Μεσαιωνική, εποχή σταυροφόρων Μπρούντζος Amulet, Cross pendant, Talisman, Σπάνιος βυζαντινός μπρούτζινος θωρακικός σταυρός με κεντρικό σταυρό — «Σταυρός μέσα σε Σταυρό», - 27 mm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ένας χαρακτηριστικός μεσαιωνικός σταυρός στο στήθος από μπρούντζο με βυζαντινή παράδοση, χρονολογούμενος περίπου από τον 11ο–13ο αιώνα, την εποχή των Σταυροφοριών και μια περίοδο έντονης αλληλεπίδρασης σε ολόκληρη τη χριστιανική ανατολική Μεσόγειο.

Το χαρακτηριστικό αυτής της περίπτωσης είναι ο ορατός δεύτερος σταυρός απεικονισμένος στο κεντρικό πεδίο του μεγαλύτερου σταυρού. Ο τεχνίτης γι’ αυτόν τον λόγο δημιούργησε μια ενδιαφέρουσα σύνθεση στην οποία το βασικό χριστιανικό σύμβολο φαίνεται δύο φορές: πρώτον στη συνολική μορφή του μενταγιόν και δεύτερον μέσα στο ίδιο του κέντρο.

Το σταυρο-μάτωμα μετρά 27 × 19 mm και ζυγίζει 1.84 g.

Σταυρός μέσα σε Σταυρό

Το κέντρο του μενταγιόν μορφοποιεί ένα εκτεταμένο πεδίο που περιέχει έναν σαφώς χαραγμένο μικρότερο σταυρό με διαγώνιες ακτίνες.

Αυτό το απλό λεπτομέρεια δίνει στο αντικείμενο μια εξαιρετικά ισχυρή οπτική ταυτότητα.

Το σύμβολο υπάρχει σε δύο επίπεδα: το ίδιο το μενταγιόν είναι ένας σταυρός, ενώ η καρδιά του φέρει έναν ακόμη σταυρό.

Για έναν μεσαιωνικό Χριστιανό, τέτοια επανάληψη θα μπορούσε να ενισχύσει τον θρησκευτικό χαρακτήρα του αντικειμένου, παρότι η ακριβής προσωπική σημασία που προοριζόταν από τον αρχικό κάτοχό του πλέον δεν μπορεί να αποδειχθεί.

Ξεχωριστοί στρογγυλεμένοι τερματισμοί

Η κατασκευή διαφέρει σε σημαντικό βαθμό από αυτή ενός απλού σταυρού με ευθεία άκρα.

Τρία κύρια χέρια λήγουν σε εμφανείς στρογγυλεμένες, σχεδόν σφαιρικές άκρες, δίνοντας στο μικρό μενταγιόν μια αξιοσημείωτα ουσιαστική και γλυπτική εμφάνιση.

Το άνω τμήμα είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό. Πάνω από το κεντρικό πεδίο υψώνεται ένα επιμηκυμένο στοιχείο με έντονο μορφοποιημένο χαρακτηριστικό, συνεχίζοντας στην αρχική αλυσίδα μεταφοράς.

Αν και έχει μόνο 27 mm σε μέγεθος, το αντικείμενο φαίνεται σαν ένα προσεκτικά σχεδιασμένο κομμάτι προσωπικού θρησκευτικού κοσμήματος.

Βυζάντιο στην Εποχή των Σταυροφοριών

Οι 11ος–13ος αιώνες ήταν από τις πιο δραματικές περιόδους της μεσαιωνικής ιστορίας.

Η Κωνσταντινούπολη παρέμενε κέντρο της Ανατολικής Χριστιανοσύνης, ενώ τα βυζαντινά εδάφη βρέθηκαν σε σταυροδρόμι εμπορίου, προσκυνήματος και στρατιωτικής κίνησης.

Σε αυτούς τους κόσμους, μικροί σταυροί στο στήθος κατείχαν ένα πολύ διαφορετικό πέρα από τα συνήθη διακοσμητικά αντικείμενα.

Ήταν αντικείμενα προσωπικής ευλάβειας.

Α φορούμενα κατευθείαν πάνω στο σώμα, μπορούσαν να συνοδεύουν τους κατόχους τους στην καθημερινότητα, στα ταξίδια και στο προσκύνημα, εξυπηρετώντας ως μόνιμη φυσική έκφραση της χριστιανικής ταυτότητας.

Ένα Προσωπικό Αντικείμενο Δια attravers Οκτώ Αιώνες

Μικρά ευλαβικά αντικείμενα φέρουν μια ιδιαίτερη ιστορική οικειότητα.

Μεγαλοπρεπή εκκλησίες μάς αφηγούνται για θεσμούς, μονάρχες και αυτοκρατορίες. Ένα πτερορτικό σταυρολίθος μας φέρνει πιο κοντά στο άτομο.

Αυτό το παράδειγμα ήταν αρκετά μικρό για να μείνει συνεχώς κοντά στον κάτοχό του.

Σήμερα το μπρούντζο διατηρεί μια ελκυστική φυσική πράσινη αρχαιολογική πατίνα, πλαισιωμένη από σκοτεινές γήινες περιοχές, μεταλλικά κατάλοιπα και χαρακτηριστικά ίχνη φθοράς λόγω ηλικίας.

Σημαντικά, τα κύρια χαρακτηριστικά παραμένουν σαφώς ορατά: το κεντρικό μοτίβο σταυρού, τρεις στρογγυλεμένες άκρες και ο αρχικός βρόχος αιώρησης διατηρούνται απαραίτητα.

Αποδεικτικά στοιχεία:

Προέλευση:
Επελήφθη στην ευρωπαϊκή αγορά αρχαιοτήτων.
Από ιδιωτική συλλογή.

Αποστολή:
Μόνο Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ανθρακοχραγράφηση: Περιλαμβάνεται λινό δερμάτινο κορδόνι.

Ένας Διπλός Σύμβολο Πίστης

Το πιο μαγνητικό χαρακτηριστικό αυτού του αντικειμένου βρίσκεται στο κέντρο του.

Ο μεσαιωνικός τεχνίτης δεν δημιούργησε απλώς ένα μενταγιόν σε σχήμα σταυρού. Τοποθέτησε έναν ακόμη σταυρό στην καρδιά του πρώτου.

Το αποτέλεσμα είναι ένα μικροσκοπικό θρησκευτικό αντικείμενο στο οποίο το κεντρικό σύμβολο του χριστιανισμού επαναλαμβάνεται εντός του.

Η ταυτότητα του αρχικού κατόχου έχει διαγραφεί από την ιστορία. Αν belonged to Byzantine resident, traveler ή pilgrim δεν μπορεί πλέον να γνωρίζεται.

Αυτό που παραμένει, ορισμένα οκτώ αιώματα αργότερα, είναι το προσωπικό αντικείμενο που φορούσε κοντά σε εκείνο το άτομο.

Ένα σπάνιο βυζαντινό μπρούντζινο πτερορτικό σταυρό της Σταυροφορικής εποχής, διακριτικό για τη συγκλονιστική του σύνθεση «Σταυρός μέσα σε Σταυρό» — ένα ελκυστικό κομμάτι για συλλογές βυζαντινών αρχαιοτήτων και μεσαιωνικών χριστιανικών αντικειμένων ευλάβειας.