Gadamis 004 - Το «Apollo 16 Lunar» (σεληνιακό φεροανορσίτης, κατακλαστικός) - 29.46 g

Αυτό είναι ένα εξαίρετο τελικό κομμάτι 29,46 γραμμάρια από το Gadamis 004, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και σπάνια ταξινομημένα σεληνιακά μετεωρίτες μέχρι σήμερα (μαζί με τον NWA 13951, το διάσημο «Starry Night» σεληνιακό).

Το Gadamis 004 προήλθε ως μέρος ενός ενιαίου λίθου 12,66 kg που εντοπίστηκε στη λιβυκή έρημο κοντά στην όαση Ghadamis. Ένας ασυνήθιστα πλούσιος σε ανόρθωση σεληνιακός βράχος, το Gadamis 004 δεν είναι ο μέσος σεληνιακός φελγασιατικός βρεκκίας. Αυτό που κάνει το Gadamis 004 ιδιαίτερα συναρπαστικό είναι η ασυνήθιστα υψηλή αφθονία ανόρθιτικής πλαγιόκλασης. Η μικροεμβολή δείχνει ότι η κατακλαστική ανόρθιτική πλαγιόκλαση αντιπροσωπεύει περίπου το 98–99% του μετεωρίτη. Η ίδια η πλαγιόκλαση είναι εξαιρετικά ασβεστιούχα, με σύνθεση περίπου An96.0Ab3.8Or0.2, καθιστώντας την σχεδόν καθαρή ανόρθιτη!! Μόνο περίπου 1–2% του βράχου αποτελείται από όλιβίνη και πυροξένιο, occurring κυρίως ως μικρές φυσαλίδες ενσωματωμένες μέσα στην πλαγιόκλαση.

Το Meteoritical Bulletin ταξινομεί τον μετεωρίτη ως σεληνιακό φερωανόρθωσιτη, κατακλαστικό, σημειώνοντας ότι οι συνθέσεις του ολιβίνης, πιγεονίτης και πλαγιόκλασης βρίσκονται εντός του συνόλου Ferroan Anorthosite (FAN). Ιδιαίτερα σημαντική είναι η παρατήρηση ότι το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό ανόρθιτη και η κατακλαστική υφή του είναι πολύ παρόμοια με κατακλαστικά φερωανόρθωσιτικά που αντιπροσωπεύονται στα δείγματα Apollo 16. Αυτό κάνει το Gadamis 004 ένα αξιοσημείωτο γεωλογικό δείγμα των υψηλών σεληνιακών πεδίων (τις φωτεινές περιοχές της Σελήνης), κυριαρχούμενο από το αρχαίο, πλούσιο σε πυριτόλιθο φλοιό που σχηματίστηκε νωρίς στην ιστορία της Σελήνης.

Η υφή του μετεωρίτη λέει μια ακόμα συναρπαστική ιστορία. Ο αρχικός λίθος περιέχει κλαστά ανόρθιτης πλαγιόκλασης μεγέθους εκατοστών, χωρισμένα από σκοτεινά, λεπτόκοκκα ζώνες κατακλαστικής υφής, απόδειξη έντονης μηχανικής φθοράς και σοκ στο επιφανειακό σεληνιακό επίπεδο ή εντός της επιφανειακής σεληνιακής κρούστης.

Μετά την ανάχωσή του από τη Σελήνη από μια μεγάλη πρόσκρουση, ένα τμήμα αυτού του αρχαίου σεληνιακού φλοιού εκτινάχθηκε με ταχύτητα άνω των 2,4 km/s (η ταχύτητα διαφυγής από την επιφάνεια της Σελήνης), απελευθερώθηκε από την βαρυτική επιρροή της Σελήνης και διέγραψε πορεία δια του διαστήματος προτού τελικά να συλληφθεί από το βαρυτικό πεδίο της Γης και προσγειωθεί στην λιβύικη έρημο.

Στις τελευταίες τρεις φωτογραφίες φαίνονται σε-situ φωτογραφίες των σεληνιακών δειγμάτων Apollo 16 που συλλέχθηκαν τον Απρίλιο του 1972. Αυτός ο σεληνιακός μετεωρίτης είναι όσο κοντά μπορούμε να φτάσουμε στα δείγματα αυτά που έχουμε σε ιδιωτικές συλλογές μέχρι σήμερα.

Είμαι μέλος της Meteoritical Society (αριθμός 7743) και της Global Meteorite Association (αριθμός G0129) και συλλέγω μετεωρίτες εδώ και περισσότερο από 16 χρόνια.