Stefano Della Bella (1610-1664) - Cavalli che corrono liberi

Κατάσταση: Άριστη ενδεικτική χαλίνωση, καλή διατήρηση με ελαφριές ίχνη φθοριώσεων και καφέ αποχρώσεις·
Υποστήριξη: Χαρτί βερνικού, μικρά κομμάτια αυτοκόλλητα στο πίσω μέρος, όπως φαίνεται στη φωτογραφία·
Αποστολή: ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΗ αποστολή μέσω μεταφορέα Bartolini/DPD. Για να αξιοποιηθεί η ασφαλιστική κάλυψη, τυχόν ζημιές στον λαιμό πρέπει να διεκδικηθούν και να αναφερθούν στον μεταφορέα κατά την παράδοση. Διαφορετικά, δεν θα είναι δυνατή η έναρξη της διαδικασίας αποζημίωσης·
Προέλευση: Προέλευση ιδιωτικής συλλογής;

Stefano Della Bella (Φλωρεντία, 18 Μαΐου 1610 – Φλωρεντία, 12 Ιουλίου 1664) υπήρξε ιταλός χάραξης.

Γεννημένος σε οικογένεια ζωγράφων, γλυπτών και χρυσοχόων και ορφανεμένος από τον πατέρα γλυπτή σε νεαρή ηλικία, αρχίζει πρώτα με την πολύτιμη τέχνη στη σχολή του Giovanni Benedetto Castiglione και του Gasparo Mola, στρατολογώντας ύστερα την προσοχή του στη σχεδίαση και τη χάραξη. Συντομότερα αρχίζει να σχεδιάζει φιγούρες και να αντιγράφει τις χάραξεις του Jacques Callot, που εμπνέουν τα πρώτα του έργα.

Κάτω από την προστασία των Μεδίκων, ιδίως του Don Lorenzo, γιου μικρότερου του μεγάλου δούκα Ferdinando I, ο Della Bella έχει την ευκαιρία να κάνει σπουδές στη Ρώμη, όπου παραμένει από το 1633 έως το 1636· στη Ρώμη συναντά Γάλλους χαράκτες και εκδότες αποτυπωμάτων όπως ο Israël Henriet και ο François Langlois, που επηρεάζουν σημαντικά τη απόφασή του να μετακομίσει στο Παρίσι το 1639, τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του Callot.

Στο Παρίσι φτάνει γρήγορα σε επιτυχία ίσως και παγκόσμια· χάρη στις χάραξεις που παραγγείλει ο καρδινάλιος Ρichelieu, συναντά αυλικούς, θεατρικούς καλλιτέχνες και λογοτέχνες, απορρίπτοντας ωστόσο τους τιμητικούς τίτλους που τον καταπιέζουν υπερβολικά. Είναι η εποχή των Εθνών Τριακονταετών Πολέμου, από την οποία τεκμηριώνει ορισμένα επεισόδια, όπως η Έφοδος του Arras.

Μεταξύ 1644 και 1645 ξεκινά ένα θαλάσσιο ταξίδι κατά μήκος των ακτών της Τιρρηνικής και Ιονικής λίμνης μέχρι την Αίγυπτο, και μαρτυρεί τη ναυμαχία ανάμεσα στις γαλέρες των Ιεραρχών του Τάγματος των Ιπποτών του Ἑλεγείας και τη στόλο τουρκικό απέναντι από τη Ρόδο στις 28 Σεπτεμβρίου 1644.

Το 1646-47 ταξιδεύει στην Ολλανδία, επιβιβαζόμενος από το Καλέ, το οποίο αποτυπώνει σε ορισμένα φύλλα του· παραμένει Άμστερνταμ, Αμβέρσα και Ντόρντρεχτ. Υπολογίζεται ότι συναντά, αν και δεν τεκμηριώνεται, τον Rembrandt, του οποίου ο Stefano della Bella κατείχε αρκετές χάραξεις.

Η αγάπη του για τη φύση εκδηλώνεται σε φρέσκιας αισθητικής σύντομα τοπία και φιγούρες: οι χάραξεις ζώων, τα τοπία αποκαλύπτουν ένα ζωντανό και φανταστικό στυλ, πλέον ανεξάρτητο από το πρωτογενές πνεύμα του Callot. Επίσης μελετά τη ανθρώπινη φιγούρα· ανθίζουν νέα θέματα: χάρτες τοπογραφικοί, τα καπρίτσια, δηλαδή σκηνές χαρακτήρα, η διακόσμηση (διακοσμητικά και στολίδια), τα πολεμικά θέματα.

Επιστρέφοντας στη Φλωρεντία το 1650, επανέρχεται στην εργασία υπό την προστασία της αυλής των Μεδίκων, εργαζόμενος για τους ευγενείς του· δημιουργεί μπροστινοτυπίες, εικονογραφήσεις εορτών και τοπογραφικά έγχρωμες όψεις που εξυμνούν τα μεδiciεκά λαμπρά. Το 1656 γίνεται μέλος της Ακαδημίας των Απατεώνων. Πηγαίνει αρκετές φορές στη Ρώμη, όπου γεννιούνται ορισμένες οπτική όψεις ερειπίων της αρχαιότητας· ταυτόχρονα συνεχίζει να στέλνει χάραξη και φύλλα στους γαλλικούς του εκδότες.

Ο Stefano Della Bella μας άφησε πάνω από χίλιες χαράξεις.