Jana Zanoskar (1963) - Covid

Έτος 2010
Μικτή τεχνική: ακρυλικό σε καμβά
Δώδεκα με καμβά
Υπογραφή Jana Zanoskar

Κριτική & Εκθέσεις
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΟΥ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Στο μητρώο Miriana Zanoskar, σε καλλιτεχνικό συνθετικό Jana Zanoskar. Αποφοίτησε το 1963 από την Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Λουμπιάνα, με πενταετή φοίτηση και τη διδακτορική εργασία με τον τίτλο «Το χρώμα στην τέχνη, οπτική, χημεία και φυσική». Με την άφιξή της στην Ιταλία εκθέθηκε στη Γκαλερί 14 φ Firenze, λαμβάνοντας 2 χρυσά μετάλλια. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις σε διάφορα μέρη της Lunigiana, καθώς η τέχνη στην Τοσκάνη την περίοδο εκείνη ήταν ζωντανή και προσελκυε το κοινό. Πολλά χρόνια πέρασε ακολουθώντας τη Giulia Silato, εκθέτοντας σε ιστορικά παλάτια σε ολόκληρη την Ιταλία. Οι εκθέσεις ήταν καλά οργανωμένες σε ιστορικά σημαντικούς και καλλιτεχνικά αξιοσημείωτους χώρους, αλλά πάνω απ’ όλα χωρίς μέλλον.
Στην εικοστή όγδοη γιορτή ορθώθηκα μαζί με τους συναδέλφους μου στη Λουμπιάνα, Κράνιτζ, και ακολούθησε και Ρώμη. Με τον Stefano Sichel βρήκα καλλιτεχνική συμφωνία, τη δυνατότητα να εκθέτω και στο εξωτερικό και για ολόκληρο το χρόνο στη γκαλερί του.

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ποικίλλουν ανάλογα με τις ιδέες της στιγμής, πάντα ήμουν σουρεαλίστρια και φυσικά και εξπρεσιονίστρια με λίγη νοσταλγία στη ρευστότητα ή αναφορά στην πραγματικότητα, όπως ονειρικοί υπαινιγμοί. Τον τελευταίο καιρό επέστρεψα στο ρεαλισμό, ζωγραφίζοντας γυμνά με τατουάζ, και με μεγάλα πίνακες προσέγγιζα την κλιματική κατάσταση στη Γη, όπως «Ο Κόσμος που Χάθηκε» και τον άγνωστο κόσμο της ψυχής μας, όπως το έργο «Οι Πύλες του Χρόνου». Οι ΤΕΧΝΙΚΕΣ που χρησιμοποίησα τα χρόνια είναι οι πιο ποικίλες. Άρχισα με ελαιογραφίες, στη συνέχεια προχώρησα σε ακρυλικό, με ανακυκλώσιμα υλικά ενσωματωμένα στον πίνακα, παλιά ρολόγια, γηρασμένα ξύλα από τον χρόνο, γυαλισμένες βαφές, σκοινιά, καρφιά και σπάγκο.
(Αποστολή προς τον κύριο Cairo της Mondadori)

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΛΗΠΤΟ)
επώνυμο: Zanoskar -
όνομα: Miriana - στην τέχνη Jana
Γεννήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1935 στη Λουμπιάνα, στην πρώην Γιουγκοσλαβία, τώρα Σλοβενία.
Μόνιμη διαμονή στην Ιταλία, στο Celleno (Βιτερόμπα) στην οικία συνταξιούχων Villa Acquaforte
www.janazanoskar.it
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: jana.zanoskar@alice.it

Αναφορές με γκαλερί τα έτη 2018 και 2019:
Centro ARTE MODERNA di Sbrana Massimiliano, Lungarno Mediceo, Πίζα
Galleria d'Arte di Stefano Sichel, Castellarquato (PC)

Τιμές ανά πίνακα:
από 50 έως 80 εκ. 4.000,00 €
από 120x100 εκ. 6.000,00 €
από 250x230 εκ. 25.000,00 €

Τα έτη 2018 και 2019 πραγματοποίησα δύο ατομικές εκθέσεις στο Centro Arte Moderna της Πίζας. Διαρκής έκθεση στη γκαλερί του Stefano Sichel και ομαδικές εκθέσεις σε εξωτερικό υπό τον Stefano Sichel.

