Αρχαία Ρωμαϊκή Μάρμαρο Πλάκα με επιγραφή. Πιθανώς πρόκειται για τιμητικό θραύσμα αφιερωμένο στον Λούκιο Μαξιμίνιο. - 26.7 cm

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Πέτρα με επιγραφή, Πρόκειται πιθανότατα για τιμητικό θραύσμα αφιερωμένο στον Λούκιο Μαξίμινo.
ΜΑΡΜΑΡΟ: Μαρμάρινο
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 2ος–3ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΝΑΜΕΙΣ: 267 mm x 536 mm x 55 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΤΟΜΙΑ (ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ): Από ευρωπαϊκή ιδιωτική συλλογή, Από H.A.C. Kunst der Antike (1984), Από γερμανική ιδιωτική συλλογή, Dr. K. D., Φρανκφούρτη (1978–1983)

Comes with Certificate of Authenticity and Export license.

Οι ρωμαϊκές ταφόπλακες από μάρμαρο αποτελούν ένα από τα πιο διαρκή κληροδοτήματα των μνημονικών παραδόσεων της αυτοκρατορίας. Αυτές οι σήμαντρες, συνήθως αναφερόμενες ως στήλες ή επιγραφές, σχεδιάζονταν για να ενσωματώνονται στους τοίχους κοινοτικών ταφείων, όπως τα κολουμβάρια, ή να τοποθετούνται επάνω σε μεμονωμένους τάφους. Η επιλογή του μαρμάρου ήταν συνειδητή δήλωση μόνιμου χαρακτήρα και κοινωνικής θέσης, προσφέροντας μια ομαλή, λαμπερή επιφάνεια που επέτρεπε υψηλής ποιότητας λαξευτική τέχνη. Με τον καιρό, ο σχεδιασμός αυτών των πλακών εξελίχθηκε από απλά ορθογώνια μπλοκ σε πιο διακοσμητικές μορφές με αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως αετώτια, πεσσούς ή περίτεχνα περιγράμματα που περιέβαλλαν το κείμενο.

Τα επιγράμματα σε αυτές τις πλάκες ακολουθούν συνήθως μια ιδιαίτερα τυποποιημένη νομική και κοινωνική φόρμα, συχνά αρχίζοντας με τη συντομογραφία D.M. (Diis Manibus), αφιερώνοντας το μνημείο στους “Manes” ή στους προπατόρες/πρόσωπους πνεύματα του εκλιπόντος. Το κείμενο παρέχει πλούσιο βιογραφικό υλικό, συμπεριλαμβανομένου του πλήρους ονόματος του ατόμου, της ηλικίας κατά το θάνατο (συνήθως καταγεγραμμένη μέχρι ημέρες και ώρες), και της κοινωνικής θέσης ή επαγγέλματος του. Σε πολλές περιπτώσεις, η πλάκα ονομάζει επίσης τον άνθρωπο που παραγόρευσε το μνημείο — κατά κόρον σύντροφο/σύζυγο, γονέα ή πρώην αφεντικό — προσφέροντας μια συγκινητική ματιά στους οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς που προσδιόριζαν την ρωμαϊκή ζωή.

Πέρα από το κυριολεκτικό νόημα των λέξεων, η παλαιογραφία και η δεξιότητα της γραφής αποκαλύπτουν πολλά για τον ρωμαϊκό κόσμο. Επαγγελματίες τεχνίτες λαξεύματος χρησιμοποιούσαν το "capitalis monumentalis", ένα στυλ γραφής με γεωμετρική ακρίβεια και τη χρήση οπών/serifs, που βοηθούσαν τα γράμματα να παραμείνουν ευανάγνωστα ακόμα και από απόσταση ή κάτω από μεταβαλλόμενο φως. Πολλές πλάκες ενσωμάτωναν επίσης συμβολικά motifs παράλληλα με το κείμενο, όπως στεφάνια δάφνης για τη νίκη επί του θανάτου, εργαλεία που αντιπροσώπευαν το επάγγελμα του εκλιπόντος ή μικρές προσωπογραφίες. Αυτά τα μαρμάρινα τεκμήρια εξυπηρετούσαν ως ένα ζωτικής σημασίας μηχανισμός “κοινωνικής επιβίωσης”, διασφαλίζοντας ότι το όνομα και η μνήμη του ατόμου θα διαρκέσουν στο δημόσιο βλέμμα μακριά από το πέρασμα τους.

#sicillianpalazzo