Ένα μπρούτζινο γλυπτό. - Τα-ντα! - Νιγηρία
06
ημέρες
10
ώρες
25
λεπτά
50
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 650
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 4,000 - € 4,400
 | 650 € | |
|---|---|---|
 | 500 € | |
| 250 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141873 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Μπρούτζινο γλυπτό από τη Νιγηρία σε στυλ Τάδα, προέλευση Aboulaye Ousmane, Λομέ, Τόγκο; ύψος 60 cm, βάρος 14,4 kg, σε ζήτηση ορατότητας Fair, αυθεντικότητα original.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Ένα θραυσματικό μπρούνζε γλυπτό στην τάση του Tada με εξαιρετικά λειψή πατίνα. Το αντίστοιχο διάσημο παράδειγμα φαινόταν να καταστράφηκε σκόπιμα, πιθανώς υπό την επιρροή του μιλιταντικού Ισλαμισμού, ο οποίος πλέον βρίσκεται σε συνέχεια στο βασίλειο της Τρομοκρατίας του Μπόκο Χάραμ και κυριαρχεί σε αυτήν την περιοχή. Ωστόσο, αυτή η κυριαρχία του τρόμου έχει πλέον σταματήσει να καταστρέφει υψηλής ποιότητας έργα τέχνης και τα πουλάει αντί αυτού στο εμπόριο τέχνης γιατί μπορούν να αποφέρουν значτικά χρήματα. Παρά το γεγονός ότι αυτό το γλυπτό βρισκόταν σε γνωστή συλλογή στο Τόγκο για πολλά χρόνια, πιθανώς συνδέεται στενά με τη φθορά του animism και την επιθετική προώθηση ενός ασύγκριτα ανεξέλεγκτου Ισλαμισμού. Η κατάσταση της επιφάνειας υποδεικνύει ότι χρησιμοποιείτο σε τελετουργικούς σκοπούς - όπως προαναφέρθηκε - για πολλά χρόνια., προέλευση Aboulaye Ousmane, αποκαλούμενος Abdou Barré, Λομέ, Τόγκο, βρισκόταν εδώ και πολύ καιρό στη συλλογή του.
Άλλο ένα θραυσματικό Τσόεδε μπρούνζε, το συγκεντρώσαμε πριν από μερικά χρόνια.
Ο Τομ Φίλιπς έγραψε στο βιβλίο του «Africa, the Art of a Continent» σελίδα 407, για την ευρέως γνωστή έκδοση αυτού του διάσημου γλυπτού, η οποία είναι προφανώς συνδεδεμένη με το Ife.
“Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για το υπέρτατο αριστούργημα των Ife μεταλλουργών. Οι αναλογίες του είναι φυσιοκρατικές, ενώ συνήθως το κεφάλι ή το πάνω μέρος της φιγούρας υπερβαίνει το ήμισυ του ύψους. Τα άκρα και ο κορμός συνήθως δεν είναι παρά κύλινδροι, αλλά εδώ τα πόδια και τα υπόλοιπα μέρη των βραχιόνων είναι πολύ Ifelike. Η φιγούρα φορά ένα περιτύλιγμα που επικαλύπτεται με ένα δίχτυ από περτίνες. Στην αριστερή περιφέρεια μια ζώνη είναι τυλιγμένη γύρω από ένα αναδιπλωμένο ύφασμα, ίσως οι περιβόητοι περιβόλοι. (Υπάρχει ένα παρόμοιο ομοιορυθμικό κόσμημα γοѐνα σε μορφή τέρρα στον άνθρωπο-τετράγωνο από το μονοπάτι Iwinrin.) Αρχικά το δεξί πόδι ενδέχεται να προεξείχε κάτω από το επίπεδο της βάσης, πράγμα που οδήγησε τον Willim Fagg να προτείνει ότι μπορεί να είχε αφαιρεθεί από το να καθίσει σε έναν στρογγυλό βράχο-θέση (όπως το καταλόγιο 5.66)…
Μέχρι πρόσφατα το παλαιό αυτό κομμάτι διατηρούνταν σε ένα ιερό στον οικισμό Nupe του Tada στον ποταμό Νίγηρα, 192 χλμ βόρεια του Ife, όπου οι χωρικοί το έπαιρναν κάθε Παρασκευή από τον ποταμό και το έτριβαν με πέτρινο αμμόλιθο για να εξασφαλίσουν τη γονιμότητα των γυναικών τους και των ψαριών στα οποία ζούσαν. Αυτό εξηγεί την ομαλότερη όψη του, προσελκύοντας τον Bernard Fagg, που έπεισε τους χωρικούς ότι κατέστρεφαν το γλυπτό και μαζί τη γονιμότητα που προσπαθούσαν να προωθήσουν…
Δεν είναι σαφές γιατί αυτό το κομμάτι και αρκετά άλλα εντοπίστηκαν τόσο βόρεια. Ίσως η θέση του υποδηλώνει την αρχαία βόρεια μεθόριο του βασιλείου του Ife. FW, Βιβλιογραφία: Willet, 1967, πλ. 8
s. Tom Phillips, Africa Art, the Art of a Continent, σελίδα 407
Youtube βίντεο κλιπ: Ife Tada Benin Djenne Adamaua Terracotta and Bronzes Wolfgang Jaenicke Gallery Berlin.
