Ένα μπρούτζινο γλυπτό. - Okhuo - Μενίν - Νιγηρία
05
ημέρες
21
ώρες
34
λεπτά
32
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 900
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 2,000 - € 2,200
 | 900 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141904 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Μία μπρούνζινη γυναικεία γλυπτική Okhuo από το Μπενίν, Νιγηρία· αυθεντικό/ επίσημο κομμάτι, ύψος 58 εκ., βάρος 7,7 kg, χωρίς βάση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Μια οκχουο θηλυκή μπρούνζη μορφή από τη γλυπτική Μπένιν, Νιγηρία, που στέκεται σε τέτριγωνικό βάση με τόξο και βέλος διακοσμημένο, μακριά επίπεδη πόδια, αλυσίδες αστραγάλων, κοντά πόδια, κορδόνι γύρω στη μέση, κυλινδρικό σώμα, πλεξούδα γύρω από τον λαιμό που διαπερνά ανάμεσα στο στήθος, κοντούς βραχίονες υψώνονται προς τον ουρανό, τα χέρια προς τα πάνω, ανοιχτά, έχει ένα μεγάλο στρογγυλό κεφάλι με ήρεμα χαρακτηριστικά, κλειστό στόμα, αιχρωστικό ρινικό και δύο μεγάλα μάτια, τα μαλλιά της κοντά και συνθέτονται από μικρές γραμμές και κουκκίδες. Οι βραχίονες έχουν αποκολληθεί με μεταγενέστερη αποκατάσταση, που δεν έχει την ποιότητα της σπλαγκτικής γλυπτικής, τεκμηριωμένη στην τελευταία φωτογραφία αυτής της ακολουθίας.
"Τα πλειστά Okhuo αντιπροσωπεύουν νεαρές άγαμες γυναίκες, τις οποίες γνωρίζουμε καθώς είναι γυμνές εκτός από ζώνη Εκαν ή Ιβιέ γύρω από τη μέση ή τους γοφούς. Πιθανότατα θα ήταν παρθενικές που εξυπηρετούσαν στο βασιλικό περιβάλλον του Ομπά ή εκείνο του Ιy’Ομπά." Πηγή: Digital Benin
Η διάσημη οκχουο θηλυκή γλυπτή μπρούτζινη μορφή, η οποία αποκαταστάθηκε από το SPK (Stiftung Preußischer Kultur Besitz / Humboldtforum πρώην Ethnological Museum Berlin, στη Νιγηρία, (προπροτελευταία ακολουθία φωτογραφιών).
Ο όρος Okhuo αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη κατηγορία γυναικείων μπρούντζινων αναπαραστάσεων εντός του πολιτιστικού πεδίου του Βενίν Κράτους, συνήθως συνδεόμενος με κοινωνικά περιβάλλοντα αυλής και τον οπτικό κωδικοποίηση της γυναικείας αξιοπρέπειας. Οι γλυπτές αυτές συνήθως παρουσιάζουν μια ώριμη γυναίκα της οποίας η φυσιογνωμία και η κόσμηση μεταδίδουν τον ρόλο της μέσα στην δυναστική και μυστηριακή τάξη του παλατιού.
Ιστορικά, τέτοια μπρούντζα ανήκουν σε ένα σώμα που διαμορφώθηκε από το συντεχνία των χυτών χαλκού (Igun Eronmwon) που εξυπηρετούσε τον Ομπά. Το μορφολογικό λεξιλόγιο τους συνδυάζει την ιδεώδη ανατομία με τα εμβληματικά χαρακτηριστικά του Βενίν βασιλικού στυλ: μια προσεχτικά διαμορφωμένη κομμώσια, έμφαση στην καμπυλότητα του κορμού και μια συνθετική ηρεμία που υποδηλώνει ελεγμένο σεβασμό. Οι γυναικείες μπρούντζες αυτού του τύπου ερμηνεύονται συχνά ως εικόνες μνημόνευσης τιτλοφόρων γυναικών, αυλικών ή βασιλικών μητέρων των οποίων η κοινωνική ικανότητα είναι ενσωματωμένη στη αναπαραγωγική και τελετουργική διατήρηση της μοναρχίας.
