Ευρωπαϊκή σχολή (XX) - Sin Título conocido

Αυτός ο πίνακας είναι μια ρετρό πορτραίτο σε ρομαντικό ύφος με ισχυρή επιρροή από τη ισπανική ζωγραφική του 18ου-19ου αιώνα, συγκεκριμένα από τον κύκλο του Γκόγια. Αναλύω παρακάτω το γιατί:

Χαρακτηριστικά στυλ

Σύνθεση και φόντο: το πρόσωπο ξεχωρίζει από ένα σκοτεινό, πράσινο προς το πράσινο φόντο, σχεδόν αόρατο ως προς το περιβάλλον, χωρίς λεπτομέρειες εκτός του περιβάλλοντος. Αυτή η τεχνική συγκεντρώνει όλη την προσοχή στο πρόσωπο και στην ενδυμασία, και είναι πολύ χαρακτηριστική ενός πορτρέτου της εποχής του Γκόγια.
Ελεύθερο και πασπαλισμένο σουρεαλιστικά χρώματα: κυρίως στην καλύπτρα (mantilla) και στο δαντελωτό ύφασμα, όπου ο ζωγράφος χρησιμοποιεί πινελιές λευκού, μπλε και απαλού πράσινου με ταχύτητα, υποδεικνύοντας την υφή του υφάσματος αντί να το σχεδιάζει με λεπτομέρεια. Είναι μια τεχνική κοντά στον ιμπρεσιονισμό πριν από την ώρα του, που ήδη διακρίνεται στον όψιμο Γκόγια.
Παλέτα: ψυχροί τόνοι (σκούρα πράσινα, απαλές αποχρώσεις του μπλε, λευκά) σε αντίθεση με το χρυσό ώχρα της φούστας και τη ζεστή απόχρωση του δέρματος. Το φως πέφτει στο πρόσωπο και στον ωμό, με ήπιο χρωματικό σκουρόχρωμο/ σκουρόχρωμο μεσαίο σκιώδες φωτισμό.
Ενδυμασία: η δαντελένια καλύπτρα πάνω από το κεφάλι και τους ώμους, μαζί με τα μακριά γάντια, παραπέμπουν στη ισπανική μόδα του τέλους του 18ου και αρχών του 19ου αιώνα (ο κόσμος των «мадjas» και των κυριών της εποχής).
Διάθεση της μοντέλου: βλέμμα απέναντι, ελαφρώς αποφευκτικό, με κάποια μελαγχολία ή ενστάλα. Είναι μια λεπτή ψυχολογία τυπική του ρομαντισμού.