Anton Kaestner - #349 - L - " Forms ".

#349 - L - « Τάσεις ».
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το εργοστάσιο στο Παρίσι.

Ακρυλικό σε σπρέι πάνω σε πλάκα plexiglas 3mm (αντιαντι UV).
Αυτό το πίνακας δεν αποτελεί εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο με λαμπερή απόδοση «glossy» παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης και η οποία είναι μοναδική.
Αφιερώστε χρόνο να παρακολουθήσετε τις λεπτομέρειες και τη διαφάνεια. Αυτός ο πίνακας θα σας εκπλήξει.

Διαστάσεις : Ίντσες 24,2 × 17,3 × 0,12 / cm 61,5 × 44 × 0,3 χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά Καστανό ή άλλο (Ίντσες 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 120€.

Το έργο υπογράφεται από τη μεριά της πλάτης.
Το συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, Ελβετός μόνιμος κάτοικος Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περικυκλωμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο του πατρίου μου τόπου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος με εμπνέει και έσπειρε τον σπόρο για το τι θα γινόταν αργότερα το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικώς με γοήτευσε η μη απεικονιστική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και όσο θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, την μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε στον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την ασιατική ήπειρο και τη Γαλλία. Οι ταξιδιώματά μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντας σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, εμβάθυνα στην τοπική σκηνή τέχνης και συμμετείχα στην δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την ενασχόλησή μου με την επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη πάντα ήταν μέρος μου, ήρεμα βράζει κάτω από την επιφάνεια. Σ Almost 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής για εμένα—ένα τρόπο να διαφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω την δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ίδρυσα το στούντιό μου στο Παρίσι και αρνήθηκα να αφιερώσω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα, και ψεκασμούς στην πίσω όψη ανακυκλωμένου εξωθημένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό feedback ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» -ό,τι πάει- να οδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και οι καθρέφτικες επιδράσεις που δημιουργώ, και αφήνω περιθώριο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το έργο τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση, που σε αρμονία με τη διαδικασία αποκάλυψης / δέσμευσης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται με χLayers και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «απίθανες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη μέθοδό μου συνειδητά απλή. Ούτε « συναίσθημα » ούτε « θεωρητικοποίηση » αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε « ραγδαία κατανάλωση » ούτε « διανοητοποίηση / ιδιοκτησία” », αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση για « ζωή στην καρδιά της ζωής », le vif όπως θα το έλεγε ο γαλλικός επιστημονικός φαντασίας συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στη ζωγραφική ένα σκούρο δέρμα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, και των ελλείπων μερών, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιχνίδι ανάμεσα στις λεπτομέρειες κοντινά και απόσταση για το σύνολο να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους ενδοσκοπική πορεία.
Δεν αξιώνω ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχόμενη διαδικασία ερώτησης και εξέλιξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώνω τις ικανότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτεί νόημα στις συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Anton Kaestner