Anton Kaestner - #477 - L - " Overlap #1 ".

#477 - L - «Επικάλυψη #1».
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, άμεσα από το γαλλικό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικό σε Plexiglas πλάκα 3mm (αντι-UV).
Αυτό το πίνακα δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο ζωγραφισμένο έργο με γυαλιστερό φινίρισμα που μοιάζει με επίστρωση ρητίνης και είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : 24,2 x 17,3 x 0,12 ίντσες / 61,5 x 44 x 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά Δρύς ή άλλη (Ίντσες 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 120€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση – Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιβαλλόμενος από τη φυσική ομορφιά και τον πλούτο της πολιτιστικής κληρονομιάς μου. Η δημιουργικότητα εκτιμόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και μετά A3. Αρχικά με παρέσυρε η μη-αντιδραστική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντανακλούσαν την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το πραγματικά να γίνεις καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεναν τις προοπτικές μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και ασκούνταν η δημιουργική ενέργεια σε κάθε τόπο.
Παρά την εστίασή μου στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέρος μου, σιγά σιγά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής τεχνικής για μένα — ένας τρόπος να σπάσω τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο αποτελεί ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω μέσα από αληθινές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζα πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αν Reflect στις δικές τους ζωές.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, δέσμευσα πλήρως στον ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση τέχνης, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και ψεκασμούς στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωθημένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδότηση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαιοποιημένες πειραματισμούς» - οτιδήποτε επιτρέπεται για να βραχυκυκλώσω τη λογική! - να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικά εφέ που δημιουργώ, και να αφήνω περιθώριο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση που echoes τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της μεγάλης φωτογραφίας είναι πρόκληση και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «αδυσκόλευτες αναγκαίες», δηλαδή ό,τι πιθανότατα θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «πάθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / νοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο Γάλλος μάστερ επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Αν και το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τον φως βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στον πίνακα μια γλιστερή επιδερμίδα όπου μπορείς να glimpsε τον δικό σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, και των απούστων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ «λεπτομερειών κοντά» & «απόστασης για ολόκληρο» θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχιζόμενη διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα είναι μια αντίθεση με τα όριά μου, με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω meaningful συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner