Βοηθητικό τραπεζάκι - Σολωμονικές κολόνες - Walnut - Εξάκτινες Αστέρες

Είναι ένα τραπέζι που εντάσσεται πολύ καλά στην ισπανική αργότερη μπαρόκ παράδοση, δουλεμένο σε καρυδιά — αυτό το πυκνό, ζεστό και ευγενές ξύλο που γερνά με μια βαθύτατη πατούνα— και υποστηριζόμενο από μια εξαιρετική βάση έξι ακίδων, ένα σχέδιο λιγότερο συνηθισμένο από τις δομές με τρεις ή τέσσερις στηρίξεις και που προσδίδει μια επιβλητική, σχεδόν αρχιτεκτονική, παρουσία.

Το τραπέζι, στρογγυλό στο σχήμα και με γυαλιστερή επιφάνεια, αποκαλύπτει το ζωντανό καρυδιάτικο φλοϊδό, με τη λαμπρότητα που έχει μόνο τις παλιές, καλά συντηρημένες δημιουργίες. Αλλά είναι στη βάση όπου το τραπέζι φανερώνεται ο χαρακτήρας του: έξι ποδιά λαξευμένες σε σπείρα, παχιές, ζωηρές, με εκείνη τη σπειροειδή κίνηση που χαρακτηρίζει τον ισπανικό μπαρόκ, όπου το ξύλο μετατρέπεται σε άσκηση τεχνικού εφευρετικότητας. Οι πόδια συνδέονται με ενδιάμεσους τύπους τόξων που ενισχύουν τη σταθερότητα και προσφέρουν έναν πολύ κομψό οπτικό ρυθμό.

Παρατηρούνται επανορθώσεις στο κάτω μέρος, διακριτικές αλλά ορατές σε ένα επιμελές μάτι: μικρές εντάξεις, προσαρμογές σε αρμογές ή επανεφοδιάσεις υλικού που επιδιώκουν να διατηρήσουν τη δομή χωρίς να αλλοιώνουν την ιστορική ανάγνωσή της. Τίποτα επεμβατικό· μάλλον ο τύπος της σεβαστικής παρέμβασης που επιτρέπει στο κομμάτι να συνεχίσει να ζει και να λειτουργεί.

Λόγω του επίσημου λόγου της — πόδια Σαλομώντειες, ανθεκτικότητα, ισορροπημένες αναλογίες, χρήση καρυδιάς — το τραπέζι δείχνει με αρκετή σαφήνεια τον 18ο αιώνα, ίσως το μέσο ή το δεύτερο ήμισυ, όταν αυτά τα είδη επίπλων συνύπαρχαν ανάμεσα στο οικιακό και το αντιπροσωπευτικό. Ωστόσο, όπως συμβαίνει με πολλά αγροτικά ή περιφερειακά εργαστήρια, μερικά χαρακτηριστικά θα μπορούσαν να παρατείνουν προς τις αρχές του 19ου αιώνα, οπότε μια χρονολόγηση από τα τέλη του 18ου έως τις αρχές του 19ου θα ήταν λογική.

Αποστολή με πιστοποιητικό και καλός συσκευασμός.