Η σημασία τους προέρχεται από τη πολιτική θεολογία του αυλητήριου Βενίν, όπου γυναίκες υψηλού βαθμού συμμετείχαν στη κυκλική ανανέωση της εξουσίας. Με αυτή την έννοια, η γλυπτική Okhuo λειτουργεί ως νοητικό μέσο, συνδέοντας το δυναστικό παρόν με έναν προγονικό συνεχή. Κάποια παραδείγματα δείχνουν ίχνη κόκκινης καμουντ ή ιεροκοινωνήσης πατίνας, που δηλώνουν τη συμμετοχή τους σε τελετές επικλήσεως ή μνήμης.
Στυλιστικά, οι μπρούντζοι Okhuo αποκαλύπτουν μια τάση ανάμεσα στην εικονογραφική σταθερότητα και τον λεπτό φυσιολισμό. Η γλυπτική μορφοποίηση των βλεφαρίδων, των χειλιών και του πηγουνιού ανακαλεί τις κανόνες μορφολογίας που ωριμάσαν μεταξύ 16ου και 18ου αιώνα, ενώ η άρθρωση των κοσμημάτων και του υφάσματος καταγράφει το συγκεκριμένο καθεστώς ενός ατόμου το οποίο η τελετουργική εμφάνισή του θα είχε οριστεί από κανόνες ματαιοδοξίας της αυλής.
Οι ομοίων τεχνοτροπίας γλυπτές γυναικείες μπρούντζες που διασώζονται σε μουσειακές συλλογές υποδηλώνουν ότι αυτά τα αγαλματάκια εξυπηρετούσαν ως μέρος ευρύτερων συνόλων που τοποθετούντο σε προγονικά θυσιαστήρια. Η λειτουργία τους ήταν ταυτόχρονα θεοκρατική και ιστοριογραφική, διατηρώντας την παρουσία σημαντικών γυναικών των οποίων η εξουσία ή μητρότητα συνέβαλε στη μετάδοση της βασιλικής νομιμότητας.
Συγκρίσιμες εργασίες που διατηρούνται σε μουσειακές συλλογές υποδεικνύουν ότι αυτά τα γλυπτά εξυπηρετούσαν ως μέρος ευρύτερων συνόλων τοποθετημένων σε προγονικά θυσιατήρια. Η λειτουργία τους ήταν ταυτόχρονα θρησκευτική και ιστοριογραφική, διατηρώντας την παρουσία σημαντικών γυναικών των οποίων η εξουσία ή μητρότητα συνέβαλε στη μετάδοση της βασιλικής νομιμότητας.
Η ερμηνεία των μπρούντζων Okhuo έχει διαμορφωθεί από πρώιμες αποικιακές καταγραφές καθώς και μεταγενέστερες εθνογραφικές μαρτυρίες, αν και πρέπει να προσεγγίζονται κριτικά λόγω του θραυσματικού χαρακτήρα τους. Επιστημονική ανάλυση έχει επισημάνει επανειλημμένα τον στενό σύνδεσμο μεταξύ γυναικείου κύρους και της μεταφυσικής δομής της μοναρχίας στο Μπένιν, με το ίδιο το μπρούντζο να τονίζει τη μόνιμη κατάσταση και τη δυναστική αντοχή.
Θραυσματικά γυναικεία μπρούντζα αποδίδονται συγκεκριμένα σε ονομασμένο τύπο όπως «Okhuo γυναικείο μπρούντζο» σπάνια σε διαδικτυακούς καταλόγους μεγάλων μουσεών. Εικόνες που εμφανίζονται τυχαίνουν συχνότερα καταγραφές απλών εμπόρων ή ενιαίων καταλόγων για κατεστραμμένες μάσκες ή μερικούς χύτευτικούς κύκλους.
