Gavard charles - Galeries historiques de Versailles - 1838

14 γκραβούρες των Μεγάλων Ναυαρθμών-Μαχητών της Σειρά IX Τμήμα II

Louis-Joseph de Bourbon, δούκας της Βεντόμ, γνωστός ως ο Μεγάλος Βεντόμ, γεννήθηκε στο Hôtel de Vendôme στο Παρίσι στις 1 Ιουλίου 1654 και απεβίωσε στην πόλη Βινάρως στις 11 Ιουνίου 1712. Είναι απόγονος του Ηνωμένου IV δια κλάδου των νομιμοποιημένων νόθα παιδιών της Bourbon-Vendôme. Ήταν Δούκας της Βεντόμ, Δούκας του Mercœur, Δούκας του Étampes, Δούκας του Beaufort, Κοντέας του Dreux, πρίγκηπας του Anet και Martigues.

Ήταν ένας από τους σημαντικότερους και πιο αμφιλεγόμενους στρατιωτικούς του τέλους της βασιλείας του Louis XIV, θα διακριθεί κατά τη διάρκεια της Συμμαχίας του Αυστρο-Οίκω και του Πολέμου Διαδοχής της Ισπανίας. Ανοιχτά ομοφυλόφιλος, πέθανε χωρίς απογόνους και ο Δούκος του εξαφανίστηκε μαζί του. Οι στρατιωτικές του επιτυχίες του απέφεραν το προσωνύμιο Grand Vendôme.

--------

François de Bourbon-Vendôme, 2ος Δούκας Beaufort, γνωστός ως «ο Βασιλιάς των Αποθηκών» (1665), γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1616 στο κάστρο Coucy και πέθανε στις 25 Ιουνίου 1669 κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Candia, ήταν Γάλλος ευγενής και στρατιωτικός του 17ου αιώνα, μέλος του ισχυρού Οίκου της Βεντόμ, απόγονος του βασιλιά Henri IV και της ερωμένης του Gabrielle d'Estrées.

--------

Marceau (Joseph-Maurice) β: Aubert du Bayet (Jean-Baptiste Annibal)
Πορτραίτα του Joseph-Maurice Marceau, αρχηγού στρατιών, και του Jean-Baptiste-Annibal Aubert du Bayet, αρχηγού στρατιών.

--------

Jean Baptiste Annibal Aubert du Bayet ή Aubert-Dubayet, γεννηθείς στις 19 Αυγούστου 1757 στη La Mobile, τότε μέρος της Λουιζιάνα (τώρα Αλαμπάμα) ή στο Baton Rouge, και απεβίωσε στις 17 Δεκεμβρίου 1797 στην Κωνσταντινούπολη, ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Γαλλικής Επανάστασης.

--------

Pierre d'Aubusson, γεννηθείς το 1423 στο Κάστρο Monteil (σήμερα Le Monteil-au-Vicomte στην Κρέουζ), απεβίωσε το 1503 στη Ρόδο· υπήρξε ο 40ος Μεγάλος Διδάσκαλος των Ιπποτών του Οσπιταλάριου της Τάξης του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, καρδινάλιος και Legatus του Πάπα στην Ασία. Του απέδωσαν το προσωνύμιο «ασπίδα της Χριστιανοσύνης».

--------

Philippe de Villiers de L'Isle-Adam (γεννήθηκε στη Βωβά στη γέννηση 1464 και απεβίωσε στη Μάλτα στις 21 Αυγούστου 1534), είναι ο 44ος Μέγας Μάστερ των Ιπποτών του Οσπιταλάριου της Τάξης του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.

--------

Henri de Lorraine, 3ος δούκας του Guise και 2ος πρίγκηπας του Joinville, γνωστός ως «ο Σκλαβωμένος», γεννηθείς στις 31 Δεκεμβρίου 1550 στο Joinville (Haute-Marne) και δολοφονηθείς στις 23 Δεκεμβρίου 1588 στο Blois (Loir-et-Cher), ήταν πρίγκιπας από κλάδο καδεττής της οίκου Lorraine.

Στην κορυφή ενός ισχυρού δικτύου ευγενών, κέρδισε τη δημοτικότητα κατά τους Πολέμους Θρησκείας, προβάλλόμενος ως υπερασπιστής της Καθολικής πίστης. Μετά τη συμμετοχή του στη σφαγή της Αγίας Βαρθολομαίας (1572), διακρίθηκε στο πεδίο της μάχης σε πολλές περιπτώσεις πολεμάοντας τους προτεστάντες. Σουίτα Joinville, στη συνέχεια δούκας του Guise (1563), κατείχε μια σημαντική θέση στο βασιλικό περιβάλλον ως Μέγας Διδάσκαλος και Ιπποσύνης της Γαλλίας.

--------

Jean Ier d'Estrées, κύριος των Estrées, Valieu (Wailly), Cœuvres (ίσως πρώτος μαρκήσιος), Viérey, κόμης του Orbec, βαρόνος του Doudeauville [Ποιο;], επίσκοπος Soissons, γεννηθείς το 1486 στο Cœuvres όπου απεβίωσε μετά τις 23 Οκτωβρίου 1571, ήταν Γάλλος ευγενής και στρατιωτικός.

--------

Charles (II) de Lorraine, Δούκας του Mayenne, γεννηθείς στις 26 Μαρτίου 1554 στο Alençon και απεβίωσε στις 3 Οκτωβρίου 1611 στο Soissons, ήταν Γάλλος ευγενής από τον οίκο Guise και στρατιωτικός ηγέτης της Λίγκας κατά τους Πολέμους της Θρησκείας.

