Gavard charles - Galeries historiques de Versailles - 1838

16 χαράκτικα των Maréchaux de France από τη Σειρα IX Τμήμα II

Claude Louis Hector de Villars ήταν Γάλλος στρατιωτικός και διπλωμάτης, γεννηθείς στις 8 Μαΐου 1653 στη Moulins ( βασίλειο της Γαλλίας )[1] και απεβίωσε στις 17 Ιουνίου 1734 στο Τορίνο ( βασίλειο της Σαρδηνίας). Μαρέσαλ ντε φρανς (1702), δούκας (1705) και κόμη της Γαλλίας (1709), πρόεδρος του Συμβουλίου του Πολέμου (1715-1718), προήχθη το 1733 στην εξαιρετική τιμή του γενικού μαρσαλιού των στρατών και κλιμακίων του βασιλέα.

Jean du Caylar d'Anduze de Saint-Bonnet, lord of Toiras[1], γεννηθείς την 1η Μαρτίου 1585 στο Saint-Jean-de-Gardonnenque (σήμερα Saint-Jean-du-Gard, νομός Gard) και δολοφονηθείς στις 14 Ιουνίου 1636 κατά την επίθεση Fontaneto d'Agogna κοντά στο Μιλάνο της Ιταλίας, σε ηλικία 51 ετών, είναι Γάλλος στρατιωτικός και ευγενής του 16ου και 17ου αιώνα. Προσωρινός του Λουδοβίκου ΙΣΤ', τελειώνει την καριέρα του ως μαραίσγαλ της Γαλλίας.

Ulrich Frédéric Woldemar Comte de Lowendal (1700-1755) ήταν ένας συντηρητής που υπηρέτησε σε στρατούς αρκετών ευρωπαϊκών χωρών προτού μετακινηθεί στην υπηρεσία της Γαλλίας, όπου ονομάστηκε μαρέσαλ.

Οι δεύτεροι, τρίτοι και τέταρτοι επίσκοποι ήταν όλοι τρεις μαραίσαλ της Γαλλίας. Οι τρίτοι, πέμπτοι και έκτοι επίσκοποι ήταν ιππότες της διαταγής του Τάγματος της Χρυσής Αυγής.

Nicolas de Catinat de La Fauconnerie, lord of Saint-Gratien, γεννηθείς στις 1 Δεκεμβρίου 1637 στο Παρίι, (ενορία Saint-Benoît-le-Bétourné) και απεβίωσε στις 22 Φεβρουαρίου 1712 στο Saint-Gratien, ήταν Γάλλος στρατιωτικός του 17ου αιώνα. Λήψη μέρος στους κύριους συγκρούσεων που αφορούν τη Γαλλία υπό τη βασιλεία του Louis XIV, πόλεμος της Ολλανδίας, πόλεμος της Λίγκας του Αύγκσουμπουργκ και πόλεμος της Διαδοχής της Ισπανίας, με αποτέλεσμα να προαχθεί σε μαρσαλι της Γαλλίας (1693).

Henri II de Montmorency, γεννηθείς στις 30 Απριλίου 1595 στο κάστρο του Chantilly και απεβίωσε στο Toulouse στις 30 Οκτωβρίου 1632, είναι ευγενής σύγχρονος του Louis XIII. Ναύαρχος της Γαλλίας, αντι-αντιπρόεδρος της Νέας Γαλλίας και κυβερνήτης της Λανγκενό, συμμετείχε στους πολέμους κατά των Προτεσταντών και νίκησε τον στόλο του Benjamin de Rohan, lord of Soubise, απέναντι από τη La Rochelle το 1625. Μαραίσαλ της Γαλλίας το 1630, διαπλέκεται με τον Gaston d'Orléans, αδελφό του βασιλιά, εναντίον του καρδινάλιου Richelieu. Καταδικάστηκε σε θάνατο για αδίκημα lèse-majesté και εκτελέστηκε στο Toulouse στις 30 Οκτωβρίου 1632.

César Phébus d'Albret (γεννηθείς το 1614, απεβίωσε στο Bordeaux στις 3 Σεπτεμβρίου 1676), κόμης του Miossens, κυρ of Pons, πρίγκιπας του Mortagne, κυρίαρχος των Bedeilles, ήταν Γάλλος στρατιωτικός, μαρσαλι της Γαλλίας και ιππότης των ιπποτών του βασιλιά.

Συνάφεια μακρινής από τον Henri IV (η μητέρα του οποίου ήταν η Jeanne d'Albret), πρώτος ξάδερφος του Marquis de Montespan (δια της μητέρας του Anne de Pardaillan, παρακάτω), η δέσμευσή του προς την Anne d'Autriche και τον Mazarin κατά τη διάρκεια της Φρόντ τον οδήγησαν, αντί για τα ταλέντα του, να ονομαστεί μαραίσαλ της Γαλλίας (1 Ιουνίου 1653), εγκαταλείποντας τότε το όνομα Miossens για να πάρει το Albret.

Charles II de La Porte, γεννηθείς το 1602 στο Παρίσι και απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου 1664 στην ίδια πόλη, είναι ένας ευγενής και Γάλλος στρατιώτης του 17ου αιώνα. Του επεβλήθη ο τίτλος Μαραίσαλ της Γαλλίας το 1639.

Maurice de Saxe, γεννηθείς στις 28 Οκτωβρίου 1696 στο Goslar (ελεύθερη πόλη της Αυλής) και απεβίωσε στις 30 Νοεμβρίου 1750 στο ανάκτορο Chambord, ήταν Γάλλος στρατιωτικός γέννημα Σάξων, επίτιμος κόμης της Raute (1696-1710) και έπειτα κόμης της Γερμανίας (Saxe, 1710-1750). Ήταν μαρσαλι γενικός των στρατών του Louis XV. Είναι κυρίως γνωστός για τη νίκη του στο Fontenoy το 1745.

Abraham (de) Fabert d’Esternay, γεννηθείς στο Metz στις 11 Οκτωβρίου 1599 και απεβίωσε στο Sedan στις 17 Μαΐου 1662, ήταν ένας Γάλλος άνθρωπος του πολέμου. Υποστράτηγος το 1650, έλαβε τη ράβδο του μαρσαλι της Γαλλίας το 1658. Ήταν επίσης κυβερνήτης της παλιάς ηγεμονίας του Sedan από το 1642-1662, διακρίθηκε στη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου και πολιορκούσε το Stenay το 1654.

Pierre Riel, marquis de Beurnonville, γεννηθείς στις 10 Μαΐου 1752 στο Champignol-lez-Mondeville και απεβίωσε στις 23 Απριλίου 1821 στο Παρίσι, ήταν Γάλλος συνταγματάρχης της Γαλλικής Επανάστασης και της Αυτοκρατορίας και μαρσαλι της Γαλλίας (ανακηρύχθηκε μαρσαλι κατά την Επαναστάση).

Anne-Pierre de Montesquiou, ύστερα από Montesquiou-Fézensac, γνωστός ως «ο μαρκήσιος Montesquiou» [1],[2],[3],[4], γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1739 στο Παρίσι και απεβίωσε στις 30 Δεκεμβρίου 1798 στο Παρίσι, ήταν Γάλλος πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε υποναύαρχος των όπλων του βασιλιά, αγρονόμος, μέλος της Ακαδημίας των Τεχνών (1784), μετά βουλευτής στα States General, στρατηγός στα στρατεύματα της Επανάστασης και βουλευτής στη Συνέλευση, την οποία προήδρευσε πριν να κυβερνήσει την Επιτροπή Οικονομικών.

Gilbert du Motier, marquis de La Fayette, γεννηθείς στις 6 Σεπτεμβρίου 1757 στο château de Chavaniac κοντά στο Saint-Georges-d'Aurac (Αυβερνία, νυν νομός Haute-Loire), και απεβίωσε στις 20 Μαΐου 1834 στο Παρίσι (παλιά 1η Διαμέρισμα), ήταν Γάλλος αξιωματικός και πολιτικός, διάσημος για τη συμμετοχή του στον αγώνα των Αμερικανών επαναστατών (1777-1783), ακολούθως στην φιλελεύθερη και μεταρρυθμιστική πτέρυγα της γαλλικής αριστοκρατίας (1784-1792), τελικά στη φιλελεύθερη αντιπολίτευση κατά το καθεστώς της μοναρχίας της Ιουλιώτικης που είχε βοηθήσει να ιδρυθεί στα Τρία Θριάμβους (Ιούλιος 1830).

