βωμός απολιθωμένου ελαφιού - Απολιθωμένα τμήματα - megaloceros giganteus - 11 cm - 46 cm

Το Megalocero (Megaloceros giganteus), γνωστό και ως γιγάντιος ελάφι, ήταν ένας επιβλητικός εξαφανισμένος ελαφροειδής ζώο που ζούσε στην Ευρασία και τη βόρεια Αφρική κατά τη διάρκεια του Πλειστόκαινου και του Ολόκαινου (περίπου 400.000 – 8.000 χρόνια πριν).
Το όνομα Megaloceros στα αρχαία ελληνικά σημαίνει "από τα γιγαντιαία κέρατα".
Και πράγματι το διακριτικό χαρακτηριστικό αυτών των τεράστιων ζώων, που μπορούσαν να φτάσουν μέχρι και 2 μέτρα στο ύψος με το γόνατο, ήταν τα κέρατα, τα οποία μπορούσαν να εκτείνονται σε εντυπωσιακό μήκος 3,5 μέτρων και να ζυγίζουν έως και 90 κιλά.
Σε αντίθεση με ορισμένες προηγούμενες θεωρίες, τα κέρατα δεν ήταν ένα «λάθος εξέλιξης» που προκάλεσε την εξαφάνισή τους, αλλά αποτέλεσαν αποτέλεσμα της σεξουαλικής επιλογής, χρησιμοποιούνταν από τα αρσενικά στις ριτουαλιστικές μάχες για να κυριαρχήσουν στους αντιπάλους και να προσελκύσουν τα θηλυκά. Η ετήσια ανάπτυξή τους απαιτούσε τεράστια ενεργειακή δαπάνη και πρόσληψη μεγάλων ποσοτήτων ασβεστίου.
Προτιμούσε ανοιχτά περιβάλλοντα, όπως λιβάδια και ανοιχτά δάση, και ευρέως διαδιδόταν σε ένα ευρύ γεωγραφικό εύρος, όχι μόνο στην Ιρλανδία, όπου έχουν βρεθεί πολλά απολιθώματα στα βούρλα. Εξαφανίστηκε εξαιτίας των ραγδαίων κλιματικών αλλαγών στα τέλη της τελευταίας παγετώδους περιόδου. Η προοδευτική εξάπλωση των δασών σε βάρος των ανοιχτών περιοχών και η έλλειψη φυτών πλούσιων σε ασβέστιο έκαναν δύσκολη τη διατήρηση της ανάπτυξης τέτοιων μεγάλων κέρατων, με αποτέλεσμα την εξαφάνισή του.
Το παρόν στουδάκι παρουσιάζει ένα σημαντικό τμήμα κέρατος ως βασική βάση ακριβώς στο σημείο όπου από την κεφαλή του ζώου άρχιζε να διακλαδίζεται και αποκαλύπτει ολόκληρη τη δομική εσωτερική δομή.
Ένα εξαιρετικά ιδιαίτερο δημοπρατικό αντικείμενο, γεμάτο γοητεία και μυστήριο, για πραγματικούς λάτρεις της σπανιότητας.
Το βάθρο δεν περιλαμβάνεται, έχει κατασκευαστεί από ανακυκλωμένο υλικό και χρησιμοποιείται μόνο για φωτογραφικούς σκοπούς.
Καλή δημοπρασία.