Ένα γλυπτό από Τερρακότα - Τζενέ - Μάλι (χωρίς τιμή ασφαλείας)

06
ημέρες
22
ώρες
30
λεπτά
13
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 52
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 650 - € 800
NL
52 €
RO
52 €
NL
47 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 141873 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Γλυπτό από πηλό Terracotta από το Μάλι (Djenné/Jeno), κουλτούρα Djenne, βάρος 4,9 kg, ύψος 30 cm, σε καλή κατάσταση και γνήσιο/ε official.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Ένα κεραμικό γλυπτό τερρακότας Ντζενε‑Τζενο (Djenné‑Jeno), περιοχή Γιούαρού, Μάλι.

Αυτό το χάλκινο (τερρακότας) αγαλματίδιο από το Ντζενε‑Τζένο, στον εσωτερικό δέλτα του Νίγκερ στο Μάλι, διακρίνεται για την επίτηδες μετωπική και συμπαγή απεικόνιση του ανθρώπινου σώματος, όπου η μάζα του κορμού υπερισχύει ενός εξαιρετικά στυλιζαρισμένου ανατομικού σχηματισμού: το κεφάλι, σχεδόν σφαιρικό και ελαφρώς γερμένο προς τα πίσω, φέρει ένα πρόσωπο με χαρακτηριστικά που περιορίζονται σε μερικές ουσιώδεις φόρμες — στενά, αμυγδαώδη μάτια, μικρή, τριγωνική μύτη και οριζόντιo στόμα με παχιά χείλη — που προσδίδουν στην έκφραση μια ήρεμη και απόμακρη εσωτερική επιφύλαξη· τα χέρια, εξαιρετικά μακριά και δυνατά, εκτείνονται κατά μήκος του σώματος και στη συνέχεια λυγίζουν προς τα εμπρός, ενώ το μοντέλο τονίζει τους ώμους και τις αρθρώσεις μέσω πολυάριθμων εφαρμοσμένων κυκλικών εξογκωμάτων, κατανεμημένων ισομερώς σε κορμό, πλάτη και άκρα. Αυτές οι ανεβασμένες κουκκίδες, μερικές από τις οποίες διαθέτουν κεντρικό οδοντωτό οβάλ, συνιστούν ένα από τα πιο αξιοσημείωτα γλυπτικά στοιχεία του έργου: η ακριβής τους λειτουργία δεν μπορεί να εξακριβωθεί με παρατήρηση μόνο, αλλά μπορεί να αντιπροσωπεύουν σωματικά διακοσμητικά, χαραγματικά σημάδια, φυλαχτά ή, ευρύτερα, σύμβολα που συνεισφέρουν στην κοινωνική και ιεροτελεστική κατασκευή του απεικονιζόμενου ατόμου. Το ευδιάκριτα καθορισμένο γυναικείο στήθος, συνδυασμένο με τον μεγάλο δίσκο-περαστικό μεντεσμό που τοποθετείται στο κέντρο του κορμού και τις σειρές από εγχαρακτωμένα σχήματα σε μορφή «V» που θυμίζουν πολλαπλούς αλυσίδεες κολιέ, υπογραμμίζει τη σημασία της διακόσμησης και της σωματικής ταυτότητας· φαντάζει ότι σχετίζεται περισσότερο με μια κοινωνικά σημαντική απεικόνιση παρά με ένα ατομικό πορτρέτο, πιθανώς αποτυπώνοντας κοινωνικό στάτους, γονιμότητα, προστασία ή ένταξη. Ο πηλός, που κυμαίνεται σε χρωματισμό από κοκκινωπή ώχρα έως πορτοκαλί, διατηρεί μια ματ, λεπιδωτή επιφάνεια με περιοδικές ρωγμές, κενά και χρωματικές μεταβολές που αποκαλύπτουν τόσο τη μεθοδολογία της διαμόρφωσης — πιθανώς με τη συμπληρωματική εφαρμογή στοιχείων — όσο και την υλική ιστορία του αντικειμένου. Από ανθρωπολογική σκοπιά, αυτό το γλυπτό εντάσσεται σε έναν σώμα αρχαίων παραδόσεων μαλακής πηλούς (terracotta) από την περιοχή του Μεσαίου Νίγκερ, όπου το ανθρώπινο σώμα λειτουργεί ως κύριο μέσο για σύμβολα — κοσμήματα, ανάγλυφα, στάσεις και αναλογίες — συνδυαζόμενα εκφράζουν όχι τόσο μια φυσιοκρατική απεικόνιση όσο έναν γνήσιο οπτικό κώδικα του ατόμου και της θέσης του μέσα στην κοινωνική, προγονική και ιερουργική τάξη.