Ήταν αδελφός μικρότερος του δούκα Henri de Guise. Ταξίαρχος πολέμου κατά τη διάρκεια των Πολέμων της Θρησκείας, συμμετείχε σε αρκετές στρατιωτικές εκστρατείες υπό το βασιλιά Henri III. Κυβερνήτης της Βουργουνδίας, κατείχε στην αυλή της Γαλλίας την τιμητική θέση του μεγάλου κανδηλιάνου. Μετά τη δολοφονία των αδελφών του το 1588, ανέλαβε την ηγεσία της Λίγκας, αλλά μετά από αρκετές ήττες (Arques, Ivry, Fontaine-Française) υπέβαλε τη συνομολογία του στον βασιλιά Henri IV το 1595.

--------

Gaspard de Coligny ήταν ένας Γάλλος ευγενής και ναύαρχος, γεννηθείς στις 16 Φεβρουαρίου 1519 στο Châtillon-sur-Loing (σήμερα Châtillon-Coligny) και απεβίωσε στις 24 Αυγούστου 1572 στο Παρίσι, δολοφονηθείς κατά τη σφαγή της Αγίας Βαρθολομαίας. Κόμης του Coligny, βαρώνος του Beaupont και Beauvoir, Montjuif, Roissiat, Chevignat και άλλων τόπων, κύριος του Châtillon, ναύαρχος της Γαλλίας, είναι ένα από τα πιο γνωστά μέλη της οίκου Coligny, ο οποίος εξαφανίστηκε το 1694.

Ήταν γιος του Gaspard I de Coligny, μαριάλ του Γαλλίας υπό τον François I, και της συζύγου του Louise de Montmorency. Ήταν αδελφός του Odet, καρδινάλιος του Châtillon και του François d'Andelot.

--------

Guillaume II Gouffier, κύριος του Bonnivet, γεννηθείς γύρω στα 1481 και απεβίωσε στις 24 Φεβρουαρίου 1525 στη μάχη της Παβίας, ήταν ναύαρχος της Γαλλίας και κυβερνήτης του Ντιφίνάου.

Από τους κύριους συμβούλους του François Ier από την ανάδειξή του στο θρόνο το 1515, αφού για αρκετά χρόνια ανήκε στον κύκλο των συντρόφων του πρίγκιπα, με τον αδελφό του Artus ως δάσκαλο.

--------

Philippe Chabot (1492–15 Ιουνίου 1543), γνωστός ως ο Αμίνναλ του Brion, ναύαρχος της Γαλλίας, κύριος του Brion και του Aspremont, κόμης του Charny, και (σύζυγος της) κόμης του Buzançais, ήταν κυβερνήτης της Βουργουνίας, επικεφαλής του κυβερνήτη της Νορμανδίας και στη συνέχεια κύριος υπουργός του François Ier το 1535. Πέφτει σε δυσμένεια το 1538 και επανορθώνεται το 1541.

--------

Jean Bart, στο φλαμανδικό Jan Bart [Σημείωση 1] ή Jan Baert, γεννηθείς στις 21 Οκτωβρίου 1650 στο Ντόνκερκ (οικονομία της Φλανδρίας) και απεβίωσε στις 27 Απριλίου 1702 στην ίδια πόλη (Γαλλική Φλάνδρα), είναι ένας φημισμένος πειρατής για τους ηρωισμούς του υπηρέτης της Γαλλίας κατά τους Πόλεμους του Louis XIV.

--------

René Trouin, σεΐρος du Gué, γνωστός ως Duguay-Trouin, γεννηθείς στις 10 Ιουνίου 1673 στο Saint-Malo και απεβίωσε στις 27 Σεπτεμβρίου 1736 στο Παρίσι, είναι πειρατής και ναύαρχος της Γαλλίας. Γεννημένος σε οικογένεια εμπορικών πλοιοκτητών στο Saint-Malo, αρχίζει την καριέρα του το 1689 και ήδη το 1691 λαμβάνει την εντολή ενός πλοίου. Το θάρρος του, ο σεβασμός που κέρδισε από τους άνδρες του, καθώς και οι νίκες του εναντίον των Άγγλων και των Ολλανδών στους δύο τελευταίους πολέμους του Louis XIV εξασφάλισαν τη ραγδαία άνοδό του στην ιεραρχία της θαλάσσης.

-------

Οι Ιστορικές Γκαλερί του Βερσαλλιών είναι ένα επιβλητικό έργο που συγκεντρώνει πάνω από 1750 πίνακες. Ολόκληρες οι Γκαλερίες Ιστορικές του Βερσαλλιών εκδόθηκαν με συνδρομή σε 460 παραδόσεις (462 κατά τον Vicaire), εκ των οποίων η πρώτη ανακοινώθηκε στις 1 Μαΐου 1837. Τρεις εκδόσεις ήταν τότε διαθέσιμες: μια πολυτελής έκδοση, μεγάλο φολιο μορφή με χαρακτικά στην Κίνα, κείμενο διακοσμημένο με βινιέτες, κουτιά με λυχνίες και ξυλογραφήματα διακοσμημένες με μπορντούρες· μια μικρή φολιό εκτύπωση, με τα ίδια χαρακτικά και κείμενα, αλλά χωρίς τα στολίδια· μια έκδοση σε μορφή in-4 που περιέχει επιλογή χαρακτικών από τις άλλες εκδόσεις.