Ένα μπρούτζινο γλυπτό. - Γιορούμπα - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

04
ημέρες
10
ώρες
23
λεπτά
47
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 32
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 330 - € 400
ES
32 €
FR
27 €
ES
22 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 141948 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Ένα μπρούτζινο γλυπτό από τη Νιγηρία, Yoruba Akure, με τίτλο 'A bronze sculpture', καταγωγή περιοχή Akure, πρωτότυπο/official.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Yoruba Bronze Figure “Iwana Ogun”, Nigeria
Νιγηρία, περιοχή Εκιτί, Γιόμπο (Yoruba)
Ορείχαλκος / κράμα χαλκού, με βάση.

Μια ψηλή και εξαιρετικά αδύνατη ριγωτή μπρούντζινη φιγούρα που αποδίδεται στους Γιόρουμπα της περιοχής Ακούρε, νοτιοδυτικά της Νιγηρίας. Ο αρχικός προσδιορισμός, “Γλυπτό μπρούντζος Γιόρουμπα ‘Iwana ogun’, περιοχή Akure, Νιγηρία,” παρέχει τόσο μια πιο ακριβή γεωγραφική απόδοση όσο και το καταγεγραμμένο όνομα “Iwana Ogun.” Αυτές οι πληροφορίες αντικαθιστούν την παλαιότερη απόδοση στην ευρύτερη περιοχή Εκιτί και θα πρέπει να διατηρηθούν ως μέρος της τεκμηριωμένης ταυτοποίησης του αντικειμένου.

Το κύριο фигτούρα θεωρείται ότι αποτελεί μια επιμηκυμένη κάθετη σύνθεση στην οποία το ανθρώπινο σώμα, το περίτεχνο headdress και ο σύνθετος συνδυασμός δευτερευόντων φιγούρων και αντικειμένων σχηματίζουν μια σχεδόν συνεχώς διακοσμητική δομή. Η ακραία εξασθένηση του σώματος δίνει στο γλυπτό μια εντυπωσιακή γραμμική ποιότητα.

Η φιγούρα στέκεται όρθια πάνω σε σχετικά μικρά πόδια, το κάτω μέρος του σώματος σχηματίζει μια στενή στήλη από την οποία ανέρχεται ο κορμός. Τα χέρια κάμπτονται απότομα στους αγκώνες και κρατιούνται κοντά στο σώμα, δημιουργώντας έναν έντονο συμμετρικό ρυθμό όταν βλέπεται από μπροστά.

Ο κεφάλι αποτελεί ένα από τα κύρια οπτικά κέντρα της σύνθεσης. Μεγάλα εξερχόμενα μάτια, μια μακριά στενή μύτη και έντονά χείλη δίνουν στο πρόσωπο μια εμφατική έκφραση. Το κάτω μέρος του προσώπου περικλείεται από προεξέχοντα στοιχεία που δημιουργούν μια γενειοφόρο, φράντζα ή κρύσταλλο υφής δομή. Συνδεόμενες προ protrusions επεκτείνονται πλαϊνά από το κεφάλι και συμβάλλουν στο περίπλοκο προφίλ.

Πάνω από το κεφάλι υψώνεται ένα εξαιρετικά μακρύ headdress. Το κάτω μέρος συνεχίζει τον κάθετο άξονα του προσώπου, ενώ δύο στριφτά ή πλεγμένα στοιχεία υψώνονται προς τα επάνω και ενώνονται για να σχηματίσουν μια ψηλή βρόχο. Αν θεάσεις προφίλ, αυτή η δομή αποκτά σχεδόν κέρατα-όψη. Το εξαιρετικά ύψος του headdress συνεισφέρει σημαντικά στις ασυνήθιστες αναλογίες του γλυπτού.