Θραυσματική γλυπτή μπρούτζων σε στυλ του Τάντα, πρώην συλλογή Βόλφγκανγκ Γιανίκιε (τελευταία ακολουθία φωτογραφιών)
Κείμενο δημιουργημένο από AI
Αρ. Καταγραφής CAB22038
Νομικό Πλαίσιο
Με βάση τη Σύμβαση UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον Νόμο περί Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (KGSG), κάθε αξίωση για αποκατάσταση πολιτιστικής ιδιοκτησίας παραγράφεται τρία χρόνια μετά την απόκτηση γνώσης από τις αρμόδιες αρχές της χώρας καταγωγής σχετικά με την τοποθεσία του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου.
Όλα τα μπρούντζα και τα αντικείμενα από πηλό που προσφέρθηκαν έχουν εκτεθεί δημόσια στη Galerie Wolfgang Jaenicke από το 2001. Οργανισμοί όπως DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκοί θεσμοί όπως το Technical University of Berlin, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνες αποκατάστασης (translocation-project) τα τελευταία επτά χρόνια, είναι ενήμεροι για το έργο μας, έχουν επιθεωρήσει μεγάλα μέρη της συλλογής μας και μας έχουν επισκεφθεί στην εξάρτησή μας στο Λόμε, Τογκό, μεταξύ άλλων τόπων, για να ενημερωθούν για το διεθνές εμπόριο τέχνης επί τόπου. Επιπλέον, η Εθνική Επιτροπή Μουσείων και Μνημείων (NCMM) στο Αμπούτζα, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί για τη συλλογή μας. Σε καμία περίπτωση στο παρελθόν δεν έχουν υπάρξει αξιώσεις αποκατάστασης κατά ιδιωτικών ιδρυμάτων όπως η Galerie Wolfgang Jaenicke.
Η Γκαλερί μας αντιμετωπίζει αυτές τις δομικές προκλήσεις μέσω πολιτικής μέγιστης διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήματα ή αβεβαιότητες, σας προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε θέμα θα εξεταστεί επιμελώς χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΜια οκχουο θηλυκή μπρούνζη μορφή από τη γλυπτική Μπένιν, Νιγηρία, που στέκεται σε τέτριγωνικό βάση με τόξο και βέλος διακοσμημένο, μακριά επίπεδη πόδια, αλυσίδες αστραγάλων, κοντά πόδια, κορδόνι γύρω στη μέση, κυλινδρικό σώμα, πλεξούδα γύρω από τον λαιμό που διαπερνά ανάμεσα στο στήθος, κοντούς βραχίονες υψώνονται προς τον ουρανό, τα χέρια προς τα πάνω, ανοιχτά, έχει ένα μεγάλο στρογγυλό κεφάλι με ήρεμα χαρακτηριστικά, κλειστό στόμα, αιχρωστικό ρινικό και δύο μεγάλα μάτια, τα μαλλιά της κοντά και συνθέτονται από μικρές γραμμές και κουκκίδες. Οι βραχίονες έχουν αποκολληθεί με μεταγενέστερη αποκατάσταση, που δεν έχει την ποιότητα της σπλαγκτικής γλυπτικής, τεκμηριωμένη στην τελευταία φωτογραφία αυτής της ακολουθίας.
"Τα πλειστά Okhuo αντιπροσωπεύουν νεαρές άγαμες γυναίκες, τις οποίες γνωρίζουμε καθώς είναι γυμνές εκτός από ζώνη Εκαν ή Ιβιέ γύρω από τη μέση ή τους γοφούς. Πιθανότατα θα ήταν παρθενικές που εξυπηρετούσαν στο βασιλικό περιβάλλον του Ομπά ή εκείνο του Ιy’Ομπά." Πηγή: Digital Benin
Η διάσημη οκχουο θηλυκή γλυπτή μπρούτζινη μορφή, η οποία αποκαταστάθηκε από το SPK (Stiftung Preußischer Kultur Besitz / Humboldtforum πρώην Ethnological Museum Berlin, στη Νιγηρία, (προπροτελευταία ακολουθία φωτογραφιών).
