Τραπέζι παιχνιδιών - Walnut, Χυτό μπρούντζος - Κονσόλα ημικυκλική, ανοιγόμενη.

Το έπιπλο είναι ένα τραπέζι παιχνιδιού με σχήμα μισοφέγγαρου (ευρέως γνωστό ως κονσόλα με μισοφέγγαρο ή ανοιγόμενη κονσόλα), εποχής και κατασκευής ιταλική ή γαλλική, χρονολογείται στην πρώτη μισή του 19ου αιώνα (19ος αιώνας / Όθωκεν).Το στυλ αναφοράς είναι ο Νεοκλασικισμός, με έντονους παραπομπές στις ήρεμες και κομψές γραμμές της περιόδου Λουδοβίκου ΙΞ και του επόμενου στυλ Διευθυντηρίου / Αυτοκρατορίας.Σε αντίθεση με τους προηγούμενους μπαρόκ θριάμβους, αυτό το στυλ προτιμά τη συμμετρία, τις γεωμετρικές καθαρές μορφές και την έμπνευση από την αρχαιότητα του ελληνικο-ρωμαϊκού κόσμου.Ανάλυση Δομής και ΛειτουργίαςΤο έπιπλο γεννήθηκε με μια διπλή διακοσμητική και λειτουργική ψυχή, σχεδιασμένο για σαλόνια της ανώτερης αστικής τάξης ή της αριστοκρατίας του 19ου αιώνα:Η Κονσόλα (Κλειστή): Όταν το τραπέζι είναι τοποθετημένο κατά ενός τοίχου, παρουσιάζεται ως μια εκλεπτυσμένη κονσόλα εξοικονόμησης χώρου. Ο άνω πίνακας έχει μια μορφή ημικυκλίου τέλεια (μισοφέγγαρο).Το Τραπέζι Παιχνιδιών (Ανοικτό): Ο πίνακας αποτελείται από δύο καθρέπτες πίνακες συνδεδεμένους με αποσυρόμενες μεντεσέδες. Για τη χρήση, το μεσαίο πίσω πόδι (ή μια ενσωματωμένη στον ζώνη κατασκευή τύπου τροχού) τραβιέται προς τα έξω για να στηρίζει. Ο ημι–πίνακας επάνω γυρίζει σε βιβλίο 180°, μετατρέποντας τη κονσόλα σε τραπέζι κέντρου απόλυτα κυκλικό, ιστορικά χρησιμοποιούμενο για το παιχνίδι των χαρτιών, την ανάγνωση ή την εξυπηρέτηση του τσαγιού.Οι Στυλοί: Το τραπέζι στηρίζεται σε λεπτές γάμπες με τετράγωνη διατομή, γνωστές ως κοντάρια ή πυραμικοί τόνγκοι. Αυτή η μορφή φθοριάζει προς τα κάτω σαφώς ελαφρύνοντας τη φιγούρα του επίπλου και επιμηκύνοντας τη σιλουέτα.Διακοσμητικές Λεπτομέρειες και ΕξάρτησηΗ διακόσμηση είναι λιτή και εστιασμένη σε κρίσιμα σημεία του επίπλου:Κεντρικός Διακόσμος: Στο κέντρο της ζώνης κάτω από τον πίνακα ξεχωρίζει μια εφαρμογή από μεντές ή χρυσού μπρούτζου ή καφέ, λεπτομερώς χαραγμένη. Αναπαριστά μια γιρλάντα (ή στέφανο) δάφνης συνδεδεμένη στο κάτω μέρος από μια λουριά που καμπυλώνεται με ένα φιόγκο. Αυτή η διακόσμηση συμβόλιζε τη δόξα, τη σοφία και την αιωνιότητα και ήταν ένα από τα αγαπημένα στοιχεία του νεοκλασικού περιόδου.Εφαρμογές πάνω στις Γάμπες: Στην κορυφή κάθε γάμπας (ο συνδετικός κόμβος με τη ζώνη) εφαρμόζεται ένα μικρό γεωμετρικό και φλοράλ στοιχείο σε μπρούτζο (μια βρύα ή ένα μικρό «κοχλίδιο» διακοσμητικό), που διακόπτει την κατακόρυφη γραμμή του ξύλου. Κατάσταση Διατήρησης ΣήμεραΑπό τις εικόνες φαίνεται ότι το έπιπλο είναι δομικά άρτιο και διατηρεί θαυμαστή αρχική πατίνα, αλλά εμφανίζει τους φυσιολογικούς δείκτες του χρόνου:Επίπεδο Ξύλου: Ο πίνακας φέρει ήπιους δακτυλίους και μικροχαρακιές από τη χρήση (περιλαμβανομένου ενός ελαφρού κύκλου印 στον ανοικτό πίνακα). Η ουσία φαίνεται να είναι ένα πολύτιμο ξύλο (πιθανώς βαριά καρυδιά, μαόνι ή φλεβικά επάλληλα σε σκούρες αποχρώσεις).Δείγματα Χρόνου: Στις γάμπες και στη ζώνη διακρίνονται μικρές οπές από σκώρο. Η εμφάνιση αυτών των οπών (σκούρες και χωρίς φρεσκοτριμμένο κονίαμα) υποδηλώνει ότι πρόκειται για αρχαία προσβολή, μη ενεργή πλέον, χαρακτηριστική επίπλων που έχουν ζήσει σε περιβάλλοντα χωρίς κλιματισμό.