Jean-Baptiste-Donatien de Vimeur, comte de Rochambeau, γεννηθείς στις 1 Ιουλίου 1725 στο Vendôme και απεβίωσε στις 10 Μαΐου 1807 στο κάστρο Rochambeau στο Thoré-la-Rochette (Loir-et-Cher), ήταν Γάλλος συνταγματάρχης. Διάκρινε τον εαυτό του ηγήθηκε του γαλλικού expeditions corps κατά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών (1775-1783). Ολοκλήρωσε την καριέρα του με τη διορισμένη τιμή του Marshal of France.

Jacques Ier Fitz-James, duc de Berwick, γεννηθείς στις 21 Αυγούστου 1670 στο Moulins, στο Bourbonnais, και δολοφονηθείς στις 12 Ιουνίου 1734 στον πολιορκία Philippsburg, ήταν Γάλλος στρατιωτικός του 17ου και 18ου αιώνα. Φύσει νόθος γιος του βασιλιά James II Stuart, προάχθηκε σε Marshal of France το 1706. Η απαρίθμηση των εκστρατειών του Berwick ισοδυναμεί με την απαρίθμηση των πολέμων της βασιλείας Louis XIV και Leopold I: πόλεμος της Λίγκας του Αύγκουσμουργκ, πόλεμος Διαδοχής της Ισπανίας, πόλεμος Διαδοχής της Πολωνίας.

--------

--------

La ‎Galeries historiques de Versailles είναι ένα μεγαλειώδες έργο που συγκεντρώνει πάνω από 1750 πίνακες. Ολόκληρες οι Galeries historiques de Versailles εκδόθηκαν με συνδρομή σε 460 παραδόσεις (462 κατά τον Vicaire), εκ των οποίων η πρώτη ανακοινώθηκε στις 1 Μαΐου 1837. Τρεις εκδόσεις ήταν διαθέσιμες τότε: μια λιμουζίνα έκδοση πολυτελείας, μορφή μεγάλου in-folio με τα χαράκτικα σε κινέζικο χαρτί, με κείμενο διακοσμημένο με φραγές, βενέτες και ξυλογραμμένα διακοσμητικά· μια μικρή μορφή in-folio, με τα ίδια χαράκτικα και κείμενα, αλλά χωρίς τα διακοσμητικά· μια έκδοση in-4 που περιέχει επιλογή από τα χαράκτικα από τις άλλες εκδόσεις.

--------

16 engravings by Maréchaux de France from the Série IX Section II

Claude Louis Hector de Villars ήταν ένας Γάλλος οπλίτης και διπλωμάτης, γεννηθείς στις 8 Μαΐου 1653 στο Moulins (βασίλειο της Γαλλίας)[1] και απεβίωσε στις 17 Ιουνίου 1734 στο Τορίνο (βασίλειο της Σαρδηνίας). Μαραίσαλ της Γαλλίας (1702), δούκας (1705) και κόμης της Γαλλίας (1709), πρόεδρος του Συμβουλίου του Πολέμου (1715-1718), προβιβάστηκε το 1733 στην εξαίρετη μεγαλειότητα του γενικού μαρσαλιού των στρατών και κλιμακίων του βασιλιά.

Jean du Caylar d'Anduze de Saint-Bonnet, lord of Toiras[1], γεννηθείς την 1η Μαρτίου 1585 στο Saint-Jean-de-Gardonnenque (τώρα Saint-Jean-du-Gard, νομός Gard) και δολοφονηθείς στις 14 Ιουνίου 1636 κατά τη διάρκεια της επίθεσης Fontaneto d'Agogna κοντά στο Μιλάνο της Ιταλίας, σε ηλικία 51 ετών, είναι Γάλλος στρατιωτικός και ευγενής του 16ου και 17ου αιώνα. Προσωρινός αγαπημένος του Louis XIII, τελειώνει την καριέρα του ως μαραίσαλ της Γαλλίας.

Ulrich Frédéric Woldemar comte de Lowendal (1700-1755) ήταν ένας στρατηγός που υπηρέτησε στους στρατούς πολλών ευρωπαϊκών χωρών πριν μετακινηθεί στην υπηρεσία της Γαλλίας όπου ονομάστηκε μαρσαλι.

