Gian Paolo Dulbecco (1941) - Senza Titolo

GIAN PAOLO DULBECCO (1941)
Χωρίς Τίτλο
Serigrafia
εκ. 50x35
Υπογραφή και αρίθμηση (Εξάρτημα XII/XXV) με μολύβι στο μπροστινό μέρος
Σφραγίδα στερεά 'Stamperia d'Arte de Lallis'
Έργο χωρίς πλαίσιο
Συσκευασμένο και αποσταλμένο με φροντίδα.

Γεννήθηκε στη Λα Σπέτσα το 1941. Στο Μιλάνο, όπου μετακομίζει η οικογένειά του το 1958, σπούδασε υπό τον Τομάσο Γκονε, από τον οποίο έμαθε τεχνικές χαρακτικής με χάραξη και ξεκίνησε να ζωγραφίζει.
Τον Μάρτιο του 1966 αποφοίτησε από το Πολυτεχνείο και μαζί με την επαγγελματική του δραστηριότητα συνέχισε να καλλιεργεί το ενδιαφέρον του για την τέχνη.

Από το 1969 ζει στη Ρώμη, όπου έχει την ευκαιρία να γνωρίσει και τη ζωγραφική του Balthus που εκτίθεται στη Villa Medici. Το 1971 βρίσκεται ξανά στο Μιλάνο, όπου αποχωρεί για διάφορα ταξίδια στην Ευρώπη. Ιδιαίτερα στο Βέλγιο βλέπει τη ζωγραφική των Delvaux, Magritte. και την μεγάλη φλαμανική ζωγραφική.

Αρχίζει να αναπτύσσει το θέμα των Nαρών από πέτρα, ως ανάμνηση του νησιού Τιβερίν. ακολουθούν τα θέματα των Μαντείων, των Νυκτερινών και των μεταφυσικών Ιδεατών Πόλεων.
Αγγίζει επίσης το θέμα της αγίας τέχνης κυρίως με τα Προσκυνητήρια (Presepi) που εμπνέονται από τους Τηβαίους του τετραρευτή.

Το 1976 εγκαθίσταται στο Μόντσα. Πολλές είναι οι εκθέσεις, ατομικές και ομαδικές, στις οποίες συμμετέχει σε διάφορες ιταλικές πόλεις.
Το 1984 λαμβάνει στο Μιλάνο βραβείο αγοράς από Cartier · το 1992 είναι μεταξύ των βραβευθέντων από το περιοδικό Arte.

Ο Γάλλος κριτικός Πιέρ Ρεστάνι τον προσκαλεί να παρουσιάσει μια σειρά Ταρώ σε συλλογική έκθεση «Art & Tabac», που παρουσιάστηκε το 1993 στη Ρώμη και τα επόμενα έτη στη Βιέννη και Αμστερνταμ.
Την ίδια χρονιά ξεκινά την μακρόχρονη συνεργασία με τη Μιλανέζικη γκαλερί Galleria Bensi.

Συνεργάζεται με τις γκαλερί Paracelso στη Μπολόνια, Il Polittico στη Ρώμη, Francocancelliere στη Μεσσήνη, Sartori στη Μάντοβα, Gerald Moran στο Λονδίνο, Artesse στο Γιοκοχάμα. Εκθέτει και στο Λονδίνο, Φραϊμβουργία, Πόρτο, και στα Ιταλικά Ινστιτούτα Πολιτισμού στη Λιόν, Λισαβόνα και Βρυξέλλες. Εκθέτει στο Γιοκοχάμα και στο Τόκιο; στην Ιαπωνία θα εκθέσει ξανά και άλλες ατομικές εκθέσεις, το 1994 στο Γιοκοχάμα, και ξανά στο Τόκιο τα χρόνια 1999 και 2001.

Ξεκινά τη συνεργασία του με το Alchimie Verbali, δημιουργικό εργαστήριο επικοινωνίας του Σαλέρνο. Αυτές είναι οι χρονιές κατά τις οποίες στην ζωγραφική του αρχίζει να εμφανίζεται η μορφή του Pulcinella, ως αρχέτυπο ανθρώπινου παγκόσμιου. Στο τέλος της δεκαετίας του ’90 αρχίζει να αντιμετωπίζει τον μύθο της Ατλαντίδας.