Ο κορμός είναι πυκνά επικαλυμμένος με κολιέ, λουριά και κρεμαστά στοιχεία. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτες είναι οι μικρότερες ανθρωπομορφικές και πιθανώς ζωομορφές μορφές που προσαρτώνται ή ξεδιπλώνονται από τον κύριο φιγούρα. Δύο μικρές κεφαλές ή φιγούρες εμφανίζονται δίπλα στον άνω κορμό, ενώ πρόσθετα γλυπτικά στοιχεία συγκεντρώνονται γύρω στη μέση και το χαμηλότερο σώμα. Αυτές οι δευτερεύουσες μορφές μετατρέπουν το έργο από μια απομονωμένη ανθρώπινη απεικόνιση σε ένα πολύπλοκο πολύ-φιγουρικό συνόλο.

Το κατώτερο τμήμα είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο. Πρόσθετα στοιχεία από το καλούπι καταλαμβάνουν τους χώρους ανάμεσα στα πόδια και δίπλα σε αυτά, συμπεριλαμβανομμένης και μιας μικρότερης ανθρωπομορφικής ή κρεμάστρας μορφής. Ανάλογα με το γωνία θέασης, αυτά τα στοιχεία επικαλύπτονται οπτικά με την κύρια φιγούρα και δημιουργούν μια πυκνή ανοιχτή κατασκευή, αποδεικνύοντας τις τεχνικές δυνατότητες της διαδικασίας απομαλλομένου κεριού.

Ο καταγεγραμμένος προσδιορισμός “Iwana Ogun” είναι ιδιαίτερα σημαντικός επειδή ο Ogun κατέχει κεντρική θέση στη θρησκευτική σκέψη των Γιόρούμπα ως ο òrìṣà που σχετίζεται με το σίδερο, τη μεταλλεία, τη τεχνολογική γνώση, τον πόλεμο, το κυνήγι και τη μεταμορφωτική δύναμη των εργαλείων. Μεταλλικά αντικείμενα που σχετίζονται με τον Ogun μπορεί Consequently να αποκτήσουν σημασίες που εκτείνονται πέρα από την υλική τους αξία. Παρ’ όλα αυτά, η ακριβής σχέση μεταξύ του καταγεγραμμένου όρου “Iwana Ogun” και της εικονογραφίας αυτού του συγκεκριμένου γλυπτού απαιτεί προσοχή, και ο προσδιορισμός θα πρέπει να διατηρείται ως έχει και όχι να θεωρείται οριστική ταυτοποίηση της μορφής ως τον Ogun himself.

Η απόδοση Akure παρέχει ένα πιο ακριβές πολιτιστικό και γεωγραφικό πλαίσιο. Το Ακούρε είναι ένα σημαντικό κέντρο των Γιόρούμπα στη σύγχρονη πολιτεία Οντό και η περιοχή συμμετέχει στη ευρύτερη ποικιλία των καλλιτεχνικών και θρησκευτικών παραδόσεων των Γιόρούμπα. Η μεταλλουργία των Γιόρούμπα περιλαμβάνει αντικείμενα φτιαγμένα για ιερά, ιεροτελεστικούς ειδικούς, μονάρχες και άλλους πλαισιωμένους σε θρησκευτική και κοινωνική εξουσία.

Το εκτενές headdress, οι πολυάριθμοι κρεμαστοί και οι δευτερεύουσες φιγούρες υποδηλώνουν έμφαση στην κατάσταση, πνευματική ισχύ ή πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ της κύριας φιγούρας και των συντρόφων όντων ή ιδιοτήτων. Στον οπτικό πολιτισμό των Γιόρούμπα, η σημασία τέτοιων στοιχείων συχνά εξαρτάται από το συνδυασμό τους και το τελετουργικό τους περιβάλλον αντί από ένα μεμονωμένο μοτίβο. Χωρίς τεκμηρίωση σχετικά με το αρχικό πλαίσιο του αντικειμένου, οι ταυτότητες των μικρότερων μορφών και η σχέση τους με την κύρια φιγούρα παραμένουν αβέβαιες.