Οι δεύτεροι, τρίτοι και τέταρτοι δούκες ήταν όλοι τους μαραίσαλ της Γαλλίας. Οι τρίτοι, πέμπτοι και έκτοι δούκες ήταν ιππότες της διαταγής του Τάγματος του Χρυσού Θρήνου.

Nicolas de Catinat de La Fauconnerie, lord of Saint-Gratien, γεννηθείς στις 1 Δεκεμβρίου 1637 στο Παρίσι (ενορία Saint-Benoît-le-Bétourné) και απεβίωσε στις 22 Φεβρουαρίου 1712 στο Saint-Gratien, ήταν Γάλλος στρατιωτικός του 17ου αιώνα. Συμμετείχε στους κύριους συγκρούσεις που αφορούν τη Γαλλία υπό τη βασιλεία του Louis XIV, πόλεμος της Ολλανδίας, πόλεμος της Λίγκας του Αύγκσουμπουργκ και πόλεμος Διαδοχής της Ισπανίας, γεγονός που του χάρισε τον τίτλο του μαρσαλι της Γαλλίας (1693).

Henri II de Montmorency, γεννηθείς στις 30 Απριλίου 1595 στο Château de Chantilly και απεβίωσε στη Toulouse στις 30 Οκτωβρίου 1632, ήταν ευγενής σύγχρονος του Louis XIII. Πρωταθλητής της Γαλλίας, αντι-διοικητής της Νέας Γαλλίας και κυβερνήτης της Λανγκενό, πήρε μέρος στους πολέμους κατά των Προτεσταντών και νίκησε τη ναυτική δύναμη του Benjamin de Rohan, lord of Soubise, κοντά στη La Rochelle το 1625. Μαραίσαλ της Γαλλίας το 1630, συνωμοτεί με τον Gaston d'Orléans, αδελφό του βασιλιά, κατά τον καρδινάλιο Richelieu. Καταδικάστηκε σε θάνατο για έγκλημα lèse-majesté, και εκτελέστηκε στο Toulouse στις 30 Οκτωβρίου 1632.

César Phébus d'Albret (γεννηθείς το 1614, νεκρός στο Bordeaux στις 3 Σεπτεμβρίου 1676), κόμης του Miossens, κυρ του Pons, πρίγκιπας του Mortagne, κυρίαρχος των Bedeilles, ήταν Γάλλος στρατιωτικός, μαρσαλι της Γαλλίας και ιππότης των διαταγών του βασιλιά.

Σύνδεση απόστασης με τον Henri IV (όπου η μητέρα του ήταν η Jeanne d'Albret), ξάδελφος του μαρκησίας Montespan (δια της μητέρας του Anne de Pardaillan, παρακάτω), η προσηλυτισμένη στο Anne d'Autriche και στον Mazarin κατά τη Φρόντη τον οδήγησε περισσότερο από τα ταλέντα του, να ονομαστεί μαραίσαλ της Γαλλίας (1 Ιουνίου 1653), αφήνοντας τότε το όνομα Miossens για να υιοθετήσει το Albret.

Charles II de La Porte, γεννηθείς το 1602 στο Παρίσι και απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου 1664 στην ίδια πόλη, ήταν ένας ευγενής και στρατιώτης του 17ου αιώνα. Του επιβλήθηκε ο τίτλος μαραίσαλ της Γαλλίας το 1639.

Maurice de Saxe, γεννηθείς στις 28 Οκτωβρίου 1696 στο Goslar (ελεύθερη πόλη της Αυλής) και απεβίωσε στις 30 Νοεμβρίου 1750 στο ανάκτορο Chambord, ήταν Γάλλος στρατιωτικός γέννημα Σάξων, αρχικά κόμης της Raute (1696-1710) και μετά κόμης της Σαξωίας (1710-1750). Ήταν μαρσαλι γενικός των στρατών του Louis XV. Είναι κυρίως γνωστός για τη νίκη του στο Fontenoy το 1745.

