Σιφόνι (2) Αρ Ντεκό





Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142376 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Παλαιά siphons της διάσημης διεθνούς μπίρας CHARTREUSE ροζ φούξια. Απολαύστε τις φωτογραφίες για να καταλάβετε την ομορφιά αυτών των σιφών· Διαθέτουν βαλβίδες ή κεφαλές κόκκινου χρώματος από τη μάρκα Carbónicas Espumosos Ovidio La Estrada Pontevedra και Carbónicas Espumosos José Aragües Lesaka Navarra, οι πιο περιζήτητοι, μια ομορφιά με πολλά χρόνια προ έτους, σε καλή κατάσταση διατήρησης για συλλέκτες και διακόσμηση. Νερό σέλτζ. Μπορεί να έχουν ήπιες γρατζουνιές ή μικρές ελλείψεις γυαλιού. Είναι χαραγμένα με χειροτεχνία.
CHARTREUSE: είναι ένα γαλλικό αρωματικό λικέρ βοτάνων, παρασκευασμένο από μούσκευμα ορισμένων βοτάνων σε αλκοολούχο απόσταγμα υψηλής αλκοολικής στάθμης. Το λικέρ ονομάζεται έτσι προς τιμήν της καλοπύργου μονής La Grande Chartreuse («η Μεγάλη Χαρτουρία»), παίρνει το όνομά του από το οροπέδιο της Chartreuse «ο ορεινός όγκος της Χαρτουρίας» στα Αλπ, την περιοχή της Γαλλίας όπου βρίσκεται η μονή.
Ιστορία
Το 1605, ο δούκας του Estrée παρέδωσε στους μοναχούς της Καρτουσίας του Παρισιού ένα παράξενο χειρόγραφο με μια συνταγή που ονομάζεται «Élixir de Longue Vie» (Elixir μακροβιότητος). Μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες, οι βοτανολόγοι της Καρτουσίας θεώρησαν ότι η συνταγή ήταν πολύπλοκη και την εγκατέλειψαν. Αλλά η συνταγή διασωθήκε και, εν μόλις ενάμιση αιώνα αργότερα, ο φαρμακοποιός της Grand Chartreuse, στο Saint-Pierre-de-Chartreuse, άρχισε να παρασκευάζει το λεγόμενο «Élixir végétal» (Φυσικό Elixir) και να το διανέμει το 1764. Η διανομή περιοριζόταν στις γύρω περιοχές Grenoble και Chambéry, αλλά η δημοτικότητά του αυξανόταν. Μετά από το elixir végétal, οι καρτουσιανοί ετοίμασαν ένα χωνευτικό ποτό που ονόμασαν «Liqueur de santé» (Λίκουρ υγείας).
Η Γαλλική Επανάσταση εξάπλωσε την μοναστική τάξη το 1793 και οι μοναχοί άφησαν να απόσταζεται το λικέρ τους. Το 1816, επέστρεψαν στη Μονή της Μεγάλης Χαρτουρίας και ανέλαβαν εκ νέου τη δραστηριότητά τους. Από το 1840 παρήγαγαν το λεγόμενο κιτρινό Chartreuse, πιο ήπιο από τον προκάτοχό του, το Πράσινο Chartreuse. Το 1860 έχτισαν το διυλιστήριο της μονής.
Το 1903 οι Καρτουσιανοί εκδιώχθηκαν από τη Γαλλία. Μετέφεραν το μυστικό τους και εγκαταστάθηκε ένα διυλιστήριο στην Ταρραγόνα (Ισπανία) που έγινε το κέντρο παραγωγής του λικέρ, το οποίο ονόμασαν «Tarragona». Το παρήγαγαν επίσης και στη Μασσαλία από το 1921 μέχρι το 1929, υπό το ίδιο όνομα «Tarragona».
Ιστορία πωλητή
Παλαιά siphons της διάσημης διεθνούς μπίρας CHARTREUSE ροζ φούξια. Απολαύστε τις φωτογραφίες για να καταλάβετε την ομορφιά αυτών των σιφών· Διαθέτουν βαλβίδες ή κεφαλές κόκκινου χρώματος από τη μάρκα Carbónicas Espumosos Ovidio La Estrada Pontevedra και Carbónicas Espumosos José Aragües Lesaka Navarra, οι πιο περιζήτητοι, μια ομορφιά με πολλά χρόνια προ έτους, σε καλή κατάσταση διατήρησης για συλλέκτες και διακόσμηση. Νερό σέλτζ. Μπορεί να έχουν ήπιες γρατζουνιές ή μικρές ελλείψεις γυαλιού. Είναι χαραγμένα με χειροτεχνία.
CHARTREUSE: είναι ένα γαλλικό αρωματικό λικέρ βοτάνων, παρασκευασμένο από μούσκευμα ορισμένων βοτάνων σε αλκοολούχο απόσταγμα υψηλής αλκοολικής στάθμης. Το λικέρ ονομάζεται έτσι προς τιμήν της καλοπύργου μονής La Grande Chartreuse («η Μεγάλη Χαρτουρία»), παίρνει το όνομά του από το οροπέδιο της Chartreuse «ο ορεινός όγκος της Χαρτουρίας» στα Αλπ, την περιοχή της Γαλλίας όπου βρίσκεται η μονή.
Ιστορία
Το 1605, ο δούκας του Estrée παρέδωσε στους μοναχούς της Καρτουσίας του Παρισιού ένα παράξενο χειρόγραφο με μια συνταγή που ονομάζεται «Élixir de Longue Vie» (Elixir μακροβιότητος). Μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες, οι βοτανολόγοι της Καρτουσίας θεώρησαν ότι η συνταγή ήταν πολύπλοκη και την εγκατέλειψαν. Αλλά η συνταγή διασωθήκε και, εν μόλις ενάμιση αιώνα αργότερα, ο φαρμακοποιός της Grand Chartreuse, στο Saint-Pierre-de-Chartreuse, άρχισε να παρασκευάζει το λεγόμενο «Élixir végétal» (Φυσικό Elixir) και να το διανέμει το 1764. Η διανομή περιοριζόταν στις γύρω περιοχές Grenoble και Chambéry, αλλά η δημοτικότητά του αυξανόταν. Μετά από το elixir végétal, οι καρτουσιανοί ετοίμασαν ένα χωνευτικό ποτό που ονόμασαν «Liqueur de santé» (Λίκουρ υγείας).
Η Γαλλική Επανάσταση εξάπλωσε την μοναστική τάξη το 1793 και οι μοναχοί άφησαν να απόσταζεται το λικέρ τους. Το 1816, επέστρεψαν στη Μονή της Μεγάλης Χαρτουρίας και ανέλαβαν εκ νέου τη δραστηριότητά τους. Από το 1840 παρήγαγαν το λεγόμενο κιτρινό Chartreuse, πιο ήπιο από τον προκάτοχό του, το Πράσινο Chartreuse. Το 1860 έχτισαν το διυλιστήριο της μονής.
Το 1903 οι Καρτουσιανοί εκδιώχθηκαν από τη Γαλλία. Μετέφεραν το μυστικό τους και εγκαταστάθηκε ένα διυλιστήριο στην Ταρραγόνα (Ισπανία) που έγινε το κέντρο παραγωγής του λικέρ, το οποίο ονόμασαν «Tarragona». Το παρήγαγαν επίσης και στη Μασσαλία από το 1921 μέχρι το 1929, υπό το ίδιο όνομα «Tarragona».