Ιδιαίτερο γλυπτικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η αντίθεση μεταξύ του στενού προφίλ και της εξαιρετικά εκτεταμένης μετωπικής εμφάνισης. Όταν-viewing από τη μεριά, το γλυπτό γίνεται σχεδόν γραμμικό, κυριαρχείται από το προεξέχον πρόσωπο, τα λυγισμένα χέρια και το ψηλό στρεβλωμένο headdress. Από το μπροστινό μέρος, τα πολυάριθμα διακοσμητικά, οι δευτερεύουσες φιγούρες και τα προεξέχοντα στοιχεία δημιουργούν μια αρκετά πυκνή εικόνα.

Το χύτευμα παρουσιάζει σκόπιμες ανομοιομορφίες και μεταβολές στο μοντέλο που συνεισφέρουν στη ζωντάνια της επιφάνειας. Το μέταλλο κυμαίνεται από καφέ και σκούρο καφέ έως χρωματικούς τόνους μπρούντζου· συνοδεύεται από τοπικές πράσινες οξείδωσης και ελαφριές συσσωρεύσεις. Περιοχές φθοράς και επιφανειακής συσσώρευσης είναι ορατές, ιδιαίτερα γύρω από το κάτω τμήμα και τα προεξέχοντα στοιχεία. Το γλυπτό είναι στηριγμένο σε ξεχωριστό βάση-μοντέλο.

Η καταγεγραμμένη προέλευση Akure και ο προσδιορισμός “Iwana Ogun” παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για περαιτέρω μελέτη.

Βιβλιογραφία:

William B. Fagg, Yoruba: Sculpture of West Africa, Alfred A. Knopf, New York, 1982.
Henry John Drewal, John Pemberton III και Rowland Abiodun, Yoruba: Nine Centuries of African Art and Thought, Center for African Art, New York, 1989.
Robert Farris Thompson, Black Gods and Kings: Yoruba Art at UCLA, Indiana University Press, Bloomington, 1971.
Frank Willett, African Art: An Introduction, Thames & Hudson, London, 1971.
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες δημιουργούνται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τα πεδία της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και τεκμηρίωσης της ιστορίας της τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

Inv. No. MAZ29059

Νομικό Πλαίσιο

Σύμφωνα με τη σύμβαση UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον KGSG (Νόμος για την Προστασία Πολιτιστικής Κληρονομιάς), οποιοδήποτε αίτημα αποκατάστασης πολιτιστικής περιουσίας καθίσταται εκπρόθεσμο τρία χρόνια μετά την απόκτηση γνώσης από τις αρμόδιες αρχές της χώρας προέλευσης σχετικά με τη θέση του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου.
Όλα τα μπρούντζινα και τριλλωτά αντικείμενα που προσφέρονται έχουν εκτεθεί δημόσια στην Galerie Wolfgang Jaenicke από το 2001. Οργανώσεις όπως DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκά ιδρύματα όπως η Τεχνική Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνα αποκατάστασης (μεταφορική-έργο) τα τελευταία επτά χρόνια, γνωρίζουν το έργο μας, έχουν επιθεωρήσει μεγάλα τμήματα της συλλογής μας και μας έχουν επισκεφθεί στην εξάρτησή μας στο Lomé, Τόγκο, μεταξύ άλλων, για να μάθουν για το διεθνές εμπόριο Τέχνης επί τόπου. Επιπλέον, η Εθνική Επιτροπή Μουσείων και Μνημείων (NCMM) στο Αμπούτζα, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί για τη συλλογή μας. Σε καμία περίπτωση στο παρελθόν δεν υπήρξαν αξιώσεις αποκατάστασης εναντίον ιδιωτικών ιδρυμάτων όπως η Galerie Wolfgang Jaenicke.