«Η Jana Zanoskar, ζωγράφος με μυστηριώδεις στιγμές, χρησιμοποιεί με σοφία σχήματα, σημάδια και χρώματα για να μεταμορφώσει το ρεαλιστικό σε λυρικά αντικειμενικό. Στις αφηρημένες έρευνές της, η καλλιτέχνης παρουσιάζει μια διερευνητική συνείδηση, που εκφράζεται σε μορφές εντελώς πρωτότυπες. Επομένως δηλώνει το νόημα του σχήματος ως καθαρή ζωτικότητα, μαρτυρώντας τον ήχο του αφηρημένου χρώματος και τον ρυθμό των όγκων, επιχειρώντας μια ερωτική επικοινωνία με την ύλη του χρώματος.»
Paolo Levi

Γεννήθηκε στη Λουμπιάνα, Σλοβενία, πόλη συνδεδεμένη με τον μύθο του Ιάσωνα και των Αργοναυτών, αλλά για πολλά χρόνια μετέφερε τη ζωή της στην Ιταλία. Ζει και εργάζεται στην Podenzana, Lunigiana.
Ζωγραφική μαγική, ανάμεσα στην αφαίρεση και τη σουρεαλιστική πραγματικότητα.
Ο Klee εκμεταλλεύτηκε το Jungendstil, την γαλλική Art Nouveau. Και και η Zanoskar αισθάνεται τα αντανακλαστικά του Florale και του Liberty, αλλά τα εναρμονίζει με την ορμή της φαντασίας της, με το αίσθημα του φανταστικού που καθοδηγεί όλη της την έρευνα σε ένα καλειδοσκόπιο από μορφές που επιπλέουν και χρώματα που αλλάζουν με τις γωνίες θέασης.
Στον ταραχώδη κόσμο των “ισμών” του εικοστού αιώνα, στο φάσμα της ζωγραφικής της Λιγουρίας- Τοσκάνης έρευνας, η δραστηριότητα της Jana Zanoskar καταφέρνει να μαγέψει τον θεατή, ακόμη και μόνο για την ανησυχία που δεν αποχωρίζεται ποτέ από έναν πυρήνα ζωντανής ποίησης.
Αναγνωρίζεται, πάντα ξεχωρίζει, ακριβώς γι’ αυτήν την ικανότητα να εξάγει μαγικές προσκλήσεις. Ζει και εργάζεται στη Lunigiana.
R. Bertoli

