Μία μπρούτζινη μάσκα - Dan - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)
06
ημέρες
12
ώρες
10
λεπτά
43
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 2
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 330 - € 400
 | 2 € | |
|---|---|---|
| 1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141873 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Χάλκινο μάσκα με τίτλο « A bronze mask », προερχόμενη από την Ακτή Ελεφαντοστού, λαός Νταν, περιοχή Danané, με βάση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Δαν Bronze Mask, Κοντά στον Αμπιβόρ, Côte d’Ivoire
Côte d’Ivoire, περιοχή Danané, Dan
Χαλκός / μπρούτζινο κράμα, με βάση.
Μια λεπτά ραμμένη μπρούτζινη μάσκα αποδίδεται στον λαό Νταν της περιοχής Danané στη δυτική Côte d’Ivoire. Η πιο ακριβής περιφερειακή απόδοση είναι σημαντική, καθώς το Danané βρίσκεται σε μια σημαντική ζώνη εγκατάστασης και καλλιτεχνικής παραγωγής των Νταν. Η μάσκα διακρίνεται από το elongated oval σχήμα της, τον περιορισμένο απεικονιστικό χαρακτήρα του προσώπου και τη πλούσια διακοσμημένη κόμη, μεταφράζοντας τα χαρακτηριστικά στοιχεία της εικονογραφίας της μάσκας των Νταν σε ρευστή μεταλλική άυλη.
Το πρόσωπο παρατάσσεται σε μακρύ σχήμα και ελαφρά κλίνει προς το πηγούνι. Στενές οριζόντιες οπές ματιών βρίσκονται κάτω από λεπτά σχεδιασμένα φρύδια, δημιουργώντας ήρεμη και ενδοσκοπική έκφραση. Ένας μακρυάς, λεπτός μύτης καθορίζει τον κυρίαρχο κατακόρυφο άξονα του προσώπου, ενώ το ανοιχτό στόμα με έντονη περιγραμμένη μορφή δίνει ένα ισχυρό γλυπτικό αντίβαρο. Τα αυτάκια αποδίδονται με απλοποιημένη ανάγλυφη υφή και στις δύο πλευρές.
Το άνω τμήμα καθοδηγείται από μια εκτενή κόμμωση που αποτελείται από πολυάριθμες παράλληλες ανυψωμένες ζώνες που εκτείνονται από το μέτωπο προς το στέμμα. Αυτές οι ζώνες διακοσμούνται ξεχωριστά με λεπτοδουλεμένες μεντοιώσεις ράγες και διαγώνιες μοτίβων. Μια έντονη μεσαία διαίρεση ενισχύει τη συμμετρική δομή της κόμμωσης και συνεχίζει την ισχυρή κατακόρυφη οργάνωση που καθιερώθηκε από τη μύτη.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το στενό διακοσμητικό ζωνάκι που εκτείνεται οριζόντια πάνω από τα μάγουλα κάτω από τα μάτια. Επαναλαμβανόμενα χαρακτικά στοιχεία που μοιάζουν με φύλλα, βέλη ή πλεκτά στοιχεία αντίκεινται με τις σχετικά ομαλές επιφάνειες του προσώπου. Η αλληλεπίδραση ανάμεσα σε γυαλισμένες επιφάνειες, ανασηκωμένο ανάγλυφο και εγχάρακτη διακόσμηση δίνει στη μάσκα σημαντικό οπτικό βάθος.
Πολλά μικρά οπές εμφανίζονται γύρω από το περίγραμμα, ιδιαίτερα κατά μήκος των μαγουλών, της κάτω γνάθου και των πλευρικών ακρών. Αυτές οι οπές μπορεί αρχικά να χρησιμοποιούνταν για τη στερέωση, την αιώρηση ή την προσθήκη επιπλέον υλικών. Η ύπαρξή τους υποδηλώνει ότι το αντικείμενο σχεδιάστηκε σε σχέση με ένα ευρύτερο συνόλο ή μέσα προβολής παρά ως απομονωμένο μεταλλικό πρόσωπο.
Οι Νταν, ιστορικά επίσης γνωστοί ως Γιακούμπα στην Côte d’Ivoire, φημίζονται για μια εξαιρετικά ποικίλη παράδοση μάσκας. Οι μάσκες Νταν μπορούν να ενσωματώσουν διαφορετικές ταυτότητες και λειτουργίες, και τύποι διακρίνονται με συνδυασμούς έκφρασης προσώπου, σχήματος ματιών, κόμμωσης και προσαρτήσεων. Το κομψό ωοειδές πρόσωπο και η ελεγχόμενη συμμετρία του παρόντος παραδείγματος ξεκάθαρα αντλούν από αυτή τη θεμελιωμένη γλυπτική ορολογία.