Ο χώρος της Γκαλερί μας αντιμετωπίζει αυτές τις δομικές προκλήσεις μέσα από μια πολιτική μέγιστης διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήματα ή αβεβαιότητες, σας προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε υπόθεση θα εξεταστεί επιμελώς χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Yoruba Bronze Figure “Iwana Ogun”, Nigeria
Νιγηρία, περιοχή Εκιτί, Γιόμπο (Yoruba)
Ορείχαλκος / κράμα χαλκού, με βάση.

Μια ψηλή και εξαιρετικά αδύνατη ριγωτή μπρούντζινη φιγούρα που αποδίδεται στους Γιόρουμπα της περιοχής Ακούρε, νοτιοδυτικά της Νιγηρίας. Ο αρχικός προσδιορισμός, “Γλυπτό μπρούντζος Γιόρουμπα ‘Iwana ogun’, περιοχή Akure, Νιγηρία,” παρέχει τόσο μια πιο ακριβή γεωγραφική απόδοση όσο και το καταγεγραμμένο όνομα “Iwana Ogun.” Αυτές οι πληροφορίες αντικαθιστούν την παλαιότερη απόδοση στην ευρύτερη περιοχή Εκιτί και θα πρέπει να διατηρηθούν ως μέρος της τεκμηριωμένης ταυτοποίησης του αντικειμένου.

Το κύριο фигτούρα θεωρείται ότι αποτελεί μια επιμηκυμένη κάθετη σύνθεση στην οποία το ανθρώπινο σώμα, το περίτεχνο headdress και ο σύνθετος συνδυασμός δευτερευόντων φιγούρων και αντικειμένων σχηματίζουν μια σχεδόν συνεχώς διακοσμητική δομή. Η ακραία εξασθένηση του σώματος δίνει στο γλυπτό μια εντυπωσιακή γραμμική ποιότητα.

Η φιγούρα στέκεται όρθια πάνω σε σχετικά μικρά πόδια, το κάτω μέρος του σώματος σχηματίζει μια στενή στήλη από την οποία ανέρχεται ο κορμός. Τα χέρια κάμπτονται απότομα στους αγκώνες και κρατιούνται κοντά στο σώμα, δημιουργώντας έναν έντονο συμμετρικό ρυθμό όταν βλέπεται από μπροστά.

Ο κεφάλι αποτελεί ένα από τα κύρια οπτικά κέντρα της σύνθεσης. Μεγάλα εξερχόμενα μάτια, μια μακριά στενή μύτη και έντονά χείλη δίνουν στο πρόσωπο μια εμφατική έκφραση. Το κάτω μέρος του προσώπου περικλείεται από προεξέχοντα στοιχεία που δημιουργούν μια γενειοφόρο, φράντζα ή κρύσταλλο υφής δομή. Συνδεόμενες προ protrusions επεκτείνονται πλαϊνά από το κεφάλι και συμβάλλουν στο περίπλοκο προφίλ.

Πάνω από το κεφάλι υψώνεται ένα εξαιρετικά μακρύ headdress. Το κάτω μέρος συνεχίζει τον κάθετο άξονα του προσώπου, ενώ δύο στριφτά ή πλεγμένα στοιχεία υψώνονται προς τα επάνω και ενώνονται για να σχηματίσουν μια ψηλή βρόχο. Αν θεάσεις προφίλ, αυτή η δομή αποκτά σχεδόν κέρατα-όψη. Το εξαιρετικά ύψος του headdress συνεισφέρει σημαντικά στις ασυνήθιστες αναλογίες του γλυπτού.

Ο κορμός είναι πυκνά επικαλυμμένος με κολιέ, λουριά και κρεμαστά στοιχεία. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτες είναι οι μικρότερες ανθρωπομορφικές και πιθανώς ζωομορφές μορφές που προσαρτώνται ή ξεδιπλώνονται από τον κύριο φιγούρα. Δύο μικρές κεφαλές ή φιγούρες εμφανίζονται δίπλα στον άνω κορμό, ενώ πρόσθετα γλυπτικά στοιχεία συγκεντρώνονται γύρω στη μέση και το χαμηλότερο σώμα. Αυτές οι δευτερεύουσες μορφές μετατρέπουν το έργο από μια απομονωμένη ανθρώπινη απεικόνιση σε ένα πολύπλοκο πολύ-φιγουρικό συνόλο.

