελήθηκε από τη Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.