Ομάδα εννιά γλυπτών μπρούνζε θεωρούταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ότι υφίστατο σε δύο χωριά του ποταμού Νίγηρα, στο Tada και στο Jebba Island. Τα μπρούνζε αναφέρονται ως τα Tsoede μπρούνζε επειδή η προφορική παράδοση λέει ότι ο θεμελιωτής της Νουπε Κράτους, ο Βασιλιάς Tsoede, που διέφυγε από το Idah με ένα μπρούνζε καγιάκι, διαμοίρασε αυτά τα μπρούνζε στον δρόμο προς την ίδρυση του σημερινού Βασιλείου της Νουπε, το οποίο πιστεύεται ότι χρονολογείται από τον 16ο αιώνα.
Τα μπρούνζε διαιρούνται σε τέσσερις ομάδες. Η πρώτη αποτελείται από τις λεγόμενες Gara φιγούρες, δύο στο νησί Jebba, ένας αρσενικός και ένας θηλυκός, και μία στην Tada.
Η δεύτερη ομάδα αποτελείται μόνο από τη μορφή που κάθεται εδώ, ίσως το σημαντικότερο φυσιοκρατικό γλυπτό στην Μαύρη Αφρική. Δύο άλλες πιο πρόσφατης εμφάνισης φιγούρες συνθέτουν την τρίτη ομάδα, ενώ οι φιγούρες δύο στρουθοκαμήλων και ενός ελέφαντα αποτελούν τη τέταρτη ομάδα. Η αρσενική φιγούρα Jebba Gara, γνωστή και ως Jebba Bowman, και η αρσενική φιγούρα Gara της Tada πιστεύεται ότι φέρουν ομοιότητες με έργα του Benin λόγω των διαδημάτων στο μέτωπό τους που απεικονίζουν πρόσωπα με φίδια να εξέχουν από τις ρινικές οδούς, ένα κοινό χαρακτηριστικό στα έργα του Benin. Η καθιστή φιγούρα της Tada φαίνεται, στη φυσικότητα και τη στατικότητα, να ανήκει στην σχολή Ife. Οι δύο πιο πρόσφατες φιγούρες από το Tada έχουν συνδυασμό χαρακτηριστικών Yoruba και Benin, ενώ οι στρουθοκάμηλοι και ο ελέφαντας ανήκουν σε μια ακόμη άγνωστη σχολή. Έτσι, θα βρούμε τουλάχιστον τέσσερις παραδόσεις γλυπτικής σε μπρούνζε και η συνάντησή τους μαζί υποδηλώνει ότι πιθανώς είχαν συναρμολογηθεί κατά λάθος.
Όλες οι φιγούρες χρησιμοποιούνταν ακόμα σε τελετές, σε δευτερεύοντα πλαίσια, στους τόπους όπου βρίσκονταν μέχρι που μεταφέρθηκαν προσωρινά για ασφάλεια στο Εθνικό Μουσείο στο Λάγος.