Οι φιγούρες του Djenné από Terracotta είναι γλυπτικές δημιουργίες που φτιάχνονται στην περιοχή του Εσωτερικού Δέλτα του Νίγκερ, στο τμήμα που σήμερα ονομάζεται Μάλι, κυρίως από τον 11ο έως τον 16ο αιώνα μ.Χ. Συνδέονται με τον αρχαιολογικό χώρο του Djenné‑Jeno (ή Djenné‑Jeno), ο οποίος υπήρξε ένα από τα πρώτα αστικά κέντρα της υπασιακής Δυτικής Αφρικής και είναι σημαντικός για την κατανόηση της άνοδος της κοινωνικής πολυπλοκότητας στην περιοχή. Οι φιγούρες συχνά είναι ανθρώπινες, αλλά κάποιες φορές ζωομορφικές ή μυθολογικές· η λειτουργία τους παραμένει αβέβαιη, παρότι οι μελετητές προτείνουν ιεροτελεστιακές, προγονικές, προστατευτικές ή συμβολικές τους αποστολές.
Δομικά, τα Ντζενέ χρήζουν κατασκευής από πηλό (τερρακότα) και καίονται, συνήθως σε ανοιχτές καμίνες ή φούρνους. Τα σώματα συχνά είναι επιμηκυμένα, με τετράγωνους ή ευρύτερα επίπεδους ώμους, με άκρα που είναι στυλιζαρισμένα αντί να είναι πλήρως φυσιοκρατικά. Τα πρόσωπα συχνά φέρουν αμυγδαώδη μάτια, έντονες μύτες και στόματα, και μεγάλα αυτιά. Διακοσμητικά στοιχεία όπως χαραγματικά σχέδια, ανεβασμένες μικρές μολύβες (pastilles), χαραγμένες διακοσμήσεις (γραμμικά σχέδια, γεωμετρικά μοτίβα) ή κουκκίδες μπορεί να υπάρχουν στην επιφάνεια. Κάποιες φιγούρες κάθεται, γονατίζουν, στέκονται ή βρίσκονται σε γονυκλισία. Κάποιες είναι σχετικά μικρές (περίπου 10‑15 εκ.), άλλες φτάνουν τα 30‑50 εκ. ή περισσότερο σε ύψος. Κάποιες φέρουν ανεβασμένες προεξοχές ή εξογκώματα στο δέρμα, τα οποία ερμηνεύονται ποικιλοτρόπως (διακοσμητικά, ιεροτελεστικά ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, αντανακλαστικά σωματικών ασθενειών ή συμβολικών ασθενειών).
Όσον αφορά το ύφος, υπάρχει ποικιλία αλλά και ορισμένα επαναλαμβανόμενα μορφολογικά χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, ορισμένες φιγούρες παρουσιάζουν ομαλά επιφανειακές επιφάνειες, άλλες είναι πλούσια διακοσμημένες. Κάποιες έχουν ελάχιστη σωματική λεπτομέρεια, μόνο με την υπόδειξη δαχτύλων ή δακτύλων ποδιών, ενώ άλλες είναι πιο συγκεκριμένα διαμορφωμένες. Η κατανομή των κορμών, το μακρύ λαιμό, το μέγεθος του κεφαλιού και τα χαρακτηριστικά του προσώπου δείχνουν τόσο ατομικές διαφορές όσο και κοινές συμβάσεις, υποδηλώνοντας ελευθερία των τεχνιτών και πολιτισμικές νόρμες.
Χρονικά, οι δοκιμές θερμοαποστραγγιστικής φωτονικής (thermoluminescence) και η στιλιστική σύγκριση τοποθετούν πολλές φιγούρες με αξιοπιστία στον 12ο‑15ο ή 15ο‑17ο αιώνα μ.Χ. Ένα παράδειγμα: μια μικρή φιγούρα (περίπου 11,4 εκ.) ελέγχθηκε στο Κέιμπριτζ και χρονολογήθηκε σε 1485‑1615 μ.Χ. (±65 έτη). Άλλες, αντίθετα, έχουν παλαιότερες ημερομηνίες βάσει συμφραζομένων στις φάσεις II και III του Djenné‑Jeno.
Όσον αφορά το κοινωνικό ή ιεροτελεστικό νόημα αυτών των φιγούρων, οι μελετητές έχουν προτείνει ότι μπορεί να αντιπροσωπεύουν προγόνους, πνεύματα ή οικιακές θεότητες· ορισμένες ίσως εξυπηρετούσαν σε ιερά ή ιδιωτικά θέματα αφιέρωσης. Κάποιες φιγούρες συναντώνται συνδεδεμένες με θυσίες ή σε οικίες δαπέδου, σε συμφραζόμενα που υποδηλώνουν διασύνδεση μεταξύ οικιακού και ιερού. Τα ανεβασμένα μοτίβα ή οι τεμάχια μπορεί να υποδηλώνουν κοινωνικό στάτους, συγγένεια ή εμπειρία (για παράδειγμα ενδείξεις ασθένειας), αλλά δεν υπάρχει κοινή ακαδημαϊκή συναίνεση.
Η εικονογραφία ορισμένων μοτίβων, όπως φίδια, εμφανίζεται σε ορισμένες προτομές, ιδιαίτερα στην περιοχή του στήθους ή του κορμού, με μερική ενσωμάτωση στο ανθρώπινο σώμα, υποδηλώνοντας συμβολικά πεδία (ίαση, πνευματική δύναμη, όρια ζωής/θανάτου). Επίσης, οι στάσεις σώματος όπως γονυκλισία, κρύπτη, ή ικεσία, μαζί με την έλλειψη περίτεχνης ενδυμασίας και την κύρια παρουσία σωματικής διακόσμησης, συμβάλλουν στην ερμηνεία με όρους ιεροτελεστίας, πένθους ή επικοινωνίας με τους προγόνους.
Η διατήρηση και καταγωγή ποικίλλουν. Πολλές φιγούρες αποκολλήθηκαν από τα αρχικά τους συμφραζόμενα πριν από την συστηματική αρχαιολογική εργασία, γεγονός που περιπλέκει την χρονολόγηση και ερμηνεία. Κάποιες έχουν τεστ θερμοαποφόρτισης· πολλές έχουν χάσει άκρα ή προσαρτήματα· υπολείμματα χρωμάτων παραμένουν σε ελάχιστες περιπτώσεις. Η διακόσμηση στην επιφάνεια (χαράγματα, εγχαράξεις, pastilles) είναι συχνά το καλύτερο διατηρημένο στοιχείο για την αρχική εμφάνιση.