Το κατώτερο τμήμα είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο. Πρόσθετα στοιχεία από το καλούπι καταλαμβάνουν τους χώρους ανάμεσα στα πόδια και δίπλα σε αυτά, συμπεριλαμβανομμένης και μιας μικρότερης ανθρωπομορφικής ή κρεμάστρας μορφής. Ανάλογα με το γωνία θέασης, αυτά τα στοιχεία επικαλύπτονται οπτικά με την κύρια φιγούρα και δημιουργούν μια πυκνή ανοιχτή κατασκευή, αποδεικνύοντας τις τεχνικές δυνατότητες της διαδικασίας απομαλλομένου κεριού.

Ο καταγεγραμμένος προσδιορισμός “Iwana Ogun” είναι ιδιαίτερα σημαντικός επειδή ο Ogun κατέχει κεντρική θέση στη θρησκευτική σκέψη των Γιόρούμπα ως ο òrìṣà που σχετίζεται με το σίδερο, τη μεταλλεία, τη τεχνολογική γνώση, τον πόλεμο, το κυνήγι και τη μεταμορφωτική δύναμη των εργαλείων. Μεταλλικά αντικείμενα που σχετίζονται με τον Ogun μπορεί Consequently να αποκτήσουν σημασίες που εκτείνονται πέρα από την υλική τους αξία. Παρ’ όλα αυτά, η ακριβής σχέση μεταξύ του καταγεγραμμένου όρου “Iwana Ogun” και της εικονογραφίας αυτού του συγκεκριμένου γλυπτού απαιτεί προσοχή, και ο προσδιορισμός θα πρέπει να διατηρείται ως έχει και όχι να θεωρείται οριστική ταυτοποίηση της μορφής ως τον Ogun himself.

Η απόδοση Akure παρέχει ένα πιο ακριβές πολιτιστικό και γεωγραφικό πλαίσιο. Το Ακούρε είναι ένα σημαντικό κέντρο των Γιόρούμπα στη σύγχρονη πολιτεία Οντό και η περιοχή συμμετέχει στη ευρύτερη ποικιλία των καλλιτεχνικών και θρησκευτικών παραδόσεων των Γιόρούμπα. Η μεταλλουργία των Γιόρούμπα περιλαμβάνει αντικείμενα φτιαγμένα για ιερά, ιεροτελεστικούς ειδικούς, μονάρχες και άλλους πλαισιωμένους σε θρησκευτική και κοινωνική εξουσία.

Το εκτενές headdress, οι πολυάριθμοι κρεμαστοί και οι δευτερεύουσες φιγούρες υποδηλώνουν έμφαση στην κατάσταση, πνευματική ισχύ ή πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ της κύριας φιγούρας και των συντρόφων όντων ή ιδιοτήτων. Στον οπτικό πολιτισμό των Γιόρούμπα, η σημασία τέτοιων στοιχείων συχνά εξαρτάται από το συνδυασμό τους και το τελετουργικό τους περιβάλλον αντί από ένα μεμονωμένο μοτίβο. Χωρίς τεκμηρίωση σχετικά με το αρχικό πλαίσιο του αντικειμένου, οι ταυτότητες των μικρότερων μορφών και η σχέση τους με την κύρια φιγούρα παραμένουν αβέβαιες.