Πηγή: Nigerianhouse
Ξέρουμε μόνο δύο παραδείγματα, ένα σε αμερικανική ιδιωτική συλλογή και ένα στην Ευρώπη, τα οποία δεν φέρουν ενδείξεις βίας όπως το ευρέως γνωστό, σε πολλά βιβλία δημοσιευμένα, θραυσματικά παραδείγματα.
Αν η Εθνική Επιτροπή Μουσείων και Μνημείων στην Αμπούτζα, Νιγηρία, ενδιαφέρεται για αυτό το σπάνιο δείγμα, μπορούμε να συζητήσουμε για δωρεά.
Είναι σημαντικό τέτοια έργα υψηλής αξίας να προστατεύονται από περαιτέρω καταστροφές και να μη μένουν έρμαια τρόμοκράτες ισλαμιστές. Αντικείμενα τέτοια δεν ανήκουν στη μαύρη αγορά, αλλά αυτό το δίλημμα πρέπει να συζητείται ανοιχτά με όλους όσους δεσμεύονται να προστατεύουν την πολιτιστική κληρονομιά. Το αντικείμενο δεν κλάπηκε και προέρχεται από την παλιά ιδιωτική συλλογή της Κληρονομιάς του El Hadji Ibrahim Abdoulaye, Κοντουνού, Μπενίν, ο οποίος απεβίωσε το 2022.
Οι Tsoede (επίσης ονομαζόμενοι Tada-bronzes) συνδέονται με το Βασίλειο του Benin, ένα από τα μεγάλα αφρικανικά βασίλεια, γνωστό για τον προχωρημένο αστικό σχεδιασμό, τη πολιτική δομή και την τέχνη του. Τα μπρούνζε πιθανώς παράχθηκαν από τους ικανούς μεταλλουργούς που κατοικούσαν την περιοχή και θεωρούνται πλέον βασικό μέρος της πλούσιας καλλιτεχνικής κληρονομιάς της Αυτοκρατορίας Benin. Τα έργα διατηρούν επίσης σημαντική ιστορική αξία, καθώς συχνά εξυπηρετούσαν τελετουργικούς και συμβολικούς σκοπούς.
Χαρακτηριστικά.
Τα μπρούνζε φημίζονται για το υψηλό επίπεδο τέχνης και την περίτεχνη λεπτομέρεια. Συνήθως κατασκευάζονται χρησιμοποιώντας την τεχνική χύτευσης με επανοπλισμό (lost-wax), μια ευφυής μέθοδος κατά την οποία ένα μοντέλο από κερί καλύπτεται με πηλό και στη συνέχεια θερμαίνεται για να λιώσει το κερί και να αδειάσει, αφήνοντας ένα κενό καλούπι που γεμίζει με λιωμένο μπρούνζε. Αυτή η τεχνική επέτρεψε τη δημιουργία εξαιρετικά λεπτομερών και πολύπλοκων γλυπτών.
Πολλά από τα Tsoede μπρούνζε απεικονίζουν ανθρώπινες φιγούρες, ζωικούς μοτίβα ή αφηρημένα σύμβολα, και χρησιμοποιούνταν συχνά σε βασιλικά ή θρησκευτικά συμφραζόμενα, είτε ως θυσίες είτε ως μέρος της βασιλικής ενδυμασίας. Κάποια από τα κοινά θέματα περιλαμβάνουν:
1. Πορτραίτα βασιλείας – Αυτά τα μπρούνζε συχνά απεικονίζουν βασιλιάδες ή nobles, μερικές φορές σε εξωραϊσμένη ενδυμασία ή με συμβολική βασιλική περιποίη...
2. Ζωικά Μοτίβα – Ζώα, ειδικά ελέφαντες και λεοπαρδάλεις, ήταν κοινά θέματα, αντικατοπτρίζοντας τη σημασία τους στο συμβολισμό και τη διακυβέρνηση του βασιλείου.
3. Συμβολισμός – Τα μπρούνζε επίσης απεικονίζουν συμβολικά στοιχεία συνδεδεμένα με τη θρησκευτική και πολιτική ζωή του βασιλείου.
