Αρχαία Αιγυπτιακή Faience Καλής ποιότητας Σαβτί. Ύψος 10,6 εκ. Ύστερη Περίοδος, 664 - 332 π.Χ.

Καλό Σαμπτί ή Ουσαμπτί

- πιο όμορφο στα χέρια απ’ ότι στις εικόνες -

Αρχαία Αίγυπτος, Ύστερη Περίοδος, 664 – 332 π.Χ.

Φαϊάνς

Ύψος 10,6 εκ

Προέλευση:
- Ιδιωτική συλλογή, Πφύρζχάϊμ (Pforzheim), Γερμανία, πριν το 1960.

Κατάσταση: Καλή, λείπουν τα πόδια, δείτε φωτογραφίες.

Αυτή η φιγούρα ουσαμπτι εικονίζεται ως εργάτης που κρατά δύο τσάπες για εργασία στα χωράφια του Όσιρι στον μεταθανάτιο κόσμο. Φοράει περούκα τριμερή που πέφτει ανάμεσα στους ώμους. Έχει γενειάδα τύπου Όσιρι που τελειώνει σε μια στενή πρό forward καμπύλη. Μόνο τα χέρια, σταυρωμένα πάνω στο στήθος και κρατώντας τα ήδη αναφερθέντα αγροτικά εργαλεία, ξεπροβάλλουν από τον μορφοκαστό μούμια-ενδύμωμα που καλύπτει ολόκληρο το σώμα.

Οι ουσαμπτί κατασκευάζονταν από ένα αρχικό δίφυλλο καλούπι. Αφού ενώθηκαν τα δύο τμήματα και αφαιρέθηκαν οι τραχειές άκρες, και ενώ το υλικό ήταν ακόμη υγρό, οι λεπτομέρειες της εικόνας επαναδιορθώνονταν και οι κολόνες που θα χαράζονταν τα ιερογλυφικά σημειώνονταν. Αυτό σήμαινε ότι κάθε ουσαμπτί ήταν μοναδικό, παρότι προερχόταν από το ίδιο καλούπι.

Ουσαμπτί, όρος που στην Αρχαία Αίγυπτο σημαίνει “απαντητές”, ήταν μορφές που απεικόνιζαν άμεσα τον αποθανόντα. Εμφανίστηκαν στη Μέση Βάση και η χρήση τους έγινε δημοφιλής στη Νέα Βασιλεία. Πολλά忄/μαμένα τμήματα των τάφων περιελάμβαναν αυτά τα αντικείμενα. Το Κεφάλαιο VI του Βιβλίου των Nεκρομαντειών συνήθως ήταν εγγεγραμμένο πάνω στην φιγούρα ή μια πιο απλή εκδοχή με το όνομα και τον τίτλο του αποθανόντα. Η χρήση αυτών των ταφικών μορφών επέτρεπε στον ιδιοκτήτη να απολαύσει τη μεταχρονία ζωή, καθώς οι ουσαμπτί ενεργούσαν ως μορφή αντικαταστάτη εργάτη για τον ιδιοκτήτη στα πεδία του Αάου (Αουρού), τον Αιγυπτιακό παράδεισο, καθώς οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα πνεύματα αυτών των μορφών θα εργάζονταν γι’ αυτούς και έτσι θα εξασφάλιζαν την τροφή τους στη μεταθανάτια ζωή. Υπήρχαν 365 ουσαμπτί τοποθετημένα ανάμεσα στα ταφικά αγαθά, ένα για κάθε ημέρα του έτους. Μαζί με αυτά υπήρχαν ενδεχομένως 36 επιστάτες που θα ήταν υπεύθυνοι για κάθε εργάσιο που αποτελούνταν από 10 εργάτες, αποφεύγοντας έτσι οποιαδήποτε πιθανότητα εξέγερσης στις τάξεις. Αυτές οι φιγούρες θα μπορούσαν να βρεθούν σε ένα ειδικό ξύλινο κουτί ή να τοποθετηθούν σε μια ανεπίσημη ομαδοποίηση σε ένα σημείο κοντά στον σάκκιοφ. Στη Λήξη Περίοδος αυτές οι φιγούρες παράγονταν μαζικά. ο Αριθμός αυξήθηκε και η χρήση τους έγινε πιο συχνή στους τάφους της περιόδου.

Ο υλικά που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία αυτής της ουσαμπτι είναι η φαϊάνς, που αποτελείται από λεπτό άμμο κοντραριζόμενη με καρβονικά νατρίου και υδαρές νατριούχο ανθρακικό εξαγόμενα από το νάτρον. Ψήθηκε στους 950 βαθμούς Κελσίου, το μίγμα δίνει μια επίστρωση παρόμοια με σμάλτο, με τα ανθρακικά να σχηματίζουν μια υαλώδη επιφάνεια. Ήταν μια απλή διαδικασία και επομένως όχι δαπανηρή. Οι πράσινες και μπλέ αποχρώσεις επιτεύχθηκαν με την προσθήκη μερικών γραμμαρίων οξειδίου χαλκού που εξήγαγε από μαλαικίτη ή azurite. Οι ερυθρές αποχρώσεις επιτεύχθηκαν με οξείδιο του σιδήρου, οι έντονες μπλε με κοβάλτιο, το μαύρο με ανάμειξη οξειδίου του σιδήρου και οξειδίου μαγνησίου με νερό. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να βαφτεί με το επιλεγμένο χρώμα τις επιλεγμένες λεπτομέρειες με πινελιά πριν το κάψιμο.