Giuseppe Antonio Pianca (1703-post 1762), Αποδίδεται σε - Paesaggio Pastorale

Χαρακτηριστικά κύρια του έργου:
Γκουζπέπε Αντόνιο Πιάνκα (1703 – μετεπ. 1762) • “Πανόρα pastoral” • Λαδι on καμβά • 47×60 εκ, 68×81 εκ με κορνίζα • Παλαιό ετικέτα στην κορνίζα με απόδοση στον Φραντσέσκο Τζουκαρέλλι • Πρόσφατα υποβληθεί σε πλήρη συντηρητικό καθαρισμό • Προέλευση τεκμηριωμένη από Lucas-Milano, μετέπειτα ιδιωτική ιταλική συλλογή
Το έργο ανήκει στη ζωγράφος τοπίου του 18ου αιώνα στην ιταλική τέχνη, σε στυλ Ροκοκό.

Εξαιρετικό εξωραϊστικό τοπίο του 18ου αιώνα, καθοδηγούμενο από το μεγάλο κεντρικό δέντρο και εξωτερίκερα από περιπατητές, μια γυναίκα με παιδί, σκύλους και κοπάδια. Η σύνθεση, πλήρως ενσωματωμένη στη γούστα Ροκοκό, συνενώνει κομψότητα, φυσικότητα και συναισθηματική αγνότητα του τοπίου, με φιγούρες έντονης παρουσίας στο πρώτο πλάνο και μια υποβλητική προοπτική προς το τοπίο στο φόντο. Ο πρόσφατος πλήρης συντηρητικός καθαρισμός έχει αποδώσει στο έργο αυξημένη αναγνωσιμότητα, βάθος και οπτική δύναμη.

Αν και το έργο φέρει παλιά ετικέτα με το όνομα Φραντσέσκο Τζουκαρέλλι, έχει καταλογογραφηθεί και πουληθεί από τη Lucas-Milano ως Γκουζπέπε Αντόνιο Πιάνκα, με ρητή αναφορά στα έργα του Πιάνκα που δημοσιεύονται στις σελ. 292–293, figs. 68–69, της μονογραφίας “Giuseppe Antonio Pianca” επιμέλειας Φιλίππο Μαρία Φερό, που αναφέρονται για τις ομοιότητες με τα ήθη του Φραντσέσκο Τζουκαρέλλι.

Με αυτήν την προοπτική, η παλιά ετικέτα στην κορνίζα με το όνομα “Francesco Zuccarelli 1702–1788” τεκμηριώνει μια προγενέστερη απόδοση στον διάσημο τοπιογράφο, κατανοητή λαμβάνοντας υπόψη τις στενές ομοιότητες ανάμεσα στη ζωγραφική τοπίου των δύο δασκάλων.

Αυτή η προγενέστερη απόδοση βρίσκεται σε ακόμη έναν σημαντικό ιστορικό και εικονικό σύγκριση σε έναν πίνακα του Zuccarelli που διαφυλάσσεται στην Pinacoteca Tosio Martinengo της Μπρέσια και χρονολογείται 1740–1760, στον οποίο επανέρχονται, όπως και στο έργο που παρουσιάζεται εδώ, μια γυναίκα με παιδί στην πλάτη, ένας περιπατητής καθισμένος με τον σκύλο του κάτω από ένα δέντρο και ένα ευρύ τοπίο στο φόντο.
Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι και το κολοριφή (φιάσκα) σε μορφή κολοκύθας δίπλα στον περιπατητή: ο Zuccarelli χρησιμοποίησε αυτό το мотив πολλές φορές στις συνθέσεις του, σχεδόν σαν οπτική ανάκληση στο επώνυμό του. Η παρουσία κολοκύθων και φιάσκων στα έργα του ερμηνεύεται ως είδος εικονικής υπογραφής και αναφέρεται και σε καταλόγους Sotheby’s και Christie’s, καθιστώντας αυτό το στοιχείο ακόμη πιο σημαντικό στο πλαίσιο της παλιάς απόδοσης στον Zuccarelli.
Η προγενέστερη απόδοση στον Zuccarelli φαίνεται επομένως ιστορικά και εικονιολογικά κατανοητή.

Το έργο παρουσιάζεται εδώ ως Γκουζπέπε Αντόνιο Πιάνκα, σε συνέχεια της καταλογογράφησης της προγενέστερης πώλησης και των βιβλιογραφικών συγκρίσεων που αναφέρονται.

Ο Πιάνκα υπήρξε μια προσωπικότητα όχι ήσσονος σημασίας για τον 18ο αιώνα στην ιταλική τέχνη, ένας πρωτότυπος ζωγράφος με ισχυρή προσωπικότητα, προς τον οποίο έχουν δείξει ενδιαφέρον και μελέτες όπως οι Ρομπέρτο Λόντζι και Τζιοβάνι Τέστορι. Γεννήθηκε στην Αγνώνα, στην Βαλσέζια, το 1703 και τεκμηριώνεται ακόμη το 1762, υπήρξε επίσης δημιουργός τοπίων με ποιμένα και κοπάδια. Η κριτική τεκμηριώνει επίσης το ενδιαφέρον του για την αρχαιοκαστική ζωγραφική και για τον Francesco Zuccarelli, προς τον οποίο έδειχνε ιδιαίτερη προσοχή στην παραγωγή του τοπίου.

Ο αγοραστής θα λάβει το έργο σε συσκευασία προσεκτική και ανθεκτική. Ταχεία αποστολή.

Η απόδοση των χρωμάτων και η αντίληψη των λεπτομερειών στις φωτογραφίες που παρουσιάζονται εδώ μπορεί να διαφέρουν ελαφρώς ανάλογα με την οθόνη που χρησιμοποιείται για την προβολή· ζωντανά το έργο διατηρεί την πλήρη οπτική του παρουσία.