Σημαντικότητα
Τα Tsoede μπρούνζε θεωρούνται ένα από τα παλαιότερα παραδείγματα προχωρημένης μεταλλουργίας στη Δυτική Αφρική, και στέκονται ως απόδειξη της μακράς ιστορίας μεταλλουργίας, δεξιοτεχνίας και καλλιτεχνικής έκφρασης της περιοχής. Αποτελούν επίσης μέρος των Benin Bronze, μια συλλογή πλακιδίων και γλυπτών που είναι ιστορικά σημαντικά, αν και ο όρος “Benin Bronzes” χρησιμοποιείται συχνά ευρύτερα για να αναφέρεται στα πολυάριθμα έργα που παρήχθησαν στο Benin από τον 13ο ως τον 19ο αιώνα.
Αυτά τα μπρούνζε δεν είναι μόνο πολύτιμα για την καλλιτεχνική τους αξία αλλά και για αυτά που μας λένε σχετικά με την κοινωνική και πολιτική οργάνωση του Βασιλείου Benin, τις θρησκευτικές πρακτικές του και τις αλληλεπιδράσεις με άλλους πολιτισμούς.
Πριν από λίγα χρόνια мы συγκεντρώσαμε πιθανώς ένα πρόσφατο μικρό γλυπτό με τεχνητή πατίνα στην ίδια θέση, το οποίο μέχρι σήμερα έχει προσελκύσει μεγάλο ενδιαφέρον στο διαδίκτυο. Ένα πόδι ήρπαξε το έδαφος και το άλλο βρισκόταν παράλληλα. Σε αυτή την περίπτωση τα χέρια και τα πόδια ήταν ακέραια και το γλυπτό κρατούσε φίδι στα χέρια του.
Είναι πιθανό ότι η ζημιά στο δεξί μέρος του γλυπτού όπως παρουσιάζεται εδώ ήταν σκόπιμη; Οι παραμορφώσεις των χεριών προσφέρουν στοιχεία βίας πέρα από μια απλή απομάκρυνση της φθοράς. Τα φίδια αποτελούσαν σύμβολο εξουσίας και κυριαρχίας για αιώνες, κυρίως σε παραδοσιακή Αφρική. Αν ένας χαρακτήρας στερείται αυτού του συμβόλου, χάνει τη μαγική του δύναμη. Δεν θα μπορούσε το ελλείπον αριστερό πόδι να ερμηνευτεί με παρόμοιο τρόπο, ότι ο γλυπτό έχασε την επαφή με τη γη δια της θραύσης του ποδιού; Αυτό θα μπορούσε ίσως να ερμηνευθεί ως ένα ακόμη σημάδι απο-τελετουργίας.
Αυτό το γνωστό Tada γλυπτό περιγράφεται:
"Το στυλ και η εξαιρετικά λεπτή χύτευση αυτής της φυσιοκρατικής φιγούρας υποδηλώνουν τη πιθανή δημιουργία της στο Ife...(τελευταία ακολουθία φωτογραφιών).
Inv No. XBD179657
Νομικό Πλαίσιο
Κάτω από τη Σύμβαση της UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον Κώδικα Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (KGSG) κάθε αξίωση αποζημίωσης πολιτιστικού αγαθού παραγράφεται τρία χρόνια αφότου οι αρμόδιες αρχές της χώρας προέλευσης ενημερωθούν για τη θέση του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου του. Όλα τα μπρούνζε και τα αντικείμενα τερραΚότα που προσφέρονται έχουν εκτεθεί δημόσια στην γκαλερί Wolfgang Jaenicke από το 2001. Οργανώσεις όπως DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκοί φορείς όπως το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνες αποκατάστασης (μετακινητικό έργο) τα τελευταία επτά χρόνια, γνωρίζουν το έργο μας, έχουν ελέγξει μεγάλα μέρη της συλλογής μας και έχουν μας επισκεφθεί στην εξάρτηση μας στο Λομέ, Τόγκο, μεταξύ άλλων τόπων, για να ενημερωθούν για το διεθνές εμπόριο τέχνης επί τόπου. Επιπλέον, η Εθνική Επιτροπή για Μουσεία και Μνημεία (NCMM) στην Αμπούτζα, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί για τη συλλογή μας. Σε καμία περίπτωση στο παρελθόν δεν υπήρχαν αξιώσεις αποκατάστασης κατά ιδιωτικών ιδρυμάτων όπως η γκαλερί Wolfgang Jaenicke.