Abraham (de) Fabert d’Esternay, γεννηθείς στο Metz στις 11 Οκτωβρίου 1599 και απεβίωσε στο Sedan στις 17 Μαΐου 1662, ήταν Γάλλος άνθρωπος του πολέμου. Υποστράτηγος το 1650, έλαβε τη ρίγα του μαρσαλι της Γαλλίας το 1658. Ήταν επίσης κυβερνήτης της παλιάς αρχοντιάς του Sedan από το 1642-1662, διακρίθηκε κατά τον Πενταετή Πόλεμο και πολιορκούσε το Stenay το 1654.

Pierre Riel, marquis de Beurnonville, γεννηθείς στις 10 Μαΐου 1752 στο Champignol-lez-Mondeville και απεβίωσε στις 23 Απριλίου 1821 στο Παρίσι, ήταν Γάλλος στρατηγός για την Επανάσταση και την Αυτοκρατορία και μαρσαλι της Γαλλίας (υψηλώθηκε σε μαρσαλι κατά την Αποκατάσταση).

Anne-Pierre de Montesquiou και στη συνέχεια Montesquiou-Fézensac, γνωστός ως ο «μαρκήσιος Montesquiou» [1],[2],[3],[4], γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1739 στο Παρίσι και απεβίωσε στις 30 Δεκεμβρίου 1798 στο Παρίσι, ήταν Γάλλος πολιτικός που διετέλεσε υποναύαρχος των βασιλικών σωμάτων, αγρονόμος, μέλος της Ακαδημίας Γαλλίας (1784), μετά βουλευτής στα États généraux, στρατηγός στα στρατεύματα της Επανάστασης και βουλευτής στην Κ convention, την οποία πρόεδρος προτού να κυβερνήσει τη Γραμμή Οικονομιών.

Gilbert du Motier, marquis de La Fayette, γεννηθείς στις 6 Σεπτεμβρίου 1757 στο château de Chavaniac κοντά στο Saint-Georges-d'Aurac (Αυβερνία, νυν département de la Haute-Loire), και απεβίωσε στις 20 Μαΐου 1834 στο Παρίσι (παλαιό 1ο διαμέρισμα), ήταν Γάλλος αξιωματικός και πολιτικός, διάσημος για τη συμμετοχή του στους αγώνες του αμερικανικού επαναστατικού στράτευματος (1777-1783), στη συνέχεια στην φιλελεύθερη και μεταρρυθμιστική πτέρυγα της γαλλικής αριστοκρατίας (1784-1792), τέλος στην φιλελεύθερη αντιπολίτευση στο καθεστώς της Μοναρχίας της Ιουλιώτικης που είχε συμβάλει να εγκαθιδρυθεί κατά τις Τρεις Δυνατές (Τρία Θαύματα, Ιούλιος 1830).

Jean-Baptiste-Donatien de Vimeur, comte de Rochambeau, γεννηθείς στις 1 Ιουλίου 1725 στο Vendôme και απεβίωσε στις 10 Μαΐου 1807 στο château de Rochambeau στο Thoré-la-Rochette (Loir-et-Cher), ήταν Γάλλος στρατηγός. Διακρίθηκε ηγετώντας τον γαλλικό εκστρατευτικό σώμα στον Αγώνα Ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών (1775-1783). Τέλειωσε την καριέρα του με την αξιοπρέπεια του Marshal of France.

Jacques Ier Fitz-James, duc de Berwick, γεννηθείς στις 21 Αυγούστου 1670 στο Moulins, στο Bourbonnais, και δολοφονηθείς στις 12 Ιουνίου 1734 στην πολιορκία Philippsburg, ήταν Γάλλος στρατιωτικός του 17ου και 18ου αιώνα. Νόθος γιος του βασιλιά Jacques II Stuart, προάχθηκε σε Marshal of France το 1706. Η αφήγηση των εκστρατειών του Berwick συνίσταται στο να απαριθμεί τους πολέμους της βασιλείας Louis XIV και του Leopold I: τον πόλεμο της Λίγκας του Αυσγούσμπουργκ, τον πόλεμο Διαδοχής της Ισπανίας, τον πόλεμο Διαδοχής της Πολωνίας.