Αναφορές:
Εθνικό Μουσείο του Σζτσζτσιν (National Museum in Szczecin). “Figure MNS/AF/2902 – Terracotta items from the ancient city of Djenne‑Jeno …” δεδομένα συλλογής Szczecin.
Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM). “Terracotta statuette, Djenné (Niger River Valley), 12th‑15th c. AD, 37 cm.”
Christie’s. “A Djenne terracotta figure seated with the arms free …” περιγραφή Lot.
Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM). “Terracotta statue, Djenné (Niger River Valley), 13th c. AD, 27 cm.”
Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM). “Terracotta statuette covered in pastilles, Djenné‑Djeno, 13th c. AD, 17 cm.”
Sotheby’s. “Djenne Terracotta Figurine, Mali, ca. 15th‑17th century” με ανάλυση θερμολυμβαντικής.
Smarthistory. “Seated Figure (Djenné peoples), 13th century, Mali, Inland Niger Delta region …” συμπεριλαμβανομένης της στιλιστικής ανάλυσης.
Sotheby’s / Hélène Leloup. Statue, Djennenké, λεπτομερής περιγραφή του μυθολογικού μοτίβου φιδιού και του χτένισματος.

Μερικές από τις πληροφορίες παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.

Ενημερωτής: Γιώργος Yoro

Αριθ. Εξοπλισμού MAZ21462

Νομικό Πλαίσιο

Σύμφωνα με τη Συνέλευση UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον νόμο Kulturgutschutz Gesetz (KGSG), κάθε αξίωση επιστροφής πολιτιστικού αγαθού παραγράφεται τρία χρόνια μετά την απόκτηση γνώσης από τις αρμόδιες αρχές της χώρας προέλευσης για τη θέση του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου του.
Όλα τα αντικείμενα από μπρούντζο και terracotta που προσφέρονται έχουν εκτεθεί δημόσια στη Γκαλεριά Jaenicke του Βολφγκάγκ Χάενικε από το 2001. Οργανώσεις όπως DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκά ιδρύματα όπως το Technical University of Berlin, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνες αποκατάστασης (translocation-project) τα τελευταία επτά χρόνια, γνωρίζουν το έργο μας, έχουν ελέγξει μεγάλα τμήματα της συλλογής μας και έχουν επισκεφθεί εμάς στην εξάρτηση μας στο Λομέ, Τόγκο, μεταξύ άλλων, για να μάθουν για το διεθνές εμπόριο Τέχνης επί τόπου. Επίσης, η Εθνική Επιτροπή για Μουσεία και Μνημεία (NCMM) στο Αμπούja, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί για τη συλλογή μας. Σε καμία περίπτωση στο παρελθόν δεν έχουν υπάρξει αξιώσεις επιστροφής κατά ιδιωτικών ιδρυμάτων όπως η Γκαλερί Wolfgang Jaenicke.

Η γκαλερί μας αντιμετωπίζει αυτές τις δομικές προκλήσεις μέσω πολιτικής της μέγιστης διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήματα ή αβεβαιότητες, σας προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε υπόθεση θα εξεταστεί επιμελώς χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Ένα κεραμικό γλυπτό τερρακότας Ντζενε‑Τζενο (Djenné‑Jeno), περιοχή Γιούαρού, Μάλι.