Η Γκαλερί μας αντιμετωπίζει αυτές τις δομικές προκλήσεις μέσω πολιτικής μέγιστης διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήσεις ή αβεβαιότητες, σας προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε υπόθεση θα εξετάζεται επιμελώς χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΈνα θραυσματικό μπρούνζε γλυπτό στην τάση του Tada με εξαιρετικά λειψή πατίνα. Το αντίστοιχο διάσημο παράδειγμα φαινόταν να καταστράφηκε σκόπιμα, πιθανώς υπό την επιρροή του μιλιταντικού Ισλαμισμού, ο οποίος πλέον βρίσκεται σε συνέχεια στο βασίλειο της Τρομοκρατίας του Μπόκο Χάραμ και κυριαρχεί σε αυτήν την περιοχή. Ωστόσο, αυτή η κυριαρχία του τρόμου έχει πλέον σταματήσει να καταστρέφει υψηλής ποιότητας έργα τέχνης και τα πουλάει αντί αυτού στο εμπόριο τέχνης γιατί μπορούν να αποφέρουν значτικά χρήματα. Παρά το γεγονός ότι αυτό το γλυπτό βρισκόταν σε γνωστή συλλογή στο Τόγκο για πολλά χρόνια, πιθανώς συνδέεται στενά με τη φθορά του animism και την επιθετική προώθηση ενός ασύγκριτα ανεξέλεγκτου Ισλαμισμού. Η κατάσταση της επιφάνειας υποδεικνύει ότι χρησιμοποιείτο σε τελετουργικούς σκοπούς - όπως προαναφέρθηκε - για πολλά χρόνια., προέλευση Aboulaye Ousmane, αποκαλούμενος Abdou Barré, Λομέ, Τόγκο, βρισκόταν εδώ και πολύ καιρό στη συλλογή του.
Άλλο ένα θραυσματικό Τσόεδε μπρούνζε, το συγκεντρώσαμε πριν από μερικά χρόνια.
Ο Τομ Φίλιπς έγραψε στο βιβλίο του «Africa, the Art of a Continent» σελίδα 407, για την ευρέως γνωστή έκδοση αυτού του διάσημου γλυπτού, η οποία είναι προφανώς συνδεδεμένη με το Ife.
“Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για το υπέρτατο αριστούργημα των Ife μεταλλουργών. Οι αναλογίες του είναι φυσιοκρατικές, ενώ συνήθως το κεφάλι ή το πάνω μέρος της φιγούρας υπερβαίνει το ήμισυ του ύψους. Τα άκρα και ο κορμός συνήθως δεν είναι παρά κύλινδροι, αλλά εδώ τα πόδια και τα υπόλοιπα μέρη των βραχιόνων είναι πολύ Ifelike. Η φιγούρα φορά ένα περιτύλιγμα που επικαλύπτεται με ένα δίχτυ από περτίνες. Στην αριστερή περιφέρεια μια ζώνη είναι τυλιγμένη γύρω από ένα αναδιπλωμένο ύφασμα, ίσως οι περιβόητοι περιβόλοι. (Υπάρχει ένα παρόμοιο ομοιορυθμικό κόσμημα γοѐνα σε μορφή τέρρα στον άνθρωπο-τετράγωνο από το μονοπάτι Iwinrin.) Αρχικά το δεξί πόδι ενδέχεται να προεξείχε κάτω από το επίπεδο της βάσης, πράγμα που οδήγησε τον Willim Fagg να προτείνει ότι μπορεί να είχε αφαιρεθεί από το να καθίσει σε έναν στρογγυλό βράχο-θέση (όπως το καταλόγιο 5.66)…
Μέχρι πρόσφατα το παλαιό αυτό κομμάτι διατηρούνταν σε ένα ιερό στον οικισμό Nupe του Tada στον ποταμό Νίγηρα, 192 χλμ βόρεια του Ife, όπου οι χωρικοί το έπαιρναν κάθε Παρασκευή από τον ποταμό και το έτριβαν με πέτρινο αμμόλιθο για να εξασφαλίσουν τη γονιμότητα των γυναικών τους και των ψαριών στα οποία ζούσαν. Αυτό εξηγεί την ομαλότερη όψη του, προσελκύοντας τον Bernard Fagg, που έπεισε τους χωρικούς ότι κατέστρεφαν το γλυπτό και μαζί τη γονιμότητα που προσπαθούσαν να προωθήσουν…
Δεν είναι σαφές γιατί αυτό το κομμάτι και αρκετά άλλα εντοπίστηκαν τόσο βόρεια. Ίσως η θέση του υποδηλώνει την αρχαία βόρεια μεθόριο του βασιλείου του Ife. FW, Βιβλιογραφία: Willet, 1967, πλ. 8
s. Tom Phillips, Africa Art, the Art of a Continent, σελίδα 407
Youtube βίντεο κλιπ: Ife Tada Benin Djenne Adamaua Terracotta and Bronzes Wolfgang Jaenicke Gallery Berlin.
