Μάγια, Πετεν-Αρέα, Γουατεμάλα Κύλινδρος Τρίποδας των Μάγια (με ισπανική άδεια εισαγωγής) - 16.5 cm

ΜΑΙΑΝΙΚΟΣ ΤΡΙΠΟΔΟΣ ΚΥΛΙΝΔΡΟΣ

Μάιαν · Κλασική Περίοδος, 600 - 900 μ.Χ.

Υλικό: Τερρακότα, Κεραμική

Μέγεθος: Ύψος 16,5 εκ. και διάμετρος 13 εκ.

Προέλευση
- Gallery Gerdes Prakolumbische Kunst, Μόναχο, Γερμανία, 1970 – 1980.
- Ιδιώτης συλλέκτης, Dr. Ludwig Jansen (1919 - 2020), Γερμανία.

Κατάσταση
Καλή κατάσταση, φέρει τρεις κατακόρυφες ρωγμές και μία διαμήκη στο κάτω μέρος, επαγγελματικά αποκατεστημένο.

Κυλινδρικό γυαλί με ελαφρώς ανοικτό στόμα, με τρίποδη στήριξη, κατασκευασμένο από πολύ λεπτή κεραμική με λεπιδωτή μαύρη εξωτερική επιφάνεια και ανάγλυφα μοτίφ με εξαγμμένο κάτω μέρος, τονισμένα στο φυσικό χρώμα του πηλού. Αυτά τα σχέδια οργανώνονται σε δύο κουτιά, ένα για κάθε εμπρός πλευρά του γυαλιού, και σχηματίζουν επίσης μια συνεχόμενη ζώνη κάτω από το στόμα. Αυτή η άνω ζώνη παρουσιάζει απλά μοτίβα, εναλλάσσοντας κάθετες και οριζόντιες μορφές. Τα κουτιά, αντίθετα, φιλοξενούν ένα σύνθετο σχέδιο, ταυτόσημο και στις δύο πλευρές, που περιλαμβάνει τη κεντρική μορφή ενός φιδιού.

Κατά τη διάρκεια της Κλασικής περιόδου, οι Μάγια δημιούργησαν τρεις θεότητες που απεικονίζονται με αυτό το ζώο: τον Ορατό Φίδι (Vision Serpent), τον Πολεμιστή Φίδι (Warrior Serpent) και τον Φίδι-Λιλούδα-Νερού (Water Lily Serpent).

Ο πρώτος επικαλείτο durante τελετές για να επιτρέψει στους προγόνους να φτάσουν στο Xibalbá και για να κατέρχονται οι ουράνιες θεότητες και να δίνουν συμβουλές στους ιερείς. Τέτοιες τελετές περιλάμβαναν τρυπήματα του δέρματος, συνήθως στα αυτιά, στα χείλη, στη γλώσσα ή στα γεννητικά όργανα, τα οποία γίνονταν με αγκάθια ή λεπίδες οβοσιάνης. Το αίμα έπεφτε σε κομμάτια φαλαινόκορν, τα οποία αργότερα κατακάηκαν. Από τον πυκνό αυτό καπνό προέκυψε η εικόνα ενός φιδιού, που ονόμασαν «Όραση» — η απώλεια του αίματος, επιπλέον, προκάλεσε έναν είδος υπνωτικής κατάστασης. Από αυτήν την αφήγηση, οι Μάγια μπορούσαν να μιλάνε με τους προγόνους τους.

Τα φίδια Guerrera και Nenúfar πιστεύεται ότι προήλθαν από την επαφή με τους Teotihuacans. Ο Πολεμιστής θεωρήθηκε ο προστάτης εκείνων που πήγαιναν στη μάχη. Το Φίδι-Λιλούδα-Νερού συνδέεται με ήρεμα νερά, με φίδια που κολυμούν στον βυθό και με υδάτινα κρίνα που επιπλέουν στην επιφάνεια. Λίγα είναι γνωστά για το συμβολισμό αυτών των δύο στοιχείων μαζί, εκτός από το ότι το φυτό αυτό αντιπροσωπεύει τη διαίρεση μεταξύ του κόσμου των ζωντανών και του κόσμου των νεκρών. Το γεγονός ότι οι Μάγια έδειξαν το φίδι δίπλα στο υδάτινο κρίνο σημαίνει ότι πίστευαν ότι ήταν πολύ ισχυρό.

Στον κόσμο των Μάγια υπάρχουν εκατοντάδες μορφές που παραπέμπουν σε φίδια. Οι γλυφοί χαρακτήρες ήταν ακόμη σήματα σημαντικών τόπων — όπως στο Βασίλειο Kan, στο Βασίλειο του Φιδιού στην περιοχή του El Mirador, Petén — αφού αντιπροσωπεύουν τον θεό Bolon. Dzacab. Εμφανίζεται επίσης στα αυτοκρατικά σκηνά διακράτησης, στοιχεία εξουσίας που είναι στα χέρια των κυβερνητών πολλών στήλων και μνημείων της Ύστερης Κλασσικής.