Αυτό το χάλκινο (τερρακότας) αγαλματίδιο από το Ντζενε‑Τζένο, στον εσωτερικό δέλτα του Νίγκερ στο Μάλι, διακρίνεται για την επίτηδες μετωπική και συμπαγή απεικόνιση του ανθρώπινου σώματος, όπου η μάζα του κορμού υπερισχύει ενός εξαιρετικά στυλιζαρισμένου ανατομικού σχηματισμού: το κεφάλι, σχεδόν σφαιρικό και ελαφρώς γερμένο προς τα πίσω, φέρει ένα πρόσωπο με χαρακτηριστικά που περιορίζονται σε μερικές ουσιώδεις φόρμες — στενά, αμυγδαώδη μάτια, μικρή, τριγωνική μύτη και οριζόντιo στόμα με παχιά χείλη — που προσδίδουν στην έκφραση μια ήρεμη και απόμακρη εσωτερική επιφύλαξη· τα χέρια, εξαιρετικά μακριά και δυνατά, εκτείνονται κατά μήκος του σώματος και στη συνέχεια λυγίζουν προς τα εμπρός, ενώ το μοντέλο τονίζει τους ώμους και τις αρθρώσεις μέσω πολυάριθμων εφαρμοσμένων κυκλικών εξογκωμάτων, κατανεμημένων ισομερώς σε κορμό, πλάτη και άκρα. Αυτές οι ανεβασμένες κουκκίδες, μερικές από τις οποίες διαθέτουν κεντρικό οδοντωτό οβάλ, συνιστούν ένα από τα πιο αξιοσημείωτα γλυπτικά στοιχεία του έργου: η ακριβής τους λειτουργία δεν μπορεί να εξακριβωθεί με παρατήρηση μόνο, αλλά μπορεί να αντιπροσωπεύουν σωματικά διακοσμητικά, χαραγματικά σημάδια, φυλαχτά ή, ευρύτερα, σύμβολα που συνεισφέρουν στην κοινωνική και ιεροτελεστική κατασκευή του απεικονιζόμενου ατόμου. Το ευδιάκριτα καθορισμένο γυναικείο στήθος, συνδυασμένο με τον μεγάλο δίσκο-περαστικό μεντεσμό που τοποθετείται στο κέντρο του κορμού και τις σειρές από εγχαρακτωμένα σχήματα σε μορφή «V» που θυμίζουν πολλαπλούς αλυσίδεες κολιέ, υπογραμμίζει τη σημασία της διακόσμησης και της σωματικής ταυτότητας· φαντάζει ότι σχετίζεται περισσότερο με μια κοινωνικά σημαντική απεικόνιση παρά με ένα ατομικό πορτρέτο, πιθανώς αποτυπώνοντας κοινωνικό στάτους, γονιμότητα, προστασία ή ένταξη. Ο πηλός, που κυμαίνεται σε χρωματισμό από κοκκινωπή ώχρα έως πορτοκαλί, διατηρεί μια ματ, λεπιδωτή επιφάνεια με περιοδικές ρωγμές, κενά και χρωματικές μεταβολές που αποκαλύπτουν τόσο τη μεθοδολογία της διαμόρφωσης — πιθανώς με τη συμπληρωματική εφαρμογή στοιχείων — όσο και την υλική ιστορία του αντικειμένου. Από ανθρωπολογική σκοπιά, αυτό το γλυπτό εντάσσεται σε έναν σώμα αρχαίων παραδόσεων μαλακής πηλούς (terracotta) από την περιοχή του Μεσαίου Νίγκερ, όπου το ανθρώπινο σώμα λειτουργεί ως κύριο μέσο για σύμβολα — κοσμήματα, ανάγλυφα, στάσεις και αναλογίες — συνδυαζόμενα εκφράζουν όχι τόσο μια φυσιοκρατική απεικόνιση όσο έναν γνήσιο οπτικό κώδικα του ατόμου και της θέσης του μέσα στην κοινωνική, προγονική και ιερουργική τάξη.