Ομάδα εννιά γλυπτών μπρούνζε θεωρούταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ότι υφίστατο σε δύο χωριά του ποταμού Νίγηρα, στο Tada και στο Jebba Island. Τα μπρούνζε αναφέρονται ως τα Tsoede μπρούνζε επειδή η προφορική παράδοση λέει ότι ο θεμελιωτής της Νουπε Κράτους, ο Βασιλιάς Tsoede, που διέφυγε από το Idah με ένα μπρούνζε καγιάκι, διαμοίρασε αυτά τα μπρούνζε στον δρόμο προς την ίδρυση του σημερινού Βασιλείου της Νουπε, το οποίο πιστεύεται ότι χρονολογείται από τον 16ο αιώνα.
Τα μπρούνζε διαιρούνται σε τέσσερις ομάδες. Η πρώτη αποτελείται από τις λεγόμενες Gara φιγούρες, δύο στο νησί Jebba, ένας αρσενικός και ένας θηλυκός, και μία στην Tada.
Η δεύτερη ομάδα αποτελείται μόνο από τη μορφή που κάθεται εδώ, ίσως το σημαντικότερο φυσιοκρατικό γλυπτό στην Μαύρη Αφρική. Δύο άλλες πιο πρόσφατης εμφάνισης φιγούρες συνθέτουν την τρίτη ομάδα, ενώ οι φιγούρες δύο στρουθοκαμήλων και ενός ελέφαντα αποτελούν τη τέταρτη ομάδα. Η αρσενική φιγούρα Jebba Gara, γνωστή και ως Jebba Bowman, και η αρσενική φιγούρα Gara της Tada πιστεύεται ότι φέρουν ομοιότητες με έργα του Benin λόγω των διαδημάτων στο μέτωπό τους που απεικονίζουν πρόσωπα με φίδια να εξέχουν από τις ρινικές οδούς, ένα κοινό χαρακτηριστικό στα έργα του Benin. Η καθιστή φιγούρα της Tada φαίνεται, στη φυσικότητα και τη στατικότητα, να ανήκει στην σχολή Ife. Οι δύο πιο πρόσφατες φιγούρες από το Tada έχουν συνδυασμό χαρακτηριστικών Yoruba και Benin, ενώ οι στρουθοκάμηλοι και ο ελέφαντας ανήκουν σε μια ακόμη άγνωστη σχολή. Έτσι, θα βρούμε τουλάχιστον τέσσερις παραδόσεις γλυπτικής σε μπρούνζε και η συνάντησή τους μαζί υποδηλώνει ότι πιθανώς είχαν συναρμολογηθεί κατά λάθος.
Όλες οι φιγούρες χρησιμοποιούνταν ακόμα σε τελετές, σε δευτερεύοντα πλαίσια, στους τόπους όπου βρίσκονταν μέχρι που μεταφέρθηκαν προσωρινά για ασφάλεια στο Εθνικό Μουσείο στο Λάγος.
Πηγή: Nigerianhouse
Ξέρουμε μόνο δύο παραδείγματα, ένα σε αμερικανική ιδιωτική συλλογή και ένα στην Ευρώπη, τα οποία δεν φέρουν ενδείξεις βίας όπως το ευρέως γνωστό, σε πολλά βιβλία δημοσιευμένα, θραυσματικά παραδείγματα.