Ο όρος Okhuo αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη κατηγορία γυναικείων μπρούντζινων αναπαραστάσεων εντός του πολιτιστικού πεδίου του Βενίν Κράτους, συνήθως συνδεόμενος με κοινωνικά περιβάλλοντα αυλής και τον οπτικό κωδικοποίηση της γυναικείας αξιοπρέπειας. Οι γλυπτές αυτές συνήθως παρουσιάζουν μια ώριμη γυναίκα της οποίας η φυσιογνωμία και η κόσμηση μεταδίδουν τον ρόλο της μέσα στην δυναστική και μυστηριακή τάξη του παλατιού.
Ιστορικά, τέτοια μπρούντζα ανήκουν σε ένα σώμα που διαμορφώθηκε από το συντεχνία των χυτών χαλκού (Igun Eronmwon) που εξυπηρετούσε τον Ομπά. Το μορφολογικό λεξιλόγιο τους συνδυάζει την ιδεώδη ανατομία με τα εμβληματικά χαρακτηριστικά του Βενίν βασιλικού στυλ: μια προσεχτικά διαμορφωμένη κομμώσια, έμφαση στην καμπυλότητα του κορμού και μια συνθετική ηρεμία που υποδηλώνει ελεγμένο σεβασμό. Οι γυναικείες μπρούντζες αυτού του τύπου ερμηνεύονται συχνά ως εικόνες μνημόνευσης τιτλοφόρων γυναικών, αυλικών ή βασιλικών μητέρων των οποίων η κοινωνική ικανότητα είναι ενσωματωμένη στη αναπαραγωγική και τελετουργική διατήρηση της μοναρχίας.
Η σημασία τους προέρχεται από τη πολιτική θεολογία του αυλητήριου Βενίν, όπου γυναίκες υψηλού βαθμού συμμετείχαν στη κυκλική ανανέωση της εξουσίας. Με αυτή την έννοια, η γλυπτική Okhuo λειτουργεί ως νοητικό μέσο, συνδέοντας το δυναστικό παρόν με έναν προγονικό συνεχή. Κάποια παραδείγματα δείχνουν ίχνη κόκκινης καμουντ ή ιεροκοινωνήσης πατίνας, που δηλώνουν τη συμμετοχή τους σε τελετές επικλήσεως ή μνήμης.
Στυλιστικά, οι μπρούντζοι Okhuo αποκαλύπτουν μια τάση ανάμεσα στην εικονογραφική σταθερότητα και τον λεπτό φυσιολισμό. Η γλυπτική μορφοποίηση των βλεφαρίδων, των χειλιών και του πηγουνιού ανακαλεί τις κανόνες μορφολογίας που ωριμάσαν μεταξύ 16ου και 18ου αιώνα, ενώ η άρθρωση των κοσμημάτων και του υφάσματος καταγράφει το συγκεκριμένο καθεστώς ενός ατόμου το οποίο η τελετουργική εμφάνισή του θα είχε οριστεί από κανόνες ματαιοδοξίας της αυλής.
Οι ομοίων τεχνοτροπίας γλυπτές γυναικείες μπρούντζες που διασώζονται σε μουσειακές συλλογές υποδηλώνουν ότι αυτά τα αγαλματάκια εξυπηρετούσαν ως μέρος ευρύτερων συνόλων που τοποθετούντο σε προγονικά θυσιαστήρια. Η λειτουργία τους ήταν ταυτόχρονα θεοκρατική και ιστοριογραφική, διατηρώντας την παρουσία σημαντικών γυναικών των οποίων η εξουσία ή μητρότητα συνέβαλε στη μετάδοση της βασιλικής νομιμότητας.