--------

13 χαράκτικά από Maréchaux de France από τη Σειρά IX

Blaise de Monluc (de Lasseran de Massencome), lord of Monluc, γεννηθείς μεταξύ 1500 και 1502 στο Saint-Puy (Gascogne) και απεβίωσε στις 26 Ιουλίου 1577 στο Estillac (Montluc) (Gascogne) ή Condom[1], ήταν μαρσαλι της Γαλλίας και μνημονικός του 16ου αιώνα.

Charles de Gontaut, duc de Biron, γεννηθείς το 1562 στο Saint-Blancard, και εκτελεσθείς στις 31 Ιουλίου 1602 στη Μπαστιλ, ήταν Γάλλος στρατιωτικός. Μαραίσαλ της Γαλλίας, είναι γνωστός για τη φιλία που του διατήρησε ο Henry IV, τον οποίον όμως πρόδωσε.

Jean Poton, lord of Xaintrailles, γεννηθείς γύρω στα 1390/1400 και πεθαμένος στις 7 Οκτωβρίου στο Μπορντώ, ήταν ευγενής της Γαλλίας, μάστερ του βασιλικού αλόγου, βαϊφης του Μπερρή, σεσνασάλ του Limousin και σύντροφος-μάχιμο της Jeanne d'Arc. Οδήγησε μέρος στον Εκατονταετή Πόλεμο και ειδικά στη Μάχη του Verneuil (1424).

Gaspard de Saulx-Tavannes, γνωστός ως ο Μάναρχος Tavannes, ήταν Γάλλος στρατιωτικός, Μάρασαλ της Γαλλίας, γεννηθείς στο Dijon τον Μάρτιο 1509 και απεβίωσε στις 19 Ιουνίου 1573 στο κάστρο του Sully.

Victor-François, 2ος Δούκας ντ Μπρογιέ, πρώτος Πρίγκιπας ντ Μπρογιέ, της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (προφέρεται "de Breuil"), γεννηθείς στις 19 Οκτωβρίου 1718 στο Παρίσι, στο hôtel de Broglie, rue Saint-Dominique, και απεβίωσε στις 30 Μαρτίου 1804 στο Μύνστερ της Γερμανίας, ήταν Γάλλος αριστοκράτης και στρατιωτικός υπό τον Αρχαίο Καθεστώς, γενικός μαρσαλ των βασιλικών στρατοπέδων και σωμάτων. Στη συνέχεια συμμετείχε στις μάχες τουCounter-revolutionary army of the Prince of Condé.

Sébastien Le Prestre de Vauban, marquis de Vauban, known as Vauban, γεννηθείς στις 1 Μαΐου 1633 στο Saint-Léger-de-Foucheret και απεβίωσε στις 30 Μαρτίου 1707 στο Παρίσι, ήταν Γάλλος μηχανικός, αρχιτέκτονας πολέμου, πολεοδομικός και δοκιμιογράφος. Του επεβλήθη ο τίτλος Μαραίσαλ της Γαλλίας από τον Louis XIV.

Jean-Baptiste Budes de Guébriant, κόμης de Guébriant (μερικές φορές γραφόταν Goësbriant), γεννηθείς στις 2 Φεβρουαρίου 1602 στο Saint-Carreuc από παλαιά βρετονική οικογένεια και που απεβίωσε στις 24 Νοεμβρίου 1643 από τον τραυματισμό που έλαβε στις 17 Νοεμβρίου 1643 από βολή ενός ιταλιοφόρου που έσπασε τον δεξί αγκώνα κατά τη διάρκεια του πολιορκίας του Rottweil, ήταν Γάλλος στρατιωτικός ενεργός κατά τον Thirty Years' War.

Armand Jean du Plessis de Richelieu, γνωστός ως ο καρδινάλιος Richelieu, γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1585 στο Παρίσι και απεβίωσε στις 4 Δεκεμβρίου 1642 στην ίδια πόλη, ήταν Γάλλος εκκλησιαστικός και πολιτικός. Καρδινάλιος (1622), Δούκας του Richelieu (1631), Δούκας του Fronsac (1634) και πρεσβευτής της Γαλλίας, υπήρξε ο κύριος minister του Βασιλιά Louis XIII.

Charles Auguste Goyon de Matignon, κόμης de Gacé, γεννηθείς στις 28 Μαΐου 1647 στο Torigni-sur-Vire και απεβίωσε στις 6 Δεκεμβρίου 1729 στο Παρίσι, ήταν Μαραίσαλ της Γαλλίας.