Η καλλιτέχνις, καταγωγή από τη Σλοβενία, τοποθετείται ανάμεσα στον Ανατολικό Σιμβολισμό, με ανιϰωνική φύση, και στον Δυτικό εικονοκλαστικό ρεαλισμό, της οποίας η σύνθεση είναι μοιραία, γιατί προσδίδει μετασχηματιστική διάσταση στις εικόνες που γίνονται αφηρημένες, ακριβώς όπως στις πιο γνωστές τάσεις της Ευρωπαϊκής Ανεξαρτησίας του 20ού αιώνα. Τα έργα της απελευθερώνουν μια μελετημένη κεντρική Ευρώπη που κάνει το έργο ελκυστικό σε ένα ευαισθητοποιημένο κοινό. Η έντονη προδιάθεση για αφαιρετικές και γεωμετρικές μορφές προέρχεται αναμφίβολα από τη γοητεία της στυλιστικής απεικόνισης, δίνοντας ζωή στον Αστικάττισμό και στη μεγάλη ζωγραφική του Βασίλι Καντίνσκυ, που την επηρεάζει εμφανώς. Στην περίπτωση της Jana είναι επίσης αλήθεια ότι η πλούτος της ύλης, που παράγεται ενσωματώνοντας τη ζωγραφική με υλικά διαφόρων φύσεων και προελεύσεων, και η πληρότητα των χρωματικών πηγών, συνεχώς επαναπροσδιοριζόμενες, προδίδουν μια σίγουρη κατοχή μέσων έκφρασης, ικανών να αποδώσουν πλαστικότητα και όγκο, προνόμια του Κλασικισμού μας (μην ξεχνάμε ότι η ζωγράφος μένει πολλά χρόνια δίπλα στη γη του μαρμάρου του Μικελάντζελο). Και δεν χρειάζεται να αναπτύσσει κανείς πολύ την προσπάθεια εξαναγκασμού οποιασδήποτε λογιστικής ανάγνωσης. Είναι προφανές ότι τα θέματα αντλούνται από μια συνεχόμενη και αδιάκοπη πηγή που ρέει με ατελείωτη ροή χωρίς να σταματά ποτέ... η φαντασία, εδώ ιδιαίτερα απελευθερωμένη. Την ωθεί ο ανεκτίμητος μυστήριο που είναι η Δημιουργικότητα. Αυτή επιστρώει πάνω σε αυτές τις άτρακτους μια λάμδα ζωηρών χρωμάτων που διανέμονται με φαινομενικά τυχαίο τρόπο κατά γεωμετρικά απαρχαιωμένα διαγράμματα, όλα με φυματικά χαρακτηριστικά... κώνοι, δέσμες, λείες και ανώμαλοι δρόμοι, απρόσμενες γωνίες... μια «τέρα» που δείχνει τα δόντια της... μα είναι απλώς ένα γυροσκόπιο!!! Καταστάσεις ζωγραφικής και σκαλιστικές τομές τολμάνε οι Jana, αλλά πάντοτε ρυθμίζονται από πλούσιες και λαμπερές αποχρώσεις για να μας υποδείξουν μια κοραλλιογενή φύση, ένα βυθό θαλασσινό ή ένα πράσινο και ανθισμένο χιτώνα.
Τίτλος κάθε έργου, επαναλαμβανόμενος και εμμονικός στη θεώρηση του «ασυνήθιστου», κάνει εμφανή αναφορά στο kandiskijian «Χωρίς Τίτλο», αλλά το σημαντικότερο είναι το θάρρος να τολμήσεις σε αυτό το φανταστικό σύμπαν θαλάσσιων, ουρανίων και γήινων πλασμάτων. Τρίγωνα, Παστέλιες, Κόμβοι, Σκακιέρες, Τετράγωνα, Δραπέτζι, Κοχλίσκοι (ή ρετριζαρισμένες ρέες ρουκαϊών;) και όλα όσα μπορούν να αντληθούν λογικά από την ανάγνωση αυτών των «ζωγραφιών»—τώρα και «γλυπτικής»—μας εισάγουν σε μια Μυστική Κοσμογονία, την οποία μόνο το «Τρίτο Μάτι» είναι δυνατόν να φωτίσει.
Giulia Sillato

Το 1963 αποφοίτησα από την Ακαδημία της Λουμπιάνα (Σλοβενία, πρώην Γιουγκοσλαβία)
Το 1965 άρχισα να εκθέτω στη Civica Galleria d'Arte Moderna της Λουμπιάνα, κερδίζοντας μόνιμη έκθεση στο Μουσείο της Πόλης.
Την περίοδο των 70-ων μετακόμισα στην Ιταλία όπου ο Δήμος Φλωρεντίας μου απένειμε βραβεία και διακρίσεις σε σειρά καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και διαγωνισμών. Ξεκίνησα και τη διδασκαλία των Καλλιτεχνικών Επιστημών στα Μέσα Εκπαίδευτικά Σχολεία, μετά την αλλαγή της ιδιότητας που είχα στην Λουμπιάνα, και ταυτόχρονα ασχολούμαι με την Τεχνουργία της Κεραμικής με εξειδικευμένα μαθήματα.
Από αυτά τα χρόνια είναι οι μεγάλοι διακοσμητικοί πίνακες κεραμικής, συνθέσεις για τη διακόσμηση προσόψεων δεκάδων δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων.