Αν η Εθνική Επιτροπή Μουσείων και Μνημείων στην Αμπούτζα, Νιγηρία, ενδιαφέρεται για αυτό το σπάνιο δείγμα, μπορούμε να συζητήσουμε για δωρεά.
Είναι σημαντικό τέτοια έργα υψηλής αξίας να προστατεύονται από περαιτέρω καταστροφές και να μη μένουν έρμαια τρόμοκράτες ισλαμιστές. Αντικείμενα τέτοια δεν ανήκουν στη μαύρη αγορά, αλλά αυτό το δίλημμα πρέπει να συζητείται ανοιχτά με όλους όσους δεσμεύονται να προστατεύουν την πολιτιστική κληρονομιά. Το αντικείμενο δεν κλάπηκε και προέρχεται από την παλιά ιδιωτική συλλογή της Κληρονομιάς του El Hadji Ibrahim Abdoulaye, Κοντουνού, Μπενίν, ο οποίος απεβίωσε το 2022.
Οι Tsoede (επίσης ονομαζόμενοι Tada-bronzes) συνδέονται με το Βασίλειο του Benin, ένα από τα μεγάλα αφρικανικά βασίλεια, γνωστό για τον προχωρημένο αστικό σχεδιασμό, τη πολιτική δομή και την τέχνη του. Τα μπρούνζε πιθανώς παράχθηκαν από τους ικανούς μεταλλουργούς που κατοικούσαν την περιοχή και θεωρούνται πλέον βασικό μέρος της πλούσιας καλλιτεχνικής κληρονομιάς της Αυτοκρατορίας Benin. Τα έργα διατηρούν επίσης σημαντική ιστορική αξία, καθώς συχνά εξυπηρετούσαν τελετουργικούς και συμβολικούς σκοπούς.
Χαρακτηριστικά.
Τα μπρούνζε φημίζονται για το υψηλό επίπεδο τέχνης και την περίτεχνη λεπτομέρεια. Συνήθως κατασκευάζονται χρησιμοποιώντας την τεχνική χύτευσης με επανοπλισμό (lost-wax), μια ευφυής μέθοδος κατά την οποία ένα μοντέλο από κερί καλύπτεται με πηλό και στη συνέχεια θερμαίνεται για να λιώσει το κερί και να αδειάσει, αφήνοντας ένα κενό καλούπι που γεμίζει με λιωμένο μπρούνζε. Αυτή η τεχνική επέτρεψε τη δημιουργία εξαιρετικά λεπτομερών και πολύπλοκων γλυπτών.
Πολλά από τα Tsoede μπρούνζε απεικονίζουν ανθρώπινες φιγούρες, ζωικούς μοτίβα ή αφηρημένα σύμβολα, και χρησιμοποιούνταν συχνά σε βασιλικά ή θρησκευτικά συμφραζόμενα, είτε ως θυσίες είτε ως μέρος της βασιλικής ενδυμασίας. Κάποια από τα κοινά θέματα περιλαμβάνουν:
1. Πορτραίτα βασιλείας – Αυτά τα μπρούνζε συχνά απεικονίζουν βασιλιάδες ή nobles, μερικές φορές σε εξωραϊσμένη ενδυμασία ή με συμβολική βασιλική περιποίη...
2. Ζωικά Μοτίβα – Ζώα, ειδικά ελέφαντες και λεοπαρδάλεις, ήταν κοινά θέματα, αντικατοπτρίζοντας τη σημασία τους στο συμβολισμό και τη διακυβέρνηση του βασιλείου.
3. Συμβολισμός – Τα μπρούνζε επίσης απεικονίζουν συμβολικά στοιχεία συνδεδεμένα με τη θρησκευτική και πολιτική ζωή του βασιλείου.
Σημαντικότητα
Τα Tsoede μπρούνζε θεωρούνται ένα από τα παλαιότερα παραδείγματα προχωρημένης μεταλλουργίας στη Δυτική Αφρική, και στέκονται ως απόδειξη της μακράς ιστορίας μεταλλουργίας, δεξιοτεχνίας και καλλιτεχνικής έκφρασης της περιοχής. Αποτελούν επίσης μέρος των Benin Bronze, μια συλλογή πλακιδίων και γλυπτών που είναι ιστορικά σημαντικά, αν και ο όρος “Benin Bronzes” χρησιμοποιείται συχνά ευρύτερα για να αναφέρεται στα πολυάριθμα έργα που παρήχθησαν στο Benin από τον 13ο ως τον 19ο αιώνα.
