Tijs Dragtsma (1992) - A Mouth Kept in Embers

Από το σκοτάδι που δεν αποκαλύπτει τίποτα, αναδύεται ένα στόμα. Το κάτω μέρος του προσώπου αποδίδεται σχεδόν με το τίποτα: ένα τόξο λευκής επιδερμίδας, το μαύρο βάρος τμήματος χειλιών, μια υπόνοια σκιάς όπου μπορεί να βρίσκεται σαγόνι ή ζυγωματικό. Όλα τα περιττά έχουν παραληφθεί, έτσι ο ένας λεπτομερής λεπτομέρεια που απομένει φέρνει ολόκληρο τον πορτρέτο.

Τίποτα εδώ δεν εφαρμόζεται στην επιφάνεια. Κάθε ίχνος που σχηματίζει τα χείλη, το φως κατά μήκος του δέρματος, το βάθος του περιβάλλοντος μαύρου, είναι ένα ελεγχόμενο χαρακτικό πάνω σε έγχρωμο καθρέφτη γυαλί, σε ένα κόκκινο τόσο βαθύ που διαβάζεται σχεδόν ως σπίθες. Δεν υπάρχει μπογιά, ούτε εκτύπωση, ούτε μελάνι· μόνο η επιφάνεια, δουλεμένη μέχρι που ένα πρόσωπο προβάλλει από μέσα της.

Το κόκκινο φέρνει τον τίτλο. Ένα Μάτι Διατηρημένο στις Φλόγες ονομάζει μια θερμότητα που δεν έχει σβήσει, αλλά έχει αποθηκευτεί, και το χρωματιστό γυαλί κάτω από το μαύρο και άσπρο πορτρέτο κατέχει αυτή τη ζέστη όπως οι στάχτες κατέχουν μια κάρβουνο: παρούσα σε κάθε γωνιά, ποτέ φλέγεται, ποτέ δεν κοπάζει.

Γύρω από το στόμα, και μέσα από το ανέπαφο γυαλί ανάμεσα σε κάθε γρατσουνιά, το δωμάτιο συνεχίζει να αποκαλύπτεται. Όποιος στέκεται μπροστά σε αυτό το έργο δεσμεύεται σε αυτό, που εγκλωβίζεται στο ίδιο κόκκινο πεδίο που κρατά το πρόσωπο, έτσι ώστε το βλέμμα να γίνεται ένα είδος εγγύτητας που το υποκείμενο φαίνεται να προσκαλεί και να κρατά ταυτόχρονα.

Το στόμα υπάρχει σε ένα φως, σε πλήρες φως της ημέρας ή όταν το δωμάτιο έχει ησυχάσει. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει: κάτω από μια πιο ισχυρή πηγή οι χαρακτσίες πιάνουν και διατηρούν, η αντίθεση βαθαίνει, το κόκκινο λάμπει πιο δυνατά γύρω από το μαύρο. Αυτό που αλλάζει με το δωμάτιο είναι μόνο η αντανάκλαση, ποτέ το ίδιο το πρόσωπο.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο το στόμα διαβάζεται ως ένα ενιαίο χειρονομία, μνημειώδης σε κόκκινο, μαύρο και λευκό. Κοντινά ανοίγει σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών γρατσουνιών, κάθε μία μια μικρή, ελεγχόμενη απόφαση, μαζί κρατώντας ένα στόμα που φαίνεται να διατηρεί τη θερμότητα και τη σιωπή του σε ίσο μέτρο.

Ένα Μάτι Διατηρημένο στις Φλόγες συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror, του Τιετς Ντραχτσμα, στην οποία χαρακτικές απεικονίσεις τίθενται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί, και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέμμα σε συμμετοχή.

"Κάποιες φλόγες διατηρούνται, όχι δείχνονται."

Σχετικά με το Art on Mirror – Red

Το Art on Mirror είναι μια συλλογή έργων όπου η εικόνα χαράζεται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά στο έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά κόκκινη καθρεπτική επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι γρατσουνιές υπάρχουν πάντοτε, φωτεινές εναντίον του χρώματος, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να καθρεπτίζει το δωμάτιο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτάζει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται σαφής και πλήρης, μια αχνή φιγούρα κρατημένη σε ένα πεδίο κόκκινου. Πλησίασε βήμα βήμα και το έργο ανοίγει σε ένα λεπτό δίχτυ ατομικών σημείων, λεπτών και συνειδητών, έκαστο ουσιώδες για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους το καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε οι περιβάλλοντες στο έργο να αλλάζουν με τον χώρο όπου κρέμεται, ενώ η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το κόκκινο έδαφος απορροφά και ανακλά, οι γραμμές χαράζονται και κρατούν, και υπό ένα εστιακό κεντρικό φως το αντίθεση βαθαίνει μέχρι το σχήμα να πάρει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Με πιο απαλό φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο εδραιώνεται σε ένα ήρεμο ρυθμό, χωρίς ποτέ να χάνει το θέμα του.

Το κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος, της φωτιάς και όλων όσων δεν μπορούμε να παραμείνουμε ήσυχοι. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος ενάντια στο οποίο το κάθε έργο σε αυτή τη σειρά τοποθετείται, και τα θέματά του επιλέγονται ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη απεικόνιση του Art with Scratch του Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Ενώ οι μαύρες εργασίες αντλούν δύναμη από την απουσία, αυτές αντλούν από την ανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής είναι μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια διαρκής επιθυμία να διερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω τη τέχνη ως ένα σταθερό στιλ, αλλά ως έναν εξελισσόμενο τομέα ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Κοινό στοιχείο του έργου μου είναι συχνά μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο; Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα; Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων των δημιουργιών μου.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από τον ρυθμό, την επανάληψη και τη δομή. Άλλα αναδύονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγεύει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ του ορατού και αυτού που αφήνεται ανοικτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φέρω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου συνυφαίνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν αποτελεί μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που φαίνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.