Tijs Dragtsma (1992) - A Veil Without a Face

A Veil Without a Face αρχίζει με ένα σχήμα που όλοι αναγνωρίζουν προτού μπορέσουν να το ονομάσουν: ένα χιτώνας που σκιάζει πάνω σε μια μορφή με κουκούλα, υψώνεται σε μια μαλακή κορυφή χωρίς τίποτε από κάτω. Ούτε φρύδι, ούτε μάτια, ούτε στόμα, μόνο η πτώση του υφάσματος πάνω σε μια απουσία, κρατημένη σε ένα πεδίο λεπτού φωτός ενάντια σε ένα κόκκινο ονειρευμένο έδαφος.

Η εικόνα δεν τυπώνεται πάνω στο γυαλί, ούτε ζωγραφίζεται πάνω του. Χρατζεύεται στην επιφάνεια ενός βαθύ κόκκινου γυαλισμένου καθρέφτη, ένα πεδίο ξεχωριστών στυγμών που πιάνουν και κρατούν το φως μέχρι που οι πτυχές του βέλιου εμφανίζονται, μεγαλοπρεπώς από απόσταση, ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατζουνιών όταν βρίσκεται κοντά.

Το κόκκινο φέρει το βάρος εδώ. Είναι το χρώμα κάτω από το βέλι, η ζέστη και ο τραυματισμός και οι δύο, το χρώμα ενός σώματος που υπεισέρχεται αλλά ποτέ δεν φαίνεται. Εναντίον αυτού του κόκκινου, το λευκό του βέλιου δεν απαλύνει την εικόνα, την απομονώνει, ένα μόνο απαλό σχήμα που στέκει μόνο σε ένα δωμάτιο το χρώμα του κρατημένου αναπνοή.

Επειδή η εικόνα κάθεται στην επιφάνεια του καθρέφτη, όχι εφαρμοσμένη πάνω σε αυτήν, το δωμάτιο γύρω από το έργο και το άτομο που στέκεται μπροστά του έλκονται στο ίδιο κόκκινο πεδίο. Η δική σας αντανάκλαση συγκεντρώνεται στα άκρα και κινείται μέσα από τα κενά ανάμεσα στα σημάδια, έτσι που το να κοιτάζει κανείς το βέλιου να γίνεται, ήσυχα, ένας τρόπος να σταθείς μέσα σε αυτό.

Το φως δεν δημιουργεί αυτήν την εικόνα. Την ακονίζει. Κάτω από άμεσο φως οι γρατζουνιές πιάνουν και βαθαίνουν, οι πτυχές αποκτούν βάθος και η αντίθεση σφίγγει. Αλλάξτε το φως στο δωμάτιο και μόνο η αντανάκλαση αλλάζει, το ίδιο το βέλι, χωρίς πρόσωπο και αμετακίνητο, παραμένει ακριβώς στη θέση του.

Ένα Βέλι Χωρίς Πρόσωπο θέτει ένα απλό, αμήχανο ερώτημα: τι είναι ένα πορτρέτο όταν το πρόσωπο κρατείται μακριά; Το έργο δεν προσφέρει μάτια για να συναντήσουν και καμία έκφραση για να διαβαστεί, μόνο το σχήμα μιας παρουσίας και η βεβαιότητα ότι κάποιος στέκεται εκεί. Συνέχει το Art on Mirror σειρά από τον Tijs Dragtsma, στην οποία γρατζουνισμένες απεικονίσεις τοποθετούνται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου.

"Κάποιες παρουσίες γίνονται ευδιάκριτες α μή τι δείξουν."

About Art on Mirror – Red

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά κόκκινη καθρεπτή επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι γρατσουνιές βρίσκονται πάντα εκεί, έντονες απέναντι στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντανακλά τον χώρο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτά.

Απο απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρά και ολοκληρωμένα, ένα αχνό σχήμα που κρατείται σε ένα πεδίο κόκκινου. Πλησιάζοντας, το έργο ανοίγει σε μια ευαίσθητη ιστιοπλοΐα από μεμονωμένα ίχνη, λεπτά και καλά υπολογισμένα, καθένα αναγκαίο για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους το καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει τον χώρο και τον θεατή στη σύνθεση, ώστε τα περιβάλλοντα στον κόσμο του έργου να αλλάζουν με τον τόπο όπου κρέμεται, ενώ η ίδια η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το κόκκινο έδαφος απορροφά και ανακλά, οι γρατζουνισμένες γραμμές πιάνουν και κρατούν, και κάτω από ένα επικεντρωμένο φως αντίθεσης η μορφή παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Σε πιο απαλό φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο ρυθμίζεται σε μια ήσυχη καταγραφή, χωρίς ποτέ να χάνει το θέμα του.

Το κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος, της φωτιάς και όλων όσων δεν μπορούμε να μείνουμε ήρεμοι για αυτά. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος πάνω στο οποίο κάθε έργο αυτής της σειράς τοποθετείται, και οι θεματικές επιλεγμένες να ανήκουν σε αυτό.

Art on Mirror συνεχίζει τις γρατζουνισμένες εικόνες του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε ένα νέο έδαφος. Όπου τα μαύρα έργα αντλούν δύναμη από την απουσία, αυτά αντλούν από την αντανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτά πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

About the Artist

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κατευθύνει μια σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως έναν εξελισσόμενο χώρο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθημα.
Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στον πυρήνα των πάντων που δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Ό,τι τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, την σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και εύθραυστης ύπαρξης. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, καλεί στην αναστοχαστική σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που Form το από περιέργεια, ακρίβεια και το φιλόδοξο να δημιουργήσει έργα που φαίνονται ξεχωριστά, με πρόθεση και ζωντανά.