Η χρήση χαλκού είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη, αφού οι πιο γνωστές μάσκες Νταν συνήθως κόβονται από ξύλο. Το παρόν αντικείμενο θα πρέπει επομένως να θεωρηθεί μια μεταλλική ερμηνεία των μορφών μάσκας Νταν παρά δίκαια ανάθεση στην ίδια λειτουργία μιας ξύλινης μάσκας παράστασης. Χωρίς τεκμηρίωση του αρχικού του πλαισίου, η ακριβής τελετουργική ή μνημική χρήση δεν μπορεί να προσδιοριστεί.
Η μεταλλική επιφάνεια εμφανίζει σκούρες καφέ έως κοκκινωπές αποχρώσεις με φωτεινότερες χρυσές λεπτομέρειες και τοπική οξείδωση. Οι ανυψωμένες περιοχές της κόμμωσης, της μύτης, του στόματος και των διακοσμητικών ζωνών εμφανίζουν ελαφρύτερους τόνους και ενδείξεις φθοράς. Οι επιφανειακές ατέλειες και οι μεταβολές στην πατίνα τονίζουν τη φυσιογνωμία της χύτευσης. Η ακριβής ηλικία και ιστορία του παρόντος αντικειμένου δεν μπορεί να προσδιοριστεί από τις φωτογραφίες μόνο.
Βιβλιογραφία:
Eberhard Fischer και Hans Himmelheber, The Arts of the Dan in West Africa, Museum Rietberg, Zürich, 1984.
Eberhard Fischer, Dan Artists: The Sculptors Tame, Si and Tompieme, Museum Rietberg, Zürich, 2014.
Hans Himmelheber, Negro Art and Culture, G. P. Putnam’s Sons, New York, 1968.
Karl-Ferdinand Schädler, Encyclopedia of African Art and Culture, Panterra Verlag, München, 2009.
Ορισμένες από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες παραγάγονται από τεχνητή νοημοσύνη και στηρίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τα πεδία της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και τεκμηρίων της ιστορίας της τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.
Inv. No. MAZ28746
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΔαν Bronze Mask, Κοντά στον Αμπιβόρ, Côte d’Ivoire
Côte d’Ivoire, περιοχή Danané, Dan
Χαλκός / μπρούτζινο κράμα, με βάση.
Μια λεπτά ραμμένη μπρούτζινη μάσκα αποδίδεται στον λαό Νταν της περιοχής Danané στη δυτική Côte d’Ivoire. Η πιο ακριβής περιφερειακή απόδοση είναι σημαντική, καθώς το Danané βρίσκεται σε μια σημαντική ζώνη εγκατάστασης και καλλιτεχνικής παραγωγής των Νταν. Η μάσκα διακρίνεται από το elongated oval σχήμα της, τον περιορισμένο απεικονιστικό χαρακτήρα του προσώπου και τη πλούσια διακοσμημένη κόμη, μεταφράζοντας τα χαρακτηριστικά στοιχεία της εικονογραφίας της μάσκας των Νταν σε ρευστή μεταλλική άυλη.
Το πρόσωπο παρατάσσεται σε μακρύ σχήμα και ελαφρά κλίνει προς το πηγούνι. Στενές οριζόντιες οπές ματιών βρίσκονται κάτω από λεπτά σχεδιασμένα φρύδια, δημιουργώντας ήρεμη και ενδοσκοπική έκφραση. Ένας μακρυάς, λεπτός μύτης καθορίζει τον κυρίαρχο κατακόρυφο άξονα του προσώπου, ενώ το ανοιχτό στόμα με έντονη περιγραμμένη μορφή δίνει ένα ισχυρό γλυπτικό αντίβαρο. Τα αυτάκια αποδίδονται με απλοποιημένη ανάγλυφη υφή και στις δύο πλευρές.
