Αρχαία Αιγυπτιακή Faience ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΩ ΟΡΙΟ. Σαμπτί. Ύψος 7,5 εκ. 30η Δυναστεία, 378–341 π.Χ. (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Σάμπτι ή Ουσαμπτι

- καλύτερα πράγμα στο χέρι από τις εικόνες -

Αρχαία Αίγυπτος, 30ή Δυναστεία, 378 - 341 π.Χ.

Φαϊάνς (fayence)

7,5 cm ύψος

Κτήση/Προέλευση:
- Ιδιωτική συλλογή, ΗΠΑ. Από δημοπρασίες J. L. Malter, 2005-2006.

Κατάσταση: Καλό, λείπουν τα πόδια, βλέπε φωτογραφίες.

Αυτή η φιγούρα ουσαμπτι απεικονίζεται ως εργάτης που κρατά δύο εργάτια για εργασία στα ορυζώνια του Όσιρι στη μεταθανάτια ζωή. Φοράει κοτσίδα τρίμετρη που πέφτει ανάμεσα στους ώμους. Διακρίνεται με γενάκι τύπου Όσιρι, που τελειώνει σε σφιχτή πρόσθια καμπύλη. Μόνο τα χέρια, διασταυρωμένα πάνω από το στήθος και κρατώντας τα προαναφερθέντα γεωργικά εργαλεία, ξεχωρίζουν από το φετιχιστικό ενδύμωμα που καλύπτει ολόκληρο το σώμα.

Οι ουσαμπτίνες κατασκευάζονταν από ένα αρχικό δίλοβο καλούπι. Αφού ενώνονταν τα δύο κομμάτια και αφαιρούνταν οι ρεγέρ edges, και ενώ το υλικό ήταν ακόμα υγρό, τα λεπτομερή της εικόνας έδιωχναν και οι στύλοι που θα χαράζονταν τα ιερογλυφικά. Αυτό σήμαινε ότι κάθε ουσαμπτι ήταν μοναδικό, παρόλο που προέρχονταν από το ίδιο καλούπι.

Οι ουσαμπτίνες, ένας όρος που στην Αρχαία Αίγυπτο σημαίνει «απαντητές», ήταν μορφές που αντιπροσώπευαν άμεσα τον αποθανόντα. Εμφανίζονταν στη Μέση Βασιλεία και η χρήση τους έγινε δημοφιλής στη Νέα Βασιλεία. Selector μέρος των ταφικών αγαθών. Το Κεφάλαιο VI του Βιβλίου των Νεκρών συνήθως ήταν χαραγμένο στη φιγούρα ή μια απλούστερη εκδοχή με το όνομα και τον τίτλο του αποθανόντος. Η χρήση αυτών των ταφικών μορφών επέτρεπε στον κάτοχο να απολαύσει τη μεταθανάτια ζωή, καθώς οι ουσαμπτίνες λειτουργούσαν ως μορφή αντικαταστάτη εργαζόμενου για τον κάτοχο στα πεδία του Αάρου, του αρχαίου αιγυπτιακού παραδείσου, καθώς οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα πνεύματα αυτών των φιγούρων θα εργάζονταν γι’ αυτούς και έτσι θα εξασφάλιζαν την τροφή τους στη μεταθανάτια ζωή. Υπήρχαν 365 ουσαμπτίνες τοποθετημένες ανάμεσα στα ταφικά αγαθά, μία για κάθε μέρα του έτους. Μαζί με αυτές υπήρχαν ενδέκατοι επί κεφαλής που θα ήταν υπεύθυνοι για κάθε ομάδα εργασίας που αποτελούνταν από 10 εργάτες, αποτρέποντας έτσι την πιθανότητα εξέγερσης. Αυτές οι φιγούρες μπορούσαν να βρεθούν μέσα σε ένα ειδικό ξύλινο κουτί ή να τοποθετηθούν σε μια χαλαρή ομαδοποίηση κοντά στον σαρκοφάγο. Στην Ύστερη Περίοδο οι φιγούρες αυτές παραγάγονταν μαζικά. Ο αριθμός αυξήθηκε και η χρήση τους έγινε συχνότερη στους τάφους αυτής της περιόδου.

Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία αυτής της ουσαμπτι είναι φαινς (φαϊένς), που αποτελείται από ψιλό άμμο τσιμέντωμένη με ανθρακικό νάτριο και διττανθρακικό νάτριο εξαγόμενα από νάτρον. Ψήθηκε σε 950 βαθμούς Κελσίου, το μείγμα δίνει φινίρισμα αντίστοιχο με επίχριση, με τα ανθρακικά να σχηματίζουν γυάλινη επιφάνεια. Ήταν μια απλή διαδικασία, άρα όχι ακριβή. Οι πράσινες και μπλε αποχρώσεις επιτυγχάνονταν με την προσθήκη λίγων γραμμαρίων χαλκού οξειδίου που εξήγαγε από μαλαίχιτες μαλαχίτης ή azurite. Οι κόκκινες αποχρώσεις επιτυγχάνονταν με οξείδιο του σιδήρου, οι έντονες γαλάζιες με κοβάλτιο, το μαύρο με ανάμειξη οξειδίου του σιδήρου και μαγνησιοξειδίου με νερό. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να βαφτούν οι επιλεγμένες λεπτομέρειες με το χρωματισμό της επιλογής πριν το ψήσιμο.