Montiel-1985 - "ALTA MAR"

Στην απέραντη έκταση του ωκεανού, όπου ο ορίζοντας διαλύεται ανάμεσα σε νερό και ουρανό, το πλοίο αυτό προχωρά ως μεταφορά της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν πλέει μόνο πάνω στα κύματα· διαπερνά επίσης τα αβέβαια εδάφη της μνήμης, του χρόνου και της μοίρας.
Το κύτος, σημαδεμένο από τη φθορά, μιλάει για μακροχρόνιες περιπλανήσεις, για καταιγίδες που ξεπεράστηκαν και για σιωπές που μοιράζονται με τη θάλασσα. Η ύλη αποκαλύπτει τα ίχνη της εμπειρίας, θυμίζοντάς μας ότι κάθε μεταμόρφωση αφήνει ένα σημάδι και ότι κάθε ουλή κρύβει μια ιστορία.
Η θάλασσα, απεικονιζόμενη ως ζωντανή και μεταβαλλόμενη δύναμη, συμβολίζει ό,τι ξεφεύγει από τον έλεγχό μας: τους κύκλους της φύσης, τις κινήσεις της ζωής και τα αόρατα ρεύματα που κατευθύνουν τα βήματά μας.
Απέναντι σε αυτή την αχανή έκταση, το πλοίο γίνεται μια πράξη αντίστασης, μια διακήρυξη της ανθρώπινης θέλησης να συνεχίσει ακόμη και όταν η πορεία δεν διακρίνεται πλήρως.
Η σελήνη κρεμασμένη στο μακρινό ορίζοντα λειτουργεί ως σημείο προσανατολισμού και περισυλλογής. Είναι η σιωπηρή παρουσία του αγνώστου, το αχνό φως που συνοδεύει όσους διασχίζουν τη νύχτα αναζητώντας νόημα.
Alta Mar είναι μια σκέψη για το εσωτερικό ταξίδι. Μια πρόσκληση να αναγνωρίσουμε ότι, όπως αυτό το πλοίο, όλοι βρισκόμαστε εν κινήσει: χτισμένοι από τις εμπειρίες μας, καθοδηγούμενοι από τα όνειρά μας και στηριγμένοι από την ελπίδα να φτάσουμε σε νέες ακτές.