Συγκρίσιμες εργασίες που διατηρούνται σε μουσειακές συλλογές υποδεικνύουν ότι αυτά τα γλυπτά εξυπηρετούσαν ως μέρος ευρύτερων συνόλων τοποθετημένων σε προγονικά θυσιατήρια. Η λειτουργία τους ήταν ταυτόχρονα θρησκευτική και ιστοριογραφική, διατηρώντας την παρουσία σημαντικών γυναικών των οποίων η εξουσία ή μητρότητα συνέβαλε στη μετάδοση της βασιλικής νομιμότητας.
Η ερμηνεία των μπρούντζων Okhuo έχει διαμορφωθεί από πρώιμες αποικιακές καταγραφές καθώς και μεταγενέστερες εθνογραφικές μαρτυρίες, αν και πρέπει να προσεγγίζονται κριτικά λόγω του θραυσματικού χαρακτήρα τους. Επιστημονική ανάλυση έχει επισημάνει επανειλημμένα τον στενό σύνδεσμο μεταξύ γυναικείου κύρους και της μεταφυσικής δομής της μοναρχίας στο Μπένιν, με το ίδιο το μπρούντζο να τονίζει τη μόνιμη κατάσταση και τη δυναστική αντοχή.
Θραυσματικά γυναικεία μπρούντζα αποδίδονται συγκεκριμένα σε ονομασμένο τύπο όπως «Okhuo γυναικείο μπρούντζο» σπάνια σε διαδικτυακούς καταλόγους μεγάλων μουσεών. Εικόνες που εμφανίζονται τυχαίνουν συχνότερα καταγραφές απλών εμπόρων ή ενιαίων καταλόγων για κατεστραμμένες μάσκες ή μερικούς χύτευτικούς κύκλους.
Θραυσματική γλυπτή μπρούτζων σε στυλ του Τάντα, πρώην συλλογή Βόλφγκανγκ Γιανίκιε (τελευταία ακολουθία φωτογραφιών)
Κείμενο δημιουργημένο από AI
Αρ. Καταγραφής CAB22038
Νομικό Πλαίσιο
Με βάση τη Σύμβαση UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον Νόμο περί Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (KGSG), κάθε αξίωση για αποκατάσταση πολιτιστικής ιδιοκτησίας παραγράφεται τρία χρόνια μετά την απόκτηση γνώσης από τις αρμόδιες αρχές της χώρας καταγωγής σχετικά με την τοποθεσία του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου.
Όλα τα μπρούντζα και τα αντικείμενα από πηλό που προσφέρθηκαν έχουν εκτεθεί δημόσια στη Galerie Wolfgang Jaenicke από το 2001. Οργανισμοί όπως DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκοί θεσμοί όπως το Technical University of Berlin, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνες αποκατάστασης (translocation-project) τα τελευταία επτά χρόνια, είναι ενήμεροι για το έργο μας, έχουν επιθεωρήσει μεγάλα μέρη της συλλογής μας και μας έχουν επισκεφθεί στην εξάρτησή μας στο Λόμε, Τογκό, μεταξύ άλλων τόπων, για να ενημερωθούν για το διεθνές εμπόριο τέχνης επί τόπου. Επιπλέον, η Εθνική Επιτροπή Μουσείων και Μνημείων (NCMM) στο Αμπούτζα, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί για τη συλλογή μας. Σε καμία περίπτωση στο παρελθόν δεν έχουν υπάρξει αξιώσεις αποκατάστασης κατά ιδιωτικών ιδρυμάτων όπως η Galerie Wolfgang Jaenicke.
Η Γκαλερί μας αντιμετωπίζει αυτές τις δομικές προκλήσεις μέσω πολιτικής μέγιστης διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήματα ή αβεβαιότητες, σας προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε θέμα θα εξεταστεί επιμελώς χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Indigenous object name
Okhuo
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Benin
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze sculpture
Height
58 cm
Βάρος
7.7 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
