Michel Baudier - Inventaire de l'histoire generale des Turcs - 1640

BAUDIER, Michel (1589–1645)
Αναλυτική περιγραφή της γενικής ιστορίας των Τούρκων. Όπου περιγράφονται οι πόλεμοι των Τούρκων, οι κατακτήσεις τους... από το έτος χιλιάνοτριακόσιο μέχρι το έτος 1640. Τέταρτη επιμεληθείσα έκδοση. Ρουέν: Εκδότης Clément Malassis, Lovys Oursel και Jacques Besongne, 1641.

Τεύχος σε μορφή in-4 (περίπου 24 x 17 εκ.), παλαιά βιβλιοδεσία σε πλήρες βελούδινο δέρμα της εποχής.

Τέταρτη έκδοση αυτού του σημαντικού ιστορικού έργου που συνέγραψε ο Michel Baudier de Languedoc, σύμβουλος και ιστοριογράφος του Βασιλιά. Το αντίτυπο αποτυπώνει την ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τις αντιπαραθέσεις με χριστιανικές δυνάμεις (Ούγγροι, Ενετοί, Ισπανοί, Ιππότες της Ρόδου κ.ά.) από τον 14ο αιώνα έως το 1640.

Αποτύπωση εποχής σε πλήρες βελούδινο δέρμα, μαλακό (είδος περγαμηνής), ράχη με νεύρα σιωπηρή (εμπεριέχει ίχνη χειρόγραφης γραφής παλαιά πάνω στη ράχη και τα πλαίσια). Τα πλάτη φέρουν ενδείξεις χρήσης, έτη και την πατίνα του χρόνου. Παλιές τραχιές ακμές.

Βελούδινο βαρύ πατίνα, φθαρμένο και τριμμένο, με τοπικές ελλείψεις, στρογγυλεμένες γωνίες και δομικά ελαττώματα από τη χρήση, μαρτυρούν μια ζωή έντονης ανάγνωσης. Οι ραφές και τα ορατά νεύρα στη ράχη παραμένουν συνεκτικά με το υπόστρωμα. Σελίδα τίτλου διακοσμημένη με τυπογραφικό πλαίσιο και αρχαίες χειρόγραφες σημειώσεις εποχής. Παρουσία εκτεταμένων ευρετηρίων (Ονόματα Φράγκοι που εμφανίζονται σε αυτήν την Ιστορία, Περίληψη των κεφαλαίων από το βιβλίο Α έως το βιβλίο Χ). Ίδιος ο εσωτερικός χαρτί κατά κανόνα κιτρινισμένος και βρεγμένος από τη φθορά, χαρακτηριστική των εκδόσεων του 17ου αιώνα του Ρουέν.

Τα ιστορικά έργα του 17ου αιώνα που αφορούν την Οθωμανική Αυτοκρατορία (Turcica) ήταν εξαιρετικά περιζήτητα στα κελάκια των περίεργων συλλογών και στις βιβλιοθήκες των λόγιων της κλασικής περιόδου. Αυτό το αντίτυπο φέρει ιδιαίτερη βιβλιοφιλολογική γοητεία: η σελίδα τίτλου φέρει αρκετές αρχαίες χειρόγραφες σημειώσεις (υπογραφές και μαρτυρίες κατοχής, ειδικά χρονολογούμενες το 1670 και 1816 από έναν ορισμένο “Rose Madeleine Bouilly”), καθώς και μια προέλευση με μερική μοναστική ή θρησκευτική προέλευση ειπωμένη ως “με άδεια της Μητέρας Ηγουμένης”, που υποδηλώνει ότι διήλθε από βιβλιοθήκη μοναστηριού υπό την Παλιά Καθεστηκέντα πριν διασχίσει τους αιώνες.