Francisco De Goya (1746-1828) - Bullfighting





19 € | ||
|---|---|---|
16 € | ||
5 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142216 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Φρανσίσκο ντε Γκόγια, Bullfighting, εκτύπωση περιορισμένης έκδοσης από την Ισπανία, ύψος 22,5 cm, πλάτος 17,5 cm, περίοδος 1920–1930, ιστορική σκηνή ταυρομαχίας, χωρίς υπογραφή, σε εξαιρετική κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Φρανσίσκο ντε Γκόγια (1746-1828) (μετά)
Κύκλος των Καλών Τεχνών της Μαδρίτης.
Σημείωση: γενική κατάσταση πολύ καλή, ελέγξτε τις φωτογραφίες επειδή αποτελούν μέρος της περιγραφής.
«La Tauromaquia» είναι μια σειρά από τριάντα τρεις χαρακτικά που δημοσιεύτηκε το 1816. Είκοσι ένα επιπλέον έργα θα πρέπει να προστεθούν σε αυτή τη σειρά.
Από τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα ο Γκόγια είχε την πρόθεση να αφιερώσει μια σειρά χαρακτικών στα ταυρομαχικά τεκταινόμενα. Δημιούργησε αυτή τη συλλογή αργά, χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, πιθανώς λόγω της αναστάτωσης που προκλήθηκε από τον πόλεμο.
Η εμβληματική σειρά χαρακτικών του Φρανσίσκο ντε Γκόγια, Η Ταουτρομακία, θέσε τη θεματική και συναισθηματική βάση για το πώς οι μοντέρνοι ισπανοί καλλιτέχνες, κυρίως ο Πάμπλο Πικάσο ή ο Σαλβαδό Νταλί, προσέγγισαν το ωμό θέαμα της ταυρομαχίας. Ενώ ο Γκόγια κατέγραψε τη σφοδρή βία, τις τραγικές σκιές και την ασταθή ενέργεια της αρένας με σκληρό ρεαλισμό, ο Πικάσο κληρονόμησε αυτόν τον εφφέσιαν, μετατρέποντας το ταύρο σε βαθιά προσωπικό σύμβολο της πρωταρχικής δύναμης και της ανθρώπινης οδύνης. Για τους δύο δασκάλους, ο τόπος της ταύρομαχίας δεν ήταν ποτέ μια απλή λαϊκή παράδοση, αλλά μια βαθιά εξέχουσα σκηνή για να εξερευνήσουν τη ζωή, τον θάνατο και την ταραχώδη ψυχή της Ισπανίας.
Φρανσίσκο ντε Γκόγια (1746-1828) (μετά)
Κύκλος των Καλών Τεχνών της Μαδρίτης.
Σημείωση: γενική κατάσταση πολύ καλή, ελέγξτε τις φωτογραφίες επειδή αποτελούν μέρος της περιγραφής.
«La Tauromaquia» είναι μια σειρά από τριάντα τρεις χαρακτικά που δημοσιεύτηκε το 1816. Είκοσι ένα επιπλέον έργα θα πρέπει να προστεθούν σε αυτή τη σειρά.
Από τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα ο Γκόγια είχε την πρόθεση να αφιερώσει μια σειρά χαρακτικών στα ταυρομαχικά τεκταινόμενα. Δημιούργησε αυτή τη συλλογή αργά, χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, πιθανώς λόγω της αναστάτωσης που προκλήθηκε από τον πόλεμο.
Η εμβληματική σειρά χαρακτικών του Φρανσίσκο ντε Γκόγια, Η Ταουτρομακία, θέσε τη θεματική και συναισθηματική βάση για το πώς οι μοντέρνοι ισπανοί καλλιτέχνες, κυρίως ο Πάμπλο Πικάσο ή ο Σαλβαδό Νταλί, προσέγγισαν το ωμό θέαμα της ταυρομαχίας. Ενώ ο Γκόγια κατέγραψε τη σφοδρή βία, τις τραγικές σκιές και την ασταθή ενέργεια της αρένας με σκληρό ρεαλισμό, ο Πικάσο κληρονόμησε αυτόν τον εφφέσιαν, μετατρέποντας το ταύρο σε βαθιά προσωπικό σύμβολο της πρωταρχικής δύναμης και της ανθρώπινης οδύνης. Για τους δύο δασκάλους, ο τόπος της ταύρομαχίας δεν ήταν ποτέ μια απλή λαϊκή παράδοση, αλλά μια βαθιά εξέχουσα σκηνή για να εξερευνήσουν τη ζωή, τον θάνατο και την ταραχώδη ψυχή της Ισπανίας.