1975 Γκαλερί 14, Φirenze
1975 Εκκλησία της Santa Maria della Quercia - Χώρος Κοινότητας, Aulla (Massa Carrara)
1976 Παλάτσο του Δημαρχείου - Αίθουσα Συμβουλίου, Aulla (Massa Carrara)
1979 Arte Fiera, Carrara
1980 Περίπλους στη Γαλλία με στάση στο Παρίσι
1996 Διεθνής Γκαλερί, Viareggio (Lucca)
1996 Παλάτσο του Δήμου (Massa Carrara) - Αίθουσα Συμβουλίου, Aulla
1997 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Pontremoli (Massa Carrara)
1997 Γκαλερί Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
1997 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Sarzana (La Spezia)
1998 Γκαλερί «Il Navicello»: Torre del Lago Puccini (Lucca)
1998 Διεθνής Γκαλερί, Viareggio (Lucca)
1998 Ιπποδρόμιο, Montecatini Terme (Pistoia)
1998 Παλάτσο του Δήμου - Χώρος TAU, Altopascio (Lucca)
1999 Γκαλερί Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
2000 Τουριστική Επιχείρηση Προβολής, Massa
2000 Ξενοδοχείο Principe, Βενετία
2000 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Montecatini Terme (Pistoia)
2000 Διεθνής Γκαλερί, Viareggio (Lucca)
2001 Γκαλερί del Torchio, Ρώμη
2001 Studio d'Arte, Βενετία
2001 Studio d'Arte, Bassano del Grappa (Vicenza)

2001 Τουριστική Επιχείρηση Προβολής, Massa
2001 Μικρή Γκαλεριά, Κρανι (Slovenija)
2001 Παλάτσο του Δήμου - Χώρος TAU, Altopascio (Lucca)
2001 Παλάτσο των Καπιτάνων του Λαού, Ρεπούμπλικα της Αγίας Μαρίνας
2001 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Marina di Massa
2002 Τουριστική Επιχείρηση Προβολής, Massa
2002 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Bolsena (Viterbo)
2002 Γκαλερί Mercadante, Levanto (La Spezia)
2003 Καρναβάλι της Βιαρέτζιο (Lucca)
2003 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Bolsena (Viterbo)

Από το 1999, επαναφέρει επαγγελματικά ο με ειδικούς του κλάδου, ιδίως η Giulia Sillato, Ιστορικός της Τέχνης από τη Σπουδή Λονγκήν, ασκώ την εκθεσιακή μου δραστηριότητα ανάμεσα στα πιο επιβλητικά Ιστορικά Οίκοι της Ιταλίας και Γκαλλ(notification) μέσου επίπεδου εθνικής εμβέλειας που ζήτησαν τα Έργα μου για να τα παρουσιάσουν σε σημαντικά οίκοι δημοπρασιών.

1999 Rocca di Giovanni Della Rovere, Senigallia (Ancona)
1999 Palazzo Ducale (Πιάνο-σκαλοπάτι του Διαμερίσματος του Guglielmo Gonzaga), Mantova
1999 Φορτεzza Ισπανόλα, L'Aquila
1999 Villa Carlotti, Caprino Veronese (Verona)
2000 Παλάτσο των Καπιτάνων του Λαού, Ascoli Piceno
2000 Rocca di Caterina Sforza, Forlì
2000 Παλάτσο Priori, Assisi Perugia)
2000 Άβαα της San Nilo, Grottaferrata (Ρώμη)
2001 Αρχαίο Κάστρο στη Θάλασσα, Rapallo (Γένοβα)
2001 Τέσσερα διάσημα «Κάστρα Ρωμαία»
σε Σύγχρονο: Vill Aldobrandini, Frascati (Ρώμη)
Villa Tuscolana, Frascati (Ρώμη)
Villa Falconieri, Frascati (Ρώμη)
Antico Granaaio Borghese, Artena (Ρώμη)
2002 Palazzo Pallavicini Rospiglioso al Quirinale (Ρώμη)
2002 Κρύπτη της Βασιλικής Santa Croce (Φirenze)
2002 Casina Pompeiana a Riva di Chiaia (Νάπολη)