Οι φιγούρες του Djenné από Terracotta είναι γλυπτικές δημιουργίες που φτιάχνονται στην περιοχή του Εσωτερικού Δέλτα του Νίγκερ, στο τμήμα που σήμερα ονομάζεται Μάλι, κυρίως από τον 11ο έως τον 16ο αιώνα μ.Χ. Συνδέονται με τον αρχαιολογικό χώρο του Djenné‑Jeno (ή Djenné‑Jeno), ο οποίος υπήρξε ένα από τα πρώτα αστικά κέντρα της υπασιακής Δυτικής Αφρικής και είναι σημαντικός για την κατανόηση της άνοδος της κοινωνικής πολυπλοκότητας στην περιοχή. Οι φιγούρες συχνά είναι ανθρώπινες, αλλά κάποιες φορές ζωομορφικές ή μυθολογικές· η λειτουργία τους παραμένει αβέβαιη, παρότι οι μελετητές προτείνουν ιεροτελεστιακές, προγονικές, προστατευτικές ή συμβολικές τους αποστολές.
Δομικά, τα Ντζενέ χρήζουν κατασκευής από πηλό (τερρακότα) και καίονται, συνήθως σε ανοιχτές καμίνες ή φούρνους. Τα σώματα συχνά είναι επιμηκυμένα, με τετράγωνους ή ευρύτερα επίπεδους ώμους, με άκρα που είναι στυλιζαρισμένα αντί να είναι πλήρως φυσιοκρατικά. Τα πρόσωπα συχνά φέρουν αμυγδαώδη μάτια, έντονες μύτες και στόματα, και μεγάλα αυτιά. Διακοσμητικά στοιχεία όπως χαραγματικά σχέδια, ανεβασμένες μικρές μολύβες (pastilles), χαραγμένες διακοσμήσεις (γραμμικά σχέδια, γεωμετρικά μοτίβα) ή κουκκίδες μπορεί να υπάρχουν στην επιφάνεια. Κάποιες φιγούρες κάθεται, γονατίζουν, στέκονται ή βρίσκονται σε γονυκλισία. Κάποιες είναι σχετικά μικρές (περίπου 10‑15 εκ.), άλλες φτάνουν τα 30‑50 εκ. ή περισσότερο σε ύψος. Κάποιες φέρουν ανεβασμένες προεξοχές ή εξογκώματα στο δέρμα, τα οποία ερμηνεύονται ποικιλοτρόπως (διακοσμητικά, ιεροτελεστικά ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, αντανακλαστικά σωματικών ασθενειών ή συμβολικών ασθενειών).
Όσον αφορά το ύφος, υπάρχει ποικιλία αλλά και ορισμένα επαναλαμβανόμενα μορφολογικά χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, ορισμένες φιγούρες παρουσιάζουν ομαλά επιφανειακές επιφάνειες, άλλες είναι πλούσια διακοσμημένες. Κάποιες έχουν ελάχιστη σωματική λεπτομέρεια, μόνο με την υπόδειξη δαχτύλων ή δακτύλων ποδιών, ενώ άλλες είναι πιο συγκεκριμένα διαμορφωμένες. Η κατανομή των κορμών, το μακρύ λαιμό, το μέγεθος του κεφαλιού και τα χαρακτηριστικά του προσώπου δείχνουν τόσο ατομικές διαφορές όσο και κοινές συμβάσεις, υποδηλώνοντας ελευθερία των τεχνιτών και πολιτισμικές νόρμες.
