Joan Miro (1893-1983) - La Lampe a petrole





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142317 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ζοάν Μιρό (1893-1983)
Λιθογραφία σε Χαρτί Fabiano
Διαστάσεις: 52x36 εκ.
Καθήμενο, 1987
Το πλαίσιο δεν περιλαμβάνεται
Οι παιχνιδιάρικες, βιομορφικές αφαιρέσεις του Ζοάν Μιρό και ο διακριτικά ποιητικός οπτικός του λεξιλόγιο αντηχούν έντονα σε μια εκφραστική ευελιξία που βρίσκεται ανάμεσα στους μεγάλους διδασκάλους της μοντέρνας και της σύγχρονης τέχνης. Όπως ο Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος υπήρξε στενός φίλος αλλά και σημαντική επιρροή στα πρώτα του βήματα, ο Μιρό συνεχώς αμφισβήταγε τα παραδοσιακά όρια της αναπαράστασης, μετατρέποντας την καθημερινή πραγματικότητα σε μια βαθιά συμβολική, λυρική γλώσσα. Αυτή η ριζική εκτροπή από τη μορφή συνδέει επίσης τον Μιρό με τον ωμό, ενστικτώδη συναισθηματικό κόσμο του Έγον Σχιέλε, των διαστρεβλωμένων μορφών του οποίου απέρριπταν την συμβατική αισθητική υπέρ της καθαρής, απερίφραστης ψυχικής έκφρασης. Ενώ τα ονειρικά τοπία του Μιρό μπορεί να φαίνονται μακριά από τις stark, monumental υφές του Εδουάρδο Τσιλιδά, και οι δύο καλλιτέχνες μοιράστηκαν μια βαθιά εμμονή με τις χωρικές σχέσεις και την ποιητική ένταση ανάμεσα στον κενό χώρο και τη στέρεη μορφή. Επιπλέον, η εξάρτηση του Μιρό από παγκόσμια, επίπεδα σύμβολα και τα τολμηρά γραφικά περιγράμματα προηγήθηκαν της οπτικής άμεσης εικόνας των ποπ εικονιδίων του Άντι Γουόρχολ και των κοφτών, προκλητικών στυλό-στυλό του Banksy, αποδεικνύοντας ότι ο απλοποιημένος, ποιητικός κώδικας του βοήθησε το έργο τέχνης να επικοινωνεί άμεσα και ισχυρά across διαφορετικές γενιές και μέσα.
Ζοάν Μιρό (1893-1983)
Λιθογραφία σε Χαρτί Fabiano
Διαστάσεις: 52x36 εκ.
Καθήμενο, 1987
Το πλαίσιο δεν περιλαμβάνεται
Οι παιχνιδιάρικες, βιομορφικές αφαιρέσεις του Ζοάν Μιρό και ο διακριτικά ποιητικός οπτικός του λεξιλόγιο αντηχούν έντονα σε μια εκφραστική ευελιξία που βρίσκεται ανάμεσα στους μεγάλους διδασκάλους της μοντέρνας και της σύγχρονης τέχνης. Όπως ο Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος υπήρξε στενός φίλος αλλά και σημαντική επιρροή στα πρώτα του βήματα, ο Μιρό συνεχώς αμφισβήταγε τα παραδοσιακά όρια της αναπαράστασης, μετατρέποντας την καθημερινή πραγματικότητα σε μια βαθιά συμβολική, λυρική γλώσσα. Αυτή η ριζική εκτροπή από τη μορφή συνδέει επίσης τον Μιρό με τον ωμό, ενστικτώδη συναισθηματικό κόσμο του Έγον Σχιέλε, των διαστρεβλωμένων μορφών του οποίου απέρριπταν την συμβατική αισθητική υπέρ της καθαρής, απερίφραστης ψυχικής έκφρασης. Ενώ τα ονειρικά τοπία του Μιρό μπορεί να φαίνονται μακριά από τις stark, monumental υφές του Εδουάρδο Τσιλιδά, και οι δύο καλλιτέχνες μοιράστηκαν μια βαθιά εμμονή με τις χωρικές σχέσεις και την ποιητική ένταση ανάμεσα στον κενό χώρο και τη στέρεη μορφή. Επιπλέον, η εξάρτηση του Μιρό από παγκόσμια, επίπεδα σύμβολα και τα τολμηρά γραφικά περιγράμματα προηγήθηκαν της οπτικής άμεσης εικόνας των ποπ εικονιδίων του Άντι Γουόρχολ και των κοφτών, προκλητικών στυλό-στυλό του Banksy, αποδεικνύοντας ότι ο απλοποιημένος, ποιητικός κώδικας του βοήθησε το έργο τέχνης να επικοινωνεί άμεσα και ισχυρά across διαφορετικές γενιές και μέσα.