Το 2002 η Υπερυπηρεσία Κοινωνικών Πολιτισμικών Αξιών του Σαλέρνο χορηγεί μια ανθολόγια του σε Ραβέλλο, όπου εκθέτει εκ νέου με τον Luzzati το 2005.
Την ίδια χρονιάς αντιμετωπίζει τα θέματα των Προσωπών που μάχονται εναντίον της ίδιας τους σκιάς, το θέμα των Λαβυρινθών και των Μυστήριων Κλουβιών.

Το 2012 προσκαλείται στη Γερμανία από το Panorama Museum να παρουσιάσει ορισμένα έργα στην ομαδική έκθεση «Dopo de Chirico» αφιερωμένη στη ιταλική μεταφυσική ζωγραφική της σύγχρονης εποχής.
Τη δεκαετία του 2020 ακολουθεί μια περίοδος απομονωμένης δουλειάς κατά την οποία αντιμετωπίζει το θέμα των Αόρατων Πόλεων.

Ακόμη πιο σπάνιες γίνονται οι ατομικές εκθέσεις καθώς συνεχίζεται μια επιθυμία για σιωπηρή επιχειρησιακή εχεμύθεια και την άρνηση της παρακοινωνικής επίδειξης και εμπορικής προγραμματισμένης τέχνης.
Είναι ένας καλλιτέχνης των οποίων τα έργα, συνήθως μικρά σε διαστάσεις και συχνά δομημένα με τον χρυσό κανόνα, η κριτική τα έχει συνδέσει με τους τρόπους του Μαγικού Ρεαλισμού και της Εκπαιδευμένης Ζωγραφικής.
Ατομικές και ομαδικές εκθέσεις
1983 : Galleria Baguttino, Μιλάνο
1985 : Galleria Arno, Φλωρεντία
1987 : Art sacra, Basilica di San Simpliciano, Μιλάνο
1993 : Art & Tabac, Ρώμη, Βιέννη, Αμστερνταμ
1994 : Ατομική, Galerie Artesse, Γιοκοχάμα
1996 : Gerald Moran Interiors, Λονδίνο
1999 : Ατομική, Galerie Kai, Τόκιο
2000 : Ζωγραφικά, Galleria Paracelso, Μπολόνια
2001 : Ατομική, Centro Daimaru, Τόκιο
2002 : Utopiche alchimie, Pinacoteca del Duomo, Ραβέλλο
2003 : Προτάσεις, Galleria Forni, Μπολόνια
2004 : Galleria Cancelliere, Μεσσίνα
2004 : Kaoluco Gallery, Τόκιο
2008 : Lilly Zeligman Gallery, Laren, Ολλανδία
2009 : Iperuranio, Galleria Bensi, Μιλάνο
2010 : Il vizio di dipingere, Galleria Sartori, Μάντοβα
2010 : Il sogno, la magia e altre storie, Galleria Monteleone, Παλέρμο
2010 : Sei artisti, sei visioni, Centro culturale Rosen, Cortina d'Ampezzo (BL)
2012 : Dopo de Chirico, metaphysische Malerei der Gegenwart in Italien, Panorama Museum, Bad Frankenhausen
2014 : Come nani sulle spalle di giganti. Galleria Bensi, Μιλάνο
2015 : Il posto delle favole, Galleria Sartori, Mantova
2019 : Arte e salute, Palazzo Pirelli, Μιλάνο
2020 : Il mare dentro, Galleria di Palazzo Stella, Γένοβα
2021 : Palazzo Clerici, Charity Event υπέρ της Κοινότητας San Patrignano, έκθεση των έργων που εκτυπώθηκαν από Christie’s Μιλάνο.
2022 : 49º Premio Sulmona, Πολο μουζέαλ ντε S.Chiara, Sulmona
2024 : MaRenostrum, eine Reise vom Meer zum Rhein, Bayreuth Neues Rathaus