Χρονικά, οι δοκιμές θερμοαποστραγγιστικής φωτονικής (thermoluminescence) και η στιλιστική σύγκριση τοποθετούν πολλές φιγούρες με αξιοπιστία στον 12ο‑15ο ή 15ο‑17ο αιώνα μ.Χ. Ένα παράδειγμα: μια μικρή φιγούρα (περίπου 11,4 εκ.) ελέγχθηκε στο Κέιμπριτζ και χρονολογήθηκε σε 1485‑1615 μ.Χ. (±65 έτη). Άλλες, αντίθετα, έχουν παλαιότερες ημερομηνίες βάσει συμφραζομένων στις φάσεις II και III του Djenné‑Jeno.
Όσον αφορά το κοινωνικό ή ιεροτελεστικό νόημα αυτών των φιγούρων, οι μελετητές έχουν προτείνει ότι μπορεί να αντιπροσωπεύουν προγόνους, πνεύματα ή οικιακές θεότητες· ορισμένες ίσως εξυπηρετούσαν σε ιερά ή ιδιωτικά θέματα αφιέρωσης. Κάποιες φιγούρες συναντώνται συνδεδεμένες με θυσίες ή σε οικίες δαπέδου, σε συμφραζόμενα που υποδηλώνουν διασύνδεση μεταξύ οικιακού και ιερού. Τα ανεβασμένα μοτίβα ή οι τεμάχια μπορεί να υποδηλώνουν κοινωνικό στάτους, συγγένεια ή εμπειρία (για παράδειγμα ενδείξεις ασθένειας), αλλά δεν υπάρχει κοινή ακαδημαϊκή συναίνεση.
Η εικονογραφία ορισμένων μοτίβων, όπως φίδια, εμφανίζεται σε ορισμένες προτομές, ιδιαίτερα στην περιοχή του στήθους ή του κορμού, με μερική ενσωμάτωση στο ανθρώπινο σώμα, υποδηλώνοντας συμβολικά πεδία (ίαση, πνευματική δύναμη, όρια ζωής/θανάτου). Επίσης, οι στάσεις σώματος όπως γονυκλισία, κρύπτη, ή ικεσία, μαζί με την έλλειψη περίτεχνης ενδυμασίας και την κύρια παρουσία σωματικής διακόσμησης, συμβάλλουν στην ερμηνεία με όρους ιεροτελεστίας, πένθους ή επικοινωνίας με τους προγόνους.
Η διατήρηση και καταγωγή ποικίλλουν. Πολλές φιγούρες αποκολλήθηκαν από τα αρχικά τους συμφραζόμενα πριν από την συστηματική αρχαιολογική εργασία, γεγονός που περιπλέκει την χρονολόγηση και ερμηνεία. Κάποιες έχουν τεστ θερμοαποφόρτισης· πολλές έχουν χάσει άκρα ή προσαρτήματα· υπολείμματα χρωμάτων παραμένουν σε ελάχιστες περιπτώσεις. Η διακόσμηση στην επιφάνεια (χαράγματα, εγχαράξεις, pastilles) είναι συχνά το καλύτερο διατηρημένο στοιχείο για την αρχική εμφάνιση.