Αυτά τα μπρούνζε δεν είναι μόνο πολύτιμα για την καλλιτεχνική τους αξία αλλά και για αυτά που μας λένε σχετικά με την κοινωνική και πολιτική οργάνωση του Βασιλείου Benin, τις θρησκευτικές πρακτικές του και τις αλληλεπιδράσεις με άλλους πολιτισμούς.
Πριν από λίγα χρόνια мы συγκεντρώσαμε πιθανώς ένα πρόσφατο μικρό γλυπτό με τεχνητή πατίνα στην ίδια θέση, το οποίο μέχρι σήμερα έχει προσελκύσει μεγάλο ενδιαφέρον στο διαδίκτυο. Ένα πόδι ήρπαξε το έδαφος και το άλλο βρισκόταν παράλληλα. Σε αυτή την περίπτωση τα χέρια και τα πόδια ήταν ακέραια και το γλυπτό κρατούσε φίδι στα χέρια του.
Είναι πιθανό ότι η ζημιά στο δεξί μέρος του γλυπτού όπως παρουσιάζεται εδώ ήταν σκόπιμη; Οι παραμορφώσεις των χεριών προσφέρουν στοιχεία βίας πέρα από μια απλή απομάκρυνση της φθοράς. Τα φίδια αποτελούσαν σύμβολο εξουσίας και κυριαρχίας για αιώνες, κυρίως σε παραδοσιακή Αφρική. Αν ένας χαρακτήρας στερείται αυτού του συμβόλου, χάνει τη μαγική του δύναμη. Δεν θα μπορούσε το ελλείπον αριστερό πόδι να ερμηνευτεί με παρόμοιο τρόπο, ότι ο γλυπτό έχασε την επαφή με τη γη δια της θραύσης του ποδιού; Αυτό θα μπορούσε ίσως να ερμηνευθεί ως ένα ακόμη σημάδι απο-τελετουργίας.
Αυτό το γνωστό Tada γλυπτό περιγράφεται:
"Το στυλ και η εξαιρετικά λεπτή χύτευση αυτής της φυσιοκρατικής φιγούρας υποδηλώνουν τη πιθανή δημιουργία της στο Ife...(τελευταία ακολουθία φωτογραφιών).
Inv No. XBD179657
Νομικό Πλαίσιο
Κάτω από τη Σύμβαση της UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον Κώδικα Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (KGSG) κάθε αξίωση αποζημίωσης πολιτιστικού αγαθού παραγράφεται τρία χρόνια αφότου οι αρμόδιες αρχές της χώρας προέλευσης ενημερωθούν για τη θέση του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου του. Όλα τα μπρούνζε και τα αντικείμενα τερραΚότα που προσφέρονται έχουν εκτεθεί δημόσια στην γκαλερί Wolfgang Jaenicke από το 2001. Οργανώσεις όπως DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκοί φορείς όπως το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνες αποκατάστασης (μετακινητικό έργο) τα τελευταία επτά χρόνια, γνωρίζουν το έργο μας, έχουν ελέγξει μεγάλα μέρη της συλλογής μας και έχουν μας επισκεφθεί στην εξάρτηση μας στο Λομέ, Τόγκο, μεταξύ άλλων τόπων, για να ενημερωθούν για το διεθνές εμπόριο τέχνης επί τόπου. Επιπλέον, η Εθνική Επιτροπή για Μουσεία και Μνημεία (NCMM) στην Αμπούτζα, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί για τη συλλογή μας. Σε καμία περίπτωση στο παρελθόν δεν υπήρχαν αξιώσεις αποκατάστασης κατά ιδιωτικών ιδρυμάτων όπως η γκαλερί Wolfgang Jaenicke.
Η Γκαλερί μας αντιμετωπίζει αυτές τις δομικές προκλήσεις μέσω πολιτικής μέγιστης διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήσεις ή αβεβαιότητες, σας προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε υπόθεση θα εξετάζεται επιμελώς χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Tada
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze sculpture
Height
60 cm
Βάρος
14.4 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