Ιδιαίτερο γλυπτικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η αντίθεση μεταξύ του στενού προφίλ και της εξαιρετικά εκτεταμένης μετωπικής εμφάνισης. Όταν-viewing από τη μεριά, το γλυπτό γίνεται σχεδόν γραμμικό, κυριαρχείται από το προεξέχον πρόσωπο, τα λυγισμένα χέρια και το ψηλό στρεβλωμένο headdress. Από το μπροστινό μέρος, τα πολυάριθμα διακοσμητικά, οι δευτερεύουσες φιγούρες και τα προεξέχοντα στοιχεία δημιουργούν μια αρκετά πυκνή εικόνα.

Το χύτευμα παρουσιάζει σκόπιμες ανομοιομορφίες και μεταβολές στο μοντέλο που συνεισφέρουν στη ζωντάνια της επιφάνειας. Το μέταλλο κυμαίνεται από καφέ και σκούρο καφέ έως χρωματικούς τόνους μπρούντζου· συνοδεύεται από τοπικές πράσινες οξείδωσης και ελαφριές συσσωρεύσεις. Περιοχές φθοράς και επιφανειακής συσσώρευσης είναι ορατές, ιδιαίτερα γύρω από το κάτω τμήμα και τα προεξέχοντα στοιχεία. Το γλυπτό είναι στηριγμένο σε ξεχωριστό βάση-μοντέλο.

Η καταγεγραμμένη προέλευση Akure και ο προσδιορισμός “Iwana Ogun” παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για περαιτέρω μελέτη.

Βιβλιογραφία:

William B. Fagg, Yoruba: Sculpture of West Africa, Alfred A. Knopf, New York, 1982.
Henry John Drewal, John Pemberton III και Rowland Abiodun, Yoruba: Nine Centuries of African Art and Thought, Center for African Art, New York, 1989.
Robert Farris Thompson, Black Gods and Kings: Yoruba Art at UCLA, Indiana University Press, Bloomington, 1971.
Frank Willett, African Art: An Introduction, Thames & Hudson, London, 1971.
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες δημιουργούνται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τα πεδία της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και τεκμηρίωσης της ιστορίας της τέχνης. Όλες οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

Inv. No. MAZ29059

Νομικό Πλαίσιο

Σύμφωνα με τη σύμβαση UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον KGSG (Νόμος για την Προστασία Πολιτιστικής Κληρονομιάς), οποιοδήποτε αίτημα αποκατάστασης πολιτιστικής περιουσίας καθίσταται εκπρόθεσμο τρία χρόνια μετά την απόκτηση γνώσης από τις αρμόδιες αρχές της χώρας προέλευσης σχετικά με τη θέση του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου.
Όλα τα μπρούντζινα και τριλλωτά αντικείμενα που προσφέρονται έχουν εκτεθεί δημόσια στην Galerie Wolfgang Jaenicke από το 2001. Οργανώσεις όπως DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκά ιδρύματα όπως η Τεχνική Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνα αποκατάστασης (μεταφορική-έργο) τα τελευταία επτά χρόνια, γνωρίζουν το έργο μας, έχουν επιθεωρήσει μεγάλα τμήματα της συλλογής μας και μας έχουν επισκεφθεί στην εξάρτησή μας στο Lomé, Τόγκο, μεταξύ άλλων, για να μάθουν για το διεθνές εμπόριο Τέχνης επί τόπου. Επιπλέον, η Εθνική Επιτροπή Μουσείων και Μνημείων (NCMM) στο Αμπούτζα, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί για τη συλλογή μας. Σε καμία περίπτωση στο παρελθόν δεν υπήρξαν αξιώσεις αποκατάστασης εναντίον ιδιωτικών ιδρυμάτων όπως η Galerie Wolfgang Jaenicke.

Ο χώρος της Γκαλερί μας αντιμετωπίζει αυτές τις δομικές προκλήσεις μέσα από μια πολιτική μέγιστης διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήματα ή αβεβαιότητες, σας προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε υπόθεση θα εξεταστεί επιμελώς χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Γιορούμπα
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Μπρούντζος
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze sculpture
Height
23 cm
Βάρος
490 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6813
Πουλημένα αντικείμενα
99.8%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​