Αναφορές:
Εθνικό Μουσείο του Σζτσζτσιν (National Museum in Szczecin). “Figure MNS/AF/2902 – Terracotta items from the ancient city of Djenne‑Jeno …” δεδομένα συλλογής Szczecin.
Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM). “Terracotta statuette, Djenné (Niger River Valley), 12th‑15th c. AD, 37 cm.”
Christie’s. “A Djenne terracotta figure seated with the arms free …” περιγραφή Lot.
Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM). “Terracotta statue, Djenné (Niger River Valley), 13th c. AD, 27 cm.”
Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM). “Terracotta statuette covered in pastilles, Djenné‑Djeno, 13th c. AD, 17 cm.”
Sotheby’s. “Djenne Terracotta Figurine, Mali, ca. 15th‑17th century” με ανάλυση θερμολυμβαντικής.
Smarthistory. “Seated Figure (Djenné peoples), 13th century, Mali, Inland Niger Delta region …” συμπεριλαμβανομένης της στιλιστικής ανάλυσης.
Sotheby’s / Hélène Leloup. Statue, Djennenké, λεπτομερής περιγραφή του μυθολογικού μοτίβου φιδιού και του χτένισματος.

Μερικές από τις πληροφορίες παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.

Ενημερωτής: Γιώργος Yoro

Αριθ. Εξοπλισμού MAZ21462

Νομικό Πλαίσιο

Σύμφωνα με τη Συνέλευση UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον νόμο Kulturgutschutz Gesetz (KGSG), κάθε αξίωση επιστροφής πολιτιστικού αγαθού παραγράφεται τρία χρόνια μετά την απόκτηση γνώσης από τις αρμόδιες αρχές της χώρας προέλευσης για τη θέση του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου του.
Όλα τα αντικείμενα από μπρούντζο και terracotta που προσφέρονται έχουν εκτεθεί δημόσια στη Γκαλεριά Jaenicke του Βολφγκάγκ Χάενικε από το 2001. Οργανώσεις όπως DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκά ιδρύματα όπως το Technical University of Berlin, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνες αποκατάστασης (translocation-project) τα τελευταία επτά χρόνια, γνωρίζουν το έργο μας, έχουν ελέγξει μεγάλα τμήματα της συλλογής μας και έχουν επισκεφθεί εμάς στην εξάρτηση μας στο Λομέ, Τόγκο, μεταξύ άλλων, για να μάθουν για το διεθνές εμπόριο Τέχνης επί τόπου. Επίσης, η Εθνική Επιτροπή για Μουσεία και Μνημεία (NCMM) στο Αμπούja, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί για τη συλλογή μας. Σε καμία περίπτωση στο παρελθόν δεν έχουν υπάρξει αξιώσεις επιστροφής κατά ιδιωτικών ιδρυμάτων όπως η Γκαλερί Wolfgang Jaenicke.

Η γκαλερί μας αντιμετωπίζει αυτές τις δομικές προκλήσεις μέσω πολιτικής της μέγιστης διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήματα ή αβεβαιότητες, σας προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε υπόθεση θα εξεταστεί επιμελώς χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Djenne
Χώρα προέλευσης
Μάλι
Υλικό
Terracotta
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A terracotta sculpture
Height
30 cm
Βάρος
4.9 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6812
Πουλημένα αντικείμενα
99.8%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​