Αρχαία Ρωμαϊκή Μάρμαρο ταφόπλακα με επιγραφή - 33.5 cm

ΣΤΑΝΗ: Επιτύμβια πλάκα με επιγραφή
ΥΛΙΚΟ: Μάρμαρο
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1ου–2ου αιώνα μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 335 mm x 245 mm x 57 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από αυστριακή ιδιωτική συλλογή, O. B., αγοράστηκε στο Ζυρίχη το 1979

Σέρχεται με Πιστοποιητικό Γνησιότητας και άδεια εξαγωγής.

Αν υποβάλετε προσφορά εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα χρειαστεί να αιτηθούμε άδεια εξαγωγής για τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3–5 εβδομάδες.

Ρωμαϊκές επιτύμβιες πλάκες κατασκευασμένες από μάρμαρο αντιπροσωπεύουν ένα από τα πιο διαρκή κληροδοτήματα της μνήμης του αυτοκρατορικού υπερηφάνιας. Αυτοί οι σηματοδότες, συχνά αναφερόμενοι ως στηλαίνες (σταλαί) ή πλάκες, ήταν σχεδιασμένοι να τοποθετούνται στους τοίχους κοινοτικών μνημείων, όπως τα κοιμητήρια σε κολουμπάρια, ή να τοποθετούνται πάνω σε ατομικούς τάφους. Η επιλογή του μαρμάρου ήταν συνειδητή δήλωση μόνιμης φύσης και κοινωνικής θέσης, παρέχοντας μια λείαιν, φωτεινή επιφάνεια που επέτρεπε υψηλής ποιότητας χαρακτική. Με τη πάροδο του χρόνου, ο σχεδιασμός αυτών των πλακών εξελίχθηκε από απλά ορθογώνια блокάκια σε πιο διακοσμητικές μορφές που περιλάμβαναν αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως πεδία, περάσματα ή διακοσμητικά περιγράμματα που περιέβαλαν το κείμενο.

Οι επιγραφές σε αυτές τις πλάκες ακολουθούν συνήθως μια εξαιρετικά τυποποιημένη νομική και κοινωνική φόρμουλα, συχνά αρχίζοντας με τη συντομογραφία D.M. (Diis Manibus), αφιερώνοντας το μνημείο στους «Μάνες» ή προγελικούς πνεύματα του αποθανόντος. Το κείμενο παρέχει πλούσια βιογραφικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου του πλήρους ονόματος του ατόμου, της ηλικίας του τη στιγμή του θανάτου (συχνά καταγεγραμμένη ακόμη και σε ημέρες και ώρες), και της κοινωνικής του θέσης ή επαγγέλματος. Σε πολλές περιπτώσεις, η πλάκα ονομάζει επίσης το άτομο που παραγγέλνει το μνημείο — συνήθως ένα σύζυγο, γονέα ή πρώην κύριο — προσφέροντας ένα συναισθηματικό βλέμμα στους οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς που καθόρισαν τη ρωμαϊκή ζωή.

Πέρα από τη λεκτική έννοια των λέξεων, η παλαιογραφία και η τέχνη της επιγραφής αποκαλύπτουν πολλά για τον ρωμαϊκό κόσμο. Επαγγελματίες λατόμοι χρησιμοποιούσαν τη μορφή «capitalis monumentalis», μια γραφή με γεωμετρική ακρίβεια και τη χρήση γραμματοσειρών με πτερύγια (serifs), που βοηθούσε τα γράμματα να διαβάζονται ακόμα και από απόσταση ή υπό μεταβαλλόμενο φως. Πολλές πλάκες ενσωμάτωσαν επίσης συμβολικά μοτίβα δίπλα στο κείμενο, όπως γλαύκες για νίκη επί του θανάτου, εργαλεία που αντιπροσωπεύουν το επάγγελμα του θανόντος ή μικρά πορτρέτα. Αυτές οι μαρμάρινες εγγραφές εξυπηρετούσαν ως κρίσιμο «κοινωνικό επιβίωση» μηχανισμό, εξασφαλίζοντας ότι το όνομα και η μνήμη του ατόμου θα διατηρούνταν στο δημόσιο μάτι για πολύ καιρό μετά τον θάνατό τους.