Cicéron/Brutus - Lettres de Ciceron à Brutus - 1744

[ΚΙΚΕΡΩΝ / ΒΡΟΥΤΟΣ]
Γράμματα του Κικέρωνος προς τον κύριο Βρούτο, και του κυρίου Βρούτου προς τον Κικέρωνα, με κριτικό προοίμιο, σημειώσεις και ποικίλα επιλεγμένα κείμενα, ως συμπλήρωμα στην Ιστορία & τον Χαρακτήρα του Κικέρωνος.

Στο Παρίσι, από τους Didot, βιβλιοπώλης, Quai des Augustins, στη Bible d'or, 1744.

Ένας τόμος in-12, μεταλλαγμένος σε πλήρες καφέ μάρμαρο δέρμα εποχής, ράχη με βαθούλωτες οπλές πλούσια διακοσμημένη με κασσόν χρυσά φυτικολογικά και ανθικά μοτίβα, τεμάχιο τίτλου σε μαροκίν κόκκινο. Το έργο διαθέτει σελίδα τίτλου τυπωμένη σε κόκκινο και μαύρο, διακοσμημένη με μικρή τυπογραφική βινιέτα χαραγμένη, με έγκριση και προνόμιο του βασιλιά.
Η εποχική βιβλιοδεσία σε μάρμαρο δέρμα παρουσιάζει φθορές από τη χρήση στις άκρες, στους ώμους και τις γωνίες, ενώ το εσωτερικό διατηρεί εξαιρετική φρεσκάδα με καλά διατηρημένα περιθώρια και τη λαμπρή καθαρότητα των κόκκινων και μαύρων μελανών στην σελίδα του τίτλου.

Αυτή η γαλλική έκδοση του μεσαίου του 18ου αιώνα, που προήλθε από τα τυπογραφεία της φημισμένης οικογένειας Didot, προτείνει την διασταυρούμενη αλληλογραφία μεταξύ του μεγάλου ρητόρου της Ρώμης Κικέρωνος και του μαθητή και φίλου του Βρούτου. Το έργο διακρίνεται από τον πλήρη επικουρικό εξοπλισμό του κριτικού μηχανισμού, που περιλαμβάνει ένα σχολιασμένο προοίμιο, επεξηγηματικές σημειώσεις και μια επιλογή όρων επιμέρους κειμένων με σκοπό να φωτίσει την πολιτική ιστορία του τέλους της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας καθώς και την ψυχολογία του Κικέρωνος.

Η αλληλογραφία μεταξύ Κικέρωνος και Βρούτου έχει μακροχρόνια ανάψει τα πάθη των μελετητών και φιλολόγων· ορισμένοι ανθρωπιστές των περασμένων αιώνων ακόμα αμφισβητούσαν την γνησιότητα αυτών των επιστολών λόγω της ελευθερίας του ύφους με το οποίο ο Βρούτος κριτικάρει πότε-πότε τις πολιτικές αβεβαιότητες του προπάτορά του. Δημοσιεύοντας αυτό το κείμενο μαζί με μια «κριτική προώφεια» στο Didot το 1744, οι διανοούμενοι του Διαφωτισμού στράφηκαν σε αυτούς τους ρεπουμπλικανικούς προβληματισμούς για να αναστοχαστούν έννοιες όπως η ελευθερία, η τυραννία και η πολιτική δέσμευση, την ώρα που η αρχαία σκέψη λειτουργούσε ως καθρέφτης των πολιτικών φιλοδοξιών του 18ου αιώνα.

Καλό αντίτυπο.