Henri de La Tour d'Auvergne, γνωστός ως Turenne, γεννηθείς στις 11 Σεπτεμβρίου 1611 στο château του Sedan (arreta) και απεβίωσε στις 27 Ιουλίου 1675 κοντά στο Sasbach (Επίσκοπο κρατίδιο της Στρασβούργης, Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία), ήταν ευγενής και φημμένος Γάλλος στρατιωτικός, ο οποίος πέρασε στη μεταγενέστερη ιστορία με τον τίτλο Viscount de Turenne.

Charles de Rohan-Soubise, γεννηθείς στις 16 Ιουλίου 1715 στην πόλη Versailles και απεβίωσε στις 1 Ιουλίου 1787 στην πόλη Παρίσι, ήταν αριστοκράτης, στρατιωτικός του Αρχαίου Καθεστώτος. Γιος του Jules de Rohan-Soubise και της Anne-Julie-Adélaïde de Melun, διαδέχθηκε τον πατέρα του ως τέταρτος πρίγκιπας του Soubise μετά το θάνατό του το 1724. Ήταν επίσης Δούκας του Rohan-Rohan και Κόμης του Saint-Pol[1]. Φίλος της παιδικής ηλικίας του βασιλιά Louis XV, ορίστηκε Υπουργός του Κράτους από το 1759 και έτσι συμμετείχε στο Conseil d'en-haut. Επελέγη Μαραίσαλ της Γαλλίας το 1768 και έλαβε μέρος στον Πόλεμο της Επτάχτιας. Ως τιμώμενο μέλος της Γαλλίας, υπήρξε κυβερνήτης της Φλάνδας και των Χάινουά.

François de Blanchefort de Créquy de Bonne, marquis de Marines, γνωστός ως «Maréchal de Créquy», μαρσαλι της Γαλλίας, κάτοχος του κάστρου Marines (γεννηθείς το 1625 - απεβίωσε στις 3 Φεβρουαρίου 1687 στο Παρίσι), ήταν άντρας του πολέμου κατά τη βασιλεία του Louis XIV. Διακρίθηκε σε πολλές στρατιωτικές εκστρατείες που χαρακτηρίζουν τον 17ο αιώνα από τον Thirty Years' War. Θεωρήθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του διάδοχος του Turenne και ένας από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς ηγέτες της εποχής του.

Ήταν μικρότερος αδελφός του Charles III de Créquy, με τον οποίον δεν πρέπει να συγχέεται καθώς και οι δύο πέθαναν τον Φεβρουάριο του 1687 μέσα σε λίγες ημέρες ο ένας από τον άλλο.

Louis-François de Boufflers, Duke of Boufflers, γεννηθείς στις 10 Ιανουαρίου 1644 στο Crillon (Oise) και απεβίωσε στις 22 Αυγούστου 1711 στο Fontainebleau, ήταν Γάλλος στρατιωτικός. Έλαβε τον τίτλο του μαραίσαλ της Γαλλίας το 1693, έγινε δούκας το 1695 και απέκτησε τίτλο κόμη της Γαλλίας το 1709.


Οι Ιστορικές Γκαλερί του Βερολίνου του Βερσαλλιών είναι ένα μεγαλειώδες έργο που συγκεντρώνει πάνω από 1750 πλάκες. Ολόκληρες οι Galeries historiques de Versailles εκδόθηκαν με συνδρομή σε 460 παραδόσεις (462 κατά τον Vicaire), όπου η πρώτη ανακοινώθηκε στις 1 Μαΐου 1837. Τρεις εκδόσεις ήταν διαθέσιμες τότε: μια έκδοση πολυτελείας, με μεγάλο μεγέθη in-folio και χαρακτικά σε κινέζικο χαρτί, με κείμενο διακοσμημένο με βινιέτες, λυχνίδια και ξυλογραμμένα διακοσμητικά· μια έκδοση μικρού μεγέθους in-folio, με τα ίδια χαρακτικά και κείμενα, αλλά χωρίς τα διακοσμητικά· μια έκδοση σε μορφή in-4 που περιέχει επιλογή από τα χαρακτικά μεταξύ των άλλων εκδόσεων.