Οι φιγούρες φιδιών είχαν επίσης καταγραφεί σε κεραμικά σκεύη, ανάγλυφες διαφάνειες και γλυπτά λαξευμένα σε πέτρα και μοντελοποιημένα σε γύψο στα κτίρια. Οι τελευταίες απεικονίσεις αυτού του ζώου έγιναν έως την άφιξη των Ισπανών στις αμερικανικές εδάφη.

Οι μάγιαν οι κάτοχοι σκευών ή κυλίνδρων αντιπροσωπεύουν μια αστείρευτη πηγή πληροφορίας για τον πολιτισμό τους. Αποτελούν ένα προνομιακό υποστήριγμα όπου γνώριζαν να εκφράζουν τη φαντασία τους με μεγάλη μαεστρία: ενημερώνουν για την ιστορία and τη ζωή των ελίτ, αλλά πάνω απ’ όλα αποτελούν σημαντικό στοιχείο για την κατανόηση της μυθολογίας· και οι εικόνες των θεών και οι μύθοι, συχνά συνόδευόμενοι από γλυφάδες που δηλώνουν το όνομα του προσώπου ή θεού, που καθορίζουν τη δραστηριότητα που αντιπροσωπεύουν. Κάποια άλλα είδη επιγραφών εμφανίζονται στα Μάγια βάζελα, τα λεγόμενα αφιερώματα, που ονομάζουν ποιος πλήρωσε τη δημιουργία του σκεύους, για ποιο σκοπό και, σε ορισμένες περιπτώσεις, το όνομα του δημιουργού. Με αυτόν τον τρόπο γνωρίζεται ποιο σχήμα χρησιμοποιούνταν για να περιέχει ποια υγρά· οι κωνικοί και κυλινδρικοί θαλάμους προορίζονταν για την αποθήκευση ποτών εσωτερικά που καταναλώνονταν κατά τη διάρκεια των γιορτών των προνομιούχων τάξεων — ειδικά σοκολάτα. Αυτοί οι εξαιρετικά πολύτιμοι κάτοχοι αντάλλαζονταν μεταξύ τους για τραπέζια ή δώρα.

Παρά το ότι είχαν ταφικό προέλευση, το συντριπτικό ποσοστό τους κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιείται στη ζωή, αν και ήταν συνήθης πρακτική ο ίδιοι ή παρόμοιοι να μεταφέρονται σε τον τάφο για να συμπεριληφθούν στη βέρα τους. Ήταν πάντοτε κομμάτια που δημιουργούν με τη μάζευση, καθώς αυτή η κουλτούρα δεν γνώριζε το εργαλειομηχανή. Τα χρώματα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πάντοτε engobes, βασισμένα στον πηλό, και τα σκεύη ψήνονταν σε χαμηλή θερμοκρασία, περίπου 800º C.

Στην εποχή του Αρχαϊκού Κλασικού, οι καλλιτέχνες δούλευαν ευκολότερα με την αφαίρεση και τη χάραξη του ακόμα υγρού πηλού, έτσι ώστε μετά το ψήσιμο να προκύψει ένας τύπος κεραμικού αντίστοιχος με διακόσμηση τεχνικά παρόμοια με τα βασιλικά ανάγλυφα των μνημείων. Τότε χρωματίζονταν πολυχρωματικά, συνήθως με τον ίδιο τρόπο που έβαφαν τους τοίχους, ήτοι ψυχρά σε ασβέστη γύψο ή σούβο, καλύπτοντας το κομμάτι σύμφωνα με μια διαδικασία που δεν φαίνεται να είναι πρωτότυπη από την περιοχή των Μάγια αλλά μάλλον από τη Τεοτιχουακάν. Στην Περίοδο του Πρόσφατου Κλασικού, η διακόσμηση βαφόταν με engobes ή slips πριν το ψήσιμο. το εύρος χρωμάτων αυτών των σκευών είναι πολύ ζωντανό και χρωματιστό, ενώ μερικά άλλα, τα λεγόμενα σκεύη τύπου Κώδικα, εμφανίζουν απλές μαύρες γραμμές σε λευκό φόντο.

Σημειώσεις:
- Το αντικείμενο περιλαμβάνει πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
- Το αντικείμενο περιλαμβάνει άδεια εισαγωγής στην Ισπανική επικράτεια.
- Ο πωλητής εγγυάται ότι απέκτησε αυτό το αντικείμενο σύμφωνα με όλους τους εθνικούς και διεθνείς νόμους σχετικά με την κατοχή πολιτιστικής κληρονομιάς.