Το άνω τμήμα καθοδηγείται από μια εκτενή κόμμωση που αποτελείται από πολυάριθμες παράλληλες ανυψωμένες ζώνες που εκτείνονται από το μέτωπο προς το στέμμα. Αυτές οι ζώνες διακοσμούνται ξεχωριστά με λεπτοδουλεμένες μεντοιώσεις ράγες και διαγώνιες μοτίβων. Μια έντονη μεσαία διαίρεση ενισχύει τη συμμετρική δομή της κόμμωσης και συνεχίζει την ισχυρή κατακόρυφη οργάνωση που καθιερώθηκε από τη μύτη.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το στενό διακοσμητικό ζωνάκι που εκτείνεται οριζόντια πάνω από τα μάγουλα κάτω από τα μάτια. Επαναλαμβανόμενα χαρακτικά στοιχεία που μοιάζουν με φύλλα, βέλη ή πλεκτά στοιχεία αντίκεινται με τις σχετικά ομαλές επιφάνειες του προσώπου. Η αλληλεπίδραση ανάμεσα σε γυαλισμένες επιφάνειες, ανασηκωμένο ανάγλυφο και εγχάρακτη διακόσμηση δίνει στη μάσκα σημαντικό οπτικό βάθος.
Πολλά μικρά οπές εμφανίζονται γύρω από το περίγραμμα, ιδιαίτερα κατά μήκος των μαγουλών, της κάτω γνάθου και των πλευρικών ακρών. Αυτές οι οπές μπορεί αρχικά να χρησιμοποιούνταν για τη στερέωση, την αιώρηση ή την προσθήκη επιπλέον υλικών. Η ύπαρξή τους υποδηλώνει ότι το αντικείμενο σχεδιάστηκε σε σχέση με ένα ευρύτερο συνόλο ή μέσα προβολής παρά ως απομονωμένο μεταλλικό πρόσωπο.
Οι Νταν, ιστορικά επίσης γνωστοί ως Γιακούμπα στην Côte d’Ivoire, φημίζονται για μια εξαιρετικά ποικίλη παράδοση μάσκας. Οι μάσκες Νταν μπορούν να ενσωματώσουν διαφορετικές ταυτότητες και λειτουργίες, και τύποι διακρίνονται με συνδυασμούς έκφρασης προσώπου, σχήματος ματιών, κόμμωσης και προσαρτήσεων. Το κομψό ωοειδές πρόσωπο και η ελεγχόμενη συμμετρία του παρόντος παραδείγματος ξεκάθαρα αντλούν από αυτή τη θεμελιωμένη γλυπτική ορολογία.
Η χρήση χαλκού είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη, αφού οι πιο γνωστές μάσκες Νταν συνήθως κόβονται από ξύλο. Το παρόν αντικείμενο θα πρέπει επομένως να θεωρηθεί μια μεταλλική ερμηνεία των μορφών μάσκας Νταν παρά δίκαια ανάθεση στην ίδια λειτουργία μιας ξύλινης μάσκας παράστασης. Χωρίς τεκμηρίωση του αρχικού του πλαισίου, η ακριβής τελετουργική ή μνημική χρήση δεν μπορεί να προσδιοριστεί.
Η μεταλλική επιφάνεια εμφανίζει σκούρες καφέ έως κοκκινωπές αποχρώσεις με φωτεινότερες χρυσές λεπτομέρειες και τοπική οξείδωση. Οι ανυψωμένες περιοχές της κόμμωσης, της μύτης, του στόματος και των διακοσμητικών ζωνών εμφανίζουν ελαφρύτερους τόνους και ενδείξεις φθοράς. Οι επιφανειακές ατέλειες και οι μεταβολές στην πατίνα τονίζουν τη φυσιογνωμία της χύτευσης. Η ακριβής ηλικία και ιστορία του παρόντος αντικειμένου δεν μπορεί να προσδιοριστεί από τις φωτογραφίες μόνο.
Βιβλιογραφία:
Eberhard Fischer και Hans Himmelheber, The Arts of the Dan in West Africa, Museum Rietberg, Zürich, 1984.
Eberhard Fischer, Dan Artists: The Sculptors Tame, Si and Tompieme, Museum Rietberg, Zürich, 2014.
Hans Himmelheber, Negro Art and Culture, G. P. Putnam’s Sons, New York, 1968.
Karl-Ferdinand Schädler, Encyclopedia of African Art and Culture, Panterra Verlag, München, 2009.
Ορισμένες από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες παραγάγονται από τεχνητή νοημοσύνη και στηρίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τα πεδία της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και τεκμηρίων της ιστορίας της τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.
Inv. No. MAZ28746
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
